SAN ANDREAS
/Dolina San Fernando /25 km na północ od Los Angeles
/Dobijasz mnie, dziewczyno. /Co się stało między tobą a Joshem?
Pomocy!
Rozumiem, że byliście częścią 58. Eskadry Ratowniczej,
z Bagram na terenie Afganistanu. Ratownictwo w warunkach bojowych.
- Tak jest. Dwie tury. - I wciąż latacie razem?
Tak, jesteśmy ze sobą blisko. Nie chcieliśmy rozbijać rodziny.
Stary, wyglądamy na rodzinę?
Trochę.
Jaka jest największa różnica między misjami tam
a tym, co robicie tutaj?
Tu do nas nie strzelają.
Jesteś zabawny.
Tak, dokładnie.
/Miły, nie za bystry
Komendancie Gaines.
Powiedziano mi, że łącznie przeprowadził pan
ponad 600 udokumentowanych misji ratunkowych.
To bardzo imponujące.
Wykonywałem tylko swoją pracę. Lecę tam, gdzie mnie wyślą.
Doskonale. Wyłącz to.
Tam jest.
Odrobinę ciasno.
Podleć wyżej.
Metro, tu helikopter nr 5, dotarliśmy na miejsce.
- Widzimy ją. /- Przyjąłem, piątka.
Jak ona się nazywa?
Natalie.
Metro, połącz jej telefon z naszym.
/Helikopter 5, jesteście połączeni.
Słucham?
/Natalie, tu główny pilot, Ray Gaines /ze straży pożarnej Los Angeles.
/Jestem w helikopterze nad tobą. /Wszystko w porządku?
Nie wiem. Nie czuję się za dobrze.
Boże, to auto spada!
/Natalie, zachowaj spokój.
/- Wydostaniemy cię, dobrze? - Dobrze.
Ray, nie ma jak tam dotrzeć.
Zrobimy "spadający liść".
- Spadający liść? - Tak.
- Lepiej się czegoś przytrzymajcie. - Zaczynamy.
/Odległość sześć metrów.
/Cztery i pół metra.
/Trzy.
/Spokojnie, Ray.
/Dobra.
Dobra, wciągnijcie ją.
Joby, nie bierz kosza.
Musimy to zrobić szybko.
Jeśli to auto spadnie, to i ona.
/Drzwi otwarte.
/Przypnij się.
/Stań na płozach.
Mamy maks. pięć minut.
Co się stanie za 5 minut?
/Nic ważnego. /To tylko awaria silnika.
/Dobrze, że wyrobię się w trzy.
Nie, Natalie! Nie ruszaj się!
Mój Boże, to auto spada!
Natalie, nie ruszaj się.
- Ustabilizuję auto, dobrze? - Proszę, pośpiesz się!
Auto zabezpieczone.
Gotowe.
Co, do diabła?
Cholera.
Wszystko w porządku?
Jezu!
Joby jest przygnieciony!
Niech to szlag.
Joby, schodzę tam.
Harrison, ty pilotujesz. Marcus, przygotuj linę.
- Przejmij ster. - Przejmuję.
- Przygotuj się do odcięcia. - Zrozumiano.
Przypięty.
Na płozach.
/Schodzę.
Natalie, nie bój się. Wydostanę cię.
Długo nie wytrzyma.
Ray, olej jest na czerwonym! Zaraz spali się silnik!
Natalie, idziemy! Szybko!
Mam cię!
Mam ją! Odetnij linę!
Co ty na to, żebyśmy odwieźli cię do domu?
To naprawdę dobry pomysł.
/Kalifornijski Instytut Techniczny /Pasadena, Kalifornia
/Niedawne trzęsienie ziemi /w Japonii jest uważane
/za jedno z pięciu /najsilniejszych od 1900 roku.
/Było tak silne, że przesunęło /wyspę o ponad dwa metry.
To tylko jedno z 1,3 miliona trzęsień,
które występują rocznie na całym świecie.
Największe, które odnotowano w Ameryce Północnej
wystąpiło w Anchorage na Alasce w 1964 i miało 9,1 stopnia.
Ziemia drżała przez 5 minut.
Uwolniona wtedy energia odpowiadała 10 milionom bomb atomowych,
które zrzucono na Hiroszimę.
/A to nie było największe, /jakie odnotowano.
To największe było 4 lata wcześniej, u wybrzeży Valdivii w południowym Chile
i miało siłę 9,5 stopni.
Właśnie tam.
/To trzęsienie trwało 11 minut.
/Wywołało falę tsunami /o wysokości 25 metrów,
/która zalała Hawaje /oddalone o 12 tys. km.
Oddalone o 12 tys. km.
Wieć
Taka...
Taka siła zniszczenia,
pokazuje, jak ważne jest to, co robimy tutaj.
Ponieważ musimy być zdolni to przewidzieć.
Zgadza się? Być na to przygotowanym. Słucham pani.
Profesorze, czy coś takiego może się tu wydarzyć?
Cóż, uskok San Andreas przebiega wzdłuż Kalifornii.
Tworzy linię demarkacyjną, która nieustannie porusza
płyty tektoniczne w przeciwnych kierunkach.
Wiemy, że zdarza się to co 150 lat.
Od ostatniego minęło 100 lat.
Więc pytanie nie powinno brzmieć "czy",
ale "kiedy".
Cholera, Godzillo. Co tym razem robiłeś?
Utrzymywaliśmy auto na ścianie.
Jak szybko to naprawisz?
Wezwę Martineza jeszcze dziś i przyślę tu technika.
Elgin, nie idź tak szybko, bo uszkodzisz sobie biodro.
Harrison mówił, że zabierasz Blake na kilka dni.
