"ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΕΔΕΜ"
Στη βόρεια Καλιφόρνια, τα όρη Σάντα Λουτσία
ορθώνονται ζοφερά σαν τοίχος ανάμεσα στο ειρηνικό
αγροτικό χωριό Σαλίνας και το κακοτράχαλο ψαρολίμανο.
Μόντερεϊ, 25 χιλιόμετρα μακριά.
1917 ΜΟΝΤΕΡΕΪ Λίγο έξω απ' τα όρια της πόλης
Ωραία παχυλή κατάθεση. Οι δουλειές πάνε μια χαρά, Σάλι.
Ευχαριστώ.
Καλημέρα.
Κατάθεση.
ΤΡΑΠΕΖΑ
’λλη μία ωραία κατάθεση.
Εσύ και η Σάλι κάνετε χρυσές δουλειές.
Βιάζομαι, παρακαλώ.
Γεια σου, Κέιτ.
Καθάρισες το σπίτι απέναντι;
Δεν πρόλαβα ακόμη.
Να καθαρίζεις πρώτα εκείνο.
Αν!
Έλα εδώ.
Έχεις ξαναδεί αυτό το παιδί εκεί έξω;
Νομίζω πως ήταν στο μπαρ χθες το βράδυ.
Πες στον Τζο να 'ρθει.
Τζο.
Γεια σου, ομορφόπαιδο.
-Με ζήτησες Κέιτ; -Ναι. Για δες έξω απ' το παράθυρο.
Αυτό το παιδί με ακολούθησε στην τράπεζα και ήρθε ως εδώ.
Για κόπιασε, αλητάκο, έλα δω.
-Με θέλεις; -Γιατί έριξες την πέτρα;
Απαγορεύεται να ρίχνει κανείς πέτρες;
Είσαι σκληρό καρύδι, ε; Έλα δω!
Τι θέλεις και τριγυρνάς εδώ;
-Θα μου μιλήσει; -Ποιος; Η Κέιτ;
Γιατί; Τι θέλεις;
Θέλω απλώς να της μιλήσω.
-Τι θέλεις; -Τίποτα.
Μένεις εδώ κοντά;
-Στο Μόντερεϊ; -Στο Σαλίνας.
Πώς σε λένε;
Δεν μιλάς, ε; Κοίτα να δεις...
γιατί ακολουθείς την Κέιτ;
Τι θέλεις, αλητάκο;
Απαγορεύεται να ακολουθεί κανείς...
τη μαντάμ, ή όπως τη λένε;
Δεν ξέρω αν απαγορεύεται, αλλά σίγουρα δεν της αρέσει.
Κι εκείνο το σπίτι είναι δικό της, έτσι;
Ναι, αλλά δεν έχεις καμιά δουλειά εκεί. Είσαι πολύ μικρός ακόμη.
Και τώρα δρόμο. Φύγε.
Είναι το αληθινό της όνομα;
-Κέιτ. Αυτό είναι το αληθινό της όνομα; -Απ' όσο ξέρω, ναι. Γιατί;
Ποιο είναι το επίθετό της;
Εδώ πέρα κανείς δεν έχει επίθετο, πιτσιρίκο. Γιατί;
Να της πεις ότι τη μισώ.
Έπρεπε να μπω κατευθείαν μέσα.
Έπρεπε να μπω μέσα και να της μιλήσω.
ΣΑΛΙΝΑΣ
Ο Καλ δεν γύρισε χθες το βράδυ. Ο μπαμπάς θα τον κατσαδιάσει.
-Ξέρεις πώς τον λένε τα κορίτσια στην τάξη; -Όχι, πώς;
Κατάσκοπο.
-Θα του το πω. -Όχι, μην του το πεις, ’αρον.
-Ορκίσου να μην το πεις. -Γιατί;
Σε παρακαλώ. Δεν θέλω...
-Γεια σου, Καλ. -Γεια.
Γεια σου, Καλ.
Συγγνώμη που σου μίλησα.
