- Γεια σου, μαμά! - Γιατί δεν φύγατε ακόμη;
Δεν ξέρουμε.
- Πού είναι ο μπαμπάς; - Μέσα.
Γιατί δεν φύγατε;
Τηλεφώνησαν από τη Στοκχόλμη. Από την Αστυνομία. Ζήτησαν να με δουν.
Γιατί;
Δεν ξέρω.
- Έρχομαι μαζί σου. - Όχι, μείνε με τα κορίτσια.
Δεν χρειάζεται.
Πρέπει να πηγαίνω. Θα πάει και η Ρεμπέκκα.
- Να σε πάω στο αεροδρόμιο; - Κάλεσα ταξί.
- Θα με πάρεις μόλις φτάσεις; - Ναι.
[Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ]
Μαμά... Κάποια είναι στο μπάνιο.
Την βοηθάω στη δουλειά μου. Βρήκες τα παπούτσια σου;
- Όχι. - Βάλε τα άλλα τότε.
Νόμισα πως είχαμε κάνει μια συμφωνία.
Όχι, απλώς το κουβεντιάσαμε, αλλά δεν συμφωνήσαμε.
Εγώ πάντως δεν φέρνω τους ασθενείς μου στο σπίτι.
Επειδή μπορεί να πάσχουν από κάθε πιθανό μεταδοτικό νόσημα.
Δεν είναι δυνατόν! Σπίτι μας είναι, δεν θα έχουμε άσχετους μέσα στα πόδια μας.
Είναι άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια.
Δεν είναι το θέμα μας το αν χρειάζονται βοήθεια.
- Μιλάμε για το αν έχουν θέση εδώ. - Δεν το 'πιασα.
Θα υπάρξει πρόβλημα όταν ο Γκούσταβ μετακομίσει εδώ.
Δεν μπορούμε να έχουμε ένα μέρος για τα κορίτσια μακρυά από τη δουλειά σου;
Ένα μέρος όπου τα κορίτσια θα χαίρονται την αποκλειστικότητα της μάνας τους;
Λες να τα βλάπτει η επαφή με την πραγματικότητα;
Γιατί δεν λες, έστω και μία φορά, ''Σύμφωνοι, Πήτερ'';
Γιατί για το παραμικρό να κάνουμε ατέρμονες συζητήσεις;
Είναι και δικό μου σπίτι. Δικαιούμαι να το πιστεύω και να το λέω.
Σύμφωνοι, Πήτερ.
- Καταλαβαίνω, Πήτερ. Εσύ έχεις δίκιο. - Όχι, όχι, όχι...
Είμαι πολύ τυχερή. Το ξέρεις άλλωστε.
Ναι, το ξέρω.
Είχες πιει αλκοόλ εκείνο το βράδυ;
- Ναι. - Πόσο είχες πιει;
Δύο με τρία ποτήρια.
- Δύο ή τρία; - Τρία.
Με πόσους άντρες βγήκες ραντεβού την περασμένη χρονιά;
- Με λιγότερους από 10; Με περισσότερους; - Με λιγότερους από 10.
Με πόσους από αυτούς έκανες σεξ;
Να περιμένεις σκληρές ερωτήσεις από τον συνήγορο υπεράσπισης.
Θα σε παρουσιάσουν σαν να πήγαινες γυρεύοντας. Κατανοητό;
Με πόσους, λοιπόν;
- Νομίζω με επτά. - Νομίζεις;
Όχι... Ναι, με επτά.
Ωραία.
Θα τα πας καλά στη δίκη.
Τους θεωρείτε πολλούς;
Δεν υπάρχει λόγος να ντρέπεσαι. Για τίποτε απολύτως.
"Η κουνελότρυπα ήταν σαν τούνελ."
"Η Αλίκη γλίστρησε μέσα τόσο απότομα που δεν πρόλαβε καν να φρενάρει."
"Καθώς βυθιζόταν όλο και πιο βαθιά μέσα στο πηγάδι,"
"είτε επειδή αυτό ήταν πολύ βαθύ είτε επειδή η Αλίκη έπεφτε πολύ αργά,"
''μπορούσε να βλέπει και να νοιώθει τι γινόταν γύρω της."
Μαμά, δεν γίνεται να μείνω ξυπνητή μέχρι να έρθει ο Γκούσταβ;
Κοίτα, θα έρθουν πολύ αργά.
Σου υπόσχομαι, δεν θα το μαρτυρήσω στη Φρίντα.
- Εδώ θα είναι, μόλις ξυπνήσεις το πρωΐ. - Και τώρα θα είμαστε η οικογένειά του;
Ήμασταν εξαρχής.
- Γιατί δεν έζησε ποτέ μαζί μας; - Αφού το ξέρεις, ζούσε με τη Ρεμπέκκα.
- Γιατί; - Επειδή είναι η μαμά του.
Δεν γινόταν να ζει σε δύο χώρες ταυτόχρονα.
- Ο μπαμπάς προτίμησε να ζει με μας; - Δεν είναι τόσο απλό, μικρή μου.
Φτάνουν οι σκέψεις για σήμερα. Τώρα πρέπει να κοιμηθείς.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Γεια.
Γεια. Φτάσατε κιόλας;
- Καλώς ήρθες, Γκούσταβ. - Ευχαριστώ.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Είχατε καλό ταξίδι; - Ναι.
Μπρελόκ για το νέο σου κλειδί.
- Εγώ το ζωγράφισα. Καλό δεν είναι; - Ευχαριστώ.
Εγώ έφτιαξα την ξύλινη καρδούλα. Έχουμε εργαστήρι στο σχολείο.
- Με ένα μηχάνημα που ...που... - Ελάτε, καθήστε τώρα.
- Τί θα ήθελες; - Μπαμπά, θα έρθεις να μας πάρεις εσύ σήμερα;
Όχι, σήμερα θα σας πάρει η μαμά σας. Έχω κάποιες δουλειές με τον Γκούσταβ.
- Να 'ρθω μαζί σας; - Όχι, θα πάμε οι δυο μας μόνο.
- Αδικία! - Ναι, ο κόσμος είναι άδικος.
Φρίντα, κάτσε στη θέση σου, σε παρακαλώ.
- Θέλω να κάτσω με τον μπαμπά μου. - Είσαι μεγάλο κορίτσι πια, σταμάτα.
Λέω να πάμε σήμερα να ψωνίσουμε μερικά πράγματα για το δωμάτιό σου.
Ναι, αν το θέλεις.
Για να το νοιώσεις δικό σου.
Ναι, βέβαια.
- Το παίρνεις λίγο; - Ναι.
Δεν ήξερα πως είχες επαφή μαζί του.
Τον έδιωξαν και πάλι από το σχολείο.
Η Ρεμπέκκα ήθελε να τον βάλει εσωτερικό, αλλά θα πάει σχολείο εδώ.