Tak, wyjeżdżamy jutro. Wraca do szkoły.
W weekend mają pierwszy mecz siatkówki,
więc chcę pojechać wzdłuż wybrzeża i wynająć jakąś chatkę.
Nie mogę uwierzyć, że idzie już na studia.
Wiem. Szybko minęło, brachu.
- Spotkamy się w środku. - Dobra.
/Caltech /Sejsmologia
- Lawrence, muszę ci coś pokazać. - Co?
Mamy rój trzęsień w Nevadzie.
22 mikrotrzęsienia o sile od 2 do 2,6
- w ciągu ostatniej doby. - Dobra.
Gdzie jest Falcon w Nevadzie?
56 km na południowy-wschód od Las Vegas.
8 km od zapory Hoovera.
Jasne.
Tam nie ma żadnego uskoku.
Żadnego znanego.
Jeśli tam dotrzemy, a one będą nadal trwać,
możemy przetestować naszą teorię.
A jeśli impuls magnetyczny wzrośnie przed trzęsieniem...
- Będziemy mogli je przewidzieć. - Tak, będziemy mogli.
Dobra. Jedźmy to sprawdzić.
/- Cześć, tato. - Cześć, skarbie.
Znalazłoby się miejsce dla mojego roweru?
Gdybym jeździła nim do szkoły, oszczędziłabym na parkingu.
To dobry pomysł.
Jakoś go tam upcham.
/Wspaniale.
/Nie mogę znaleźć /u mamy moich kluczy.
/Są pewnie w szufladzie /u mnie w komodzie,
/lub w różowym /pudełku na buty.
Dobra, znajdę je.
Jeśli nie masz planów na wieczór, zapraszam cię na kolację.
Możesz przyjść z mamą. Będzie fajnie.
/Dzięki, tato, ale mam /już plany z Danielem.
Tato, nie gniewasz się?
/Jasne, że nie.
Wszystko w porządku. Żadnego problemu.
/- Dobra, to do jutra. - Dobra.
- Nie zapomnij o rowerze i kluczach. - Nie zapomnę.
Cześć, tato. Kocham cię.
/Ja ciebie też, skarbie.
/DOKUMENTY ROZWODOWE /W ZAŁĄCZNIKU
Zapora Hoovera Hrabstwo Clark, Nevada
Lawrence, to niesamowite.
Odkąd tu jesteśmy, to już trzecie mikrotrzęsienie.
Impuls magnetyczny wzrasta przed każdym z nich.
/- Mamy wzorzec, przyjacielu. - To miało 2,2.
Nasz model je przewiduje.
Wreszcie nam się udało.
Tak, to prawda.
/Cholera.
Co się dzieje?
Mam znowu impuls, jest ogromny.
/Serio?
/Kim?
Będzie duże trzęsienie ziemi.
Ma 7,1!
Jezu, Kim! Uciekaj stamtąd!
Uciekajcie z zapory!
Ruchy.
Wszyscy uciekajcie! Schrońcie się za barierkami!
Nie pozostajcie w tyle.
Szybciej!
Uciekajcie za barierki!
Kim, pośpiesz się!
Chodź! Zabiorę cię!
O mój Boże!
Proszę! O mój Boże!
Kim, pośpiesz się!
Łap!
- Kim! - Nie!
Zamknij oczy.
Jesteś cała?
/Silne trzęsienie w Nevadzie. /Oddzwoń natychmiast.
/Centrum Nevady nawiedziło dziś /silne trzęsienie ziemi,
/jakiego sejsmolodzy nigdy /nie odnotowali w tym rejonie.
/Władze wydały oświadczenie, /że zapora Hoovera została zniszczona.
/Miasta Handerson, Boulder i Mesquite /zostały poważnie uszkodzone.
/Oficjalna pomoc z Los Angeles, /łącznie ze strażą pożarną,
/ma przybyć w przeciągu /najbliższych 24 godzin.
/Bilans ofiar nie jest znany...
- Cześć, tato. - Cześć, skarbie.
- Widziałam wiadomości. - Wiem, tak mi przykro.
Jutro tam wyjeżdżam.
Rozumiem. Wyglądało to poważnie.
Tak, to było silne.
- Cześć, Emmo. - Cześć.
- Dobrze cię widzieć. - Wzajemnie.
- Daniel? - Ray, dobrze w końcu cię poznać.
Ciebie również. Masz piękne mieszkanie.
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
Tata jedzie jutro do Nevady.
To straszne, co się tam stało. Uważaj na siebie, dobrze?
Obiecuję. A tobie to wynagrodzę, skarbie.
Tato, to żaden problem. Sama tam pojadę.
A może ja ciebie zawiozę?
Lecę do San Francisco na spotkanie, potem możemy polecieć do Seattle.
- Zobaczę, jak grasz w siatkówkę. - To dobry pomysł.
A twoja mama będzie mogła spakować wszystkie swoje rzeczy.
Zgoda.
Przeprowadzacie się?
Tak, chciałam ci powiedzieć, ale nie miałam okazji.
- Gratuluję. - Dziękuję.
Dzięki.
To wspaniale.
- Zadzwoń, kiedy dojedziesz. - Dobrze.
Kocham cię, tato.
- Bądź ostrożny, dobrze? - Będę. Też ciebie kocham.
Wezmę jej rower.
- Przykro mi, że wam nie wyszło. - Tak, mi też.
Ray.
Chciałam ci powiedzieć.
Dopiero podjęliśmy decyzję.
Nie przejmuj się tym.
- Posłuchaj, jeśli... - Podpiszę dla ciebie te papiery.
/Było niedzielne popołudnie.
/Ludzie nie byli w pracy, /część z nich spała.
