Mijn vader maakte deze foto's. Hij was gek op fotograferen.
Dit ben ik.
En dit zijn Felipe en Nando.
Dit is Alex Morales. Hij was op slag dood.
Dit is Antonio, de aanvoerder.
Na 20 jaar heb je veel geanalyseerd.
Je herinnert je mensen... Heldendom.
Het mirakel van de Andes, zei men.
Veel mensen komen naar me toe en zeggen... - dat ze waren omgekomen, als ze erbij waren geweest.
Maar dat is nonsens, want voor je zelf... - in zo'n situatie belandt...
- heb je geen idee hoe je zult reageren.
zonder decadentie...
- zonder bederf door materiele zaken... - brengt je op een spiritueel niveau...
- waar ik de aanwezigheid van God kon voelen.
Je hebt de God, over wie ik op school leerde.
En je hebt de God, die schuil gaat...
- achter de beschaving om ons heen.
Dat was de God, die ik daar op de berg ontmoette.
Heb je thee voor me, steward ?
- Wil jij thee ? - Nee, dank je.
Dat was het.
Kom op, geef me de bal! Hier!
Kijk uit!
Waar logeerde je in Parijs ?
Parijs is niks voor jou.
Je bent veel te intens.
Hoe leg ik dat de jongens uit ? Hij heeft twee trainingen gemist.
- Hij is best Oké... Hij heeft 't vliegtuig gemist !
Ik ben de aanvoerder van 't team. Ik bepaal wat er Oké...
En als je rugby wilt spelen in 'n team, moet je de volle 100 procent geven.
Allemaal naar de rechterkant !
Mam, kijk 's !
De bergen. Wat zijn ze toch mooi ! Ik wil niet kijken.
Bergen lijken op grote tanden. we staan over 20 minuten weer op de grond.
Laten we 't ergens anders over hebben. Hier, neem 'n chocolaatje.
Dank je.
Het begint te betrekken.
- Blijf boven het onweer. - Geen probleem.
Wat vind jij belangrijker, rugby of meisjes ?
- Meisjes. En jij ? - Meisjes.
- Als ik speel, is 't rugby. - Tenzij er meisjes staan te kijken.
Laten we van stoel verwisselen. Ik wil de bergen zien.
Niet op de stoelen klimmen.
Uruguayan 571 klaar om te dalen tot 10000 voet. Dank u.
Hier is uw thee. Dank je.
Ik doe het lampje voor "gordels vastmaken" aan. Zorg dat die kinderen gaan zitten.
't Weer op de aanvliegroute is slecht.
We gaan zo landen. Wil iedereen gaan zitten ?
Denkt u, dat ze u kunnen horen ?
Toe nou, ga zitten.
- Zie je ? Ga nou zitten. - Als het je kan kalmeren.
Wat gebeurt er?
Kijk 's wat Alonso doet.
Doe uw parachute aan ! We springen eruit boven de Andes.
Leg neer en ga zitten.
Doof die sigaret.
Mijn god! Gaat het?
Gaat het, Nando ? - Ja, mam. Een luchtzak, meer niet.
Ik werd ook bang.
Heilige moeder Gods ! Nee !
Volle kracht !
Wat gebeurde er ?
Moeten we echt zo laag vliegen ?
Heilige Maria, de Here zij met u...
We hebben meer motorkracht nodig !
Het lukt niet
- Oh, man! Het staat stil.
Jesus!
Ik mankeer niks, geloof ik. Alex ?
Hij is dood ! Zerbino, ben je ongedeerd ?
Er zijn mensen gewond ! Ik studeer pas zes maanden medicijnen.
- Help me out. - Eduardo. Where's he going?
- Is Canessa goed? - Ja...
Eduardo ! Waar gaat hij heen ?
- Eduardo, kom terug. Help Canessa. Help hem !
- Liliana... Liliana !
- Het gaat wel met me.
Ik kan geen lucht krijgen.
Dat komt door de hoogte. Je mankeert niets. Haal rustig adem.
- Wat moet ik doen ? - Kijk daar bovenin.
Canessa, help Federico.
Zijn been ligt open. Het gaat best. Help de gewonden.
Ik heb ons gered. Ik bad tot de Heilige Maria.
- Wat moet ik doen ?
- Ga achterin een luchtje scheppen. - oke
Bobby ! Bobby Francois ?
Carlitos ? Wil je roken ? - ja.
Blijf bij me.
Er liggen twee doden tussen de bagage. Het echtpaar Solana.
Blijf bij Felipe.
Rustig, mevrouw. Kalm aan. Mijn benen !
Het spijt me van uw benen.
- Ben je gewond ? - Dat weet ik niet.
Kom dan, help me.
Pak de andere kant. Een, twee, drie!
- Alberto. - Dood.
Ik heb me nooit zo beroerd gevoeld, maar dood ben ik niet.
Laten we die rommel weghalen.
Voorzichtig ! Mijn benen zijn allebei gebroken.
Hoe is het met Nando ?
Ik denk niet dat hij het haalt.
Dat is misschien ook maar het beste. Zijn moeder is dood.
- Er zijn nog meer gewonden.
- Ik blijf wel bij je.
- Zerbino, heb je even ? - Ja, wat is er, Pablo ?
Dit. Is het ernstig ?
- Vergeet 't. Je mankeert niks. - Denk je ?
Ja, je bent zo sterk als een buffel. Help me even met die stoel.
Verbind 't met dit overhemd. Ik zal het later wel bekijken.
Water...
Mama, ik wil naar huis... Ik wil naar huis.
Ga hier zitten.
Canessa, je kunt beter naar de piloot gaan kijken.