- Ξεκινάει μετά τις θερινές διακοπές. - Μιλάει Δανέζικα;
Αυτό είναι το λιγότερο. Δεν του αρέσει καθόλου το εγχείρημα.
Τον καταλαβαίνω. Άφησε πίσω του τους φίλους του, τα πάντα.
Δεν είναι για πάντα. Ελπίζω να ξαναφύγει.
Ακόμα δεν ήρθε!
- Τί λέει ο Πήτερ για την κατάσταση; - Νομίζω πως είναι ευτυχισμένος.
Είναι ολοφάνερο... καταλαβαίνεις. Είναι καλά γι' αυτόν.
- Έτσι θα έρθουν και πιο κοντά. - Αυτό είναι αλήθεια.
Πώς είναι η μαμά;
Πάλι στο νοσοκομείο ήταν. Πνευμονία.
Θα χαιρόταν να την επισκεφτείς.
Ναι.
Είναι εντελώς απαράδεκτο να αναβάλεις την υπόθεση επ' αόριστον.
Ναι, νομίζω το καταλαβαίνεις και μόνος σου.
Ναι, ναι.
Καλά. Πάρε με.
Ναι. Χίλια ευχαριστώ. Γεια.
Γεια.
Συγγνώμη, δεν ήξερα ότι είσαι εδώ.
Συμμάζευα τα πράγματά σου...
Καλό είναι;
Τί θέμα έχει;
- Έναν άντρα. - Και;
- Έναν άντρα απλώς; - Ναι.
Καλά, λοιπόν.
- Συγγνώμη, το ξέρω πως είναι αργά... - Συνέβη κάτι;
- Να, δεν νομίζω να πετύχουμε κάτι. - Ξέρω, σου είναι δύσκολο.
- Αλλά είμαι εδώ, πλάι σου. - Δεν μπορώ. Δεν μπορώ...
Το καταλαβαίνω να θέλεις να τα παρατήσεις εδώ και τώρα.
Σκέψου μόνο πως δεν το κάνεις μόνο για σένα.
Σκέψου πως το κάνεις για όλα τα κορίτσια που κυκλοφορούν εκεί έξω.
Μακάρι να μην το είχα ξεκινήσει.
- Τί ακριβώς φοβάσαι; - Ότι δεν θα με πιστέψουν.
Ναι, αυτό το καταλαβαίνω.
Είναι πολύ πιθανό να αθωωθεί.
Αν όμως δεν καταθέσεις, εσύ η ίδια θα του επιτρέψεις να ξεφύγει.
Και φοβάμαι ότι θα το μετανοιώσεις.
Να το πάρω εγώ;
- Ποιά θα κάνει μπάνιο πρώτη; - Εσύ θα κάνεις τελευταία.
Γιατί εμένα έριξε κάτω το άλογο.
- Ελάτε. Μου δίνεις το κράνος σου; - Σιγά τη δικαιολογία.
- Βρωμοκοπάω κοπριά. - Εγώ βρωμάω πιο πολύ.
Και οι δυο σας μοσχοβολάτε.
Να σκορπίσουμε στο σπίτι το άρωμά μας τότε.
Και τί να κάνω; Ούτε στη Σουηδία ούτε εδώ μπορώ να είμαι.
Είσαι μικρός ακόμη. Όταν μεγαλώσεις κάνε ό,τι θέλεις.
Δεν είσαι ακόμα ενήλικας. Προς το παρόν η μάνα σου κι εγώ αποφασίζουμε.
Δεν ακούς τι σου λέω. Άκου, δεν μπορείς να φύγεις από το σπίτι.
Τέτοια σού λέει η μαμά, τώρα που επικοινωνείτε;
- Πού πας; - Έξω!
Στο διάολο!
Σαν να είμαστε τελείως ξένοι.
Για πρώτη φορά ζείτε μαζί. Με τον καιρό, θα γνωριστείτε.
- Δεν έχω ιδέα με ποιόν έχω να κάνω. - Ναι, αλλά θα γίνει κι αυτό.
Δεν ξέρω... Ίσως ήταν κακή ιδέα να τον φέρουμε εδώ.
Ίσως είναι καλύτερα να τον στείλουμε σε οικοτροφείο.
- Το ξέρεις ότι αυτό είναι λάθος. - Μα δεν θέλει να είναι εδώ.
- Το ξέρω, με μισεί. - Φυσικά, αφού είσαι ο πατέρας του.
Πάρ' το απόφαση, εσύ είσαι ο ενήλικας.
Η Ρεμπέκκα τού είχε χαλαρά τα λουριά για πολύ καιρό,
επειδή ήταν τόσο απορροφημένη από τον εαυτό της. Μετά τα παράτησε,
η κατάσταση ξέφυγε, και να 'μαι εγώ τώρα να τρώω τα σκατά.
Δεν τα λες καλά. Ποιά έφαγε τα σκατά στο τέλος;
- Από πότε έγινες σύμμαχος της Ρεμπέκκα; - Όλα μόνη της τα αντιμετωπίζει.
- Δεν μπορούσα τότε να τη βοηθήσω. - Μπορείς τώρα.
Ναι, ναι, μα μπορεί να είναι πλέον αργά.
Ίσως έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από κείνον.
Ζει εδώ σαν σε ξενοδοχείο.
Δεν είναι καλό γι' αυτόν. Πρέπει να συμμετέχει περισσότερο.
Εμπρός;
Ναι, ναι.
Όχι, όχι, όχι. Όχι, έρχομαι. Οπωσδήποτε. Γεια.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Περίμενε!
Τα πήγες πολύ καλά.
- Αισθάνομαι ηλίθια. - Μα δεν φταις εσύ.
Δεν με πίστεψαν. Όπως ακριβώς σας έλεγα.
Το διασκεδάζεις;
Θα σε πάρω μετά. Ναι. Εντάξει, γεια.
Όλα καλά;
Ένα iPad, η τσάντα μου, τα ρολόγια σου, κοσμήματα.
Δεν έχω πλήρη εικόνα του τι λείπει.
Κάλεσα την αστυνομία. Έρχονται. Περίμενε ένα λεπτό.
Γκούσταβ, έλεγξε το δωμάτιό σου, να δεις αν λείπει κάτι. Διέρρηξαν το σπίτι.
Εντάξει.
Ναι.
Όχι. Όχι, ευτυχώς. Είχαν πάει για ιππασία.
Εντάξει. Ναι. Ναι, τα λέμε. Γεια.
- Δεν τον κατηγόρησα ευθέως. - Πλησίασες τον αντίδικο στο πάρκινγκ.
Η πελάτις μου κακοποιήθηκε στον ιππικό όμιλο και εκείνος το απολάμβανε.
Μπορεί να σου γίνει επίπληξη και να σου επιβληθεί πρόστιμο.
- Θα το πληρώσω. - Το θέμα δεν είναι τα χρήματα.
Είναι η όλη αναστάτωση. Με καταλαβαίνεις;
Γιατί σε απασχολεί τόσο η γνώμη των άλλων;
- Απασχολεί και την εταιρεία. - Ναι, αυτό το ξέρω.