/Jeszcze nigdy nie widzieliśmy /takiej skali zniszczeń...
- Źle to wygląda. - Tak.
- O której wylatujemy? - O 14:30.
- Lepiej przyszykujmy sprzęt. - W porządku, do roboty.
/...wyszkolone grupy ratownicze /są już w drodze.
To Blake odwiezie ten koleś?
Na twoim miejscu wziąłbym dzień wolny.
Dlatego to ja jestem twoim przełożonym.
Dalibyśmy sobie radę kilka dni bez ciebie.
Masz niezawiązany but.
No nie wierzę!
Blake.
Chciałbym, żebyś wiedziała, że szanuję twoje relacje z tatą.
A mój związek z twoją mamą to poważna sprawa.
I nigdy nie będę mieszał się w wasze sprawy
lub próbował go zastąpić.
- Dobrze? - Tak.
Super.
- Czemu nie masz dzieci? - Mam.
Oto jedno z nich.
To piękny dodatek do panoramy San Francisco, nie sądzisz?
- "Brama". - Chwytliwe, co?
Tak, podoba mi się.
Mama mi o nim mówiła. To najwyższy budynek w mieście?
Kiedy go dokończymy, będzie najwyższy i najlepszy. Wysprzedałem już 80%.
Szczerze, nigdy nie miałem czasu na dzieci,
ponieważ byłem zajęty budowaniem takich budynków.
/Lotnisko Miejskie w Oakland
Mama idzie dziś na obiad z twoją siostrą.
Tak, będzie kilka dni w mieście, a twoja mama chciała ją poznać.
Trochę się denerwuję. Susan potrafi być nadopiekuńcza.
Dziękuję.
- Dzień dobry, panie Levine. - Dzień dobry.
- Dasz sobie radę, Blake? - Tak, jasne.
- Cześć. - Witam.
Tak mi przykro, Lawrence. Mogę w czymś pomóc?
Nie, dzięki, Alex.
- Na pewno chcesz tu być? - Muszę czymś się zająć.
Tak?
Czeka tu dziennikarka.
Chce zrobić reportaż o tym, co stało się w Nevadzie.
Powiem jej, że to nie najlepszy moment.
Nie, poczekaj.
Kim oddał za to życie.
Ludzie muszą wiedzieć, że możemy je teraz przewidzieć.
Chcesz egzemplarz? Mam ich 1000 w magazynie.
Nikt nas nie słuchał, dopóki ziemia się nie zatrzęsła.
Powiedzieli mi, co stało się z twoim kolegą.
Nie musisz tego robić.
- Muszę. - Możemy zaczynać.
- Dobra. - Dobra.
Kręcimy.
Czemu nikt nie przewidział tego, co stało się w Nevadzie?
Nie wiedzieliśmy, że jest tam uskok.
Dlaczego?
Wbrew opinii ogółu, naukowcy nie wiedzą wszystkiego.
Powiedział pan publicznie, że pewnego dnia będzie można
przewidzieć trzęsienia.
Od wczoraj sądzimy, że jest to możliwe.
/Profesorze!
Można na chwilę?
Oczywiście. Przepraszam na chwilę.
Co się dzieje?
Duże impulsy ze stacji monitorujących.
Wszystkie wzdłuż uskoku San Andreas.
Wahania wskaźników od 82 do 85,
ale największy odczyt był z San Francisco.
20 punktów więcej niż to w Nevadzie.
Nie, to niemożliwe.
Sprawdziliśmy to dwukrotnie.
Potem wszystko zresetowaliśmy i sprawdziliśmy ponownie.
Dane się zgadzają.
Poczekajcie.
Dobra.
Jeśli narysujemy linię
od uskoku San Andreas do zapory Hoovera,
to doprowadzi nas do rzeki Kolorado,
która jest naturalnie ukształtowana,
a geologicznie naturalne ukształtowania wyznaczają granice.
Wyznaczają granice.
A co jeśli...
A co jeśli ten cały obszar jest połączony z naszą płytą tektoniczną?
To by oznaczało, że trzęsienie w Nevadzie nie było anomalią.
A jeśli to był ruch poprzedzający, który biegnie
wzdłuż krawędzi granicy uskoku, od Los Angeles aż do San Francisco?
Twierdzi pan, że rozerwany może zostać cały uskok San Francisco?
Dokładnie tak.
Do kogo mamy zadzwonić?
Do wszystkich.
- Cholera. - Poczekaj, mam chusteczkę. - Trzymaj.
Jestem idiotą.
- Dziękuję, to bardzo miłe. - Jasne, nie ma problemu.
Przy okazji, jestem Blake.
A ja Blake, to znaczy, Ben.
Jestem Ben Taylor. Miło cię poznać.
Nawzajem.
To był twój ojciec? Daniel Riddick?
To chłopak mojej mamy.
Masz z nim spotkanie?
Nie, skąd.
Mam tu rozmowę o pracę.
Pan Riddick to najwyższy zwierzchnik tego, dla którego bym pracował.
O jakie stanowisko się ubiegasz?
Cokolwiek z inżynierii lub projektowania.
Nie jestem wybredny lub butny. Po prostu chcę tu pracować.
Jeśli jesteś architektem, to jest twoje miejsce.
Cześć, jestem Ollie. To mój brat.
Miło cię poznać, Ollie, jestem Blake.
- Wiesz, że jesteś piękna. - Dziękuję.
Ollie... Wybacz.
Pamiętasz, o czym rozmawialiśmy? Masz siedzieć i się nie odzywać.
Nie każdy zabiera młodszego brata na rozmowę o pracę.
Więc przestań mnie zawstydzać.
Mógłbym dostać twój numer dla niego?