- We proberen 't nog een keer. Jullie vermoorden me.
Laat ze het doen, mevrouw. Ze moeten het doen.
Misschien kunnen we het beter laten.
Bij drie...
- Stop! Stop! Stop! Zo vermoorden we haar nog !
- Ik kan niet. Mijn arm... - Dit is afschuwelijk !
We brengen die losse stoelen naar buiten, en maken hier wat ruimte.
Water. Water.
Geef me wat sneeuw. - hier.
Waar is de radio ? We moeten Santiago oproepen.
We passeerden Curico.
- Ik heb de radio. - Mijn tas.
- Hoe roepen we Santiago op ? - 11... 300.
Hier is 't zendkastje. 11... 300.
Oke.
- Hij is dood. Er is geen stroom. - Mijn tas...
- Hij wil zijn tas. - Er ligt weinig, ik zie 'm niet.
- We zoeken. Wat zit er in de tas ?
- Mijn... Mijn pistool.
Nee, vriend. Daar kunnen we niet aan meedoen.
Leg dit aan die kant.
Mijn handen zijn bevroren.
Het is te laat. De reddingsploeg kan ons niet meer zien.
We moeten hier overnachten. - Hoe moeten ze ons vinden ?
- Rustig maar, ze vinden ons wel.
Als het donker is, zakt de temperatuur 30 a 40 graden.
Daar vinden we wel wat op.
- Ik heb het koud. - We maken dekens van de bekleding.
That's a good idea. Everybody unzip the covers to use as blankets.
- Hoe gaat 't met je maag ? - Goed.
Good.
- Wie is dat ? - Canessa, kom mee !
Ik dacht dat 't een jas was, maar toen ik 'm optilde, lag hij eronder.
- Ben je gewond ? - Legitimeer je !
Mijn naam is Roberto Canessa ! Ik studeer medicijnen.
Ik ben lid van het rugbyteam, dat het vliegtuig charterde.
Je bent 'n bemanningslid ?
Ja, ik ben de werktuigkundige. - Weet je hoe je radio's repareert ?
Nee.
- Je pikte de jas van 'n meisje ! - Nee!
Dit is de jas van Susana Parrado. Geef hem haar terug.
Als je 'm weer van haar pikt, vermoord ik je.
Hoe gaat 't met je ?
- Ik ga naar bed.
Kom mee, Eduardo. Hij heeft zijn hoofd gestoten.
Wil je 'n slok wijn ?
Waar heb je die wijn vandaan ?
Hugo vond 'n boel flessen in deze doos. Van de piloot, denkt hij.
Dat verklaart, waarom hij zo vloog.
We zijn totaal verloren. Ik weet niet...
Ga terug en help de anderen.
We redden het best.
Wie probeer je te overtuigen, Antonio ?
Ik had geen... voorgevoel.
Helderziendheid is dus ook niks.
Het was echt een heel goed idee met de bekleding van de stoelen.
Dank je.
Drink wat wijn. - Dank je.
- We hebben alle bekleding. - Leg ze binnen, vooraan.
Ik ga dood. Oh, God in de hemel. Het doet pijn...
- Ik heb zo'n vreselijke pijn. - Het moet verschrikkelijk zijn.
Rustig. God ontfermt zich over u.
Mijn benen !
Moge God jullie vergeven, dat jullie me niet helpen ! Ik lijd vreselijk !
Hou je kop, stomme koe, of ik ram je smoel in elkaar !
Ik zweer bij God dat ik het doe. Hou je bek.
Het is te koud. Antonio !
Het is te koud ! We vriezen dood !
Roy ! Kom, Roy. We moeten dit gat dichten.
- Kom op, anders vriezen we dood.
- Waarmee dan ? - Met de bagage, kom op.
- Ik bevries, Antonio. Pak een koffer. Jij ook, Rafael.
- Wat doe je? - Jij ook.
- Ik bevries! We moeten dit gat dicht maken.
Help me met die stoel, Rafael.
We leggen 'm onderaan en dan stapelen we de koffers erop.
- Carlitos ?
Ben je wakker ? - Meen je dat serieus?
Weet je wat ik denk ? Dat Nando er niet zo slecht aan toe is.
Ik weet 't niet... Laten we hem tussen ons in leggen.
Voorzichtig met zijn hoofd. Til hem opzij.
De deken.
Hugo probeert Nando bij te brengen. Ik help niemand meer !
Ik haat die idioten. Als je je mond niet houdt, dan haat ik jou ook !
Ik ben misselijk.
Probeer te slapen, Javier.
Het is gewoon hoogteziekte. Wees maar niet bang.
Dank je.
We hebben sigaretten. - Jah.
- Hoe kunnen ze ons vinden ?
- Ze weten waar we neerstortten. Dus rustig maar. Ze vinden ons wel.
Wat is er gebeurd ?
Zijn we neergestort ? - Jah.
Niet te geloven.
Hij is dood. Help me hem naar buiten te brengen.
Is hij dood ? - Jah.
Help Zerbino met dragen. We moeten de cabine hiervan vrijhouden.
Kom, Carlitos. Help me.
- Hoe gaat het, Susana ? - Mijn voeten doen pijn.
Mensen met gebroken armen of benen moeten in de sneeuw gaan liggen.
Dat helpt tegen het opzwellen.
Ze zijn koud geworden.
Hoe voelt dat ? - Dank je.
- Hoe gaat het hier ? - Ze zijn allebei dood.
Jij bent de werktuigkundige !
Heb je lichtkogels ? - Nee.
Noodvoorzieningen ? - Nee. Niks van dat alles.
