«Μετάφραση/Υποτιτλισμός» ••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• °°° Μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό... °°°
••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• Άψογα αποδοσμένοι & τέλεια συγχρονισμένοι Ελληνικοί υπότιτλοι
••• T O Χ Ο Μ Π Ι Τ •••
Αγαπημένε μου Φρόντο...
Με ρώτησες κάποτε αν σου είχα πει τα πάντα για τις περιπέτειές μου.
Και παρόλο που μπορώ να πω με ειλικρίνεια, ότι σου είπα την αλήθεια...
...ίσως να μη σου την είπα όλη.
Γέρασα πλέον, Φρόντο.
Δεν είμαι το Χόμπιτ που ήμουν κάποτε.
Νομίζω πως είναι καιρός να μάθεις...
...τι πραγματικά συνέβη.
Άρχισε πριν από πολύ καιρό...
...σε μια χώρα μακριά στην Ανατολή...
...που όμοιά της δεν θα συναντήσεις στον σημερινό κόσμο.
Ήταν η πόλη του Ντέιλ.
Η αγορά της ήταν πασίγνωστη. Γεμάτη από τα αγαθά των αμπελιών και των κοιλάδων της.
Ήταν ειρηνική και ευημερούσα.
Κι αυτό επειδή αυτή η πόλη βρισκόταν μπροστά στις πύλες...
...του μεγαλύτερου βασιλείου της Μέσης Γης...
...της Έρεμπορ.
Οχυρό του Θρορ, του Βασιλιά Κάτω Από το Βουνό.
Του ισχυρότερου Άρχοντα των Νάνων.
Ο Θρορ κυβερνούσε με απόλυτη βεβαιότητα...
...δίχως ν΄αμφιβάλλει ποτέ αν ο Οίκος του θα είχε διάρκεια...
...διότι η γενιά του βρισκόταν στα ασφαλή χέρια του γιου...
...και του εγγονού του.
Αχ, Φρόντο, η Έρεμπορ!
Χτισμένη βαθιά μέσα στο ίδιο το Βουνό...
...η ομορφιά αυτής της πόλης-οχυρού ήταν θρυλική.
Ο πλούτος της προερχόταν από τη γη...
...από πολύτιμους λίθους που υπήρχαν μες στους βράχους...
...και τις μεγάλες φλέβες χρυσού που κυλούσαν σαν ποτάμι.
Η επιδεξιότητα των Νάνων ήταν απαράμιλλη...
...στην κατασκευή πανέμορφων αντικειμένων...
...από διαμάντια, σμαράγδια, ρουμπίνια και ζαφείρια.
Έσκαβαν ολοένα και βαθύτερα μέσα στο σκοτάδι.
Και τότε το βρήκαν.
Την Καρδιά του Βουνού.
Τον Ακρόλιθο.
Ο Θρορ το ονόμασε “Κόσμημα του Βασιλιά”.
Το θεώρησε ως σημάδι, ότι είχε δικαίωμα διακυβέρνησης ελέω Θεού.
Όλοι απέδιδαν φόρο τιμής σ΄εκείνον.
Ακόμα και ο μεγάλος Βασιλιάς των Ξωτικών, ο Θράντουιλ.
Όμως τα χρόνια ειρήνης και αφθονίας, δεν θα κρατούσαν για πολύ.
Σιγά σιγά, οι μέρες σκοτείνιασαν...
...και έφτασαν οι άγρυπνες νύχτες.
Η αγάπη του Θρορ για το χρυσάφι είχε γίνει μανία.
Μια αρρώστια άρχισε να μεγαλώνει μέσα του.
Ήταν μια ασθένεια του μυαλού.
Και όπου ευδοκιμεί ασθένεια...
...ακολουθούν δυσάρεστα πράγματα.
Πρώτα, άκουσαν έναν θόρυβο που έμοιαζε με τυφώνα...
...προερχόμενο απ΄τον Βορρά.
Τα πεύκα στο Βουνό έτριζαν και κόβονταν κάτω απ΄τον καυτό, ξηρό άνεμο.
Μπάλιν, σήμανε συναγερμό!
Κάλεσε τους φρουρούς. Τώρα!
Τι είναι;
Δράκος.
Δράκος!
Ήταν ένας δράκος που έβγαζε πύρινες φλόγες, απ΄τον Βορρά.
Είχε έρθει ο Νοσφιστής.
Ο θάνατος κυρίευσε την πόλη εκείνη τη μέρα.
Γιατί η πόλη των Ανθρώπων, δεν σήμαινε τίποτε για τον Νοσφιστή.
Κάτι άλλο του είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον...
Διότι οι δράκοι λαχταρούν το χρυσάφι, με σκοτεινό και διακαή τρόπο.
Όχι!
Έλα!
Η Έρεμπορ αλώθηκε.
Διότι ένας δράκος φυλάει τα λάφυρά του...
...μέχρι να πεθάνει.
Τρέξτε να σωθείτε!
Βοηθήστε μας!
Ο Θράντουιλ δεν θέλησε να θέσει σε κίνδυνο τις ζωές των δικών του...
...ενάντια στην οργή του δράκου.
Καμία βοήθεια δεν ήρθε από τα Ξωτικά εκείνη τη μέρα...
...ούτε και καμία άλλη μέρα έκτοτε.
Ξεριζωμένοι από τον τόπο τους...
...οι Νάνοι της Έρεμπορ περιπλανώνταν στην ερημιά.
Ένας κάποτε ισχυρός λαός, που είχε πλέον ταπεινωθεί.
Ο νεαρός πρίγκηπας των Νάνων, εργαζόταν όπου έβρισκε...
...κάνοντας χειρωνακτικές εργασίες σε χωριά των Ανθρώπων.
Μα πάντοτε θυμόταν...
...τον καπνό που έβγαινε απ΄το Βουνό...
...και τα δέντρα να καίγονται σαν δάδες.
Διότι είχε δει τη φωτιά του δράκου στον ουρανό...
...και μια πόλη να γίνεται στάχτη.
Και ποτέ δεν συγχώρεσε...
...μήτε ξέχασε.
Και κάπου εδώ, αγαπητέ μου Φρόντο, μπαίνω κι εγώ στην ιστορία.
Γιατί, εντελώς κατά τύχη, και με τη θέληση ενός Μάγου...
...η μοίρα αποφάσισε να γίνω κομμάτι αυτής της ιστορίας.
Ξεκίνησε...
Ξεκίνησε όπως θα περίμενες.
Μέσα σε μια τρύπα στο χώμα, ζούσε ένα Χόμπιτ.
Δεν ήταν μια τρύπα βρωμερή, υγρή, γεμάτη σκουλήκια και γλοιώδεις μυρωδιές.
Ήταν η τρύπα ενός Χόμπιτ.
Και αυτό σημαίνει καλό φαγητό, ζεστή τζάκι...
...και όλες τις ανέσεις ενός σπιτικού.
Ευχαριστώ.
Τι είναι αυτό;
Είναι προσωπικό. Κοντά τα χέρια σου.
Δεν είναι ακόμα έτοιμο.
- Δεν είναι έτοιμο για τι πράγμα; - Για διάβασμα.
Τι στην ευχή είναι αυτά;
Απαντήσεις για τις προσκλήσεις στο πάρτυ.
- Μη χειρότερα. Σήμερα είναι; - Είπαν όλοι ότι θα έρθουν.
Εκτός από τους Σάκβιλ-Μπάγκινς, που απαιτούν να τους καλέσεις προσωπικά.
Αλήθεια; Πάνω απ΄το πτώμα μου.
Θα τους άρεσε κάτι τέτοιο.
Μάλλον πιστεύουν ότι έχεις ολόκληρες σήραγγες γεμάτες με χρυσάφι.
Ήταν μονάχα ένα μικρό σεντούκι, ούτε καν γεμάτο.
Ακόμα έχει μυρωδιά απ΄τα Τελώνια.
Τι στο καλό κάνεις;
Παίρνω προφυλάξεις.
Μια φορά, την τσάκωσα να το σκάει με τα ασημικά.
- Ποια; - Τη Λοβελία Σάκβιλ-Μπάγκινς.
Είχε χώσει στις τσέπες της όλα μου τα κουτάλια!
Απαίσια γυναίκα. Φρόντισε να την έχεις τον νου σου όταν εγώ...
- Όταν εγώ... όταν... - Όταν εσύ τι;
Τίποτα.
Ξέρεις, κάποιοι αρχίζουν ν΄αναρωτιούνται για σένα, θείε.
- Πιστεύουν ότι γίνεσαι παράξενος. - Παράξενος;
- Αντικοινωνικός. - Εγώ αντικοινωνικός; Ανοησίες.
Βάλε σαν καλό παιδί αυτό στην είσοδο.
“Απαγορεύεται η είσοδος στους μη έχοντας σχέση με το πάρτυ”
- Λες να έρθει; - Ποιος;
Ο Γκάνταλφ.
Δεν θα έχανε την ευκαιρία να ρίξει τα βεγγαλικά του.
Θα μας κάνει ωραιότατη παράσταση, θα δεις.
- Καλά, πάω εγώ. - Πού πας;
Στο Ανατολικό Δάσος. Πάω να του κάνω έκπληξη.
Πήγαινε, τότε. Δεν θες ν΄αργήσεις.
Δεν του αρέσει η αργοπορία.
Όχι πως εγώ αργούσα ποτέ.
Τότε, ήμουν πάντα στην ώρα μου.
Ήμουν εντελώς αξιοσέβαστος.
Και ποτέ κάτι αναπάντεχο...
...δεν συνέβαινε.
ΕΝΑ ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΟ ΤΑΞΙΔΙ
60 χρόνια νωρίτερα...
- Καλημέρα. - Τι εννοείς;
Μου εύχεσαι καλή μέρα...
...ή εννοείς ότι είναι καλή η μέρα είτε το θέλω είτε όχι;
Ή μήπως εννοείς ότι αισθάνεσαι καλά ειδικά τη σημερινή μέρα;
Ή μήπως δηλώνεις απλώς ότι αυτή τη μέρα πρέπει να είσαι καλός;
Όλα αυτά μαζί, υποθέτω.
- Μπορώ να σε βοηθήσω; - Αυτό θα το δούμε.
Αναζητώ κάποιον για να μοιραστούμε μια περιπέτεια.
Περιπέτεια;
Όχι, δε νομίζω ότι κανένας δυτικά του Μπρι...
...να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για περιπέτειες.
Άσχημα, ανησυχητικά, άβολα πράγματα.
Σε κάνουν ν΄αργείς και για βραδινό!
Καλή σου μέρα.
Πού να φανταζόμουν ότι θα ζούσα για να δω να με καλημερίζει...
...ο γιος της Μπελαντόνα Τουκ, λες κι είμαι κανας μικροπωλητής.
Παρακαλώ;
Έχεις αλλάξει, και όχι ακριβώς προς το καλύτερο, Μπίλμπο Μπάγκινς.
Με συγχωρείτε, γνωριζόμαστε;
Ξέρεις το όνομά μου, αν και δεν γνωρίζεις σε ποιον ανήκει.
Είμαι ο Γκάνταλφ.
Και Γκάνταλφ σημαίνει...
...εγώ!
Γκάνταλφ; Όχι ο Γκάνταλφ ο περιπλανώμενος Μάγος...
...που έφτιαχνε εξαιρετικά πυροτεχνήματα;
Οι παλιοί Τουκ τα έριχναν την παραμονή της Νύχτας του Μεσοκαλόκαιρου.
Δεν ήξερα ότι είσαι ακόμα στη δουλειά.
- Και πού αλλού να ήμουν; - Πού αλλού;
Χαίρομαι που διαπιστώνω ότι κάτι θυμάσαι για μένα...
...έστω κι αν είναι μονάχα τα πυροτεχνήματά μου.
Ναι. Το αποφάσισα.
Θα είναι πολύ καλό για σένα...
...και εξαιρετικά διασκεδαστικό για μένα.
- Θα ενημερώσω τους άλλους. - Ποιους θα ενημερώσεις;
Όχι. Όχι. Στάσου.
Δεν θέλουμε περιπέτειες εδώ, ευχαριστώ. Ούτε σήμερα, ούτε...
Σου προτείνω να δοκιμάσεις Πάνω στο Λόφο ή Πέρα απ΄το Νερό.
Καλή σου μέρα!
Ντουάλιν. Στις υπηρεσίες σας.
Μπίλμπο... Μπάγκινς... στις δικές σας.
Γνωριζόμαστε;
Όχι.
Προς τα πού, λεβέντη; Εδώ κάτω είναι;
Ποιο;
Το δείπνο.
Είπε ότι θα υπάρχει φαγητό και πολύ μάλιστα.
Είπε; Ποιος το είπε;
Πολύ νόστιμο αυτό. Έχεις κι άλλο;
Τι; Ναι, ναι!
Ορίστε.
Απλώς... δεν περίμενα επισκέπτες.
Χτυπάνε την πόρτα.
Μπάλιν. Στις υπηρεσίες σας.
- Καλό απόγευμα. - Όντως, είναι!
Αν και νομίζω πως θα βρέξει αργότερα.