Ήξερες όμως με ποιαν είχες να κάνεις. Αφού με ξέρεις.
Ξέρεις πώς λειτουργώ. Από πότε έγινες τόσο δειλός;
Δεν μπορείς, έστω για μία φορά, να παραδεχτείς το λάθος σου;
- Πάψε πια. - Μάθε επιτέλους να αυτοπειθαρχείς.
- Ναι. - Ναι.
Βρήκα αυτό. Δικό σου δεν είναι;
Ναι. Ευχαριστώ.
Το είχα βρει στον δρόμο τις προάλλες.
Το έβαλα στην τσάντα μου, αλλά ξέχασα να σου το δώσω.
Η τσάντα μου χάθηκε όταν μας διέρρηξαν.
Σήμερα το βρήκα στο παντελόνι σου, καθώς το έβαζα στο πλυντήριο.
Σκαλίζεις τα πράγματά μου;
Πολύ προχωρημένο το να μπουκάρεις στο ίδιο σου το σπίτι, Γκούσταβ.
- Τί κάθεσαι και μου λες τώρα; - Τί τα έκανες τα κλοπιμαία;
Πλάκα μου κάνεις τώρα.
Να το πεις στον Πήτερ.
Έπειτα θα πάμε στην αστυνομία και θα τους εξηγήσουμε τι έγινε.
Εκτός αν προτιμάς να το πω εγώ.
Κάνε ό,τι σκατά θέλεις. Λυπάμαι, αλλά δεν με ξέρεις καθόλου.
Ξέρω το σύστημα. Δύσκολα σε βγάζουν, αν καπνίζεις χόρτο.
Ειδικά κάτι τύπους σαν εσένα που τους έχουν ξαναπιάσει.
Αλλά υπάρχει και η άλλη λύση. Να μην πούμε τίποτα σε κανέναν.
Με τον όρο να γίνεις μέλος της οικογένειας.
Δεν είμαι σίγουρη αν μπορείς.
Εσύ θα αποφασίσεις.
Ποιό είναι το αγαπημένο σου φαΐ;
- Ένα μόνο μπορώ να πω; - Ναι, φυσικά.
Κεφτεδάκια με κάρυ, τότε.
Αγαπημένο κατοικίδιο;
Έχω ένα κουνέλι και έναν σκύλο και ένα άλογο, αλλά λες να διαλέξω ένα.
- Ο σκύλος, λέω τότε. - Τέλεια.
Τί τους έπιασε με το κασετόφωνο;
Είναι αυτό που είχα παλιά.
Το βρήκε στο υπόγειο. Δεν ξέρω τι παιχνίδι παίζουν.
- Τώρα και ο Λούκας θέλει αδελφάκι. - Τότε πρέπει να του κάνεις, Λίνα.
Βρες μου έναν παίδαρο νοσοκομειακό γιατρό, Πήτερ.
Οι νέοι θα είναι καπαρωμένοι, θα βρούμε έναν παππού.
Δεν είναι του γούστου σου τα τριχωτά αυτιά;
Τί θα έπαιρνες μαζί σου;
Το παπλωματάκι μου.
Γεια.
Γεια. Συγγνώμη, εμείς... Από δω η Αμάντα.
Γεια.
Η μητριά μου.
- Γεια. - Γεια.
- Αμάντα. Γεια σας. - Άννε. Γεια σου.
- Καλώς ήρθες. - Ευχαριστώ.
- Είχατε βγει έξω; - Θα μπορούσατε να το πείτε κι έτσι.
Βγήκαμε λίγο και διασκεδάσαμε.
- Δεν ήξερα ότι δεν κοιμάσαι. - Είπα να δουλέψω λίγο.
Αλλά... Να... Ας... Ας μην διακόπτουμε καλύτερα...
- Τί έκανες τότε; - Πέταξα την καρέκλα στο παράθυρο.
- Γιατί; - Ήθελα να βγω έξω.
- Γιατί δεν άνοιξες το παράθυρο; - Ήταν βιδωμένο.
- Γιατί δεν βγήκες από την πόρτα; - Ήταν κλειδωμένη.
Το παράθυρο βιδωμένο και η πόρτα κλειδωμένη από τους θετούς γονείς σου.
- Σωστά; - Ναι.
Τί έκανες όταν ο θετός σου πατέρας άνοιξε την πόρτα;
Τον έσπρωξα.
Γιατί το έκανες αυτό;
Ήθελα να φύγω.
Ευχαριστώ.
Άργησες.
Είχα κάτι να δω για αύριο.
- Δεν τελείωσα ακόμη. - Σίγουρα;
Ξεκίνησα το άρθρο που είχα υποσχεθεί να γράψω.
- Μπορείς να το γράψεις το σ/κύριακο. - Μπα, αφού έχω να πάω στο συνέδριο.
- Αλήθεια; - Το σημείωσα στο ημερολόγιο.
Δεν το είδα.
Δες αυτό το κοχύλι. Άσε να το ξεπλύνω λίγο.
Βρήκα ένα! Ένα όστρακο!
- Όχι μωρέ, κλαδάκι ήταν... - Εκεί!
- Εκεί, εκεί, εκεί! - Τί βρήκες;
Δεν θα κολυμπήσεις;
Όχι, πρέπει να τελειώσω κάτι.
Τι βαρεμάρα! Ας δούμε τι θα βρούμε.
- Ας ψάξουμε για άσπρα κοχύλια. - Και μύδια.
- Θα κολυμπήσεις; - Έτσι λέω.
Ποτέ δεν θες να κολυμπήσεις.
- Κάτι βρήκα! - Τί βρήκες;
- Εκεί! Ωραίο δεν είναι; - Ναι.
Την πήρε ο ύπνος;
Σου λείπει η Στοκχόλμη;
Και ναι και όχι.
Μπορείς να φέρνεις εδώ αυτούς που θέλεις να βλέπεις.
Δεν έχω και πολλούς φίλους.
Όχι.
Ούτε και γω.
- Πού τα έκανες αυτά; - Αυτά;
Ένα μικρό εδώ κι ένα εκεί. Ήξερα κάποιον που ήξερε κάποιον και...
Μόνος μου τα έκανα.
Δεν σε πιστεύω ότι ξέρεις να κάνεις τέτοια.
Ναι.
Της πλάκας είναι.
- Μπορώ να σου κάνω ένα. - Όχι. Δεν έχω καμμία όρεξη.
- Γιατί όχι; - Γιατί δεν θέλω. Αυτό.
Είναι μόνο δέρμα.
Αν ήθελα τατουάζ, θα είχα ήδη κάνει. Τόσες ευκαιρίες είχα.
Όχι.
Να δω το χέρι σου;
Μπορώ να δω το χέρι σου;
- Ναι, ό,τι πρέπει. Ένα μικρό εδώ. - Όχι. Όχι εδώ.