Wat is er met hem ? - Wat is er met jou ?
Hoe zit 't met de radio ?
- Hoe zit 't met de radio ? - Kan hij gerepareerd worden ?
Niet zonder batterijen.
Zijn er batterijen of niet ?
De batterijen liggen in de staart... En de staart is weg !
Hij is krankzinnig. Die radio doet er ook niet toe.
Het zou handig zijn, maar ze vinden ons. Radio of geen radio.
- Zeker weten ? - Ik heb niet de minste twijfel.
Wie is dat ?
De vrouw, die de hele nacht krijste. Mevrouw Alfonsine.
- Zeg niet dat zij het is. - Wat is er dan ?
Ik schreeuwde tegen haar. Ik zei dat ze haar kop moest houden.
- Dat wilden we allemaal. - Maar ik deed het en nu is ze dood.
Ik schaam me zo.
- God, vergeef me. - Kalm.
Onze Vader, die in de hemelen zijt... - Uw naam worde geheiligd...
Uw koninkrijk kome...
Chocoladepinda's, kleine chocoladerepen...
- vier flessen wijn, 'n halve fles rum en negen crackers.
- En met hoeveel zijn we ? - 27.
We zullen verhongeren. - Kijk...
Dit weer blijft niet zo. Er komen vanmiddag helikopters over de bergen.
- Maar we moeten rantsoeneren.
- Ik wil graag 'n uitgebreide lunch.
Een stuk chocola per persoon.
- Ik heb 't liefst 'n grote lunch. - Kom op, ga in de rij staan.
Voorzichtig.
Hartelijk dank, Antonio, voor het minuscule stukje chocolade.
- Gooi deze vol. Het is niet voor mij. - Voor wie dan?
- Nando. - Hij is bewusteloos.
- Hij heeft toch recht op zijn deel. - Geef het hem.
De koning is gul vandaag.
Til zijn hoofd op.
- Hij ziet er beter uit. - Ja, hij ziet er geweldig uit.
- Goddank hebben we sigaretten. - Duizenden sigaretten.
Ik zou kunnen blijven roken, tot m'n hersens uitdrogen.
Wat is dat ?
Het is een vliegtuig.
Het is de reddingsploeg !
We kunnen hun niet zien, dus zij kunnen ons niet zien.
- Wat ben je aan het neuriën ? - "The Look of Love".
Je neuriet heel mooi.
- Ik zat aan onze kinderen te denken.
- Ja, ik ook. En aan thuis.
Er zit zo'n ding in de rug van alle stoelen. Sneeuw.
En dan smelt de sneeuw en hebben we water. - Je bent een genie, Fito.
- Fantastisch ! Maak er nog meer.
Ik merk een groot stuk sneeuw af, zodat niemand daar pist. Kom, Daniel.
- Antonio is 'n dictator in de dop. - Geen commentaar.
Coche... - Ja?
Speel "De Vliegende Hommel". Lik m'n reet.
Ik moet eerlijk toegeven, dat dit een mooi plekje is.
Geen boom, geen vogel, geen grassprietje...
Ja. Het paradijs.
- Jullie zouden best kunnen helpen. - Rot op, Roy.
Ik betaal de pizza als jij hem gaat halen !
Hoe gaat het ? - Laat me slapen.
- Wat? Canessa, kom 's naar Nando kijken.
Ik geloof dat hij 't goed maakt. Hij is wakker aan het worden.
Wat zei ik je ?
Hou op met tandenknarsen, je verpest je glimlach.
Kijk naar me. Kom op. Kijk naar me. Kijk naar me.
Hij kent je!
Wat is er gebeurd?
We zijn neergestort.
Mijn moeder?
Ze is dood.
Nando ! Luister ! Vergeet je moeder.
Je zuster leeft nog. Ze heeft je nodig.
- Waar is ze ? - Je moet eerst rusten.
Susana !
Ik ben er.
Het is een vliegtuig ! Dat was een vliegtuig. Kom mee.
- Kunnen ze ons zien ? - Natuurlijk wel !
Hier zijn we!
He dipped his wings! - Hij wipte met z'n vleugels !
- Ja ! Hij wipte met z'n vleugels. De vleugels wipten. Ik zag het !
Ik wist dat ze ons zouden vinden !
We zijn gered.
We gaan naar huis!
Pizza voor allemaal !
We gaan naar huis, Federico.
- Hoe voelen jullie je ? - Prima.
Neem een slok.
- We waren toch op rantsoen ? - We zijn ontdekt. Drink !
- Kijk, Antonio slaapt. - Kijk Roy. Die slaapt ook.
Hij slaap zelfs in het ritme van Antonio. Hij lijkt wel 'n hond.
Carlitos, geef de pispot even door.
- Hoe zouden ze ons redden ? - Met helikopters.
- Een vliegtuig kan hier niet landen. Als er plaats was waren ze geland.
Ja, wij landden zo.
Wat is dat ? Chocola.
- Doe maar. Morgen is het voorbij. - Hij heeft gelijk, geef mij wat.
Is het nu wel goed, wat jullie doen ?
Waarom niet ? Het is voorbij, de helikopters komen morgen.
We moeten wachten tot we de helikopters zien.
- Hoe voel je je ? - Niet slecht. Is het etenstijd ?
Jah.
- Waar blijven ze ? - Ze komen.
Het wordt zo donker.
Wat is dit, verdomme ? Wat is er ?
Raak ik mijn verstand kwijt ? Ik verlies blijkbaar m'n verstand.
Wie is er in deze kist geweest ?
Welke smeerlap is er in deze kist geweest ?
Weet je niet, dat je met ons leven speelt ?