Μήπως άργησα;
Για ποιο πράγμα;...
Καλησπέρα, αδερφέ.
Μα τα γένια μου!
Είσαι πιο κοντός και πιο παχύς από τη τελευταία φορά που ειδωθήκαμε.
Πιο παχύς, όχι πιο κοντός.
Και αρκετά έξυπνος και για τους δυο μας.
Με συγχωρείτε. Λυπάμαι που διακόπτω.
Αλλά δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ότι βρίσκεστε στο σωστό σπίτι.
Έχεις φάει;
Όχι ότι δεν μ΄αρέσουν οι επισκέπτες. Μου αρέσουν όσο και στα άλλα Χόμπιτ...
...αλλά μ΄αρέσει να τους γνωρίζω πριν έρθουν να με επισκεφτούν.
- Τι είν΄αυτό; - Δεν ξέρω.
- Μάλλον είναι τυρί. Έχει γίνει μπλε. - Το θέμα είναι... - Είναι γεμάτο μούχλα.
Το θέμα είναι, ότι δεν γνωρίζω κανέναν απ΄τους δυο σας. Καθόλου.
Δεν θέλω να φανώ αγενής, αλλά πρέπει να πω τη γνώμη μου.
Με συγχωρείτε.
Δεκτή η συγγνώμη.
Γέμισέ το, αδερφέ, μην τσιγκουνεύεσαι.
- Θες να φας μέχρι σκασμού; - Μπορώ να ξαναφάω, αν επιμένεις, αδερφέ.
- Φίλι. - Και Κίλι.
- Στις υπηρεσίες σας. - Στις υπηρεσίες σας.
- Εσείς πρέπει να είστε ο κύριος Μπόγκινς. - Όχι! Δεν μπορείτε να μπείτε μέσα.
- Ήρθατε σε λάθος σπίτι. - Τι;
- Ακυρώθηκε; - Δεν μας το είπε κανείς.
- Όχι, τίποτα δεν ακυρώθηκε. - Τι ανακούφιση!
Πρόσεχε μ΄αυτά. Μόλις τα ακόνισα.
- Ωραίο το σπίτι. - Ναι. - Μόνος σου το΄χτισες;
Όχι, ανήκει στην οικογένειά μου εδώ και πολλά χρόνια.
Αυτό άνηκε στη μητέρα μου. Μπορείς, σε παρακαλώ, να μην το κάνεις αυτό;
- Φίλι, Κίλι. Ελάτε να βάλετε ένα χεράκι. - Κύριε Ντουάλιν!
Βάλτε αυτό στον διάδρομο, αλλιώς δεν θα χωρέσουμε όλοι.
Όλοι; Πόσοι ακόμα θα έρθουν;
- Πού να το βάλουμε αυτό; - Ωχ, όχι...
Όχι... Απουσιάζω!
Φύγετε! Πηγαίνετε να ενοχλήσετε κάποιον άλλον!
Αρκετούς Νάνους έχω ήδη στην τραπεζαρία μου!
Αν πρόκειται για κανα αστειάκι κάποιου ανόητου...
...μπορώ να πω ότι είναι πολύ κακόγουστο!
Σήκω από πάνω μου, πατσά!
Γκάνταλφ...
Αυτά είναι δικά μου! Όχι το κρασί μου! Βάλτε τα στη θέση τους.
Βάλ΄το στη θέση του.
Όχι τη μαρμελάδα, σας παρακαλώ. Με συγχωρείτε!
Δεν είναι λίγο υπερβολικό αυτό; Θες μαχαίρι για το τυρί;
Μαχαίρι για τυρί; Τα τρώει με το κεφάλι.
Όχι, αυτή είναι η καρέκλα του παππού Μούνγκο.
Όχι, πήγαινέ τη στη θέση της, παρακαλώ.
- Δεν ακούω τι λες. - Είναι αντίκα. Δεν είναι για να καθόμαστε.
Αυτό είναι βιβλίο, όχι σουβέρ. Και άσε κάτω τον χάρτη.
- Με συγχωρείτε, κύριε Γκάνταλφ; - Ναι;
Να σας προσφέρω μία κούπα χαμομήλι;
Όχι, ευχαριστώ, Ντόρι. Θα πιω λίγο κόκκινο κρασί.
- Ωπ! Πρόσεχε! - Ναι.
Φίλι, Κίλι...
...Όιν, Γκλόιν... Ντουάλιν, Μπάλιν...
...Μπίφουρ, Μπόφουρ, Μπόμπουρ...
- Ντόρι, Νόρι... - Όχι τις βραβευμένες ντομάτες μου!
- Όρι! - Όχι, ευχαριστώ.
Ναι, έχεις δίκιο, Μπίφουρ.
Μας λείπει ένας Νάνος.
Απλώς αργοπόρησε.
Ταξίδεψε στο Βορρά σε μια συνάντηση της φυλής μας. Θα έρθει.
Κύριε Γκάνταλφ; Ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί, όπως ζητήσατε.
Έχει φρουτώδες άρωμα!
Εις υγείαν!
Ο Μπόμπουρ τρώει ήδη το δεύτερο μπούτι αρνί.
- Αποκλείεται. Όχι από τέτοια απόσταση. - Πας στοίχημα;
Μπόμπουρ, πιάσε!
Παλουκώσου σε μια μεριά!
- Ποιος θέλει ποτό; Ορίστε. - Εδώ, αδερφέ.
Είπα, πιες άλλο ένα. Ορίστε.
Όλοι με το τρία!
- Ένα, δύο... - Άσπρο πάτο!
Το΄ξερα ότι μπορούσες!
Συγγνώμη, αυτό είναι σεμεδάκι, όχι πιατόπανο.
- Μα, είναι γεμάτο τρύπες! - Έτσι πρέπει να είναι, είναι κροσές (δαντέλα).
Ναι, ωραία κι αυτό το παιχνίδι, αλλά πρέπει να το κατέχεις.
Δεν τους αντέχω άλλο αυτούς τους Νάνους!
Αγαπητέ μου Μπίλμπο, τι πρόβλημα υπάρχει;
"Τι πρόβλημα υπάρχει"; Είμαι περικυκλωμένος από Νάνους.
Τι δουλειά έχουν εδώ;
Είναι πολύ ευχάριστη παρέα... μόλις τους συνηθίσεις.
Δεν θέλω να τους συνηθίσω.
Κοίτα πώς κατάντησαν την κουζίνα μου! Γέμισαν λάσπη το χαλί μου.
Μου λεηλάτησαν την αποθήκη τροφίμων.
Για να μη σου πω τι έκαναν στο μπάνιο.
Κατέστρεψαν τα υδραυλικά!
Δεν καταλαβαίνω τι δουλειά έχουν στο σπίτι μου!
Συγγνώμη που διακόπτω, αλλά τι να κάνω το πιάτο μου;
Δώσ΄το σ΄εμένα, Όρι.
Βάλ΄το στη θέση του. Συγγνώμη!
Αυτά είναι τα κεραμικά πιάτα της μητέ- ρας μου... είναι πάνω από 100 χρόνων πιάτα!
Μπορείτε να μην το κάνετε αυτό; Θα τα στομώσετε!
Τ΄ακούσατε, παίδες; Θα στομώσουμε τα μαχαίρια.
# Στομώστε τα μαχαίρια Λυγίστε τα πηρούνια #
# Σπάστε τα μπουκάλια Και κάψτε τους φελλούς #
# Ραγίστε τα ποτήρια Και σπάστε τα πιατικάαααα #
# Αυτά ο Μπίλμπο Μπάγκινς βρίσκει σπαστικά #
# Σκίστε τα πανιά Πατήστε πάνω στο λίπος #
# Παρατήστε τα κόκκαλα Στο χαλάκι της κρεβατοκάμαρας #
# Χύστε το γάλα στο πάτωμαααααα #
# Λερώστε όλες τις πόρτες με κρασί #
# Αφήστε τα δημητριακά στο βράσιμο #
# Χτυπήστε τα δυνατά μ΄ένα γουδί #
# Κι όταν τελειώσετε Αν έχουν μείνει ολόκληρα #
# Στείλτε τα από ΄δώ να τα φάμε! #
# Αυτά ο Μπίλμπο Μπάγκινς βρίσκει σπαστικά! #
Μπίλμπο...
Έφτασε.
Γκάνταλφ.
Είπες ότι θα΄βρισκα εύκολα το σπίτι.
Έχασα το δρόμο, δύο φορές.
Δεν θα το έβρισκα καθόλου, αν δεν υπήρχε το σημάδι στην πόρτα.
Σημάδι; Δεν υπάρχει σημάδι στη πόρτα. Την έβαψα πριν μία εβδομάδα!
Υπάρχει σημάδι. Εγώ ο ίδιος το έβαλα.
Μπίλμπο Μπάγκινς, επίτρεψέ μου να σου συ- στήσω τον αρχηγό της παρέας μας...
...τον Θόριν τον Δρυάσπι. - Ώστε...
...αυτός είναι ο Χόμπιτ.
Πείτε μου, κύριε Μπάγκινς, έχετε κάνει αρκετές μάχες;
Παρακαλώ;
Τσεκούρι ή σπαθί; Ποιο όπλο προτιμάτε;
Είμαι καλός με τα αγριοκάστανα, αν θέλετε να ξέρετε...
Δεν καταλαβαίνω, όμως, γιατί αυτό είναι σχετικό.
Όπως το φαντάστηκα.
Μοιάζει περισσότερο με μπακάλη παρά με διαρρήκτη.
Τι νέα από τη συνάντηση στο Έρεντ Λούιν; Ήρθαν όλοι;
- Ναι, απεσταλμένοι και από τα 7 Βασίλεια. - Από όλα!
Τι είπαν οι Νάνοι από τους Σιδερένιους Λόφους;
Το Βασίλειο του Ντέιν είναι μαζί μας;
Δεν θα έρθουν.
Είπαν ότι αυτή η αποστολή είναι αποκλειστικά δική μας.
Θα πάτε σε αποστολή;
Αγαπητέ μου Μπίλμπο, φέρε μας λίγο ακόμα φως.
Μακριά στην Ανατολή...
...μετά από οροσειρές και ποτάμια...
...πέρα από δάση και ερημότοπους...
...στέκει μια ξεχωριστή, μοναχική κορυφή.
“Το Μοναχικό Βουνό.”
Ναι. Ο Όιν διάβασε τους οιωνούς, και οι οιωνοί λένε ότι ήρθε η ώρα.
Κοράκια εθεάθησαν να πετάνε προς το βουνό, όπως λένε και οι προφητείες.
“Όταν τα πουλιά του παρελθόντος επιστρέψουν στο Έρεμπορ...”
“...η βασιλεία του κτήνους θα λάβει τέλος.”
Ποιου κτήνους;
Αναφέρεται στον Νοσφιστή τον Τρομερό...
...του μεγαλύτερου και σοβαρότερου όλεθρου της εποχής μας.
Ιπτάμενος δράκος που πετάει φωτιές.
Με δόντια σαν ξυράφια, νύχια σαν άγκιστρα...
...και με πάθος για τα πολύτιμα μέταλλα. - Ναι, ξέρω τι εστί δράκος.
Εγώ δεν φοβάμαι! Είμαι έτοιμος!
Θα του βάλω το σίδερο των Νάνων στα πισινά του!
- Μπράβο, Όρι! - Κάτσε κάτω!
Η αποστολή είναι δύσκολη ακόμα κι αν έχουμε ολόκληρο στρατό μαζί μας...
...αλλά είμαστε μόλις δεκατρείς...
...και όχι δεκατρείς από τους καλύτερους...
...ή εξυπνότερους.
- Ποιον λες χαζό; - Συγγνώμη, τι είπε;
Μπορεί να είμαστε λίγοι...
...αλλά είμαστε πολεμιστές, όλοι μας, μέχρι τον τελευταίο Νάνο!
Και μην ξεχνάτε πως έχουμε μαζί μας ένα Μάγο.
Σίγουρα ο Γκάνταλφ στην εποχή του θα σκότωσε εκατοντάδες δράκους.
Όχι. Δεν θα το έλεγα...
- Τότε, πόσους; - Τι;
Πόσους δράκους έχεις σκοτώσει;
Άντε, λοιπόν, πες μας έναν αριθμό!
Παρακαλώ.
Αρκετά!
Αφού εμείς είδαμε τους οιωνούς, λέτε να μην τους έχουν δει και οι άλλοι;
Έχουν αρχίσει ν΄ακούγονται φήμες.
Κανείς δεν έχει δει τον Νοσφιστή, εδώ και 60 χρόνια.
Τα βλέμματα είναι στραμμένα ανατολικά προς το Βουνό, αξιολογώντας...
...και υπολογίζοντας το ρίσκο.
Ο τεράστιος πλούτος του λαού μας ίσως είναι απροστάτευτος.
Θα μείνουμε άπραγοι, ενώ άλλοι διεκδικούν αυτό που δικαιωματικά μας ανήκει;
Ή θα αρπάξουμε αυτή την ευκαιρία για να ανακτήσουμε την Έρεμπορ;!
Ξεχνάτε ότι η Κεντρική Πύλη είναι σφραγισμένη.