Θα πάμε να δούμε το παγοποιείο που θα αγοράσει ο μπαμπάς.
-Θέλεις να 'ρθεις; -Ποιο παγοποιείο;
Αυτό που θα αγοράσει για να καταψύχει λαχανικά.
Συνέχεια γι' αυτό μιλάει εδώ και μια βδομάδα.
Θα είναι κι ο μπαμπάς εκεί;
Ναι, αφού θα το αγοράσει.
Δεν θα έρθω.
Δεν μπορείς να τον αποφεύγεις συνέχεια.
-Έλα. -’αρον.
Ναι;
-Γιατί δεν με ρωτάς πού ήμουν; -Θα μου έλεγες;
-Όχι. -Τότε γιατί να σε ρωτήσω;
-Ο μπαμπάς έχει νευριάσει; -Δεν γύρισες σπίτι.
Ανησύχησε.
Ναι, σίγουρα.
Θα 'ρθεις ναι ή όχι;
Εντάξει. Τα λέμε στο φαγητό.
Έρχεται.
Ξέρεις, Γουίλ, πήρα την ιδέα από ένα άρθρο.
Ανακάλυψαν ένα μαστόδοντο κάπου στη Σιβηρία.
Ήταν μέσα στον πάγο για χιλιάδες χρόνια και το κρέας διατηρούνταν άψογο.
Μαστόδοντο;
Λοιπόν, τι έχεις να πεις;
Από δω ο γιος μου, ο Καλ.
Όταν ήσουν στην ηλικία του, υποθέτω ότι το θεωρούσες σωστό...
να ενημερώνεις τον πατέρα σου αν θα έλειπες το βράδυ.
Ή τουλάχιστον να ζητάς συγγνώμη όταν επιστρέφεις σπίτι.
Οι καιροί αλλάζουν.
Όπως έλεγα, το μαστόδοντο είναι ένα είδος ελέφαντα.
Εξαφανίστηκε από τη Γη εδώ και πολλούς αιώνες.
-Και το κρέας ήταν ακόμη φρέσκο; -Μαλακό σαν φιλετάκι γάλακτος.
Καιρό έχω να σε δω τόσο ενθουσιασμένο με κάτι.
Ναι, αυτό είναι αλήθεια.
Ξέρεις, Γουίλ, έχω μουχλιάσει κάπως με το ράντσο.
-Εδώ και 1 7 χρόνια δεν κάνω τίποτα άλλο. -Ναι, ξέρω.
Τώρα σκέφτομαι πως αν μπορέσω να κάνω κάτι...
κάτι μικρό, πριν να πεθάνω, κάτι μικρό για χάρη της προόδου...
για την κοινωνία, ίσως. Πες το όπως θες.
Ίσως να επανορθώσω για όλα τα χρόνια που έμεινα άπραγος.
Γι' αυτό τελευταία διαβάζω ό,τι μπορώ για την ψύξη.
Και είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι μπορείς να διατηρήσεις τα πάντα...
αν τα έχεις υπό ψύξη. Όπως εκείνο το μαστόδοντο.
-Καλησπέρα, ’μπρα. -Καλησπέρα, κύριε Τρασκ.
-Χαίρετε, κε Χάμιλτον. -Γεια.
-Γεια σου, γιε μου. -Γεια.
Ο γιος μου, ο ’αρον, πιστεύει ότι η ιδέα μου είναι καλή.
Ο μπαμπάς τύλιξε ένα μαρούλι σε λαδόκολλα...
το έβαλε στο ψυγείο μας για τρεις βδομάδες...
και ήταν ακόμη φρέσκο. Σωστά;
Πολύ σωστά, γιε μου.
-Μπαμπά, μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά; -Και βέβαια, ’αρον. Είναι δικό μας τώρα.
Ξέρεις πού είναι η μεγαλύτερη αγορά λαχανικών το χειμώνα;
-Πού; -Στη Νέα Υόρκη.
Και δεν τα καλλιεργούν εκεί.