Ollie. Tego właśnie...
No co? Ty byś nigdy nie zapytał.
A potem bym wysłuchiwał, jak bardzo tego żałujesz.
- Ja... - Pan Taylor?
- Panna Carter oczekuje pana. - Dziękuję.
Ja...
- Ja... - Powodzenia.
Dziękuję.
A ty tu siedź i ani słowa.
- Witam. - Witam, jestem Ben.
- Musimy przejść przez ochronę. - Doskonale.
O czym chcesz porozmawiać?
- Skąd jesteś? - Z Anglii.
Nasi rodzice odbywają teraz rejs po morzu,
a po jego rozmowie o pracę będziemy zwiedzać miasto.
Świetnie.
Chcesz zobaczyć nasz grafik?
- Susan, miło cię w końcu poznać. - Wzajemnie.
Jeśli Daniel chce, żebyś się do niego wprowadziła,
to musi być coś poważnego.
Tak.
Witam, jestem Larissa. Będę dziś państwa obsługiwać.
- Mogę coś państwu polecić? - Proszę bardzo.
Możesz wrócić za kilka minut?
Oczywiście.
- Więc byłaś już mężatką? - Tak.
- I masz jedną córkę? - Zgadza się.
Druga utonęła w wypadku?
Nie owijasz w bawełnę.
Nie to miałam na myśli.
Dasz mi chwilkę?
- Cześć, wszystko w porządku? /- Tak.
/Robię lot próbny, /zanim wylecimy i...
Przeszkadzam ci?
To nic ważnego. Co się dzieje?
Chciałem przeprosić za moje wczorajsze zachowanie.
- Nie, Ray, naprawdę... /- Nie, Emmo.
Nie byłem gotowy na wieści o waszej przeprowadzce.
Mogłam ci o tym powiedzieć.
A co na to Blake?
/Znasz ją. Chce, byśmy byli znów rodziną.
To może być dla niej trudne...
Emmo.
/- Emmo. - Cały budynek się trzęsie.
/Ray, muszę się stąd wydostać!
Gdzie jesteś?
- W barze hotelu Standard. /- Cholera, to ostatnie piętro.
/Weź jak najwięcej ludzi i idźcie na dach. /Przylecę i zabiorę was, dobrze?
- Dobrze. - Idź na dach.
Nie.
Pod stół!
Dalej! Ukryjcie się!
Lawrence, skoczyło z 6,5 na 8,5!
- Co to znaczy?! - 10 do potęgi 2!
Będzie 100 razy silniejsze.
Bez obaw! To jest prawdopodobnie najbezpieczniejsze miejsce!
Profesorze, aktywował się uskok San Andreas!
Zmierza w kierunku San Francisco!
Dobra, gotowe.
Dobrze.
Fajnie cię było poznać, Ollie. Mam nadzieję, że ci się tu spodoba.
Trzymaj się, Blake. Miło było cię poznać.
Na razie.
Prawie zapomniałam...
Pożycz mi na chwilę książkę?
Powiedz Benowi, że się za nim wstawię.
/NUMER BLAKE /323 175 6438
- Żegnaj. - Żegnaj.
Chciałbym już być dorosły.
- Proszę. - Dziękuję.
To trzęsienie!
Jedź! Zabierz nas stąd!
Mój Boże.
Jedź!
Jezu Chryste!
Cholera!
Moja noga!
- Jesteś cała? - Mój Boże, on nie żyje!
Nic ci nie jest? Nie jesteś ranna?
Nie jestem pewna.
Ugrzęzła mi noga.
- Pchnij. - Dalej!
Dobra.
Wydostanę cię stąd.
Mój Boże.
Daniel?
Blake, sprowadzę pomoc.
- Nie, Daniel. - Zaraz wracam.
Daniel, nie! Nie zostawiaj mnie tu!
Daniel!
Nie zostawiaj mnie...
Ruszać się!
Szybciej!
Pomocy! Dziewczyna utknęła w aucie!
- Gdzie? - W garażu!
Boże.
/Wszyscy z budynku! /Nie zatrzymujcie się!
/Pomocy!
Panie Riddick.
Panie Riddick?
Panie Riddick!
/Pomóżcie mi!
Dalej! Ruszać się!
Blake...
O mój Boże.
Susan! Susan! Musimy iść na dach!
Musimy uciekać, tędy!
/Nie! Uciekajcie!
Susan! Susan!
O mój Boże!
- Musimy iść! - Dobrze.
Larisso! Chodź ze mną! Musimy iść na dach!
Posłuchajcie!
Leci po nas helikopter!
Poczekajcie! Musimy iść na dach!
Na dach! Szybciej!
Ray, obyś tam był.
Ray.
O mój Boże.
Na górze!
/AUTOMATYCZNE UNOSZENIE
O kurwa.
Dalej, Emmo! Musimy uciekać!
Biegnij!
Ray!
Emmo.
/Ray!
Ray!
Emmo!
Mam cię!
Ray.
Jesteś ranna?
- Jesteś ranna? - Raczej nie.
Wszystko będzie dobrze. Musimy stąd uciekać.
Usiądź z przodu po lewej stronie. Zaraz tam będę, dobrze?
- Dobrze. - Dobrze.
Cholera!
Dalej!
- Ray! - Trzymaj się!
/Pomocy! /Niech mi ktoś pomoże!
/Pomocy! Niech mi ktoś pomoże!
- Tu Ray. /- Tato, potrzebuję pomocy!
- Blake, co się stało? /- Tato...
/Było wielkie trzęsienie.
Nie wiem, gdzie jest Daniel,
a ja utknęłam w limuzynie w podziemnym garażu.
/Bardzo się boję, tato!