Δεν υπάρχει τρόπος να μπούμε στο Βουνό.
Αυτό, αγαπητέ μου Μπάλιν, δεν αληθεύει εντελώς...
Πού το βρήκες αυτό;
Μου εδόθη από τον πατέρα σου, τον Θρέιν, για να το φυλάξω.
Τώρα σου ανήκει.
Για να υπάρχει κλειδί... θα υπάρχει και πόρτα!
Αυτοί οι ρούνοι αναφέρουν ένα κρυμμένο πέρασμα στις Κατώτερες Αίθουσες.
Υπάρχει κι άλλη είσοδος.
Εάν μπορέσουμε να τη βρούμε. Οι πόρτες των Νάνων είναι αόρατες όταν είναι κλειστές.
Η απάντηση είναι κρυμμένη κάπου σ΄αυτό τον χάρτη...
...κι εγώ δεν έχω την ικανότητα να τη βρω.
Όμως, υπάρχουν άλλοι στη Μέση-Γη που μπορούν.
Η αποστολή που έχω στο μυαλό μου χρειάζεται άκρα μυστικότητα...
...και περίσσιο κουράγιο.
Όμως, αν είστε προσεκτικοί και έξυπνοι, πιστεύω πως μπορεί να έρθει εις πέρας.
Γι΄αυτό χρειαζόμαστε έναν διαρρήκτη.
Και ικανό, μάλιστα. Αυθεντία απ΄ό,τι φαντάζομαι.
Και εσύ είσαι;
Τι να είμαι;
Είπε ότι είναι αυθεντία!
Εγώ; Όχι, όχι. Δεν είμαι διαρρήκτης. Δεν έχω κλέψει ποτέ μου τίποτα.
Δυστυχώς, πρέπει να συμφωνήσω με τον κύριο Μπάγκινς.
- Δεν είναι διαρρήκτης. - Όχι.
Η Ερημιά δεν είναι μέρος για ευαίσθητους τύπους...
...ανίκανους να πολεμήσουν και να προστατεύσουν τον εαυτό τους.
Αρκετά!
Αφού εγώ λέω ότι ο Μπίλμπο Μπάγκινς είναι διαρρήκτης, τότε είναι.
Τα Χόμπιτ περπατούν εξαιρετικά ελαφρά.
Μάλιστα, μπορούν να περάσουν απαρατήρητα από ο,τιδήποτε εάν το επιθυμούν.
Και εφόσον ο δράκος είναι συνηθισμένος στη μυρωδιά των Νάνων...
...η μυρωδιά των Χόμπιτ του είναι παντελώς άγνωστη...
...κάτι που μας δίνει ένα σημαντικό πλεονέκτημα.
Μου ζήτησες να βρω το 14ο μέλος αυτής της ομάδας.
Επέλεξα, λοιπόν, τον κύριο Μπάγκινς. Είναι πολύ πιο ικανός απ΄ό,τι δείχνει.
Και μπορεί να κάνει πράγματα που κανείς σας δεν μπορεί να φανταστεί!
Ούτε καν ο ίδιος...
Πρέπει να μου δείξεις εμπιστοσύνη.
Εντάξει, λοιπόν... Θα το κάνουμε όπως λες εσύ.
Όχι, όχι.
- Δώσε του το συμβόλαιο. - Ωραία. Αρχίζουμε.
Είναι οι συνηθισμένοι όροι: Η σύνοψη των εξόδων...
...η διάρκεια της υπηρεσίας, η αμοιβή, η διευθέτηση της κηδείας. Και ούτω καθεξής.
Η διευθέτηση της κηδείας;!
Δεν μπορώ να εγγυηθώ την ασφάλειά του.
Κατανοητό.
Ούτε θα θεωρηθώ υπεύθυνος για τη μοίρα του.
Σύμφωνοι.
“Όροι: Αμοιβή σε μετρητά κατά την παράδοση, αλλά να μην υπερβαίνει...”
“...το 1/14 του γενικού συνόλου των κερδών, εάν υπάρξουν.”
Φαίνεται δίκαιο.
“Η παρούσα συντροφιά, δεν θα φέρει καμία ευθύνη...”
“...για τραυματισμούς που προκλήθηκαν από, ή υπέστησαν ως συνέπεια αυτών...”
“...συμπεριλαμβανομένων, αλλά χωρίς να περιορίζονται σε κοψίματα...”
“...ξεκοίλιασμα...”
“Αποτέφρωση”;!
Ναι. Μπορεί να κάψει τη σάρκα σου εν ριπή οφθαλμού.
- Είσαι καλά, παλικάρι μου; - Ναι.
Μου ήρθε μια μικρή ζαλάδα.
- Σκέψου έναν φούρνο, με φτερά. - Χρειάζομαι λίγο αέρα.
Μία λάμψη φωτός, λίγος πόνος καψίματος, και μετά είσαι στάχτη!
Όχι.
Μπράβο, Μπόφουρ.
Θα συνέλθω. Απλά αφήστε με λίγο στην ησυχία μου...
Κάθεσαι στην ησυχία σου εδώ και πολύ καιρό!
Πες μου, πότε τα πετσετάκια και τα πιάτα της μητέρας σου...
...έγιναν τόσο σημαντικά για σένα;
Εγώ θυμάμαι ένα νεαρό Χόμπιτ...
...που πάντα έτρεχε ν΄αναζητήσει Ξωτικά στο δάσος.
Που έμενε έξω μέχρι αργά, επέστρεφε σπίτι μετά το σούρουπο...
...σέρνοντας λάσπες και κλαδάκια και πυγολαμπίδες.
Ένα νεαρό Χόμπιτ, που θα του άρεσε πάρα πολύ να ανακαλύψει...
...τι βρίσκεται πέρα από τα σύνορα τού Σάιρ.
Ο κόσμος δεν είναι στα βιβλία και τους χάρτες σου.
Είναι εκεί έξω.
Δεν μπορώ να φύγω στα καλά καθούμενα.
Είμαι ένας Μπάγκινς... από το Μπαγκ Εντ.
Είσαι επίσης ένας Τουκ.
Ήξερες ότι ο προ-προ-προ-θείος σου, ο Μπουλρόρερ Τουκ...
...ήταν τόσο μεγαλόσωμος, που ίππευε κανονικό άλογο;
- Ναι. - Και βέβαια!
Στη Μάχη των Πράσινων Λιβαδιών, επιτέθηκε στις ορδές των Γκόμπλιν.
Με ένα δυνατό χτύπημα του μπαστουνιού του, έκοψε το κεφάλι του Βασιλιά των Γκόμπλιν.
Πετάχτηκε 100 μέτρα μακρυά, κι έπεσε μέσα σε μια λαγότρυπα.
Έτσι, λοιπόν, κέρδισαν τη μάχη.
Και ταυτόχρονα εφευρέθηκε το γκολφ.
Πιστεύω ότι τα σκαρφίστηκες όλα αυτά.
Όλες οι καλές ιστορίες αξίζουν λίγο καλλωπισμό.
Θα έχεις κι εσύ να διηγηθείς κάνα δυο δικές σου ιστορίες όταν επιστρέψεις.
Μπορείς να μου υποσχεθείς ότι θα επιστρέψω;
Όχι.
Και εάν επιστρέψεις...
...δεν θα είσαι πια ο ίδιος.
Όπως το φαντάστηκα.
Λυπάμαι, Γκάνταλφ. Δεν μπορώ να το υπογράψω αυτό.
Βρήκες το λάθος Χόμπιτ.
Φαίνεται πως χάσαμε τον διαρρήκτη μας.
Καλύτερα... Οι πιθανότητες δεν ήταν ποτέ με το μέρος μας.
Άλλωστε, τι είμαστε;
Έμποροι, ανθρακωρύχοι... κονσερβοποιοί, παιχνιδοποιοί.
Καμία σχέση με θρύλους.
Υπάρχουν μερικοί πολεμιστές ανάμεσά μας...
Γέροι πολεμιστές.
Θα προτιμούσα αυτούς αντί ένα στρατό Νάνων από τους Σιδερένιους Λόφους...
Επειδή ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μου.
Είναι αφοσιωμένοι, τίμιοι, και έχουν σθεναρή καρδιά.
Δεν θα μπορούσα να ζητήσω τίποτε παραπάνω.
Δεν είσαι αναγκασμένος να το κάνεις. Έχεις επιλογή.
Τίμησες αρκετά τον λαό μας.
Μας έφτιαξες μια νέα ζωή στα Γαλάζια Όρη.
Μια ειρηνική ζωή και με αφθονία αγαθών.
Μια ζωή που αξίζει περισσότερα απ΄όλο το χρυσάφι της Έρεμπορ.
Από τον παππού μου στον πατέρα μου, αυτό ήρθε στα χέρια μου.
Ονειρευόντουσαν τη μέρα που οι Νάνοι της Έρεμπορ θα έπαιρναν πίσω τη πατρίδα τους.
Δεν υπάρχει άλλη επιλογή, Μπάλιν.
Όχι για μένα.
Τότε, είμαστε μαζί σου, παλικάρι μου.
Θα φροντίσουμε να τα καταφέρουμε.
# Πέρα από τα ψυχρά Βουνά της Καταχνιάς #
# Σε μπουντρούμια βαθιά #
# Και σπήλαια παλιά #
# Πρέπει να ταξιδέψουμε #
# Πριν το χάραμα #
# Για να βρούμε Τον λησμονησμένο θησαυρό μας #
# Τα πεύκα ωρύονταν ψηλά #
# Οι άνεμοι βογγούσαν μες στη νύχτα #
# Η φωτιά ήταν κόκκινη κι εξαπλωνόταν #
# Τα δέντρα σαν δάδες Λαμπάδιασαν με φως #
Είναι κανείς εδώ;
Ναι.
Ναι!
Κύριε Μπίλμπο, για πού το βάλατε;
- Έχω αργήσει! - Για ποιο πράγμα;
Πάω σε μια περιπέτεια!
Το έλεγα. Δεν το έλεγα; Ήταν χάσιμο χρόνου που ήρθαμε εδώ.
Δίκιο είχες.
Γελοία ιδέα. Να χρησιμοποιήσουμε έναν Χόμπιτ; Μια σταλιά άνθρωπο;
Μα τίνος ιδέα ήταν;
Περιμένετε!
Σταθείτε!
Το υπέγραψα!
Ορίστε.
Όλα φαίνονται εντάξει.
Καλώς ήλθες, Αφέντη Μπάγκινς...
...στην παρέα του Θόριν του Δρυάσπι.
- Δώστε του ένα πόνυ. - Όχι, δεν χρειάζεται.
Ευχαριστώ. Μπορώ να σας προφτάσω με τα πόδια.
Έχω κάνει πολλές φορές διακοπές με πεζοπορία.
Έφτασα ως το Φρογκμόρτον κάποτε!
Άντε, Νόρι, πλήρωνε!
- Ακόμη ένα. - Ευχαριστώ, παλικάρι.
Για ποιο πράγμα ήταν αυτά;
Έβαλαν στοίχημα, αν θα εμφανιστείς ή όχι...
Οι περισσότεροι πόνταραν ότι δεν θα εμφανιστείς.
Εσύ τι πίστευες;
Να...
Αγαπητέ μου φίλε, εγώ δεν αμφέβαλλα για σένα ούτε στιγμή.
Είναι απ΄την χαίτη του αλόγου. Μου προκαλεί αλλεργία.
Περιμένετε, σταματήστε!
Σταματήστε! Πρέπει να γυρίσουμε πίσω!
- Τι στην ευχή συνέβη; - Ξέχασα το μαντήλι μου.
Ορίστε!
Χρησιμοποίησε αυτό.
Συνεχίζουμε!
Πρέπει να βολευτείς χωρίς μαντήλια...
...και πολλά άλλα πράγματα, Μπίλμπο Μπάγκινς...
...μέχρι να φθάσουμε στον προορισμό του ταξιδιού μας.
Γεννήθηκες στους λοφίσκους και τα ποταμάκια τού Σάιρ.
Όμως, το σπίτι σου πλέον, το άφησες πίσω.
Ο κόσμος ξανοίγεται μπροστά σου.
Γεια σου, κορίτσι μου. Τι καλό κορίτσι!
Θα΄ναι το μικρό μας μυστικό, Μυρτιά. Μην το πεις σε κανέναν...
Τι ήταν αυτό;
Ορκ.
Ορκ;
Λαιμοκόφτες. Υπάρχουν δεκάδες εκεί έξω.
Οι ερημότοποι είναι γεμάτοι από δαύτα.
Επιτίθενται αργά τη νύχτα, όταν όλοι κοιμούνται.
Γρήγορα, ήσυχα και αθόρυβα. Μόνο πολύ αίμα...
Σας φαίνεται αστείο;
Νομίζετε ότι μια νυχτερινή επιδρομή Ορκ είναι αστείο;
Δεν εννοούσαμε κάτι τέτοιο...
Όχι, βέβαια.
Δεν γνωρίζετε καθόλου τον κόσμο.
Μην παρεξηγείσαι, παλικάρι μου.