- Πού; - Πουθενά!
Ένα μικρό λίγο πιο ψηλά. Περίμενε. Κάτσε να δω. Εδώ.
Το μικρότερο τατουάζ του κόσμου.
Ξέχνα το.
Πού είχες πει;
Σου αρέσει;
Ναι.
- Αυτό ήταν. - Αυτό ήταν.
Τα μαζεύω.
Διάβολε!
Μιλάμε για χιλιάδες ψόφια βατράχια γύρω από τη λιμνούλα.
- Και όλα σκασμένα. - Έγινε κάτι στη λίμνη;
Η πρώτη υποψία ήταν για ιό που είχε προσβάλει τα βατράχια.
Έναν νοτιοαμερικάνικο ιό που μεταδόθηκε από τα άλογα του Ιππικού Ομίλου.
Έπειτα ένας βιολόγος που τα εξέτασε προσεκτικά ανακάλυψε
μια μικρή τρυπούλα στην πλάτη των βατράχων.
Από τα βατράχια έλειπε το συκώτι.
- Είχε γίνει σφαγή των βατράχων; - Είχε πεταχτεί έξω το συκώτι τους;
Όχι, δεν είχε σκάσει, τους είχε αφαιρεθεί.
- Από ποιόν; - Για λιχουδιά;
- Ποιός θα ήθελε να το φάει; - Ένα πουλί μήπως;
- Ακριβώς, ένα πουλί. - Αλήθεια;
Ποιό πουλί; Όχι ένα οποιοδήποτε πουλί.
- Ένα κοράκι. - Ένα κοράκι!
- Αυτό με το στολίδι; - Όχι, αυτό είναι κατάμαυρο.
- Γεια. - Γεια.
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Δεν πας επάνω να διασκεδάσεις; - Μάλλον όχι.
Σε καταλαβαίνω.
Για πού το 'βαλες;
Πάω για τσιγάρα.
Θες να μου κάνεις παρέα;
Ωραία θα ήταν.
Ναι.
Αστειεύεσαι; Έχεις καλεσμένους.
Ναι.
Τί κάνει η Αμάντα; Ή μήπως δεν την λένε έτσι;
- Μήπως Ανίτα, 'Αμαλι, Άννε, Άντον; - Όχι, Αμάντα τη λένε.
Αμάντα ονομάζεται.
Να, απλώς ο τρόπος που ρώτησες...
Είναι καλή;
Είναι.
- Είναι καλή. - Είστε μαζί;
Τί σημασία έχει;
Ίσως δεν είναι ο τύπος σου.
Γιατί να μην είναι;
- Νομίζω πως ξέρεις. - Έτσι λες;
- Και συ; - Εγώ κι ο Πήτερ; Τα πάμε καλά.
Δεν νομίζω να θέλεις να μάθεις λεπτομέρειες.
Εγώ δεν θέλησα να μάθω ποτέ για τη μαμά σου και τους...
- Είχε πολλούς; - Ναι.
- Εσύ; - Εγώ;
Δύσκολο να απαντήσω.
Μάλλον δεν είμαι τόσο δραστήρια, υποθέτω.
Πρέπει να φύγω.
Η Αμάντα.
Η Άντον.
Ευχαριστώ για την μπύρα. Για όλα.
Τα λέμε στο σπίτι.
- Πού ήσουν; - Έφυγαν κιόλας;
Σε καλούσα, αλλά είχες αφήσει εδώ το κινητό σου. Πού είχες πάει;
- Πήγα μια βόλτα εδώ κοντά. - Βόλτα; Καλεσμένους είχαμε!
Καταλαβαίνεις πόσο προσβλητικό ήταν και για μένα και για κείνους;
Ανησύχησα. Ας είχες τουλάχιστον μαζί το κινητό σου, για να μπορέσω να σε βρω.
Συμμάζεψα.
Ορίστε. Κάνε τα υπόλοιπα.
... 5, 6, 7, 8,
9, 10, 11, 12,
13, 14...
Τρέξτε!
Η Φρίντα στο κουτί!
Έλα, Γκούσταβ! Γρήγορα!
Εντάξει. 1, 2, 3,
4, 5, 6, 7, 8...
- Γεια σας. Χρειάζεστε βοήθεια; - Ναι, κοιτάζω για κομπιούτερ.
- Κάτι ιδιαίτερο; - Όχι, να έχει όσα πρέπει.
- Το θέλετε για απαιτητική εργασία ή όχι; - Όχι, απλώς να είναι καλό.
Για σχολικές εργασίες και τα σχετικά.
Πόσο κάνει αυτό;
Να σου πω κάτι, πήρα νέο κομπιούτερ στον Γκούσταβ.
Γιατί;
Χρειαζόταν αξιόπιστο μηχάνημα. Υπάρχει πρόβλημα;
Όχι.
Δεν θα έχει πια δικαιολογία να μην κάνει τις εργασίες του.
- Όταν ανοίξουν τα σχολεία. - Έπρεπε να το συζητήσουμε πρώτα.
Σοβαρολογείς, είναι πρόβλημα που πήρα στον γιο σου κομπιούτερ;
Ακριβώς επειδή είναι γιος μου, ίσως έπρεπε να με ρωτήσεις.
Δηλαδή να ζητώ την άδειά σου και όταν του πλένω και του μαγειρεύω;
Ή μόνο όταν πρόκειται για κάτι ψυχαγωγικό;
Όχι, βέβαια.
Καλά έκανες.
Το εννοώ.
Πολύ καλά έκανες.
Συγγνώμη.
Να δοκιμάσω;
Έλα εδώ.
Όχι. Όχι, όχι.
- Όχι εδώ. - Γιατί;
- Θα τους ξυπνήσουμε. - Και τί έγινε;
Όχι εδώ, είπα. Θα ξυπνήσουμε τα παιδιά.
Θα πάμε πάνω, στο κρεββάτι μας. Έλα, έλα πάμε.
Πάμε, λοιπόν.
Τι διάολο!
Είπε ότι τον κουτσομπόλεψα στον δήμο.
Διαφορετικά, δεν θα είχαν αρχίσει να μας παρακολουθούν ξανά.
Μετά εγώ του είπα ότι δεν μίλησα, αλλά εκείνος δεν με πίστεψε.
Μετά με άρπαξε και μετά εγώ το έβαλα στα πόδια.
Το κάνει αυτό συχνά; Σε δέρνει;
- Όταν πίνει. - Πίνει πολύ;
Κάθε μέρα;
Πρέπει να το αναφέρω. Το ξέρεις αυτό, έτσι;
Δεν το κάνει επίτηδες.
Όχι, το ξέρω. Πρέπει όμως να το αναφέρω.
- Δεν το κάνει επίτηδες. - Όχι.
Πρέπει όμως να ενημερώσω τις αρχές.
Θέλω να πάω σπίτι τώρα.
- Δεν μπορώ να σε αφήσω να πας. - Θέλω να πάω σπίτι τώρα!