Απ' τον σιδηρόδρομο μού υποσχέθηκαν βαγόνια για φρούτα.
Δεν έχεις να μου πεις τίποτα, Καλ;
-Ναι. -Επιτέλους. Λοιπόν;
Διάβασα στην εφημερίδα του Μόντερεϊ ...
ότι αν πάρουμε μέρος στον πόλεμο...
θα μπορεί να θησαυρίσει κανείς.
Αλλά τα λεφτά είναι στα φασόλια και στο καλαμπόκι.
-Δεν χρειάζεσαι τον πάγο. -Έχεις δίκιο.
Τα φασόλια έφτασαν τα 3 σεντς.
Αν θες να βγάλεις λεφτά, φύτεψε φασόλια.
Και διατηρούνται πολύ καιρό, έτσι;
Δεν με ενδιαφέρει να θησαυρίσω, Καλ.
ΠΑΓΟΣ
Κοίτα, Γουίλ.
Δεν είμαι εφευρέτης ούτε επιστήμονας...
αλλά ξέρω ότι έχω μια καλή ιδέα.
Όλοι στο σόι μου ήταν εφευρέτες. Όλοι είχαν ιδέες σαν αυτήν.
Μόνο εγώ δεν είχα ιδέες...
και είμαι ο μόνος που έβγαλε λεφτά.
Αν θες να βγάλεις λεφτά, φύτεψε φασόλια.
Σβήσε το τσιγάρο! Ο τόπος είναι γεμάτος πριονίδι!
-Έλα, ’νταμ, απλώς είναι λίγο επιπόλαιος. -Επιπόλαιος; Αναίσθητος είναι.
Τι να πω; Είμαι στα όριά μου μ' αυτό το παιδί.
Ποτέ δεν τον κατάλαβα.
Τον ’αρον τον καταλαβαίνω από μικρό παιδί.
Βοήθησέ με.
-Δεν συμπαθεί κανέναν, ε; -Ποιος, ο μπαμπάς;
Όχι, ο Καλ.
Είναι σκοτεινά κι ανατριχιαστικά εδώ.
Γιατί είναι συνέχεια μόνος του;
-Έτσι θέλει. -Κανείς δεν θέλει να είναι συνέχεια μόνος.
Ο μπαμπάς έκανε απίθανη αγορά, έτσι; Θα καταψύχουμε λαχανικά.
Τώρα θα έχει έναν στόχο στη ζωή του.
Τι συμβαίνει, ’μπρα, δεν συμπαθείς τον Καλ;
-Μάλλον δεν τον ξέρω πολύ καλά. -Εγώ τον αγαπώ.
Φυσικά, αδελφός σου είναι. Είναι τρομακτικός.
-Τρομακτικός; -Ο τρόπος που κοιτάζει.
Το βλέμμα του μοιάζει με ζώου.
Δεν ξέρω, με φοβίζει.
’αρον, πότε θα παντρευτούμε;
Μόλις τελειώσω το αναθεματισμένο σχολείο.
Θα 'θελα να παντρευόμασταν τώρα.
-Κι εγώ. -Αλήθεια;
’μπρα.
-Όταν... -’αρον, σ' αγαπώ.
Όταν παντρευτούμε, θα είναι τέλεια.
Όλα στη ζωή μας θα είναι τέλεια.
Θα γίνεις μια υπέροχη μητέρα, ’μπρα.
-Το ελπίζω. -Έτσι είναι.
Μια τέλεια μητέρα.
Δεν θυμάσαι καθόλου τη μητέρα σου, έτσι, ’αρον;
Όχι, πέθανε, μόλις γεννηθήκαμε εγώ κι ο Καλ.
Πρέπει να είναι δύσκολο να μη γνωρίσεις μητέρα.
-Τι ήταν αυτό; -Κοίτα, τι κάνει εκεί πάνω;
-Τρελόπαιδο. -Μας κατασκοπεύει.
-Όχι. -Κι όμως, αυτό κάνει.
Ας φύγουμε από δω, ’αρον.