Ο Θόριν έχει περισσότερους λόγους απ΄όλους να μισεί τα Ορκ.
Μετά την κατάληψη του Μοναχικού Βουνού από τον δράκο...
...ο Βασιλιάς Θρορ προσπάθησε να ανακαταλάβει...
...το αρχαίο βασίλειο των Νάνων, τη Μόρια.
Ο εχθρός μας, όμως, είχε φθάσει πρώτος.
Η Μόρια είχε καταληφθεί από λεγεώνες Ορκ...
...με επικεφαλή τους τον πιο χαμερπή όλων τους:
τον Άζογκ... τον Βεβηλωτή.
Αυτό το γιγάντιο Γκούνταμπαντ Ορκ...
...είχε ορκιστεί να εξαφανίσει από προ- σώπου Γης τους απόγονους του Ντούριν.
Ξεκίνησε...
...αποκεφαλίζοντας τον Βασιλιά.
Όχι!!!
Ο Θρέιν, ο πατέρας τού Θόριν, τρελάθηκε από την θλίψη.
Εξαφανίστηκε. Αν φυλακίστηκε ή σκοτώθηκε, δεν το γνωρίζουμε.
Μείναμε δίχως ηγέτη.
Η ήττα και ο θάνατος...
...μας κατέκλυζαν.
Και τότε... τον είδα.
Έναν νεαρό Νάνο πρίγκηπα...
...να τα βάζει με το χλωμό Ορκ.
Στάθηκε μόνος μπροστά στον τρομερό εχθρό.
Η πανοπλία του έσπασε. Κρατούσε μονάχα ένα κλαδί δρυός ως ασπίδα.
Ο Άζογκ ο Βεβηλωτής κατάλαβε εκείνη τη μέρα...
...ότι η γενιά τού Ντούριν δεν θα ξεκληριζόταν τόσο εύκολα.
Οι δυνάμεις μας ανασυντάχθηκαν...
...και έτρεψαν τα Ορκ σε φυγή.
Και ο εχθρός μας...
...ηττήθηκε.
Όμως, δεν έγινε καμία γιορτή...
...ούτε ακούστηκαν τραγούδια εκείνη τη νύχτα...
...επειδή τα θύματα ήταν αμέτρητα.
Λίγοι επιζήσαμε...
Και τότε σκέφτηκα...
...ότι υπάρχει μόνο ένας που θα ακολουθήσω.
Υπάρχει μόνο ένας...
...που θα αποκαλώ Βασιλιά.
Και το χλωμό Ορκ;
Τι απέγινε;
Χώθηκε ξανά στην τρύπα απ΄όπου είχε ξεπηδήσει.
Αυτό το σίχαμα υπέκυψε στα τραύματά του εδώ και πολύ καιρό.
Μηνύστε στον Αφέντη...
...ότι βρήκαμε το κάθαρμα τον Νάνο.
Κύριε Γκάνταλφ, δεν μπορείς να κάνεις κάτι γι΄αυτό τον κατακλυσμό;
Βρέχει, αφέντη Νάνε...
...και θα συνεχίσει να βρέχει ώσπου να σταματήσει η βροχή.
Αν θέλεις ν΄αλλάξεις τον καιρό του κόσμου, να βρεις άλλο Μάγο.
- Υπάρχουν άλλοι; - Τι; - Άλλοι Μάγοι. - Είμαστε πέντε.
Ο ανώτερος του Τάγματός μας είναι ο Σάρουμαν, ο Λευκός.
Υπάρχουν άλλοι δύο Γαλάζιοι Μάγοι...
Ξέρεις, έχω ξεχάσει τα ονόματά τους.
Και ποιος είναι ο πέμπτος;
Ο Ράνταγκαστ, ο Καφετής.
Είναι σπουδαίος Μάγος ή είναι... σαν κι εσένα;
Πιστεύω πως είναι εξαιρετικός Μάγος, με τον δικό του τρόπο.
Είναι μια ευγενής ψυχή, που προτιμάει τη συντροφιά των ζώων.
Παρακολουθεί άγρυπνα τα τεράστια δάση...
...που βρίσκονται στην Ανατολή.
Ευτυχώς, γιατί το Κακό πάντα προσπαθεί να κυριαρχήσει στον κόσμο μας...
Δεν είναι καλό... Καθόλου καλό!
Όχι! Σεμπάστιαν!
Μη χειρότερα.
Έλα.
Κάντε πίσω! Χρειάζεται καθαρό αέρα!
Ορίστε.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν έχει αποτέλεσμα.
Δεν είναι δα και μαγεία.
Μαγεία...
Αυτό είναι...
Σκοτεινή και ισχυρή... μαγεία.
Μα, από πού στο καλό ήρθαν όλα αυτά τα βρωμερά πλάσματα;
Απ΄το παλιό οχυρό;
Δείξε μου.
Θα κατασκηνώσουμε εδώ απόψε.
Φίλι, Κίλι, φροντίστε τα πόνυ. Μην τ΄αφήσετε απ΄τα μάτια σας.
Εδώ ζούσε ένας αγρότης με την οικογένειά του.
Όιν, Γκλόιν, ανάψτε φωτιά.
Αμέσως.
Πιστεύω πως θα ήταν πιο συνετό να προχωρήσουμε.
Μπορούμε να φτάσουμε στην Κρυμμένη Κοιλάδα.
Σου το είπα ήδη ότι δεν θα πλησιάσω σε εκείνο το μέρος.
Γιατί όχι; Τα Ξωτικά μπορούν να μας βοηθήσουν.
Θα μας παρέχουν στέγη, τροφή και συμβουλές.
Δεν χρειάζομαι τις συμβουλές τους.
Έχουμε έναν χάρτη που δεν μπορούμε να διαβάσουμε.
Ο Άρχοντας Έλροντ μπορεί να μας βοηθήσει.
Να βοηθήσει;
Όταν ο Δράκος επετέθη στην Έρεμπορ, τι βοήθεια προσέφεραν τα Ξωτικά;
Τα Ορκ λεηλάτησαν τη Μόρια, βεβήλωσαν τις ιερές αίθουσές μας.
Τα Ξωτικά παρακολουθούσαν και δεν έκαναν τίποτα!
Κι εσύ μου λες ν΄αναζητήσω εκείνους που πρόδωσαν τον παππού μου...
...και τον πατέρα μου.
Εσύ δεν είσαι κανένας από τους δύο.
Δεν σου έδωσα τον χάρτη και το κλειδί...
...για να προσκολληθείς στο παρελθόν.
Δεν ήταν δικά σου για να τα κρατήσεις.
Όλα εντάξει; Γκάνταλφ, πού πας;
Πάω να κάνω παρέα στον μόνο απ΄την παρέα μας που είναι λογικός.
- Και ποιος είναι αυτός; - Ο εαυτός μου, κύριε Μπάγκινς!
Αρκετά ανέχτηκα τους Νάνους για σήμερα.
Άντε, Μπόμπουρ, πεινάμε.
Θα ξαναγυρίσει;
Λείπει πολλή ώρα.
- Ποιος; - Ο Γκάνταλφ.
Μάγος είναι. Ό,τι θέλει κάνει.
Κάνε μας μια χάρη. Πήγαινε αυτό στα παιδιά.
Σταμάτα. Αρκετό έφαγες.
Δεν είναι κακό το βραστό, Μπόμπουρ. Έχω φάει και χειρότερα.
Μπορούσε να το έχει μαγειρέψει ο Ντόρι.
Πολύ αστείο.
Τι συμβαίνει;
Υποτίθεται ότι θα προσέχαμε τα πόνυ.
Έχουμε, όμως, ένα... προβληματάκι.
Είχαμε δεκαέξι.
Και τώρα είναι... δεκατέσσερα.
Λείπουν η Νταίζη και ο Μπάνγκο.
Αυτό δεν είναι καθόλου καλό.
Όπως επίσης κι αυτό. Μήπως να το πούμε στον Θόριν;
Όχι. Ας μην τον ανησυχήσουμε.
Ως επίσημος διαρρήκτης μας, είπαμε να ρίξεις εσύ μια ματιά.
Να...
Κοιτάξτε... Κάτι μεγάλο ξερίζωσε τα δέντρα.
- Αυτό σκεφτήκαμε κι εμείς. - Κάτι πολύ μεγάλο...
...και πιθανότατα πολύ επικίνδυνο.
Κοιτάξτε, υπάρχει ένα φως.
Από ΄δώ.
Σκύψτε.
- Τι είναι; - Τελώνια.
Πήρε τη Μυρτιά και τη Μίντυ!
Θα τα φάει μάλλον. Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Ναι, πήγαινε.
Τα βουνίσια Τελώνια είναι δυσκίνητα και χαζά...
...κι εσύ είσαι μικρόσωμος. Θα περάσεις απαρατήρητος.
Είναι απόλυτα ασφαλές. Θα είμαστε από πίσω σου.
Αν σε καταλάβουν, κράξε δύο φορές, σαν κουκουβάγια στάβλου...
...και μία φορά, σαν καφετιά κουκουβάγια. - Δύο φορές, σαν κουκουβάγια στάβλου.
Όχι, δύο φορές, σαν καφετιά... μία, σαν...
Είστε σίγουροι ότι είναι καλή ιδέα;
Πρόβατο χθες, πρόβατο απόψε, κι απ΄ό,τι φαίνεται, κι αύριο πρόβατο θα΄χουμε.
Σταμάτα την γκρίνια.
Αυτά δεν είναι πρόβατα. Είναι φρέσκιες φοράδες!
Δε μ΄αρέσει το αλογίσιο κρέας! Δεν έχει αρκετό λίπος.
Είναι καλύτερα απ΄τον σκληρόπετσο γέρο αγρότη.
Ήταν σκέτο πετσί και κόκκαλο. Ακόμα βγάζω τα οστά του απ΄τα δόντια μου.
Πολύ ωραία. Μια μύξα.
- Θα βελτιώσει τη γεύση! - Έχω μπόλικες ακόμα.
Αποκλείεται!
Παλουκώσου κάτω!
Ελπίζω να ξεκοιλιάσεις εσύ τις φοράδες.
Δε μ΄αρέσουν τα βρωμερά κομμάτια.
Παλουκώσου κάτω, είπα!
Πεινάω! Τι θα γίνει, θα φάμε άλογο απόψε ή όχι;
Κλείσε την μπούκα σου. Θα φας ό,τι σου δώσω.
Γιατί πάντα μαγειρεύει αυτός; Όλα έχουν την ίδια γεύση.
Όλα έχουν γεύση κοτόπουλου.
- Εκτός απ΄το κοτόπουλο. - Εκείνο έχει γεύση ψαριού!
Λίγη ευγνωμοσύνη θα ήταν ό,τι πρέπει...
“Ευχαριστούμε πολύ, Μπερτ. Πολύ ωραίο βραστό, Μπερτ.”
Τόσο δύσκολο είναι;
Χρειάζεται μία πρέζα κοπριάς σκίουρου.
Έι, αυτός είναι ο ζωμός μου!
Συγγνώμη.
Ω, πολύ ισορροπημένη γεύση!
Άνοιξε το στόμα σου και απόλαυσε!
Νόστιμο, έτσι;
Γι΄αυτό είμαι εγώ ο μάγειρας.
Γουργουρίζουν τ΄άντερά μου. Πρέπει να φάω κάτι.
Σάρκα. Χρειάζομαι σάρκα!
Να πάρει!
Μπερτ! Κοίτα τι βγήκε απ΄τη μύτη μου!
Έχει χέρια και πόδια και τα πάντα!
Τι είναι;
Δεν ξέρω. Δε μ΄αρέσει ο τρόπος που σπαρταράει, πάντως!
Τι είσαι εσύ; Υπερμεγέθης σκίουρος;
Είμαι διαρρήκτης, ε... Χόμπιτ!
- Ένα διαρρηκτο-Χόμπιτ; - Μπορούμε να τον μαγειρέψουμε;
Μπορούμε να προσπαθήσουμε!
Μια μπουκίτσα θα΄ναι όταν τον γδάρουμε και τον ξεκοκκαλίσουμε!
Ίσως υπάρχουν κι άλλα διαρρηκτο-Χόμπιτ τριγύρω.
Αρκετά για να φτιάξουμε μια πίτα.
- Αρπάξτε τον! - Είναι πολύ γρήγορος!
Έλα ΄δώ, μικρούλη...
Σε τσάκωσα!
Κρύβονται κι άλλοι σαν εσένα εκεί που δεν πρέπει ή όχι;
Όχι.
- Λέει ψέματα! - Όχι!
Κράτα τον πάνω απ΄την φωτιά.
Κάν΄τον να σκούξει!
- Άφησέ τον κάτω! - Τι είπες;
Είπα...
...άφησέ τον κάτω.
Φέρτε τους σάκους! Βάλτε τους μέσα στους σάκους!
Έλα, σήκω πάνω!
- Μπίλμπο! - Μη!
Αφήστε κάτω τα όπλα σας...
...αλλιώς τον κάνουμε κομματάκια!
Καίει! Καίει! Καίει!
Δεν χρειάζεται να τους μαγειρέψουμε!
Καλύτερα να κάτσουμε πάνω τους... και να τους κάνουμε κυμά!