Er is haast niks meer over !
Waarom pakte je niet gewoon 'n mes en sneed ons de keel af ?
Wie was het ?
Ik.
Dit is niet te geloven !
- Ik dacht dat ze ons kwamen halen. Maar misschien komen ze over land en
moeten ze te voet de bergen over. Dat kan dagen duren. Of een week !
- We hebben niks te eten ! We zitten vast!
- Ik dacht dat ze vanmorgen kwamen.
Met welk recht zet je mijn leven op het spel ? Wie denk je dat je bent ?
Ik heb ook eten gestolen.
- Ik dronk wijn.
- Ik heb chocola gegeten.
Iedereen heeft wat gepakt, Antonio, behalve Javier en Liliana misschien.
- Nee, omdat ik beroerd ben. Niet tegen mij.
- Ben ik de leider van deze groep ?
- Dat weet ik niet. Ben je dat ? Ik ben de aanvoerder van de ploeg.
Zijn we nog 'n team, of een stel moordenaars die op elkaar loeren ?
Geef antwoord !
- Zullen we erover stemmen ? - Niet nodig. Jij bent de leider.
Vertel 's, Antonio. Als ze ons gezien hebben, en zelfs al komt de reddingsploeg over land...
- waarom hebben ze dan nog geen voorzieningen uitgeworpen ?
Dat hadden ze al kunnen doen. Ze zouden 't ook gedaan hebben.
Ik weet hoe we hangmatten kunnen maken voor Federico en Alberto.
Dat is beter voor hun benen. Wil je me helpen, Zerbino ?
Ik help je ook.
Ik heb stangen en lussen gezien, ik weet zeker dat het kan.
Er zijn vijf dagen voorbij. Dit is de vijfde dag.
Ik heb honger.
Til op. - Oke.
Zo goed als nieuw. Oké We hebben nog twee gordels nodig.
Het is een radio. - Was het maar een zender.
Ik kan geruis horen.
Ga maar snel naar Antonio, voor hij begint te schreeuwen.
Zullen we zorgen dat we hier voor donker mee klaar zijn ?
Ik kan wel wat horen. We moeten een antenne maken.
Waar zijn de vliegtuigen ?
- Hoe is het met haar ? - Ik weet 't niet. Ze slaapt.
- En hoe is het met jou, Nando ?
- Ik ? Best.
Er zijn nog geen helikopters gekomen.
- Ze is stervende. - Dat kan je niet weten.
En als ze dood is, dan klim ik van deze bergen naar beneden.
- Terug naar mijn vader, mijn huis.
- Maar hoe dan ? Je vriest dood. - Niet als ik genoeg kleren aantrek.
- Dan zou je verhongeren.
Je redt het niet in de bergen met 'n stukje chocolade en een slok wijn.
Dan snij ik wat vlees van de piloten af.
Het is tenslotte hun schuld, dat we in deze ellende zitten.
Hoe gaat het ? Oké
Ik lig tenminste niet meer op de grond.
Hoe gaat 't met je been ?
Weet ik niet.
De mijne zijn er slecht aan toe.
Je redt het wel.
Heb je Alberto's benen gezien ?
Jah.
Alberto's benen zijn er veel erger aan toe dan die van mij.
Alberto heeft problemen, en jij hebt ook problemen.
Ik zal je wat vertellen, Roberto.
Mijn naam is Federico Aranda en ik zal terugkeren.
Alberto is veel zwaarder gewond dan ik. We moeten op Alberto letten.
Hou je bek ! Praat niet zo !
- Ik zei alleen, dat Antonio...
- Zeg het niet nog een keer.
Antonio hoorde op de radio, dat geen enkel vliegtuig ons zag... Nog niet.
- Het ziet er slecht uit. - Houd je bek!
Misschien kunnen we de staart vinden. De batterijen zijn in de staart,
dan kunnen jullie de zender gebruiken.
We moeten iets doen, anders verhongeren we. We gaan morgen.
Hoe ver is het nog ? - Kom op !
- Canessa, ik kan niet verder.
Kom mee, nog even doorzetten.
Vooruit. Zo ja.
Carlitos, pak mijn voeten vast !
Ik heb je Houd vol
Til me op, til me op!
Dat was verschrikkelijk.
Ik kan best wat zuurstof gebruiken.
Ja. Ik ook.
We zullen terug moeten.
Dit is zwaarder dan ik dacht. We zijn veel te zwak.
Weet je wat Nando zei ?
Als hij te veel verzwakt, dan wil hij een van de piloten opeten.
Omdat zij het vliegtuig lieten neerstorten.
We moeten echt terug. Als de zon onder is, vriezen we dood.
De piloot zei, dat we net Curico voorbij waren. Daar ligt 't, in Chili.
- Waar heb je die kaart gevonden ?
- Ik heb het gevonden. - Hij maakt er 'n wetenschap van.
Het dal is alleen open in 't oosten, maar dat gaat verder de bergen in.
De weg hieruit is naar het westen. Ten westen hiervan ligt Chili.
Achter die bergen liggen de groene dalen van Chili.
- Dat kan je gerust vergeten. - Alberto heeft een kaart.
We kwamen niet eens 'n heuvel op. Wie gaat die bergen beklimmen ?
Op deze hoogte, zonder eten. We zijn zo slap als vaatdoeken.
Ik kan jullie...
Of we worden gered, of we zijn er geweest.
Het is zo ver. Geen geklets meer.
We moeten bidden. We moeten de rozenkrans bidden.
Ik zeg geen rozenkrans op, Carlitos. Ik ben agnosticus.
Laat dan maar. We zullen wel zien, of God je redt.