- Σάρα, σε καταλαβαίνω. - Άσε με να φύγω τότε!
- Σάρα, είναι για το δικό σου καλό. - Δεν σε έχω αφεντικό!
- Το ξέρω, αλλά θα ήμουν υπόλογη αν... - Θέλω να πάω σπίτι!
- Φεύγουμε τώρα. - Ναι.
- Καλά κάνατε και μας ειδοποιήσατε. - Θα νοιώσεις καλά, Σάρα.
- Γεια. - Γεια.
''Ας μετακινηθούμε όλοι σε ένα μέρος'', είπε και ταυτόχρονα πήδηξε.
Η Αλίκη ήταν η μόνη που τα πήγε χειρότερα από πριν.
Ο πασχαλιάτικος κούνελος έχυσε την κανάτα με το γάλα στη γαβάθα του.
Η Αλίκη, που δεν ήθελε να προσβάλει τον ναύτη, ρώτησε πολύ ευγενικά...
Καλά. Θα τα πούμε.
Ήρθα!
Ωχ, όχι... Όχι, όχι, όχι.
Κάθεστε μέσα με τόσο ωραίο καιρό; Πού είναι η μαμά;
- Μ' ακούτε; Πού είναι η μαμά; - Δεν ξέρουμε.
Τόσο νωρίς;
Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ και έφυγα νωρίτερα.
Κορίτσια, πάμε έξω.
Ο ήλιος λάμπει. Να πάρουμε αέρα. Ελάτε έξω.
- Ποιά είσαι; - Αυτό το ξέρεις.
Ποιά ήταν η καλύτερη εμπειρία της ζωής σου;
Η γέννηση των κοριτσιών μου.
- Και η χειρότερη; - Ο θάνατος του πατέρα μου.
- Πόσο ήσουν όταν πέθανε; - Έντεκα.
Ήταν καρδιοπαθής.
Ποιός είναι ο καλύτερός σου φίλος;
Η Λίνα, η αδελφή μου.
Τί φοβάσαι περισσότερο;
Ότι όλα μπορούν να χαθούν.
Ποιό είναι το αγαπημένο σου γεύμα;
- Το τυρί. - Το τυρί δεν είναι γεύμα.
Εξαρτάται από την ποσότητα που τρως.
Αν μπορούσες να πάρεις μαζί σου σ' ένα έρημο νησί ένα και μόνο πράγμα,
ποιό θα ήταν αυτό;
Ένα μόνο;
Σπίρτα.
Έξυπνο.
Με ποιόν έκανες σεξ για πρώτη φορά;
- Αυτό το ρωτάς σε όλους; - Πρέπει να απαντήσεις όλες τις ερωτήσεις.
Με κάποιον που δεν θα έπρεπε.
Με ποιόν;
Δεν θέλω να το συζητήσω.
Γιατί;
Επειδή...
Μερικές φορές, είτε γίνεται κάτι είτε δεν γίνεται είναι το ίδιο.
Όπως με μας τους δυο;
Πλάκα είχε. Πάω να μαζέψω τα κορίτσια.
- Ποιά θα ανοίξετε τώρα; - Θα πάρουμε αυτά.
Ναι, είναι συναρπαστικό. Δεν είναι μαλακά δώρα.
- Καλό! - Πρώτο!
- Ρίχνει νερό! - Είναι κανονάκι νερού.
- Τι ωραίο! - Τόσο ωραίο!
- Μαμά, να τα δοκιμάσουμε τώρα; - Δεν θα ανοίξετε και τα υπόλοιπα;
- Θα το κάνουμε μετά. - Σε παρακαλούμε, μαμά!
- Εντάξει, πάω να φέρω νερό. - Είπατε ευχαριστώ;
- Χρόνια πολλά! - Ευχαριστώ, Λούκας.
Γεια.
Γεια. Όχι τώρα.
Όχι εδώ.
- Τί έγινε, τί τρέχει; - Όχι εδώ, είπα!
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Γιατί; - Εσύ γιατί λες;
- Σταμάτα αμέσως. - Τί στο διάολο κάνεις;
- Τί κάνεις; Τί; - Δεν είναι τίποτα.
- Γιατί δεν μένεις; - Είναι παιδί!
Φυσικά, πρέπει επίσης να τραγουδήσουμε τη σουηδική έκδοση, σωστά;
Ξεκινάμε με τη Φάννυ.
Τέσσερις φορές για τη Φάννυ. Να ζήσει!
Ζήτω! Ζήτω! Ζήτω! Ζήτω!
Το ίδιο για τη Φρίντα!
Άφησέ τα κάτω. Θα το κάνω εγώ.
- Τί έπαθες; - Δεν θα το συζητήσουμε τώρα.
- Τί έγινε; - Άσε με ήσυχη!
- Τί; - Άσε με ήσυχη!
- Τί; - Σταμάτα επιτέλους.
Σταμάτα να τα πετάς κάτω.
Σκάσε, μην αρχίσω να τα ρίχνω πάνω στους φίλους σου.
Γκούσταβ, κατέβα κάτω. Χαλάς το πάρτυ των γενεθλίων.
- Μπορείς να κατεβείς κάτω; - Τί έπαθες;
Μπορείς να σταματήσεις να τα πετάς κάτω;
Μπορείς να σταματήσεις και να κατεβείς; Να συνεχίσουμε τη γιορτή.
- Τί φοβάσαι; - Γίνεσαι ενοχλητικός!
- Φοβάσαι μήπως πέσω; - Σε παρακαλώ, σταμάτα και κατέβα.
- Τί ακριβώς πετάει; - Πρόσεχε! Σταμάτα αμέσως.
- Πώς είπες; - Μπορείς να χτυπήσεις κάποιον!
Γκούσταβ; Μ' ακούς; Στάσου ακίνητος, μην κουνηθείς.
- Καλέστε ασθενοφόρο. - Μην κουνηθείς, μείνε τελείως ακίνητος.
- Δεν νοιώθω τα πόδια μου. - Μείνε ακίνητος.
- Καλέστε ασθενοφόρο! - Έχεις κινητό;
- Μείνε ακίνητος. - Παίρνεις; - Δεν νοιώθω τα πόδια μου.
Όλα θα πάνε καλά, Γκούσταβ. Μόνο μείνει τελείως ακίνητος.
Περίμενε, περίμενε. Συγγνώμη, αστειεύτηκα.
- Ένα αστείο ήταν. - Φτάνει.
- Μπαμπά, συγγνώμη. Λυπάμαι. - Άσε με.
Άσε με, είπα!
Μα ήταν μόνο...
Τί σκατά του συμβαίνει;
Κάνουμε ό,τι μπορούμε, αλλά δεν πιάνει.
Πρέπει να βρούμε εναλλακτικές.
Δηλαδή; Θέλεις να τον διώξω;
- Δεν είπα αυτό. - Τί είπες τότε;
Δεν ξέρω.