Πρέπει να σωταριστούν και να ψηθούν με μία πρέζα φασκόμηλο.
Είναι απαραίτητο;
Ακούγεται αρκετά καλό.
- Λύσε με, κύριος. - Φάε κάποιον στο μπόι σου.
Άσε το καρίκευμα. Δεν έχουμε όλη τη νύχτα.
Σε λίγο ανατέλλει ο ήλιος, βιαστείτε! Δεν έχω όρεξη να γίνω πέτρα.
Σταθείτε!
Κάνετε ένα πολύ μεγάλο λάθος.
Δεν μπορείς να διαπραγματευτείς μαζί τους, είναι ηλίθιοι!
Αυτοί είναι ηλίθιοι; Κι εμείς, τότε, τι είμαστε;
Εννοούσα για το καρίκευμα.
- Τι έγινε με το καρίκευμα; - Τους μυρίσατε;
Θα χρειαστείτε κάτι πιο δυνατό απ΄το φασκόμηλο για να τους φάτε!
- Προδότη! - Τι ξέρεις εσύ από μαγείρεμα Νάνων;
Πάψε. Άσε τον Χόμπιτ-τέτοιο να μιλήσει.
Το μυστικό στο μαγείρεμα Νάνου είναι...
- Ναι; Άντε, πες μας το μυστικό. - Είναι...
Ναι, σας το λέω. Το μυστικό είναι...
...να... τους γδάρετε πρώτα!
Τι; Να μας γδάρουν;
Τομ, φέρε μου το μαχαίρι για το φιλετάρισμα.
Εγώ θα σε γδάρω, παλιο...
Δεν θα το ξεχάσω αυτό. Δεν θα το ξεχ--
Τι ανοησίες!
Έχω φάει ένα σωρό από δαύτους με το δέρμα.
Εγώ λέω να τους καταβροχθίσουμε, με τις μπότες κι όλα.
Δίκιο έχει. Μια χαρά είναι οι ωμοί Νάνοι.
Ωραίος και τραγανός.
Όχι αυτόν, είναι μολυσμένος!
- Τι είπες; - Ναι, έχει σκουλήκια μέσα στα... έντερά του.
Βασικά, όλοι τους έχουν. Είναι μολυσμένοι με παράσιτα.
Φρικτό πράγμα. Εγώ δεν θα το ρίσκαρα.
- Παράσιτα; Είπε παράσιτα; - Δεν έχουμε παράσιτα! Εσύ έχεις!
Τι είν΄αυτά που λες;
Εγώ έχω παράσιτα μεγάλα όσο το χέρι μου!
Εγώ έχω τα μεγαλύτερα. Έχω τεράστια παράσιτα.
- Είμαστε διάτρητοι. - Ναι, είμαι διάτρητος!
Ναι, κι άσχημα μάλιστα.
Και τι να κάνουμε, τότε; Να τους αφήσουμε να φύγουν;
- Να... - Νομίζεις πως δεν κατάλαβα τι σκαρώνεις;
Αυτή η νυφίτσα μάς περνάει για ηλίθιους!
- Νυφίτσα; - Ηλίθιους;
Η αυγή θα σας σκοτώσει όλους!
- Ποιος είν΄αυτός; - Πού να ξέρω;
Μπορούμε να τον φάμε κι αυτόν;
Πάρ΄το πόδι σου απ΄την πλάτη μου!
- Πού πήγες, αν επιτρέπεται; - Να ρίξω μια ματιά μπροστά.
- Και τι σ΄έφερε πίσω; - Μια ματιά πίσω.
Απαίσια δουλειά.
- Παρόλα αυτά, είναι όλοι αρτιμελείς. - Όχι χάρη στον διαρρήκτη σου, πάντως.
Είχε την εξυπνάδα να χρονοτριβήσει.
Κανείς από εσάς τους υπόλοιπους δεν το σκέφτηκε...
Πρέπει να κατέβηκαν απ΄το Έττενμουρς.
Από πότε τα βουνίσια Τελώνια κατεβαίνουν τόσο νότια;
Έχουν να΄ρθουν εδώ και μια Εποχή...
...από τότε που μια σκοτεινή δύναμη διαφέντευε αυτούς τους τόπους.
Δε μπορούν να προχωρήσουν στο φως της ημέρας.
Πρέπει να υπάρχει σπηλιά κάπου εδώ κοντά.
Τι είναι αυτή η βρώμα;
Είναι η κρυψώνα των Τελωνίων. Προσέξτε τι αγγίζετε.
Θα είναι κρίμα αν τ΄αφήσουμε εδώ!
- Ο καθένας μπορεί να τα βρει. - Όντως.
- Νόρι... - Ναι;
Φέρε ένα φτυάρι.
Αυτά τα σπαθιά δεν σφυρηλατήθηκαν από Τελώνια...
Ούτε από κάποιον σιδερά των Ανθρώπων.
Σφυρηλατήθηκαν στο Γκόντολιν...
...από τα Ανώτερα Ξωτικά της Πρώτης Εποχής.
Δεν θα βρεις καλύτερη λεπίδα.
- Βάλ΄το μέσα. - Ωραία.
Άντε, γρήγορα.
Κάνουμε μακροπρόθεσμη κατάθεση.
Πάμε να φύγουμε απ΄αυτό το βρωμερό μέρος.
Ελάτε, πάμε.
Μπόφουρ, Γκλόιν, Νόρι.
Μπίλμπο!
Πάρε.
Είναι περίπου στο μέγεθός σου.
Δεν μπορώ να το δεχτώ.
Η λεπίδα είναι φτιαγμένη από Ξωτικά...
...που σημαίνει ότι γίνεται γαλάζια όταν Ορκ ή Γκόμπλιν είναι κοντά.
Δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ μου σπαθί.
Κι ελπίζω να μη χρειαστεί ποτέ.
Αν όμως χρειαστεί, να θυμάσαι:
Το αληθινό θάρρος, δεν έχει να κάνει με το να ξέρεις πότε να σκοτώσεις...
...αλλά πότε να χαρίσεις μια ζωή.
Κάτι πλησιάζει!
- Γκάνταλφ... - Μείνετε όλοι μαζί!
Γρήγορα! Πάρτε τα όπλα σας!
Κλέφτες! Φωτιά! Φόνος!
Ράνταγκαστ!
Είναι ο Ράνταγκαστ ο Καφετής!
- Τι στο καλό γυρεύεις εσύ εδώ; - Εσένα έψαχνα, Γκάνταλφ.
Κάτι δεν πάει καλά. Καθόλου καλά!
Ναι...;
Δώσε μου ένα λεπτό.
Το είχα στο μυαλό μου. Αλλά το έχασα.
Εδώ το είχα, στην άκρη της γλώσσας μου!
Α, ναι! Δεν είναι σκέψη!
Είναι μονάχα ένα...
...αλογάκι της Παναγίας.
Το Πράσινο Δάσος νοσεί, Γκάνταλφ!
Το έχει κυριεύσει σκοτεινιά.
Δεν φυτρώνει τίποτα πια. Τουλάχιστον, τίποτα καλό.
Ο αέρας βρωμάει σαπίλα. Αλλά το χειρότερο είναι οι ιστοί.
Ιστοί; Τι εννοείς;
Αράχνες, Γκάνταλφ. Γιγάντιες.
Κάποιο είδος γόνου τού Ουνγκόλιαντ, αλλιώς να μην είμαι Μάγος.
Τις ακολούθησα.
Ήρθαν από το Ντολ Γκουλντούρ.
Από το Ντολ Γκουλντούρ;
Μα, το παλιό φρούριο είναι εγκαταλελειμμένο.
Όχι, Γκάνταλφ.
Δεν είναι.
Μία ζοφερή δύναμη κατοικεί εκεί μέσα...
...που όμοιά της δεν έχω ξανανιώσει.
Είναι η σκιά ενός αρχαίου τρόμου.
Μία σκιά που μπορεί να καλέσει τα πνεύματα...
...των νεκρών.
Τον είδα, Γκάνταλφ!
Μέσα απ΄το σκοτάδι...
...ήρθε ένας Νεκρομάντης.
Ράνταγκαστ...
Γρήγορα! Γρήγορα!
Περιμένετέ με!
Με συγχωρείς.
Δοκίμασε λίγο χόρτο. Καλμάρει τα νεύρα.
Τώρα φύσα.
Πες μου για τον Νεκρομάντη. Είσαι σίγουρος;
Αυτό δεν είναι... από τον κόσμο...
...των ζωντανών.
Λύκος ήταν αυτός; Υπάρχουν λύκοι εκεί έξω;
Λύκοι; Όχι, αυτό δεν είναι λύκος.
Κίλι! Πάρε το τόξο σου!
Ανιχνευτές Γουάργκ! Που σημαίνει ότι κάπου κοντά υπάρχει αγέλη Ορκ.
Αγέλη Ορκ;
Σε ποιον είπες για την αποστολή, εκτός απ΄τους δικούς σου;
- Σε κανέναν. - Σε ποιον το είπες;!
Σε κανέναν, τ΄ορκίζομαι!
- Τι συμβαίνει, μα τον Ντούριν; - Σας κυνηγούν.
- Πρέπει να φύγουμε από ΄δώ. - Δεν μπορούμε, δεν έχουμε πόνυ!
Το έσκασαν!
Θα τους αποσπάσω την προσοχή.
Είναι Γουάργκ από το Γκούνταμπαντ. Θα σε προλάβουν!
Κι αυτά είναι κουνέλια Ρόσγκομπελ.
Θέλω να τους δω να προσπαθούν.
Ελάτε!
Ελάτε να με πιάσετε!
Ελάτε!
Μείνετε όλοι μαζί. Κουνηθείτε!
Όρι, μη! Γύρνα πίσω.
Ελάτε, όλοι σας! Γρήγορα!
Πού μας οδηγείς;
Τα καθάρματα οι Νάνοι είναι εκεί!
Πιάστε τους!
Κουνηθείτε!
Τρέξτε!
Να΄τοι!
Από ΄δώ! Γρήγορα!
Έρχονται κι άλλοι!
Κίλι! Ρίξ΄τους!
Είμαστε περικυκλωμένοι!
- Πού είναι ο Γκάνταλφ; - Μας εγκατέλειψε.
Μείνετε στις θέσεις σας!
Από ΄δώ, ανόητοι!
Άντε, κουνηθείτε!
Γρήγορα! Όλοι σας!
Ελάτε!
Προχώρα!
...οκτώ, εννέα, δέκα...
Κίλι! Τρέχα!
Ξωτικά.
Δεν βλέπω πού οδηγεί το μονοπάτι. Το ακολουθούμε ή όχι;
Και βέβαια το ακολουθούμε!
Νομίζω πως αυτό θα ήταν συνετό.
Έλα, αδερφέ.
Η Κοιλάδα τού Ιμλάντρις.
Στην κοινή γλώσσα είναι γνωστή με άλλο όνομα.
Το Σχιστό Λαγκάδι.
Εδώ βρίσκεται το Τελευταίο Οικείο Σπίτι Ανατολικά της Θάλασσας.
Αυτό ήταν το σχέδιό σου απ΄την αρχή.
Να ζητήσουμε καταφύγιο απ΄τον εχθρό μας.
Δεν έχεις εχθρούς εδώ, Θόριν Δρυάσπι.
Ο μόνος εχθρός σε αυτή τη Κοιλάδα είναι ο ίδιος σου ο εαυτός.
Έχεις την εντύπωση ότι τα Ξωτικά... θα ευλογήσουν την αποστολή μας;
Θα προσπαθήσουν να μας εμποδίσουν.
Φυσικά. Έχουμε, όμως, ερωτήσεις που πρέπει να απαντηθούν.
Αν θέλουμε να πετύχουμε, πρέπει να το χειριστούμε διακριτικά...
...με σεβασμό... ...και αρκετή γοητεία.
Γι΄αυτό, θ΄αφήσεις εμένα να μιλήσω.
Μιθράντιρ!
Λίντιρ!
Τον νου σας.
Μάθαμε ότι περάσατε την Κοιλάδα.
Πρέπει να μιλήσω με τον Άρχοντα Έλροντ.
Ο Άρχοντας Έλροντ δεν είναι εδώ.
Δεν είναι εδώ;... Πού βρίσκεται;
Σχηματίστε φάλαγγα!
- Γκάνταλφ! - Άρχοντα Έλροντ.
Φίλε μου!
Πού ήσουν;
Κυνηγούσαμε μια αγέλη Ορκ που ήρθαν από τον Νότο.
Σφάξαμε μερικά κοντά στο Μυστικό Πέρασμα.
Παράξενο για Ορκ να πλησιάζουν τόσο πολύ στα σύνορά μας.
Κάτι ή κάποιος τα προσέλκυσε εδώ.
Ίσως εμείς.
Καλώς ήρθες, Θόριν, γιε του Θρέιν.
Δε νομίζω πως γνωριζόμαστε...
Έχεις τη γενειάδα του παππού σου.
Γνώριζα τον Θρορ όταν κυβερνούσε Κάτω Από το Βουνό.
Αλήθεια; Δεν σε ανέφερε ποτέ.