Als anderen ook zo willen gokken, mij best.
Wees gegroet, Maria, vol van genade. De Heer is met u.
Gezegend zijt gij onder de vrouwen.
Gezegend is Jezus, uw kind.
Heilige Maria, moeder van God,
bid voor ons zondaars... - nu en in het uur van onze dood.
Ik ben God niet. Ik kan jullie niet redden.
Ik kan de verantwoordelijkheid niet nemen.
Ik heb 't geprobeerd, omdat ik de aanvoerder ben, maar wie kan dit ?
Wie heeft er de kracht voor ?
Doe niet zo dom. Het is waar, je bent God niet.
Neem niet zoveel op je schouders.
Iedereen weet, dat je veel gedaan hebt om ons bij elkaar te houden.
Ik kan het niet helpen. Ik denk aan mijn moeder.
Ik denk aan mijn kinderen. Het is voor mij net zo.
- Je zult ze weer zien. - Dat weet ik zeker.
Susana is dood.
Mijn zuster is dood.
Het spijt me, Nando.
Ik hou haar vannacht hier bij me. Morgen breng ik haar naar buiten.
Ze heeft haar jas niet meer nodig.
Ik kan het niet geloven, Roy.
Ik kan het niet geloven.
Ze hebben het zoeken gestaakt. Ze hebben het opgegeven.
Ze denken dat we dood zijn.
Ik vermoord je ! Ik vermoord je ! Je had het beloofd ! Je beloofde het !
Wat gebeurt er ?
Ik heb op de radio gehoord, dat ze het zoeken gestaakt hebben.
Sta op. We moeten het de anderen vertellen.
Ik kan het niet. Het maakt 'n eind aan al hun hoop.
Wat is er zo geweldig aan hoop ?
Daniel, roep iedereen bij elkaar.
Is iedereen er ?
Jah, we zijn er allemaal.
Ik moet jullie wat vertellen.
Goed nieuws. Ze hebben het zoeken gestaakt.
Dat betekent dat we zelf een uitweg gaan zoeken. We redden onszelf.
Alberto, Chili ligt naar het westen ?
Dat klopt. - Hij is gek.
Het lukt nooit. Toen we 'n heuveltje op wilden, waren we al te zwak.
- Klopt. Omdat jullie geen eten hadden.
Ze zoeken niet meer en we moeten onszelf redden, dus we moeten eten.
Wat eten we dan ?
De doden ? - Nee.
Hij vindt dat we de doden moeten opeten.
Inderdaad.
We moeten de doden opeten. We moeten dat onder ogen zien.
- Nando heeft gelijk. - Ik geloof mijn eigen oren niet !
Jij ook, Roberto? Jullie hebben het over mensen eten.
We hebben het erover dat we vlees moeten eten, om niet dood te gaan.
- Ik zou het niet kunnen. - Het is walgelijk.
Het is walgelijk. En wat dan nog ?
Als ik 'n etterende wond had, waste je die dan niet, al was 't walgelijk ?
Ja, maar ik zou je niet opeten.
- Houd je bek! - Sorrie.
Geloof je dat we 'n ziel hebben, die ons lichaam verlaat als we sterven ?
Ik weet het niet, ik ben geen priester. - Oke.
Ik wil er niet over praten. We moeten, we gaan dood.
Als de ziel het lichaam na de dood verlaat, is 't lichaam een kadaver.
Dit is het begin van het einde.
Wat er daar buiten in de sneeuw ligt, is niets anders dan vlees.
Ik doe het niet, ik sterf liever. Ik ben bang voor Gods oordeel als ik 't doe.
Hij heeft ons hier gebracht.
Misschien is het een test, om te zien of we geciviliseerd blijven.
Ik denk dat 't God niet kan schelen, - Hoe weet jij dat ?
- Laat Tintin voor 'n keer uitpraten.
Ik dacht altijd dat God wil, dat we ons hart volgen en nadenken.
Dat we vechten om te overleven.
We mogen geen onschuldigen vermoorden om te overleven.
Wat gebeurt er met onze onschuld, als we als kannibalen overleven ?
- Sorry, maar ik kan het niet. - Ik ben 't met je eens.
Ik zou het niet kunnen. Hoe kunnen we terugkomen bij onze families ?
Je zou levend terug kunnen komen. Ik denk dat ze dat 't liefst hebben.
Wil jij vlees van een menselijk lichaam afsnijden en dat opeten ?
- Niemand kan zoiets beslissen.
- We zijn hier alleen. We hadden even goed op de maan kunnen zijn.
Iets dergelijks moet al eerder gebeurd zijn... De eerste mensen.
Ik weet het niet... We kunnen alleen nog maar bidden.
En ?
Ze willen gaan bidden, en dan beslissen ze morgenochtend.
Wat hebben we gedaan, dat God ons vraagt onze dode vrienden te eten ?
Wat zouden zij zeggen, denk je ?
Ik weet het niet.
- Ik kan niet slapen. - Verspil die batterij niet.
Ik weet, dat als ik sterf... en mijn lijk zou jullie
in leven kunnen houden... - dan zou ik willen dat jullie 't gebruikten.
Als ik sterf en jullie eten me niet op, dan schop ik jullie onder de kont.
Dat was een goeie.
Pak mijn hand. Zweer samen met mij. Wie sterft, stemt toe.
Gebruik mijn lichaam als voedsel.
- Goed. - Ik zweer het.
- Carlitos ? - Ik denk.
Antonio ? - Ik ook.
Ik denk nog...
Jah.
Beloof me dat jullie, als jullie me opeten,
je bordjes leeg zullen eten.