- Κάτι εννοούσες. - Μόνος σου το είπες.
Δεν μπορώ να τον παρατήσω. Παιδί μου είναι.
- Όχι. - Αυτό θα έκανες εσύ;
Όχι. Ήθελα μόνο να βοηθήσω.
Το ξέραμε ότι κάποτε θα τελείωνε.
Και ήρθε η ώρα.
- Γκούσταβ! Καταλαβαίνεις; - Σου είπα. Δεν πειράζει.
Ελπίζω ότι δεν χρειάζεται να χαλάσει τίποτα.
Τί θες να πεις;
Είμαστε πολύ χαρούμενοι που ζεις εδώ μαζί μας.
Σημαίνεις πολλά για τα κορίτσια.
Ναι, φυσικά.
- Και ο Πήτερ; - Τί εννοείς;
- Δεν του είπες τίποτα, έτσι; - Όχι, φυσικά.
Όχι, καλά, καλά, καλά.
Κανένας από μας δεν πρέπει να πει τίποτα στον Πήτερ. Ούτε και σε κανέναν άλλο.
- Ελπίζω να συμφωνούμε. - Ναι.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί. Σκέψου το.
- Ναι. Ναι. - Σε παρακαλώ, σκέψου το.
- Γεια. - Ναι, θα το σκεφτώ.
Γεια.
Σκέφτομαι να πάμε στο εξοχικό εγώ κι ο Γκούσταβ μόνο, για λίγες μέρες.
Θα μας κάνει καλό να βρεθούμε μαζί, μόνοι μας.
- Έλεγα να φύγουμε απόψε. - Σύμφωνοι.
- Καλά δεν θα είναι; - Ναι.
Βρίσκεις κακή την ιδέα;
Όχι. Προσπαθώ να καταλάβω τις προτεραιότητές σου.
Ποιές προτεραιότητες;
Δουλεύεις τώρα που έχουν διακοπές τα κορίτσια, αλλά για τον Γκούσταβ ξαφνικά βρίσκεις χρόνο.
- Θέλεις να 'ρθειτε και σεις; - Όχι, δεν ερχόμαστε.
Τηλεφώνησε η Λίνα.
- Σε σένα; - Ναι.
Τί ήθελε;
Δεν άφησε μήνυμα. Μάλλον εσένα έψαχνε.
"Βγάλε το καπέλο σου", είπε ο βασιλιάς στον καπελά. ''Δεν είναι δικό μου."
"Κλέφτες", φώναξε ο βασιλιάς και στράφηκε στον δικαστή,
που το έλαβε υπόψη του. "Το έχω για να το πουλήσω."
- "Εγώ δεν έχω δικό μου καπέλο"... - Μαμά;
Γιατί...
Γιατί δεν πήγαμε μαζί τους στη Σουηδία;
Ο μπαμπάς κι ο Γκούσταβ ήθελαν να πάνε μόνοι τους, οι δυο τους.
Και τί θα κάνουν εκεί;
Ό,τι κάνουμε συνήθως όταν πάμε στο εξοχικό μας.
Θα ψαρεύουν, θα κόβουν ξύλα,
θα κολυμπάνε, θα ανάβουν φωτιές στον κήπο.
Θα κουβεντιάζουν.
Έρχεστε; Αν θέλετε να προλάβουμε, πρέπει να φύγουμε αμέσως.
- Γεια. - Γεια.
- Πάμε για ιππασία, περάσαμε για ένα γεια. - Φέραμε και τάρτα φράουλα.
Σε έψαξα πολλές φορές, και να που δόθηκε η ευκαιρία.
- Τα κορίτσια πεθύμησαν τον Λούκας. - Έχουμε κανονίσει κάτι άλλο για σήμερα.
- Εντάξει. - Μπείτε όμως να του πείτε ένα γεια.
- Σε πήρα πολλές φορές. - Το ξέρω.
- Δεν μπορούμε να μιλήσουμε λιγάκι; - Όχι, ειλικρινά δεν θέλω.
Τηλεφώνησες στον Πήτερ. Ελπίζω να μην του είπες τίποτα.
Λίνα...
Θα βάλεις τα κλάματα τώρα; Ντροπή, δεν είσαι ο εαυτός σου.
- Τελείωσε. Απλά συνέβη. - Δεν θέλω να ακούσω τίποτα. Φύγε.
- Δεν μπορούμε να μιλήσουμε; - Θέλω να φύγεις.
Κορίτσια, ελάτε.
- Εμπρός, μικρέ. - Να μην μείνουμε ακόμα λίγο;
Δεν βολεύει σήμερα. Μια άλλη φορά.
- Τα λέμε. - Τα λέμε, Λούκας!
- Γεια. - Γεια.
Γεια σου, αγάπη μου. Εγώ είμαι. Ήθελα να μάθω αν όλα πάνε καλά.
Ήθελα να ακούσω τη φωνή σου. Μπορείς να με πάρεις;
- Γύρισαν κιόλας ο μπαμπάς κι ο Γκούσταβ; - Ναι, έτσι φαίνεται.
- Ναι! - Βγάλτε τα ρούχα της ιππασίας!
Γκούσταβ!
Γεια.
- Μπαμπά! - Γεια σας, κοριτσάκια μου!
- Δεν θα μένατε μία εβδομάδα; - Ναι, αλλά μου λείψατε τόσο πολύ...
- Πού είναι ο Γκούσταβ; - Κάπου είχε να πάει.
- Ήρθαμε με ταξί. - Αλήθεια; Γιατί;
Χάλασε το αμάξι της μαμάς.
Χάλασε;
Δεν έπαιρνε μπρος. Θα το φτιάξουν σε λίγες μέρες.
Ήμασταν οι τελευταίες που βρήκαμε ταξί.
Πρέπει να πεταχτώ στο γραφείο να πάρω κάποια έγγραφα.
Δεν θα πας πουθενά. Κάτσε κάτω.
Μιλήσαμε με τον Γκούσταβ.
Μου είπε ότι...
Ότι αποφάσισε να μπει εσωτερικός.
Ναι...
Ναι, είναι πολύ καλό νέο.
Νομίζεις;
Ναι, αν είναι αυτό που θέλει.
Ναι...
Του είπα ότι...
ότι μου έδωσε μεγάλη χαρά που είχα την ευκαιρία να είμαι μαζί του ξανά.
Και πόσα έχασα από τη ζωή του από τότε που ήταν μικρούλης.
Τότε ξαφνικά κατέρρευσε.
Και μου είπε ότι...
...ότι εσείς οι δύο...
Μου είπε ότι είχες σχέση με τον ίδιο μου τον γιο.
Ναι.
Είναι παρανοϊκό.
Το πίστεψες;
Ειλικρινά, αυτήν τη στιγμή, δεν ξέρω τι να πιστέψω πια.
Γιατί να σε πάρει στο στόμα του, αν δεν είναι αλήθεια;
Δεν είναι προφανές; Για να τραβήξει την προσοχή σου.