Τι είπε; Μήπως μας έβρισε;
Όχι, άρχοντα Γκλόιν, σας προσφέρει φαγητό.
Εντάξει, τότε. Σ΄ακολουθούμε.
Πάμε.
- Δοκίμασέ το. Μόνο μία μπουκιά. - Δε μ΄αρέσουν οι πρασινάδες.
Πού είναι το κρέας;
Μήπως έχουν καθόλου πατάτες;
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου να μας προσκαλέσεις.
- Δεν είμαι κατάλληλα ντυμένος για δείπνο. - Ποτέ δεν είσαι.
Αυτό είναι ο Τελωνιοσφάχτης... ο Σφαγέας των Γκόμπλιν.
Ξακουστή λεπίδα. Σφυρηλατημένη από τα Ανώτερα Ξωτικά της Δύσης.
Τη φυλή μου.
Είθε να σε υπηρετήσει καλά.
Και αυτό είναι το Γκλάμντρινγκ...
...η Εχθρόσφυρα. Το σπαθί του Βασιλιά τού Γκόντολιν.
Σφυρηλατήθηκαν για τους Πολέμους των Γκόμπλιν της Πρώτης Εποχής.
Δεν θα΄μπαινα στον κόπο, παλικάρι μου.
Τα σπαθιά βαφτίζονται ανάλογα με τις πράξεις τους εν καιρώ πολέμου.
Εννοείς, δηλαδή, ότι το δικό μου σπαθί δεν έχει δει μάχη;
Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι καν σπαθί.
Για χαρτοκόπτης μου φαίνεται.
Πού τα βρήκατε αυτά;
Τα βρήκαμε σε μία κρυψώνα Τελωνίων στον Μεγάλο Ανατολικό Δρόμο...
...λίγο πριν πέσουμε σε ενέδρα των Ορκ.
Και τι κάνατε στον Μεγάλο Ανατολικό Δρόμο;
Οι δουλειές μας δεν αφορούν τα Ξωτικά.
Για όνομα του Θεού. Θόριν, δείξ΄του τον χάρτη!
Είναι η κληρονομιά του λαού μου.
Πρέπει να τον προστατεύσω, όπως και τα μυστικά του.
Έλεος με την ξεροκεφαλιά των Νάνων.
Η περηφάνια σου θα σε καταστρέψει.
Βρίσκεσαι μπροστά σε έναν από τους λίγους στη Μέση-Γη..
..που μπορούν να διαβάσουν τον χάρτη. Δείξε τον στον Άρχοντα Έλροντ!
Θόριν, όχι!
Η Έρεμπορ.
Τι ακριβώς σας ενδιαφέρει, σε αυτό τον χάρτη;
Για ακαδημαϊκούς λόγους ρωτάμε.
Όπως γνωρίζεις, τέτοια κειμήλια κάποιες φορές περιέχουν κρυμμένα κείμενα.
Ακόμα μπορείς να διαβάσεις την αρχαία Γλώσσα των Νάνων, έτσι δεν είναι;
Μάλιστα... “Κιρθ Ίθιρ”...
Ρούνοι της Σελήνης; Φυσικά.
Είναι κάτι που το ξεχνάς εύκολα.
Σε αυτή την περίπτωση, αληθεύει.
Οι ρούνοι της Σελήνης μπορούν να διαβαστούν...
...μόνον υπό το φως του Φεγγαριού...
...που βρίσκεται στην ίδια φάση κι εποχή με το Φεγγάρι της ημέρας που γράφτηκαν.
Μπορείς να τους διαβάσεις;
Αυτοί οι ρούνοι, γράφτηκαν Παραμονή Μεσοκαλόκαιρου...
...υπό το φως μιας ημισέληνου, σχεδόν πριν 200 χρόνια.
Φαίνεται πως ήταν γραφτό να έρθετε στο Σχιστό Λαγκάδι.
Η μοίρα σε ευνοεί, Θόριν Δρυάσπι.
Το ίδιο φεγγάρι λάμπει πάνω μας, απόψε.
“Στάσου δίπλα στη γκρίζα πέτρα, όταν χτυπήσει η τσίχλα...”
“...και το ηλιοβασίλεμα της τελευταίας Ημέρας του Ντούριν...”
“...θα ρίξει τις ηλιαχτίδες του πάνω στην κλειδαρότρυπα.”
Της Ημέρας του Ντούριν;
Είναι η αρχή του νέου έτους των Νάνων. Όταν το τελευταίο Φεγγάρι του Φθινοπώρου...
...και ο πρώτος Ήλιος του Χειμώνα εμφανιστούν μαζί στον Ουρανό.
Aυτά είναι κακά μαντάτα.
Το καλοκαίρι τελειώνει. Η Ημέρα του Ντούριν σύντομα θα περάσει.
Έχουμε ακόμη χρόνο.
- Χρόνο; Για τι πράγμα; - Για να βρούμε την είσοδο.
Πρέπει να στεκόμαστε ακριβώς στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή.
Τότε, και μόνο τότε, μπορεί να ανοίξει η πόρτα.
Ώστε αυτός είναι ο σκοπός σας, να μπείτε στο βουνό;
Και τι με αυτό;
Κάποιοι δεν το θεωρούν συνετό.
Τι εννοείς;
Δεν είσαι ο μοναδικός φύλακας που προστατεύει τη Μέση-Γη...
Οι Νάνοι, Αφέντη...
...μας ξέφυγαν.
Μας έστησαν ενέδρα βρωμερά Ξωτικά...
Δεν θέλω δικαιολογίες!
Θέλω το κεφάλι του Βασιλιά των Νάνων!
Είμασταν λιγότεροι. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα.
Με το ζόρι γλίτωσα τη ζωή μου.
Θα ήταν καλύτερα...
...να είχες πληρώσει μ΄αυτή.
Τα καθάρματα οι Νάνοι θα εμφανιστούν σύντομα.
Πείτε το σε όλους...
...ότι υπάρχει αμοιβή για τα κεφάλια τους.
Όχι, έκανες το ίδιο κι εσύ.
- Λες κι εσύ δεν το έκανες. - Ντόρι! Πάρε.
Μπόμπουρ;
Με ή χωρίς τη βοήθειά μας, οι Νάνοι θα πάνε στο βουνό.
Είναι αποφασισμένοι να πάρουν πίσω τη πατρίδα τους.
Δεν πιστεύω ότι ο Θόριν ο Δρυάσπις θεωρεί τον εαυτό του υπόλογο σε κάποιον.
- Ούτε κι εγώ, για την ακρίβεια. - Δεν πρέπει να λογοδοτήσεις σ΄εμένα...
Λαίδη Γκαλάντριελ.
Μιθράντιρ.
Έχουμε να βρεθούμε πολύ καιρό.
Ο χρόνος μπορεί να με άλλαξε...
...εσάς όμως όχι, Λαίδη του Λόριεν.
Δεν ήξερα ότι ο Άρχοντας Έλροντ σε κάλεσε.
Δεν την κάλεσε εκείνος.
Εγώ την κάλεσα.
Σάρουμαν.
Ήσουν απασχολημένος τελευταία, φίλε μου.
Πες μου, Γκάνταλφ...
Πίστευες ότι τα σχέδια και τα κόλπα σου θα περνούσαν απαρατήρητα;
Απαρατήρητα;
Όχι, εγώ...
...απλώς κάνω αυτό που θεωρώ σωστό.
Ο Δράκος... είναι εδώ και καιρό στο μυαλό σου.
Αυτό είναι αλήθεια, Λαίδη μου.
Ο Νοσφιστής δεν υποτάσσεται σε κανέναν.
Αν όμως συμμαχήσει με τον εχθρό...
...ο Δράκος θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλες καταστροφές.
Ποιον εχθρό;
Γκάνταλφ, ο εχθρός έχει ηττηθεί.
Ο Σάουρον κατατροπώθηκε.
Δεν θα επανακτήσει ποτέ πλήρως τις δυνάμεις του.
Γκάνταλφ, εδώ και 400 χρόνια ζούμε ειρηνικά...
...μια ειρήνη που κατακτήθηκε δύσκολα!
Αλήθεια; Έχουμε ειρήνη;
Τελώνια κατεβαίνουν απ΄τα βουνά, βανδαλίζουν χωριά, καταστρέφουν φάρμες.
Μας επιτέθηκαν Ορκ καθώς ερχόμασταν εδώ.
Αυτό δεν αποτελεί αφορμή πολέμου.
Συνεχώς ανακατεύεσαι.
Ψάχνεις για μπελάδες ενώ δεν υπάρχουν!
Αφήστε τον να μιλήσει.
Υποβόσκει κάτι, εκτός απ΄το κακό τού Νοσφιστή.
Κάτι πολύ πιο ισχυρό.
Μπορούμε να το παραβλέψουμε, αυτό, όμως, δεν πρόκειται να μας αγνοήσει.
Υπάρχει μια αρρώστια πάνω από το Πράσινο Δάσος.
Οι ξυλοκόποι που ζουν εκεί πλέον το αποκαλούν Ζοφερό Δάσος.
Και... λένε...
Λοιπόν; Μη σταματάς τώρα. Πες μας τι λένε οι ξυλοκόποι.
Μιλούν για έναν Νεκρομάντη που ζει στο Ντολ Γκουλντούρ.
Έναν μάγο που μπορεί και ανασταίνει τους νεκρούς.
Αυτό είναι γελοίο. Δεν υπάρχει τέτοια δύναμη στον κόσμο μας.
Αυτός ο... Νεκρομάντης είναι ένας κοινός θνητός.
Ένας θαυματοποιός που ανακατεύεται με Μαύρη Μαγεία.
Κι εγώ έτσι νόμιζα. Όμως, ο Ράνταγκαστ είδε...
Ο Ράνταγκαστ;
Μη μου μιλάς για τον Ράνταγκαστ τον Καφετή.
Είναι ανόητος.
Είναι περίεργος, σίγουρα. Ζει μοναχική ζωή.
Δεν φταίει αυτό. Φταίει ότι κάνει υπερβολική κατανάλωση μανιταριών.
Έχουν κάνει κλούβιο το μυαλό του, και κιτρινίσει τα δόντια του.
Τον έχω προειδοποιήσει.
Είναι ανάρμοστο ένας Ίσταρι να περιφέρεται στα δάση...
Κουβαλάς κάτι.
Σου το έδωσε ο Ράνταγκαστ...
Το βρήκε στο Ντολ Γκουλντούρ.
Ναι.
Δείξ΄το μου.
...άκουσέ με.
Είχα την εντύπωση ότι μιλούσα μόνος μου. Τόση προσοχή μού έδινε.
Σίγουρα...
Τι είναι αυτό;
Ένα κειμήλιο τής Μόρντορ.
Μια Λεπίδα Μόργκουλ...
Σφυρηλατήθηκε για τον Μάγο-Βασιλιά της Άνγκμαρ...
...και θάφτηκε μαζί του.
Όταν αλώθηκε η Άνγκμαρ...
...οι Άνθρωποι του Βορρά πήραν τη σωρό και όλα τα υπάρχοντά του...
...και τα σφράγισαν, στα έγκατα του Ψηλού Λόφου τού Ρούνταουρ.
Βαθιά μέσα σ΄έναν βράχο τον έθαψαν...
Σ΄έναν τάφο τόσο σκοτεινό... που ποτέ δεν θα έβλεπε το φως.
Δεν είναι δυνατόν.
Ένα πολύ ισχυρό ξόρκι έχει πέσει σ΄αυτόν τον τάφο. Δεν μπορεί να ανοίξει.
Τι απόδειξη έχουμε ότι αυτό το όπλο προήλθε από τον τάφο τής Άνγκμαρ;
- Δεν έχω καμία απόδειξη. - Επειδή δεν υπάρχει καμία.
Ας εξετάσουμε αυτά που γνωρίζουμε.
Μία αγέλη Ορκ, τόλμησε να διασχίσει το Μπρούινεν.
Βρέθηκε ένα στιλέτο της περασμένης Εποχής.
Και ένας θνητός μάγος, που αυτοαποκαλείται "Νεκρομάντης"...
...έχει εγκατασταθεί σε ένα κατεστραμμένο οχυρό.
Τελικά, οι αποδείξεις δεν είναι αρκετές.
Ωστόσο, το θέμα αυτής της συντροφιάς Νάνων, με προβληματίζει βαθύτατα.
Δεν έχω πειστεί, Γκάνταλφ.
Δεν μπορώ να εγκρίνω τέτοια αποστολή.
Αν είχαν έλθει σ΄εμένα, ίσως να τους είχα γλιτώσει από την απογοήτευση.
Δεν θα προσποιηθώ ότι κατανοώ τον λόγο που έχεις να τους δίνεις ελπίδες.
Φεύγουν.
Ναι.
Το γνώριζες.
Όχι, πολύ φοβάμαι ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Άρχοντα Έλροντ.
Οι Νάνοι... έφυγαν.
Να είστε σε επιφυλακή.
Σε λίγο βγαίνουμε στην Άκρη της Ερημιάς.
Μπάλιν, εσύ ξέρεις αυτό το μονοπάτι. Οδήγησέ μας.