Pablo, hoe gaat het met je maag ? - Goed.
- Til je overhemd op, laat 's kijken.
Dat ziet er goed uit.
Je had eigenlijk dood moeten zijn.
- Wat vind jij ervan, Tintin ? - Ik vind dat we moeten gaan eten.
Als we het doen, worden we nooit meer dezelfden.
Het is hetzelfde als communie. Hun dood geeft ons leven.
De mensen zullen er begrip voor hebben.
Dit is goed om mee te snijden.
Oke geef me dat.
Het is moeilijk te snijden.
Het vlees is haast stijf bevroren. Ik eet dit stuk op.
Laat iemand dit nemen.
Pak aan en eet op. Kom op.
Ik zal je vertellen: als ik vlees op heb, ga ik iets doen.
Waar bleef je nou ?
Jullie hebben niets van mijn zuster genomen hé ?
Nee, het was geen vrouw. Ik weet niet wie het was.
Eten de anderen ?
- Mooi.
Ik zal doen wat ik kan. Ik ben sterk als ik sterk ben, en zo niet,
dan is het aan jou. God, ze was zo mooi.
- Verdomme, gaan ze zonder mij ?
- Je moet eerst eten.
De batterijen ! Dan kunnen jullie de zender gebruiken.
Ik kan ze niet meer zien.
Kijk eens.
Vannacht bidden we voor de klimmers. Dat ze terugkomen.
- Dus jij bidt ook, Fito. - Nee, ik ben agnosticus.
Wees gegroet, Maria, vol van genade. De Heer is met u.
Gezegend zijt gij onder de vrouwen...
Eet dit op.
Denk je dat ze het goed maken ?
Nee. Met die kleren aan ?
Het vroor vannacht 35 a 40 graden. Ze zijn dood.
- Het is de zon. - Nee, we dromen.
Wat...?
Het is de zon.
Kijk ! Een stoel uit het vliegtuig !
Het is zwaar. Help me !
Ready? Go!
Hij zal wel verbrand zijn.
Wat doe je nu ?
Ik pak zijn portefeuille of wat hij anders heeft, voor zijn moeder.
Er zijn er meer hier.
Nu weten we, wie er nog vermist waren. Drie in totaal.
- Mijn voeten gaan weer bevriezen. - Laten we teruggaan.
Willen jullie iets proberen ?
Waarom stinkt het zo, zelfs nadat ik het hebt schoongemaakt ?
Dat is de ontsteking. Ik maak het vanavond weer schoon.
Kijk niet zo droevig, Roberto. Doe als Alberto.
Niets houdt hem tegen.
Ik keer de roomse kerk de rug toe en kies voor Utopia.
Bravo, Alberto !
En wat mij betreft, ik heet Federico Aranda en ik keer terug.
Hoe gaat het met Federico ?
Ik denk dat hij gangreen heeft. Alberto heeft het, dat weet ik.
Canessa ! Moet je dit zien !
Kijk!
Ze zijn niet omgekomen, Roberto. Alles is mogelijk.
Er lag een stuk van de vleugel, dus de staart moet daar ergens liggen.
Ik stel voor dat we een ploeg kiezen, die de staart gaat zoeken.
Ik ga wel. Ik ook.
We geven de ploeg de grootste rantsoenen en de warmste kleren.
Over een week gaan we naar boven en halen de batterijen uit de staart.
- Het is koud daarboven. - Ik zou het niet weer kunnen doen.
Ik ook niet.
Ik heb meer geld nodig.
Hier.
Hadden we maar elke avond vuur.
En ging er maar iemand pizza halen.
- Ik betaal, als jij haalt. - Nee, ik betaal, jij haalt.
Ik voel dat God ons beschermt. Voelen jullie dat niet ?
Ik heb een gevoel van noodlot.
Ik wil dat jullie allemaal weten...
Als ik sterf, dan hebben jullie mijn toestemming.
Jullie mogen me opeten.
Als iemand dit kon horen...
Ga zitten, Antonio.
Het is jammer dat je geen cello kon spelen.
Javier... Ik heb een besluit genomen.
- Wat dan, schat ? - Ik wil nog een kind.
Deze belevenis geeft me zo'n diep gevoel, dat 't leven een wonder is.
Dat is het niet. Het probleem is, dat je niets eet.
En als je niet eet, hoe wil je dan leven en nog een kind baren ?
Je hebt gelijk.
Ik zal iets eten.
Morgen zal ik eten. Yeah. I'll eat tomorrow...
God zegene je.
- Waar is iedereen ? - Ik weet het niet.
Kom hier met de lamp !
Een lawine !
Ik kan het niet zien!
Is hij ongedeerd ? - Wie is het ?
Help!
- Here's somebody! Here's somebody! - Go, go, go!
Houd vol!
Help me ! In Godsnaam ! Help mijn vrouw !
Neem haar nu niet van me af !
Hij ademt ! Nando!
Graaf door ! Trekken ! Trek hem eruit.
Trek! Trek hem er uit!
Acht doden. Er zijn acht van ons dood.
We kunnen niet naar buiten. Het is een sneeuwstorm.
Laat mij 's kijken.
Roberto, Rafael is vandaag jarig.
- Nou en ? - We moeten z'n verjaardag vieren.
Happy birthday to you
Happy birthday, dear Rafael
Happy birthday to you
Doe een wens.
Een wens?
Ik wou alleen dat dit voorbij was.
- Het sneeuwt nog steeds. - Het is ook een sneeuwstorm.
Roberto, je zult dit niet geloven...
- Wat? Vandaag ben ik jarig.
Happy birthday, dear Carlitos
Ik hou zoveel van jullie allemaal.