Γιατί να θέλω να κάνω σχέση με τον γιο σου;
Είναι τελείως ανυπόστατη κατηγορία.
Είπε λεπτομέρειες για σας τους δύο, που δεν θα μπορούσε να τις φανταστεί.
Δεν τελειώσαμε.
Υπέμεινα τόσα εξαιτίας του.
Του φέρθηκα τόσο καλά, και σε αντάλλαγμα έφαγα σκατά!
Περίμενε!
Έφτασα στα όριά μου.
- Τί κάνεις εκεί; - Τα μαζεύω.
Ξέρω πως ζορίστηκε πολύ.
Με μισεί από μικρός, επειδή του έκλεψα τον πατέρα του.
Δεν σταματάς;
Καταλαβαίνω ότι θέλει να με τιμωρήσει για ό,τι είχε γίνει.
Αλλά αυτό... Αυτό πια παραείναι αρρωστημένο.
Δεν μπορείς να σταματήσεις; Να ηρεμήσεις για λίγο;
Ησύχασε λίγο, για να μπορέσουμε να κουβεντιάσουμε. Άννε...
Αν το πίστεψες, δεν είσαι αυτός που νόμιζα ότι ήσουν.
Τί στο διάολο φαντάστηκες; Δεν θα σε συγχωρήσω ποτέ γιαυτό.
Απλώς σου είπα τι μου είπε ο Γκούσταβ. Σε παρακαλώ πολύ!
Και πιστεύεις ένα αγοράκι, κι όχι τη μητέρα των παιδιών σου;
Δεν ξέρω τι να πιστέψω!
Τι θα έπρεπε να πιστέψω!
- Άννε, για τον Θεό! - Πάψε!
Άννε;
Ρώτα τον καλύτερα για τη διάρρηξη που έκανε στο σπίτι μας.
- Τί; - Ακριβώς.
- Ο Γκούσταβ; - Ναι.
Αλλά σου το έκρυψα, για να του δώσω άλλη μία ευκαιρία. Για το δικό σου χατήρι.
Δεν έχεις ιδέα πώς λειτουργούν οι άνθρωποι.
Δεν βλέπεις κάτω από τη μύτη σου.
Δεν βλέπεις τι παιχνιδάκι παίζει;
Με ενοχοποιεί, για να σε έχει κατ' αποκλειστικότητα.
Σκέψου πόσο εύκολα χειραγωγήσιμος είσαι.
- Αν μπορείς να μου εξηγήσεις απλά... - Να εξηγήσω τί;
Δεν μπορώ να σε πείσω ότι δεν έγινε.
Έχεις ήδη βγάλει απόφαση.
Θα φύγω για λίγες μέρες.
Όταν επιστρέψω,
να έχεις βρει άλλο μέρος να μείνεις και ο Γκούσταβ να έχει ξεκουμπιστεί.
Σε παρακαλώ, δεν μπορούμε να ηρεμήσουμε και να μιλήσουμε;
Δεν υπάρχει λόγος να γίνεσαι τόσο δραματική.
Με θεωρείς τέρας.
- Ποιά είναι η αγαπημένη σου εποχή; - Η άνοιξη. Δεν κάνει κρύο...
- Ποιά είσαι; - Αυτό το ξέρεις.
Ποιά ήταν η καλύτερη εμπειρία της ζωής σου;
Πρέπει να συζητήσουμε όσα μου είπες όταν ήμασταν μαζί στο εξοχικό.
Ξέρω πως ήμουν απών για σένα όταν ήσουν μικρός
και λυπάμαι αφάνταστα γι' αυτό και κατανοώ τον θυμό σου,
αλλά δεν ήταν υπεύθυνη η Άννε που χωρίσαμε εγώ κι η Ρεμπέκκα.
Δεν τα πηγαίναμε καλά για πολύ καιρό. Δεν συμπεριφερόμασταν σωστά μεταξύ μας.
Καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολο σού ήταν να έρθεις εδώ και να τ' αφήσεις όλα πίσω σου.
Δεν καταφέραμε να σε κάνουμε να νοιώσεις εδώ σαν στο σπίτι σου.
Δεν καταφέραμε να ακούσουμε εσένα και τις ανάγκες σου.
Θέλουμε να ξέρεις ένα πράγμα μόνο, ότι θέλουμε να προσπαθήσουμε περισσότερο.
Είμαστε εδώ για σένα.
Τί είναι όλα αυτά;
Αυτό για το οποίο κατηγόρησες την Άννε είναι πολύ, μα πάρα πολύ, σοβαρό.
Ασχέτως του πόσο οργισμένος είσαι, πώς σκέφτηκες κάτι τέτοιο; Είναι αδιανόητο.
Δεν γίνεται να ψεύδεσαι κατ' αυτόν τον τρόπο.
Μα... Μπαμπά, δεν είπα ψέμματα.
Δεν έχεις να πεις τίποτα;
Ε;
- Ε! - Γκούσταβ, σε παρακαλώ.
Δεν πειράζει.
Καταλαβαίνω ότι λυπάσαι.
Καταλαβαίνω επίσης ότι δυσκολεύεσαι.
Αλλά αυτό πια...
- Γιατί το κάνεις αυτό; - Ξέρεις πάρα πολύ καλά το γιατί.
Όχι, ειλικρινά δεν ξέρω.
Λοιπόν...
- Είσαι άρρωστη στο μυαλό; - Μας είπες ψέμματα.
Μας έκλεψες. Αλλά αυτά τελείωσαν. Φτάνει πια.
Είμαστε οικογένεια, Γκούσταβ. Πρέπει να υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ μας.
Αν αυτό δεν είναι δυνατό, δεν υπάρχει χώρος για σένα εδώ. Τόσο απλά.
Τί θέλεις, λοιπόν; Πώς προχωράμε από δω και μπρος;
Τί χρειάζεσαι;
Μίλησέ μου.
Πες κάτι!
Γκούσταβ...
Δεν γίνεται να μένει πια εδώ.
- Πρέπει να φύγουμε, Φάννυ. - Όχι.
- Θα τον επισκεπτόμαστε στο σχολείο του. - Όχι!
Ναι. Έλα, πάμε.
- Φάννυ! - Πάνε στη μαμά.
Υπάρχει κάτι που να λαχταράς πολύ;
Τί;
Ρώτησα αν έχεις ανάγκη από κάτι.
Όχι.
- Γεια σου, Σάρα. - Γεια σας.
Πετάχτηκα στα γρήγορα για να σας δώσω αυτά.
Γιατί λουλούδια;
Θέλω να σας ευχαριστήσω που με βοηθήσατε.
Φυσικά.
Πώς είναι ο μπαμπάς σου;
Είμαι σε ανάδοχη οικογένεια μέχρι να γίνει καλά.
- Είναι καλοί μαζί μου. - Ωραίο ακούγεται.
Θα σας τηλεφωνήσω κάποια μέρα να σας πω κι άλλα.