Kochanie, jesteś ranna?
Blake.
- Niech to szlag. - Co powiedziała?
Zerwało połączenie.
Nie ma szans, żeby ratownicy szybko się do niej dokopali.
Mają dużo roboty na powierzchni.
To... co teraz zrobimy?
Uratujemy naszą córkę.
/Blake!
/- Blake! - Pomocy!
- Tutaj jestem! - To ja, Ben. Jesteś cała?
Nie mogę się wydostać. Zawalił się strop i przygniótł mi nogę.
Ollie, musimy podnieść tę belkę, żeby mogła uwolnić nogę.
Spróbujmy tym.
- Gotowy? - Tak.
1, 2, 3.
Daj z siebie wszystko.
Dalej!
Idzie.
Ollie!
- Ben? Ollie? - W porządku.
Jesteśmy tutaj.
- Nie. - Musicie stąd uciekać.
Ten budynek się zawali.
Za nic ciebie tu nie zostawimy.
Spróbujmy.
Świetnie. To działa.
- Wyżej już się nie da. - Wciąż jestem przygnieciona.
- Ollie! - Rusza się.
Pośpiesz się!
W porządku?
Tak.
- Na pewno? - Tak.
- Dziękuję wam, chłopaki. - Proszę bardzo.
Dobra robota, Ollie.
To wstrząsy wtórne. Musimy uciekać!
Ruszać się!
Szybko! Z dala od budynków!
- Blake! - Mój Boże, Blake! Tędy!
Dalej, Ollie!
Dalej!
Biegnijmy!
Nie mogę uwierzyć, że Daniel mnie zostawił.
Co za dupek.
/Proszę się rozejść! /Musimy przejechać!
Muszę dać znać moim rodzicom, że nic mi nie jest.
Komórki nie działają. Już próbowałem.
Musimy znaleźć sklep elektroniczny.
Masz w tej książce spis sklepów?
W mojej książce jest wszystko.
Większość systemów awaryjnych wciąż działa.
Mamy odczyt pochodzący ze stacji monitorującej 17.
Właśnie doświadczyliśmy 9,1.
Lawrence, musisz to zobaczyć.
Co mamy?
- To są odczyty przed trzęsieniem. - W porządku.
A takie są obecnie.
Są bez zmian, lub nawet wyższe.
Trzęsienie ich nie zmniejszyło.
O nie...
Nie jest dobrze.
Alexei, chcę wszystkie dane ze stacji monitorujących
wzdłuż linii uskoku i to natychmiast.
Jasne.
- Co się dzieje? - To jeszcze nie koniec.
Cholera, spaliło się.
Chodźmy. Wszyscy ze mną.
- Co robimy? - Damy przekaz na żywo.
- Ostrzeżemy ludzi. - Jak? Nie mamy sygnału.
Jesteśmy na Caltech.
Kto chce dostać 6 z badań własnych? Oto nasz temat:
"Jak uratować ludzi, hakując sygnał telewizyjny".
Jasne, wchodzę w to.
Świetnie, brachu. Łap laptopa i idziemy.
Ruszać się.
Idziemy.
Musi być tuż przed nami.
Tam jest.
Sprzęt elektroniczny nie będzie działać,
więc musimy znaleźć telefon stacjonarny z tarczą cyfrową lub przyciskami.
Skąd to wiesz?
Od mojego taty. Pracuje w Eskadrze Ratowniczej.
Tutaj.
Świetnie, poszukam linii telefonicznej.
Znalazłam ją.
Blake?
/Tato, wydostałam się z garażu. Nic mi nie jest.
- Nic jej nie jest. - Porozmawiam z nią.
- Blake? - Mama?
Dzięki Bogu, kochanie.
Danielowi nic nie jest?
/On mnie zostawił, mamo.
Co?
/Powiedział strażnikowi, gdzie jestem, a potem zniknął.
Dwóch braci to słyszało i przyszli mi na pomoc.
Jestem teraz z nimi.
Zostawił ją?
Wydostaniemy cię. Gdzie jesteś?
W sklepie elektronicznym na Chinatown.
/Wszystko będzie dobrze, ale musisz mnie posłuchać.
Dostanie się tam będzie istnym koszmarem,
więc idźcie gdzieś wyżej.
/Tak będzie bezpieczniej i zobaczymy cię.
Pamiętasz, gdzie spędziliśmy urodziny Mallory?
/- Coit Tower? /- Tak.
Ta wysoka cementowa wieża na wzgórzu.
Dokładnie, nie zatrzymuj się nigdzie. Tam się spotkamy.
Bądź silna, kochanie. Uratujemy cię.
/Dobrze.
Poczekaj, mamo. Dlaczego jesteście razem?
Wyjaśnimy to później, dobrze? Kochamy cię.
I ja was.
Na razie.
/Cześć, dodzwoniłeś się /do Daniela.
/Proszę zostaw wiadomość, /a ja oddzwonię.
Zostawiłeś moją córkę?
Jeśli jeszcze nie jesteś martwy, to ja cię, kurwa, zabiję.
Zuch dziewczyna.
Dobra, musimy iść.
- Jak twój tata nas wydostanie? - Leci tu helikopterem.
Ale super.
Znajdź na swojej mapie Coit Tower.
Teraz ty. Wasi rodzice muszą się martwić.
Dziękuję.
Dokąd idziemy?
Uciekajcie!
Z drogi!
To jest moje...
Kiedy rozmawiałeś z Blake,
usłyszałam po raz pierwszy imię Mallory, odkąd ją straciliśmy.
Wiesz, że Blake ma zdjęcia z wycieczki do San Francisco?
Tak, w skrzynce wspomnień.