Ναι.
Αφέντη Μπάγκινς...
...θα σου πρότεινα να συνεχίσεις.
- Θα τους ακολουθήσεις. - Ναι.
Έχεις δίκιο που βοηθάς τον Θόριν τον Δρυάσπι.
Όμως, φοβάμαι ότι αυτή η αποστολή...
...ξύπνησε δυνάμεις που δεν κατανοούμε ακόμη.
Ο γρίφος της Λεπίδας Μόργκουλ πρέπει να λυθεί.
Κάτι κινείται αθέατο στις σκιές, κρυμμένο απ΄τα δικά μας βλέμματα.
Δεν θα φανερωθεί. Όχι ακόμη.
Μέρα με τη μέρα, όμως, όλο και δυναμώνει.
Πρέπει να είσαι προσεκτικός.
Μιθράντιρ;
Γιατί το Χόμπιτ;
Δεν ξέρω.
Ο Σάρουμαν πιστεύει πως μόνο μια μεγάλη δύναμη...
...μπορεί να κρατήσει το Κακό υπό έλεγχο.
Όμως, εγώ άλλο έχω διαπιστώσει.
Διαπίστωσα ότι τα μικρά πράγματα...
...οι καθημερινές πράξεις ενός συνηθισμένου ανθρώπου...
...κρατούν το Σκότος μακριά.
Απλές πράξεις καλοσύνης και αγάπης.
Γιατί τον Μπίλμπο Μπάγκινς;
Ίσως, επειδή φοβάμαι...
...και εκείνος μου δίνει κουράγιο.
Μη φοβάσαι, Μιθράντιρ.
Δεν είσαι μόνος.
Εάν ποτέ χρειαστείς τη βοήθειά μου...
...θα έρθω.
Κρατηθείτε!
Μπίλμπο!
Πρέπει να βρούμε καταφύγιο!
Προσέξτε!
Πρόσεχε, αδερφέ!
Κρατηθείτε!
Δεν είναι καταιγίδα αυτή! Είναι μάχη των κεραυνών!
Δείτε!
Μα την πίστη μου. Οι θρύλοι είναι αληθινοί.
Γίγαντες! Πέτρινοι Γίγαντες!
Καλύψου, ανόητε!
Κρατηθείτε!
- Τι γίνεται; - Κίλι, πιάσε το χέρι μου!
- Φύγετε! - Τρέξτε! Πάμε!
- Τρέξε! - Προσοχή!
Προσέξτε!
Πήδα!
Έλα!
Κρατηθείτε!
Όχι!!!
Όχι! Κίλι!
Εντάξει! Είναι ζωντανοί!
Πού είναι ο Μπίλμπο; Πού είναι το Χόμπιτ;
Εκεί!
Πιάστε τον!
- Πιάσε το χέρι μου! - Μπίλμπο!
- Πρόσεχε, Όρι! - Πιάσ΄το!
- Σ΄έπιασα, παλικάρι. - Κρατήσου!
Έλα! Πιάστε τον.
Ανέβα, παλικάρι μου.
Νόμιζα πως χάσαμε τον διαρρήκτη μας.
Είναι χαμένος απ΄όταν έφυγε απ΄το σπίτι του.
Δεν έπρεπε να έρθει.
Δεν έχει θέση ανάμεσά μας.
Ντουάλιν!
- Φαίνεται αρκετά ασφαλής. - Ψάξε στη πίσω πλευρά.
Οι σπηλιές στα βουνά σπάνια είναι ακατοίκητες.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
- Ωραία. Ας ανάψουμε φωτιά. - Όχι φωτιές. Όχι εδώ μέσα.
Πέστε να κοιμηθείτε. Θα ξεκινήσουμε την αυγή.
Θα περιμέναμε στα βουνά μέχρι να έρθει να μας βρει ο Γκάνταλφ.
- Αυτό ήταν το σχέδιο. - Τα σχέδια αλλάζουν.
Μπόφουρ, φύλαξε πρώτος σκοπιά.
Η μυρωδιά είναι φρέσκια!
Πήγαν από το βουνίσιο πέρασμα.
Για πού το΄βαλες;
Επιστρέφω στο Σχιστό Λαγκάδι.
Όχι, δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω τώρα.
Ανήκεις στη συντροφιά. Είσαι ένας από εμάς.
Δεν είμαι πλέον, όμως, έτσι;
Ο Θόριν είπε ότι δεν έπρεπε να έρθω και είχε δίκιο.
Δεν είμαι Τουκ, είμαι Μπάγκινς. Δεν ξέρω πού είχα το μυαλό μου.
- Δεν έπρεπε να ξεμυτίσω απ΄την πόρτα μου. - Πεθύμησες το σπίτι σου.
- Το καταλαβαίνω. - Όχι, δεν καταλαβαίνεις!
Κανείς σας δεν καταλαβαίνει. Είστε Νάνοι.
Είστε συνηθισμένοι σ΄αυτή τη ζωή. Να ζείτε στο δρόμο...
...να μη μένετε σε ένα μέρος, να μην ανήκετε πουθενά!
Με συγχωρείς, δεν εννοούσα...
Όχι, έχεις δίκιο.
Δεν ανήκουμε πουθενά.
Σου εύχομαι ολόψυχα καλή τύχη.
Πραγματικά.
Τι είναι αυτό;
Ξυπνήστε! Ξυπνήστε!
Προσοχή!
Πίσω!
Βρωμιάρηδες! Κάντε πίσω!
Θα το πληρώσετε!
Σε τσάκωσα.
Καλά, μη σπρώχνετε.
Αφήστε με! Πάρτε τα χέρια σας! Αφήστε με!
Αφήστε με!
Ποιοι έχουν το θράσος να έρχονται οπλισμένοι στο βασίλειό μου;
Κατάσκοποι; Κλέφτες; Φονιάδες;
Νάνοι, Μοχθηρότατε.
Νάνοι;!
Τους βρήκαμε στη Μπροστινή Βεράντα.
Μη στέκεστε, λοιπόν. Ψάξτε τους!
Κάθε χαραμάδα. Κάθε σχισμή.
Τι γυρεύετε σ΄αυτά τα μέρη;
Μιλήστε!
Πολύ καλά. Αφού δεν μιλάνε, θα τους κάνουμε να σκούξουν.
Φέρτε τον ακρωτηριαστή. Φέρτε τον οστεοθραύστη.
- Αρχίστε με τον νεότερο. - Σταθείτε!
Βρε, βρε, βρε! Για δείτε ποιος είναι.
Ο Θόριν, ο υιός του Θρέιν, υιού του Θρορ...
...ο Βασιλιάς Κάτω Από το Βουνό.
Αλλά ξέχασα! Δεν έχεις βουνό. Και δεν είσαι Βασιλιάς.
Πράγμα που σε κάνει... ένα τίποτα, βασικά.
Ξέρω κάποιον που θα πλήρωνε αδρά για το κεφάλι σου.
Μονάχα για το κεφάλι. Χωρίς τίποτε προσκολλημένο σε αυτό.
Ίσως γνωρίζεις σε ποιον αναφέρομαι.
Έναν παλιό εχθρό σου.
Ένα χλωμό Ορκ, καβάλα σ΄ένα λευκό Γουάργκ.
Ο Άζογκ ο Βεβηλωτής εξοντώθηκε.
Σφαγιάστηκε στη μάχη εδώ και πολύ καιρό.
Ώστε, πιστεύεις ότι οι μιαρές ημέρες του έλαβαν τέλος, έτσι;
Μήνυσε το χλωμό Ορκ. Πες του ότι βρήκα το έπαθλό του.
Ναι...
Ναι.
Ναι...
Ναι!
Γκόλουμ! Γκόλουμ!
Απαίσια Γκόμπλιν!
Καλύτερα από σάπια κόκκαλα, πολύτιμο.
Καλύτερα απ΄το τίποτα.
Πολλά κόκκαλα, πολύτιμο. Καθόλου σάρκα!
Σκάσε! Γδάρε το.
Άρχισε από το κεφάλι του.
# Οι σκληροί ψυχροί τόποι Κατατρώνε τα χέρια μας #
# Ροκανίζουν τα πόδια μας #
# Οι βράχοι και οι πέτρες Είναι σαν παλιά κόκκαλα #
# Όλα δίχως καθόλου ψαχνό #
# Ψυχρά σαν τον θάνατο Δίχως ανάσα #
# Είναι καλά για φαγητό #
Ευλόγησέ μας, πολύτιμο.
Αυτή η μπουκίτσα έχει μπόλικο κρέας.
Γκόλουμ! Γκόλουμ!
Πίσω. Κάνε πίσω!
Σε προειδοποιώ, μην πλησιάσεις άλλο.
Έχει σπαθί των Ξωτικών. Αλλά δεν είναι Ξωτικό.
Όχι, δεν είναι Ξωτικό. Τι είναι, πολύτιμο;
Τι είναι;
Ονομάζομαι Μπίλμπο Μπάγκινς.
Μπάγκινς;
Τι είναι το Μπάγκινς, πολύτιμο;
Είμαι... ένα Χόμπιτ από το Σάιρ.
Μας αρέσουν τα Γκόμπλιν, οι νυχτερίδες και τα ψάρια.
Δεν έχουμε δοκιμάσει ποτέ, όμως, Χόμπιτ.
Είναι μαλακό; Είναι ζουμερό;
Μείνε εκεί! Μην πλησιάζεις!
Θα το χρησιμοποιήσω εάν χρειαστεί.
Δεν θέλω μπελάδες, κατάλαβες;
Δείξε μου μόνο την έξοδο και θα φύγω.
Γιατί; Χάθηκες;
Ναι, και θέλω να ξε-χαθώ όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Ξέρουμε! Ξέρουμε ασφαλές πέρασμα για το Χόμπιτ.
Ασφαλές πέρασμα στο σκοτάδι. Σκάσε!
- Δεν είπα τίποτα. - Δε μιλήσαμε σ΄εσένα!
Ναι, σ΄αυτόν μιλούσαμε, πολύτιμο.
- Δεν ξέρω τι παιχνίδι παίζεις, αλλά... - Παιχνίδια;!
Λατρεύουμε τα παιχνίδια, έτσι δεν είναι, πολύτιμο;
Εκείνου του αρέσουν τα παιχνίδια; Του αρέσουν; Του αρέσει να παίζει;
Ίσως.
Τι έχει ρίζες και κανείς δεν τις βλέπει;
Είναι πιο ψηλό απ΄τα δέντρα...
...και ψηλά, ψηλά πηγαίνει, αλλά ποτέ δεν μεγαλώνει;
- Το βουνό. - Ναι! Ναι!
Ας πούμε άλλο ένα.
Ναι! Κάν΄το πάλι. Ρώτησέ μας.
Όχι! Όχι άλλα αινίγματα!
Αποτελείωσέ τον. Αποτελείωσέ τον τώρα!
Γκόλουμ! Γκόλουμ!
Όχι! Όχι. Όχι. Θέλω να παίξω. Αλήθεια.
Θέλω να παίξω. Βλέπω πως είσαι... πολύ καλός στα αινίγματα.
Γιατί, λοιπόν, δεν παίζουμε ένα παιχνίδι με αινίγματα; Ναι;
Μόνο εσύ κι εγώ.
Ναι... Ναι, μόνο εμείς.
Ναι. Ναι. Και εάν κερδίσω εγώ...
...θα μου δείξεις την έξοδο, ναι;
Ναι. Ναι.
Κι άμα χάσει; Τότε τι θα γίνει;
Αν χάσει, βρε πολύτιμο, θα το φάμε!
Αν χάσει το Μπάγκινς, θα το φάμε ολόκληρο.
Δίκαιο το βρίσκω.
Πρώτα, όμως, το Μπάγκινς.
Τριάντα λευκά άλογα πάνω σε κόκκινο λόφο...
...πρώτα μασάνε, μετά χτυπάνε και μετά μένουν ακίνητα.
Τα δόντια;...
Τα δόντια! Ναι, πολύτιμό μου!
Όμως, εμείς... έχουμε μόνο εννέα.
Σειρά μας.
Δίχως λαλιά φωνάζει...
...δίχως φτερά πετάει...
...δίχως δόντια δαγκώνει...
...δίχως στόμα μουρμουράει.
Μια στιγμή.
Εμείς ξέρουμε! Εμείς ξέρουμε!
Βούλωσ΄το!
Ο άνεμος.
Ο άνεμος είναι, φυσικά.
Πολύ έξυπνο το Χόμπιτ. Πολύ έξυπνο.
Κουτί δίχως μεντεσέδες, καπάκι ή κλειδί...
...που όμως μέσα κρύβει χρυσάφι που δεν έχεις ξαναδεί.
Κουτί...
Κουτί, καπάκι κι ένα κλειδί...
- Λοιπόν; - Είναι δύσκολο.
- Κουτί... Κλειδί... - Τα παρατάς;
Δώσε μας μία ευκαιρία, πολύτιμο! Δώσε μας μία ευκαιρία!
Τα αυγά! Τα αυγά!
Ζουμερά, τραγανά αυγουλάκια! Ναι.