Θα χαρώ πολύ.
- Θα τα ξαναπούμε. - Οπωσδήποτε.
- Αντίο και Καλά Χριστούγεννα. - Ευχαριστώ.
Καλημέρα.
Θα είναι λίγο δύσκολο στην αρχή λόγω της πειθαρχίας.
- Αλλά είμαι σίγουρος ότι... - Γεια.
Καλημέρα.
Τί θέλεις εδώ;
Καλά να περάσεις.
Τί δουλειά έχεις εδώ;
- Πρέπει να τα πεις όλα στον Πήτερ. - Αποκλείεται.
Πρέπει να μάθει ότι δεν είμαι ψεύτης.
Αλλιώς θα σε καταγγείλω.
Και τί θα κερδίσεις απ' αυτό;
Επανόρθωση.
Καλώς. Και τί θεωρείς ότι σου έχω κάνει;
Είσαι ενήλικη.
Κι εσύ τί είσαι; Παιδάκι; Σε ξεγέλασα;
Δεν ξέρω. Εσύ είσαι η έμπειρη, εσύ να μου πεις.
Παρεξήγησα κάτι; Δεν το ευχαριστήθηκες;
Το θέμα δεν είναι αν μου άρεσε ή όχι.
Το θέμα είναι πως ό,τι έγινε είναι παράνομο και το ξέρεις καλά!
Όλοι πρέπει να το μάθουν!
Τί;
Γιατί νομίζεις ότι θα πιστέψει κανείς την ιστορία σου;
Γιατί είναι αληθινή.
Δεν έχεις αποδείξεις, Γκούσταβ. 'Εχεις;
Κανείς δεν θα σε ακούσει. Δεν είσαι αξιόπιστος.
Νομίζω ότι πρέπει να κάνεις το αντίθετο.
Πες στον μπαμπά σου ότι το επινόησες, και όλοι θα προχωρήσουμε μπροστά.
Αν δεν μπορείς, τότε μείνε μακρυά μας.
4, 3, 2, 1.
Τώρα μπορείτε να κοιτάξετε.
Ένα σκυλί!
Άνοιξε.
Ωραία.
Άνοιξε την πόρτα. Άνοιξε την πόρτα!
- Θέλω να μιλήσω στον Πήτερ. - Μπαμπά! - Θα ξυπνήσεις τα κορίτσια.
Βούλωσ' το! Χέστηκα! Μπαίνω μέσα!
- Όχι, όχι. Ήρεμα, ήρεμα. - Άσε με. Μπαίνω.
Άσε με! Άσε με! Άσε με!
Στον μπαμπά μου θα μιλήσω, όχι σε σένα. Μπαμπά! Μπαμπά!
Δεν έπρεπε να έρθεις και να ξεσηκώνεις τον κόσμο. Άκουσέ με τώρα!
Ο πατέρας σου δεν μπορεί να σε ανέχεται άλλο. Με κατάλαβες;
Μπαμπά!
Ο πατέρας σου δεν σε αντέχει άλλο. Κατάλαβες;
Κατέλαβες υπερβολικό χώρο στη ζωή μας.
Δεν ζεις πια εδώ.
Κατάλαβες;
Φύγε τώρα.
Φύγε.
Αγαπητή Άννε, αγαπημένο μου παιδί των γενεθλίων, μια παροιμία λέει:
"Τον συλλέκτη ακολουθεί ο διανομέας."
Είναι η ακριβής περιγραφή της συνεργασίας μου με την Άννε.
Νομίζω πως αντιλαμβάνεσθε την κατανομή των ρόλων.
Εν αντιθέσει με πολλούς από εμάς, εσείς δεν κάνατε λάθη.
Παλέψατε σκληρά για να εξασφαλίσετε καλύτερες συνθήκες στις κόρες σας,
πολύ καλύτερες από τις δικές σας.
Η προσωπική σας διαδρομή σας προίκισε με γνώση και σθένος
που χρησιμοποιείτε στην καθημερινή σας ζωή
και που μεταδίδετε σε όσους συναντάτε στον δρόμο σας.
Ευχαριστώ.
Περνάς καλά;
Καλά είναι.
Χάρηκα που ήρθες.
Σημαίνει πολλά για μένα. Σ' ευχαριστώ.
Δουλεύω πολύ καλά ακούγοντας τζαζ. Μπορώ πραγματικά και διαβάζω.
Ίσως μπορείς να δουλεύεις εξίσου καλά ακούγοντας κάτι άλλο.
Όχι. Θα μου ακουγόταν θορυβώδες.
Η Ρεμπέκκα ήταν; Τί σου είπε;
- Δεν ξέρει πού είναι ο Γκούσταβ. - Τί θες να πεις;
Έχει να φανεί στο σχολείο πριν από τις διακοπές των Χριστουγέννων.
Και δεν τον είδε κανείς από τότε;
Όχι.
Δήλωσε την εξαφάνισή του;
Όχι ακόμη.
- Να πούμε στους καλεσμένους να φύγουν; - Όχι, σε καμμία περίπτωση.
- Είσαι σίγουρος; - Ναι, ναι.
Είναι η γιορτή σου.
Γεια σου, μαμά!
- Γιατί δεν φύγατε ακόμη; - Δεν ξέρουμε.
Γιατί δεν φύγατε;
Τηλεφώνησαν από τη Στοκχόλμη. Από την Αστυνομία. Ζήτησαν να με δουν.
Γιατί;
Δεν ξέρω.
- Έρχομαι μαζί σου. - Όχι, μείνε με τα κορίτσια.
Δεν χρειάζεται.
Πρέπει να πηγαίνω. Θα πάει και η Ρεμπέκκα.
- Να σε πάω στο αεροδρόμιο; - Κάλεσα ταξί.
- Θα με πάρεις μόλις φτάσεις; - Ναι.
Τον βρήκε κάποιος κυνηγός.
Μακρυά, μέσα στο δάσος.
Σχεδόν κοντά στο εξοχικό.
Μάλλον ήταν για μήνες εκεί και μετά τον κάλυψε το χιόνι.
Τώρα άρχισε να λιώνει, οπότε...
Μάλλον πάγωσε από το κρύο.
Ίσως ήταν κουρασμένος και θέλησε να ξαποστάσει. Δεν ξέρω.
Πραγματικά δεν ξέρω.
Πιθανόν να συνέβαλαν αλκοόλ και ναρκωτικά, αλλά θα το ξέρουμε μετά τη νεκροψία.
Δεν αποκλείουν και το να...
...να...
...να μην ήθελε πια να ζήσει και κάθησε εκεί κάτω.
Όταν ζούσε μαζί μας... ...ο Γκούσταβ...
...εσύ δεν έφταιξες σε τίποτα.
Δεν ήταν δικό σου λάθος. Εγώ δεν ήξερα τι να κάνω...
Βούλωσ' το!
απόδοση στα ελληνικά the grey cat