/To ironiczne, że znowu tam wracamy.
To była fajna wycieczka.
/Gdzie jesteśmy?
W Bakersfield... lub tym, co z niego zostało.
Jesteśmy 90 minut od San Francisco.
Ray?
Wyłączyłeś silnik?
Tak, siadła nam przekładnia. To przez usterkę w Los Angeles.
- Muszę zejść na autorotacji. - Na czym?
Rozbijemy się.
- Dobrze. - Trzymaj się.
Zaczynamy.
O mój Boże!
Już prawie. Tylko nim tu wyląduję.
Wszędzie jest paliwo. Musimy stąd uciekać.
/Wynocha z mojego sklepu!
Wynocha!
- Głowa nisko, wychodzimy. - Dobrze.
Nie zatrzymuj się.
Chodź.
Wsiadaj.
- Chyba jest kradziony. - Więc ukradniemy go znowu.
Ray...
Spokojnie.
Potrzebuję tego auta.
Nie dzisiaj.
/Epicentrum było 32 km /na wschód od Los Angeles.
/Nie działają wieże komórkowe, /a większość miasta nie ma prądu.
/Brak jakiejkolwiek komunikacji.
/Oczekuje się ogromnych zniszczeń /w południowej Kalifornii.
/Właściwie, to cały stan...
- Wszedłem. - Tak.
/San Francisco i jego okolice
/nawiedziło już 5 bardzo /silnych wstrząsów wtórnych.
Zaczynamy.
/Mamy pierwszy przekaz /na żywo z Los Angeles.
/Serena Johnson, z centrum /sejsmologii na wydziale Caltechu.
Witam, Chris. Jest ze mną dr Lawrence Hayes,
szef działu badań sejsmologicznych.
/Wspólnie ze swoim kolegą, /Kimem Parkiem,
/stworzyli model, który potrafi /przewidywać trzęsienia.
Przewidzieli, że uderzy w Los Angeles, ale nikt ich nie posłuchał.
Teraz pora ich wysłuchać.
Proszę, doktorze.
W terminologii sejsmologicznej to,
czego teraz doświadczamy, nazywamy rojem.
Zasadniczo cała płyta tektoniczna Kalifornii została przesunięta.
Wiadomo, że trzęsienie w Los Angeles
wywołało olbrzymie szkody aż w San Francisco.
Trzęsienie, które tam odczuli,
było spowodowane przez ruch wzdłuż linii uskoku w dolinie.
A to jeszcze nie koniec.
Najważniejsze, by ludzie wiedzieli, że to nie koniec wstrząsów.
I nie mówię tu o wstrząsach wtórnych.
San Francisco zatrzęsie się ponownie.
I to znacznie poważniej.
/Przewidujemy 9,5 lub więcej.
Trzęsienie będzie tak ogromne, że pomimo tego, iż wystąpi ono tutaj,
odczujecie je aż na Wschodnim Wybrzeżu.
Nie wiem, czy mieszkańcy San Francisco mnie zrozumieli,
ale musicie natychmiast uciekać.
/A jeśli nie możecie, /to musicie znaleźć schronienie
i tam pozostać, bo od tego zależy wasze życie.
Bóg z wami.
/SAN FRANCISCO - 296 KM
/Wstrząsy wtórne uderzą /w cały region...
Zastanawiałeś się, jak wyglądałoby nasze życie,
gdybyśmy nie stracili Mallory?
- Nie. - A ja tak.
- Nieustannie. - Żyliśmy dalej.
Nieprawda. Przestaliśmy żyć.
- To nie była twoja wina. - Racja, ale ją straciłam.
- Możemy o tym nie rozmawiać? - Jesteś mi to winien.
Rozmawiamy o niej pierwszy raz, odkąd odeszła.
Muszę wiedzieć, Ray.
To przeze mnie? Co takiego zrobiłam?
- Nigdy cię za to nie winiłam. - Nieważne, nie chcę o tym rozmawiać.
Ona odeszła, a teraz i ty.
Jakie to ma znaczenie?
To jest właśnie powód, dla którego nie zostałam.
/Zatrzymajcie się! /Nie jedźcie dalej!
Ray!
Co to jest?
Uskok San Andreas.
Mówiłam, żebyśmy jechali w drugą stronę.
Ponieważ wiedziałaś, że to się stanie?
Jesteśmy wam wdzięczni.
- Naprawdę. - Niepotrzebnie.
Prawie zrobiliśmy to samo,
ale złamała nam się oś i musieliśmy zjechać.
Dzięki Bogu, mam lepszy wzrok niż on.
Można to jakoś objechać?
Droga 198 może być przejezdna.
Jak to daleko?
Musicie wrócić jakieś 110 km.
Muszę o coś zapytać. Skąd ma pan tę czapkę?
/LOTNISKO BURDGE
Naprawdę nam pomogliście.
- Nie podrzucić was gdzieś? - Nie.
Nasz syn jest w górach. Tam nie ma jak wylądować.
- Dzięki za auto. - Nie ma za co.
Jedźcie bezpiecznie.
Do widzenia.
- Za kilka minut skończymy tankowanie. - Wspaniale.
Wszystko w porządku?
Pytałaś, czy to przez ciebie.
Nie.
Wiem, że mnie nie obwiniałaś.
Nie wiedziałem, jak sobie poradzić z jej śmiercią.
To ja ją namówiłem na ten spływ.
Nie możesz się za to obwiniać.
Jest inaczej, gdy umiera twoje własne dziecko.
/- Wiem. /- Mallory!
Czasami nie potrafię zapomnieć jej ostatniego spojrzenia.
Kiedy sobie uświadomiła,
że nie zdołam jej uratować.