Η γιαγιά μάς έμαθε να τα ρουφάμε, ναι!
Τώρα έχουμε ένα αίνιγμα για σένα.
Τα πάντα καταπίνει...
...πουλιά, ζώα, δέντρα, λουλούδια δεν αφήνει...
...ροκανίζει σίδερο, δαγκώνει ατσάλι...
...αλέθει σκληρές πέτρες και τις τρώει τη μια μετά την άλλη.
Απάντησέ μας.
Δώσε μου μια στιγμή, παρακαλώ. Εγώ σου έδωσα αρκετό χρόνο.
Πουλιά, ζώα... Ζώα; Δέντρα, λουλούδια...
Δεν το ξέρω αυτό.
Είναι γευστικό;
Είναι πεντανόστιμο;
Είναι τραγανό;
Άσε με να σκεφτώ. Να σκεφτώ λίγο.
Κόλλησε...
To Μπάγκινς... κόλλησε.
Τελείωσε ο χρόνος.
Ο χρόνος...
Η απάντηση είναι ο χρόνος.
Τελικά δεν ήταν και δύσκολο.
Τελευταία ερώτηση.
- Τελευταία ευκαιρία... - Εντάξει.
Ρώτησέ μας.
- Ρώτα μας! - Καλά, εντάξει.
Τι έχω... στην τσέπη μου;
Αυτό δεν είναι δίκαιο.
Δεν είναι δίκαιο! Είναι ζαβολιά!
Ρώτησέ μας κάτι άλλο.
Όχι, όχι...
Είπες, “κάνε μου μια ερώτηση”. Αυτή είναι η ερώτησή μου.
Τι έχω στην τσέπη μου;
Τρεις μαντεψιές, πολύτιμο. Πρέπει να μας δώσει τρεις!
Τρεις μαντεψιές. Πολύ καλά. Μάντεψε.
- Χέρια! - Λάθος. Μάντεψε πάλι.
Ψαροκόκκαλα, δόντια Γκόμπλιν, όστρακα, φτερά νυχτερίδας...
Μαχαίρι! Σκάσε!
Πάλι λάθος. Τελευταία μαντεψιά.
Ένα κορδόνι! Ή τίποτα.
Δύο μαντεψιές μαζί, κι οι δύο λάθος.
Λοιπόν...
Έλα, κέρδισα το παιχνίδι. Υποσχέθηκες να μου δείξεις την έξοδο.
Έτσι είπαμε, πολύτιμο; Έτσι είπαμε;
Τι έχει στις τσέπες του;
Να μη σε νοιάζει.
Έχασες.
Έχασα;...
Έχασα;
Πού είναι;
Πού είναι;!
Όχι!
Πού είναι;!
Όχι! Όχι!!!
Το΄χασα!
Κατάρα!
Έχασα το πολύτιμό μου!
- Τι έχασες; - Κακώς ρωτάς! Δεν σ΄αφορά!
Όχι!
Γκόλουμ! Γκόλουμ!
Τι έχει... μέσα στις βρωμερές...
...τσεπούλες του;
Το έκλεψε...
Το έκλεψε!
Αυτός το έκλεψε!
# Κόκκαλα θα σπάσουν Λαιμοί θα σφίξουν #
# Θα φάτε ξύλο Ψηλά θα κρεμαστείτε #
# Θα πεθάνετε εδώ κάτω Και δεν θα σας βρει ποτέ κανείς #
# Εδώ, στα βάθη της πόλης των Γκόμπλιν #
Το ξέρω αυτό το σπαθί! Είναι ο Τελωνιοσφάχτης!
Η Δαγκάνα! Η λεπίδα που έχει κόψει χιλιάδες λαιμούς!
Σφάξτε τους! Βαράτε τους! Σκοτώστε τους!
Σκοτώστε τους όλους!
Κόψτε του το κεφάλι!
Πάρτε τα όπλα σας.
Πολεμήστε.
Πολεμήστε!
Κρατάει την Εχθρόσφυρα! Τον Δάρτη!
Λάμπει σαν το φως της μέρας!
Θόριν!
Ακολουθήστε με. Γρήγορα!
Τρέξτε!
Δώσ΄το μας!
Είναι δικό μας.
Είναι δικό μας!
Κλέφτη!
Μπάγκινς!
Γρήγορα!
Πιο γρήγορα!
Τον πάσσαλο!
Επίθεση!
Κόψτε τα σχοινιά!
Βιαστείτε!
- Προχωράτε! - Μπόμπουρ!
Ελάτε!
Πηδήξτε!
Πήδα, παλικάρι μου!
Ελάτε!
Σπρώξτε!
Ελάτε!
Νομίζατε ότι θα μου ξεφεύγατε;
Τι θα κάνεις τώρα, Μάγε;
Κάτι έκανες...
Θα μπορούσε να΄ναι και χειρότερα.
Έλεος!
Πλάκα μου κάνεις!
Γκάνταλφ!
Είναι πάρα πολλοί. Δεν μπορούμε να τους πολεμήσουμε.
Μόνο ένα πράγμα μας σώζει, το φως της ημέρας!
Ελάτε! Σηκωθείτε!
- Μπάλιν. - Ελάτε!
Περίμενε... πολύτιμό μου! Περίμενε!
Γκόλουμ! Γκόλουμ!
Γρήγορα!
Από ΄δώ.
- Ελάτε. - Ελάτε. Γρήγορα.
Δεξιά, ωραία!
Μπάγκινς!
Κλέφτη!
Καταραμένος να΄ναι! Τον μισούμε για πάντα!
Πέντε, έξι, επτά, οκτώ...
Ο Μπίφουρ... ο Μπόφουρ... μας κάνουν δέκα...
Ο Φίλι, ο Κίλι... δώδεκα...
...και ο Μπόμπουρ, μας κάνουν δεκατρείς.
Πού είναι ο Μπίλμπο;
Πού είναι το Χόμπιτ μας;
Πανάθεμα το Χόμπιτ! Τώρα χάθηκε;
Νόμιζα πως ήταν με τον Ντόρι!
- Δεν φταίω εγώ! - Πού τον είδες τελευταία φορά;
Νομίζω πως τον είδα να ξεφεύγει όταν μας στρίμωξαν στην αρχή.
- Και τι ακριβώς συνέβη; Πες μου! - Θα σου πω εγώ τι συνέβη.
Ο Αφέντης Μπάγκινς είδε την ευκαιρία και την εκμεταλλεύτηκε.
Σκεφτόταν μόνο το μαλακό κρεβάτι του και το ζεστό τζάκι του...
...απ΄όταν ξεμύτισε από το κατώφλι του.
Δεν θα ξαναδούμε το Χόμπιτ μας. Έχει φύγει εδώ και ώρα.
Όχι... δεν έφυγε.
Μπίλμπο Μπάγκινς! Ποτέ ξανά δεν έχω χαρεί τόσο βλέποντας κάποιον.
Μπίλμπο... Σε είχαμε ξεγραμμένο!
Πώς κατάφερες να περάσεις από τα Γκόμπλιν;
Καλή ερώτηση.
Τι σημασία έχει; Γύρισε.
Έχει σημασία. Θέλω να ξέρω.
Για ποιο λόγο γύρισες;
Ξέρω ότι αμφιβάλλεις για μένα. Πάντα αμφέβαλλες.
Και έχεις δίκιο, σκέφτομαι συχνά το Μπαγκ Εντ.
Μου λείπουν τα βιβλία μου. Και η πολυθρόνα και ο κήπος μου.
Βλέπεις, εκεί ανήκω. Αυτό είναι το σπίτι μου.
Και γι΄αυτό γύρισα, επειδή...
...εσείς δεν έχετε σπίτι. Σας το πήραν με τη βία.
Όμως, θα σας βοηθήσω να το πάρετε πίσω, αν μπορώ.
Εξοντώστε τους! Κάντε τους κομμάτια!
- Απ΄το καζάνι... - Κατευθείαν στη φωτιά. Τρέξτε.
Τρέξτε!
Ανεβείτε στα δέντρα! Όλοι σας!
Σκαρφαλώστε! Μπίλμπο, σκαρφάλωσε!
Γρήγορα!
Έρχονται!
- Κρατηθείτε! - Κουράγιο, αδέλφια!
Άζογκ!...
Τη μυρίζετε;
Τη μυρωδιά του φόβου;
Θυμάμαι ότι ο πατέρας σου βρώμαγε φόβο...
...Θόριν, γιε τού Θρέιν.
Δεν είναι δυνατόν.
Αυτός είναι δικός μου...
Σκοτώστε τους υπόλοιπους!
Πιείτε τους το αίμα!
Πέφτει!
Φίλι!
Ναι!
Όχι!
Κύριε Γκάνταλφ!
Κρατήσου, Ντόρι!
Βοήθεια!
Όχι!!!
Θόριν! Όχι!
Φέρε μου το κεφάλι του Νάνου.
Σκοτώστε τον.
Κοίτα.
Θόριν!
Θόριν.
- Το Χόμπιτ; - Καλά είναι.
Εδώ είναι ο Μπίλμπο. Είναι ασφαλής.
Εσύ!
Τι ήταν αυτά που έκανες; Παραλίγο να σκοτωθείς!
Δεν είπα ότι θα ήσουν βάρος;
Ότι δεν θα επιβιώσεις στην Ερημιά;
Ότι δεν έχεις καμία θέση ανάμεσά μας;
Ποτέ δεν έπεσα τόσο έξω σε όλη μου τη ζωή.
Συγγνώμη που αμφέβαλλα για σένα.
Όχι, κι εγώ θα αμφέβαλλα στη θέση σου.
Ούτε ήρωας είμαι, ούτε πολεμιστής.
Ούτε καν διαρρήκτης.
Αυτό εκεί... είναι αυτό που νομίζω;
Η Έρεμπορ! Το Μοναχικό Βουνό...
...το τελευταίο απ΄τα μεγάλα βασίλεια των Νάνων στη Μέση-Γη.
Η πατρίδα μας.
Ένα κοράκι!
Τα πουλιά επιστρέφουν στο βουνό.
Αυτό, αγαπητέ μου Όιν, είναι τσίκλα.
Όμως, θα το εκλάβουμε ως σημάδι.
- Έναν καλό οιωνό. - Έχεις δίκιο.
Πιστεύω πραγματικά πως τα χειρότερα πέρασαν.
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός» ••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• °°° Μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό... °°°
••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• Άψογα αποδοσμένοι & τέλεια συγχρονισμένοι Ελληνικοί υπότιτλοι
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖ. Ρ. Ρ. ΤΟΛΚΙΕΝ
# Πέρα μακριά υψώνονται Τα Βουνά της Καταχνιάς #
# Μας αφήνουν να στεκόμαστε ψηλά #
# Ό,τι υπήρχε παλιά #
# Βλέπουμε ξανά #
# Είναι το βασίλειό μας ένα μακρινό φως #
# Ένα φλογισμένο βουνό κάτω απ΄το φεγγάρι #
# Ανείπωτα λόγια, Θα φτάσουμε εκεί σύντομα #
# Ένα τραγούδι για την πατρίδα #
# Που αντηχεί #
# Και όσοι μάς βρίσκουν Θα μάθουν τον σκοπό #
# Κάποιοι που δε λησμονήσαμε ποτέ #
# Κάποιοι που δεν συγχωρήσαμε ποτέ #
# Δεν έχουν δει την πλάτη μας ακόμα #
# Θα πολεμάμε για όσο ζούμε #
# Με όλα τα βλέμματα στην κρυφή πόρτα #
# Γερμένοι στο Μοναχικό Βουνό #
# Θα βαδίζουμε μες στην καταιγίδα #
# Ώσπου να πάρουμε Το λησμονησμένο μας χρυσάφι #
# Θα ξαπλώνουμε κάτω απ΄το κρύο Των Βουνών της Καταχνιάς #
# Με ύπνο βαθύ #
# Και όνειρα από χρυσάφι #
# Πρέπει να ξυπνήσουμε #
# Να φτιάξουμε τη ζωή μας #
# Και μες στο σκότος δαυλό κρατάμε #
# Από παλιά, τότε που καίγανε οι φανοί #
# Ως σήμερα #
# Οι καρδιές μας λαχταρούσαν #
# Η μοίρα μας άγνωστη #
# Ο Ακρόλιθος #
# Ό,τι εκλάπη #
* Πρέπει να επιστραφεί *
# Πρέπει να ξυπνήσουμε #
# Και να φροντίσουμε #
# Να βρούμε ένα τραγούδι Για την καρδιά και την ψυχή #
# Κάποιοι που δε λησμονήσαμε ποτέ #
# Κάποιοι που δεν συγχωρήσαμε ποτέ #
# Δεν έχουν δει ακόμα το τέλος #
# Θα πολεμάμε για όσο ζούμε #
# Με όλα τα βλέμματα στην κρυφή πόρτα #
# Γερμένοι στο Μοναχικό Βουνό #
# Θα βαδίζουμε μες στην καταιγίδα #
# Ώσπου να πάρουμε Το λησμονησμένο μας χρυσάφι #
# Πέρα μακριά, Στα ψυχρά Βουνά της Καταχνιάς #