Happy birthday to you
En ik wou...
Vanavond bidden we de rozenkrans de levenden en het leven zelf.
En omdat we het vliegtuigongeluk, de honger en 'n lawine overleefden.
En vanavond, Fito, moet je samen met ons bidden.
Ik bid de rozenkrans niet, ik ben agnosticus.
- Wat is dat ? - God, nog een lawine.
Wees gegroet, Maria, vol van genade. De Heer is met u...
Blessed art thou amongst women and blessed is the fruit of thy womb...
Licht.
Goedemorgen, Carlitos.
Goedemorgen, vrienden. Weten jullie, wat voor dag het is ?
- No. What? Vandaag is de verjaardag van mijn vader.
Mijn vader is kunstenaar. Hij is schilder. En 'n beetje gek.
En nu de zon opkomt, geloof ik diep in m'n hart, dat ik hem terug zal zien.
Voelen jullie dat ? - Wat?
God. God is overal vandaag.
Hier ! Help me.
Dit is de plek waar de doden lagen. Ze liggen nu onder de sneeuw.
Dichter bij een begrafenis zullen ze niet komen.
Ik maak me zorgen over Eduardo. - Waarom?
Hij is de moed aan het opgeven.
- Wanneer gaan we ? - De vijftiende.
- Die is al voorbij. - De 15e van de volgende maand.
Dat duurt te lang.
De winter is bijna voorbij. Het wordt warmer, en dan maken we 'n kans.
Alberto, waarom huil je ? Omdat ik zo dicht bij God ben.
Het is zo mooi.
Wakker worden, alsjeblieft.
Wakker worden, allemaal.
Mijn naam is Federico Aranda, en ik moet jullie meedelen...
- dat Alberto Altuna, een dappere jongen, dood is.
Hij werd 21 jaar.
Schenk hen rust, o Heer.
Mogen ze het eeuwige licht zien. Zij rusten in vrede. Amen.
Dit is wel genoeg eten. Ik vind dat we 'n paar dagen moeten wachten.
- Waarom? Dan wordt het warmer.
Ik wachtte tot de vijftiende. Toen zei je dat 't weer te slecht was.
De 16e zei je hetzelfde. Ik wacht al vier weken op je, Roberto.
Pak je rugzak, het is zover.
- Hoe gaat het, Federico ?
- Heel goed, Nando. - Succes met de tocht.
- Dank je. Ik hoor dat je niet wilt eten, Javier.
Het is aan jou, of je hier weg wilt.
Misschien.
Vergeet je vrouw ! Vergeet haar ! Denk aan je levende kinderen.
Eet je of niet ?
Ik zal eten.
Goed zo.
- Hou je goed, Federico. Bid voor me. - Dat zal ik doen.
Als we de staart vinden, nemen we de batterijen mee terug.
- En als we 'm niet vinden ? - Dan lopen we verder.
Waarheen ? Midden in de bergen ? We vinden de staart wel.
- Roy, heb je de radio er al uit ? - Bijna. Er zitten veel snoeren aan.
We komen er wel uit. Eduardo, zie je deze ?
- Schoentjes. - Rode schoentjes. Neem jij deze.
Als ze weer een paar vormen, ga je naar huis.
Laten we gaan.
- Waar heb je over zenders geleerd ?
Ik heb een paar neven geholpen met 't monteren van hun stereo-installatie.
- Nu ben ik de radio man. - Ons leven hangt van deze radio af.
- Wie vraagt jou wat ? Laat me toch !
Laat hem met rust. - Laten we gaan.
Moeten jullie dit zien ! Jullie zullen het niet geloven !
Chocolade !
Truien !
Schoon ondergoed !
En een stripverhaal dat ik nog niet heb gelezen.
Tandpasta !
Heerlijk !
Dit is best een goed verhaal.
Misschien moeten we morgen verder.
Wat klets je nou ? We hebben de batterijen. We zenden 'n SOS.
Ongelofelijk dat de staart maar drie uur lopen verderop lag.
Misschien moeten we doorlopen tot in Chili.
Wat is dat voor gelul ? We hebben de uitrusting niet, we zouden sterven.
We gaan terug met de batterijen en zenden een SOS uit, meer niet.
Een, twee, drie...
Die doet het niet meer.
- Ik weet het niet... - We moeten lopen...
Ik zet mijn leven niet op het spel, door de bergen in te trekken !
We doen het volgende...
- We halen de radio hierheen. - Wij kunnen geen radio aansluiten.
- We nemen Roy mee. - Ik wil niet mee.
- Wij weten niks van radio's. - Ik ook niet !
Ik heb alleen 'n stereo aangesloten voor m'n neven.
Met 't boekje erbij ! Je gaat mee.
Neem jij 'm, jij bent slimmer dan ik.
Ik wil de sneeuw niet in. Ik wil niet !
Hoe ver is het nog ? We lopen al een hele tijd.
Ik heb geen kracht. Ik voel me ziek en zwak.
- Ik wou dat hij z'n kop hield. Dat is een goed idee.
Pas op, zo brandt er iets door. - Sorrie.
Brand iets anders.
Het wordt gauw donker. Ik wikkel dit om mijn benen.
Ik wil het vannacht warm hebben. - Dat deed jij !
- Ik wou dat jullie 't opgaven. Ik maak een vuur.
Tintin, laten we een vuur maken.
Dit werkt prima. Ik voel me behaaglijk.
- Wat moeten we doen ? - De radio repareren.
- Ik denk niet dat het lukt.
- In ieder geval niet dankzij jou !
Als hij niet werkt, wat moeten we dan doen ? Tintin ?