Wracając codziennie do was, to stawało się coraz cięższe.
Nie potrafiłem ułożyć sobie życia takim, jakie było przedtem.
A było idealne.
Chciałem ci o tym powiedzieć.
Nie wiedziałem tylko jak.
Przepraszam, że sprawy tak się potoczyły.
Żałuję tego.
Jeśli ty nie mogłeś jej uratować, to nikt nie mógł tego zrobić.
Tęsknię za nią.
Ja też.
Uratujmy naszą córkę.
Ruszajcie się! Dalej!
Idźcie do strefy ewakuacyjnej!
Jeszcze kilka przecznic Columbus Avenue
i dotrzemy do Coit Tower.
Pozwól, że o coś spytam. Dlaczego nosisz 2 identyczne naszyjniki?
Jeden należał do mojej siostry.
Zaczęłam go nosić, kiedy zginęła.
Dostałyśmy je rok wcześniej na Gwiazdkę.
Przepraszam...
- W porządku. - Nie wiedziałem...
Nie ukrywam ich.
Zobaczcie.
Co ty robisz?
Powinna być tu skrzynia, która może się nam przydać.
O to chodzi?
Tak.
O to chodziło.
Każde miasto ma taktyczny kanał, którego używają służby ratownicze.
Jeśli ich podsłuchamy, będziemy wiedzieć, co się dzieje.
Weź to.
/Blake?
Myślę, że możemy mieć problem z tą wieżą, o której mówiłaś.
Co?
Co masz na myśli?
O mój Boże.
Musimy przejść do planu B.
- Nie wiedziałem, że go mamy. - Teraz już tak.
Musimy znaleźć inny wysoki budynek, żeby dać sygnał mojemu tacie.
To będzie Nob Hill.
Najwyższy budynek w tym mieście. Jest w przeciwną stronę.
- Chodźmy. - Blake, poczekaj.
Poczekaj.
Co?
Jesteśmy jedynymi, którzy idą w tamtą stronę.
Mój tata kazał wejść wyżej, więc to zamierzam zrobić.
A jeśli mu się nie uda?
Posłuchaj, to może zabrzmieć dziwnie,
ale musisz mi zaufać.
Ja... nie mogę.
Ben.
Wiedziałeś o stacjonarnym na linii telefonicznej?
O skrzyni ze sprzętem?
O taktycznym kanale radiowym?
Sądzę, że powinniśmy iść z nią.
Dobrze.
Idziemy do Nob Hill.
Ruszajmy.
/Prosimy wszystkich mieszkańców /o natychmiastową ewakuację.
- Ewakuują całe miasto. - Więc będzie problem z lotniskiem.
- Gdzie wylądujesz? - Nigdzie.
Przynajmniej nie w mieście.
Chodź ze mną.
Dobra.
Ty chyba żartujesz.
Emmo, nie mamy gdzie wylądować,
a musimy dotrzeć jak najbliżej Coit Tower.
Za 3 minuty będziemy nad Embarcadero.
I?
I...
Wylądujemy na stadionie.
Ale ja nie umiem.
Nie martw się, wyskoczymy razem.
Lepiej zostańmy w samolocie.
Samolot zatonie w Pacyfiku, jak tylko skończy się paliwo.
Dobra.
Zaufaj mi.
O mój Boże.
- Gotowa? - A wyglądam na taką?
Tak.
Minęło już trochę czasu, odkąd zaliczyłem z tobą drugą bazę.
/Dzięki ostrzeżeniu
/doktora Lawrence'a Hayesa, /wysłanego bezpośrednio do eteru,
/zarządzono ewakuację San Francisco.
/Straż przybrzeżna prosi /o dostęp do łodzi...
/I nie mówię tu o wstrząsach wtórnych.
/San Francisco zatrzęsie się ponownie. /I to znacznie poważniej.
/Przewidujemy...
Obyśmy zdążyli ich ostrzec.
- Zaczęło się, prawda? - Chciałbym bardzo się mylić.
Schowajcie się!
To tutaj wkrótce się skończy, ale modlę się o ludzi w San Francisco.
Wiedzieliście, że "Nob" to żargon, oznaczający bogatego lub zamożnego?
To skrót od słowa "Nobility", od rodzin, które tam żyły.
Nazywano je także Snob Hill.
- O co chodzi? - Daniel zbudował ten budynek.
Biegnijcie!
Szybko, Ollie!
Ollie!
- Ja chcę do domu. - Wytrzymaj!
Wszystko będzie dobrze, obiecuję!
Muszę ich stąd wydostać.
Emmo, stań przy ścianie stadionu. Zaraz tam przyjdę.
Tu nie jest bezpiecznie! Stańcie przy stadionie!
Natychmiast!
Ten budynek zaraz runie! Musicie uciekać!
Szybciej! Uciekajcie z ulicy!
Idźcie pod stadion! Szybciej!
Zejdźcie z ulicy! Idźcie pod stadion!
Zejdźcie z ulicy!
- Pomocy! - Już dobrze.
Podniosę cię!
- Tutaj. - Weź ją.
Wszystko będzie dobrze.
Wszyscy na ziemię!
Wszyscy cali?
- Jest ktoś ranny? - Nie.
- Emmo, jesteś cała? - Tak.
Skąd wiedziałeś, że tu będziemy bezpieczni?
Trzeba znaleźć coś wytrzymałego i schronić się tam.
Spróbować przeżyć.
Chodźmy.
Da sobie radę.
Jak się przez to przedostaniemy?
Nie będziemy musieli. Popłyniemy naokoło.
Musimy to wyjąć.
Chodząc z tym, narobisz więcej szkód.
Trochę zaboli. Gotowy?
Ben!
Nic mi nie jest.
Dasz radę iść? Musimy ruszać.
- Wejść na to wzgórze. - Tak.
Jak silne było?
9,6.
Największe, jakie odnotowano w historii.
Nie...
Płonie już od jakiegoś czasu. Poszła w inne miejsce.
Gdzie jesteś, skarbie?
Jaki masz plan B?
Cholera.
- Co się dzieje? - Musimy płynąć.
Kiedy woda się cofa, to oznacza tsunami.
Musimy uciekać z zatoki.
Poczekaj. Muszę odsapnąć.
/Straż przybrzeżna wydała /ostrzeżenie o tsunami
/dla wybrzeży północnej /i środkowej Kalifornii.
Musimy iść! Szybko!
Musimy się dostać do budynku Daniela.
Ray?
Widzę.
Trzymaj się! Musimy ją pokonać, zanim runie!
Dalej! Dalej!
Widzę krawędź! Uda nam się!
Cholera.
Ray!
Trzymaj się!
Co to za hałas?
Nie jesteśmy dość wysoko.
Na ziemię!
Kryjcie się! Trzymaj się, Ollie!
Ben!
Nic mi nie jest.
Wciąż przybywa wody. Musimy wejść wyżej.
Tędy!
Ollie, poczekaj. Złap mnie.
O mój Boże...
Gdzie ona jest, Ray?
To mądra dziewczyna.
Jest w jednym z tych wieżowców.
Musimy ją tylko odnaleźć.
Nic ci nie jest?
Muszę się przyjrzeć tej nodze.
Ollie, poszukaj czegoś, co posłuży za bandaż.
- I poszukaj czystej wody. - Dobrze.
Zobaczmy, co tam mamy.
Co?
Jesteś po prostu...
niesamowita.
Mama będzie nią zachwycona.
- Mam kilka ręczników. - Świetnie.
Pójdę poszukać wody.
Chożmy!
Hej!
Widzę jakichś ludzi na łodzi!
Niemożliwe...
Niemożliwe! To moi rodzice!
Mamo! Tato!
Jesteśmy tutaj! Tutaj!
Nie słyszeli nas.
Co?
Jeśli jej szybko nie znajdziemy, będziemy potrzebować benzyny.
Mamy jej na godzinę, najwyżej półtora...
- Ray. - Co?
Poczekaj.
Mój Boże, to Blake.
- O mój Boże! - Znaleźliśmy ją.
Mam cię!
- Gdzie jest Blake?! - Jest tam!
Zostań tu, Ollie.
Budynek tonie, musimy iść na górę.
Pośpiesz się, Ollie.
Nie...
Mój Boże, Blake.
Emmo, przejmij ster.
Widzę wejście. Idę po nią.
Ray.
Uratuję ją.
Obiecuję.
- Blake. - Tato.
Drzwi są zablokowane.
Blake, wytrzymaj. Wydostanę cię, dobrze?
Wydostanę cię.
Tato, boję się. Kończy mi się powietrze.
Tato, chyba się stąd nie wydostanę.
Wytrzymaj!
Tam.
Ben, nie chcę, żeby Blake zginęła.
Nie zginie. Wracam po nią.
Dobrze?
Chcę, żebyś tu został, dobrze?
Dobry chłopak.
Ollie!
Ben!
Wskocz mi na plecy, Ollie!
Blake zginie, prawda?
- Już dobrze. - Tato.
Kocham cię, tato.
Proszę, powiedz...
Proszę, powiedz mamie, że ją też kocham.
Blake, nie poddawaj się!
Tutaj.
Oddychaj, Blake.
Oddychaj!
Musimy stąd uciekać! Wybij okno!
O mój Boże!
Odsuń się! Z drogi!
Uwaga!
- Wsiadajcie! - Szybciej, Ollie!
- Dalej, Ray! - Weź ją.
Mam ją.
Obudź się, kochanie.
Zabierz nas stąd! Ten budynek zaraz runie!
/Wszyscy na ziemię!
Wróć do nas. Razem z tatą tu jesteśmy.
Blake! Oddychaj!
Proszę, nie rób nam tego.
Oddychaj.
Ray...
Nie, moje dziecko!
Nie stracę też i ciebie.
Blake, mój Boże.
Dobrze się czujesz?
Mamo...
Jestem tutaj, kochanie.
/Pomimo masy zniszczeń, /ludzie w wielu dzielnicach
/wychodzą na ulice.
/Zbierają się rodziny i przyjaciele,
/wstrząśnięci, ale wdzięczni /za to, że żyją.
/Sejsmologowie na całym świecie /będą obserwować płyty tektoniczne,
/ponieważ trzęsienie z San Andreas /może powtórzyć się gdziekolwiek na Ziemi.
Hej...
Dobrze się spisałeś.
Dziękuję.
Wszyscy się spisaliśmy.
/Władze San Francisco
/zawdzięczają uratowanie olbrzymiej /ilości ludzi lokalnym ekspertom,
/którzy w porę nadali ostrzeżenie /o ogromnym trzęsieniu ziemi.
/W międzyczasie zaczęto /porządkowanie zatoki.
/Pomagają FEMA, Gwardia Narodowa /i Organizacja Narodów Zjednoczonych,
/wraz z tysiącami ochotników, /którzy tutaj przybyli.
/SAN FRANCISCO, /PRZEZWYCIĘŻYMY TO RAZEM
Ollie, Ben.
Znalazłem to na łodzi.
Dziękuję.
Dziękujemy, chłopaki, że pomogliście Blake.
- Dziękujemy. - Nie ma za co.
To raczej ona pomogła nam,
tak sądzę.
To niewiarygodne.
Co teraz?
Teraz to odbudujemy.