Ik weet het niet. Wat jullie zeggen.
Mr. Zwitserland...
- Als de radio niet werkt, moeten... - Ik ga die bergen niet beklimmen.
Dan ga ik zonder jou.
Je gaat dood. Je vriest dood.
Niet als we een slaapzak maken. Daar is genoeg stof voor.
Nando, kijk.
Moet je die taart zien.
Gaan we de goede kant op ?
Ik geloof van wel.
- Ik kan niet meer !
- Je weet best, dat je 't kunt ! - Laat me hier maar achter !
- Kom mee ! Anders zijn we dood !
Loop maar door !
Jullie gaan verder ! Kijk niet om, ik breng Roy terug naar 't vliegtuig !
- I told you winter wasn't over! - Leave me!
- Ik kan niet meer lopen !
- Ik kan je niet dragen !
Ik kan het niet.
Wat bedoel je daarmee, schijtluis ?
Maak me niet wijs, dat je het niet kunt ! Sta op en loop tien passen !
Daar zijn ze !
Daar zijn ze!
- Werkte de radio ? - Nee.
Waar is Nando ? - I don't know.
Nando !
Carlitos, hier.
Hebben jullie het niet gezien ? Federico is dood.
- Da's niks. - Hoe bedoel je "niks" ?
Probeer te slapen.
- Hij is er slecht aan toe. - Wat is er met hem ?
Verbaast het je ? Hoelang kunnen mensen op deze manier leven ?
Carlitos zegt, dat de slaapzak klaar is.
- No. - Yes. It's time to go.
Hij is niet klaar. We waren zowat dood. De winter was niet voorbij...
Jij hebt de wilskracht, maar ik heb de hersens. We moeten wachten.
- Tot de slaapzak klaar is.
- De slaapzak is klaar ! Nee, hij is niet klaar !
Rafael is dood.
Het is tijd om te gaan, Roberto. Voor we in beesten veranderen.
Oke.
Nando, ik heb het schoentje nog.
Ik heb het mijne ook nog.
God zij met jullie.
Carlitos, laat ze gaan.
Ik vergat te vertellen over m'n droom.
Een fantastisch toekomstbeeld. Ik zag groene velden en bloemen.
Jullie expeditie zal slagen.
Vergeet de pizza niet.
Daar ga je.
Dat lijkt me een goede plek om te kamperen. Daar boven.
Ik geloof dat dit de top is.
- Maybe this leads somewhere. - Voorzichtig. Het...
Nando !
Jij zult ook vallen !
Hou vol, Roberto !
Waar is de riem ?
Houd vol!
Heb je me ?
- Hou vol, Roberto !
Hou je vast.
Schiet op !
Nu ! Trek me omhoog !
Pak me vast.
Wat vinden jullie ? Zullen we de andere kant proberen ?
Ben je klaar, Roberto ? Zie je die lijn daar ?
Dat is een weg. - Ik zie niks.
- En jij, Tintin ?
Ik zie wel 'n lijn, maar of het een weg is ?
- Ik vind dat we terug moeten gaan. - Teruggaan ?
- Ja. Deze berg is te hoog.
- Als we teruggaan, wat dan ? - We gaan naar de weg.
- Misschien is het wel geen weg. Ik heb goede ogen. Het is een weg.
Ik ga terug. Ik trek verder.
- Wat doe jij, Tintin ? - Ik weet 't niet...
Luister. We laten de spullen hier, klimmen naar de top en kijken.
Wacht je op ons, Roberto ? Goed...
Maar dan ga ik terug.
Ik wil een vallei zien. Ik wil een rivier zien.
Ik wil groene bomen zien. En heuvels.
Ga Canessa halen ! Zeg, dat alles goed komt !
Zeg, dat hij zelf moet komen kijken !
Nando is op de top. Ben jij er ook geweest ?
Nee, maar hij zegt dat 't prachtig is.
Ik moet rusten.
Bergen ? Alleen maar bergen !
We zijn er geweest.
We zijn totaal verloren !
Nee.
Ergens tussen deze bergen ligt een groen dal.
Zie je die bergen daar ? Er ligt geen sneeuw op.
Die bergen zijn 80 km hier vandaan. Hoe kunnen wij 80 km lopen, denk je ?
- Ja, als het moet wel. - Ik kan het niet.
- Jawel, je kunt het wel. Nee.
Ik ben niet zo sterk als jij.
Weet je wat 't is om zolang op deze manier te leven ? 70 dagen ?
En om deze berg te beklimmen ? Weet je wat dat is ?
Het is onmogelijk... Onmogelijk. En we deden het toch.
Ik weet het.
Ik ben trots, dat ik een man ben op zo'n dag.
In leven. Dat ik 't heb overleefd
zoiets als dit mag zien. Laat het tot je doordringen.
Ik hou van je, man. Kijk !
Het is grandioos.
Het is God.
En het zal ons over iedere steen dragen, dat zweer ik.
We sturen Tintin terug naar het vliegtuig en nemen zijn extra voedsel.
Zie je waar de zon ondergaat ?
Dat is het westen.
En in het westen liggen de groene dalen van Chili.
We zullen sterven.
Misschien wel. Maar als we sterven, doen we het lopend.
Succes.
We're going home!
En zo werden we gered.
Nando en Canessa overwonnen de Andes... - en we werden gered.
Later keerde een groepje terug en begroef de lichamen.
Ze bouwden een ruw stenen altaar bij het graf...
- en zetten er een ijzeren kruis op.
Ik kan u verder niets vertellen.
We werden samengebracht door een grootse belevenis.
Vertaald door: Veda88