-Δεν μας κατασκοπεύει. -Νιώθω ότι ακόμα μπορεί να μας δει.
Σ' αγαπώ, ’αρον.
Σ' αγαπώ πολύ. Αλήθεια.
Φυσικά. Κι εγώ σ' αγαπώ.
Καλ, σταμάτα! Σταμάτα, Καλ!
Τι κάνεις; Σταμάτα!
"Μακάριος εκείνος, του οποίου συνεχωρήθη η παράβασις...
"του οποίου εσκεπάσθη η αμαρτία.
"Μακάριος ο άνθρωπος, εις τον οποίον ο Κύριος δεν λογαριάζει ανομίαν...
"και εις του οποίου το πνεύμα δεν υπάρχει δόλος."
Κι η δική σου παράβαση συγχωρέθηκε, Καλ.
Δεν πιστεύω πως υπάρχει ανομία στις πράξεις σου...
αλλά υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω.
Τι σε έκανε να σπρώξεις τον πάγο;
Δεν ξέρω.
Μήπως...
Μήπως ήταν εκδίκηση; Θυμός;
Φόβος ότι θα σε τιμωρήσω γιατί δεν γύρισες χθες το βράδυ;
Τι ήταν;
Ήθελα να δω τον πάγο να γλιστράει κάτω.
-Καλύτερα να συνεχίσεις εσύ την ανάγνωση. -Θα συνεχίσω εγώ, μπαμπά.
Όχι, είναι σειρά του Καλ.
Ξεκίνα απ' τον πέμπτο στίχο.
Στίχος 5.
"Την αμαρτίαν μου εφανέρωσα προς σε, την ανομίαν μου δεν έκρυψα.
"Εις τον Κύριον θέλω εξομολογηθή τας παραβάσεις μου...
"και συ συνεχώρησας την ανομίαν μου. Διάψαλμα."
Συνέχισε.
Έξι.
Και διάβαζε λίγο πιο αργά, Καλ.
Και δεν χρειάζεται να λες τους αριθμούς.
"Διά τούτο πας όσιος θέλει προσεύχεσθαι προς σε εν καιρώ προσήκοντι.
"Βεβαίως εν κατακλυσμώ πολλών υδάτων...
"ταύτα δεν θέλουσιν εγγίζει εις αυτόν. Διάψαλμα."
Επτά.
Μη διαβάζεις τους αριθμούς, Καλ.
"Συ είσαι η σκέπη μου, θέλεις με φυλάττει από θλίψεως...
"αγαλλίασιν λυτρώσεως θέλεις με περικυκλώνει. Διάψαλμα."
-Οκτώ. -Δεν μετανοείς! Είσαι κακός!
Κακός μέχρι το κόκκαλο.
Συγγνώμη. Θα βγω έξω να περιμένω την ’μπρα.
Έχεις δίκιο. Είμαι κακός. Το κατάλαβα εδώ και καιρό.
Δεν το εννοούσα, Καλ. Πάνω στον θυμό μου το είπα.
Όπως και να 'χει, έχεις δίκιο.
Ο ’αρον είναι ο καλός.
Υπάρχει ένα ποσοστό καλού και κακού...
που παίρνουμε απ' τους γονείς...
-κι εγώ πήρα μόνο το κακό. -Δεν είναι αλήθεια αυτό.
Καλ, άκουσέ με.
Μπορείς να πλάσεις τον εαυτό σου όπως θέλεις.
Από σένα εξαρτάται. Ο καθένας μας έχει επιλογή.
Αυτό μας ξεχωρίζει απ' τα ζώα.
Δεν μ' ακούς. Δεν θα θυμάσαι τίποτα απ' ό,τι είπα.
Η μητέρα μου...
δεν έχει πεθάνει...
έτσι δεν είναι;
Γιατί το ρωτάς αυτό;
Δεν έχει πεθάνει.
Ούτε είναι θαμμένη στην ανατολική ακτή όπως μας είπες.
Ζει.
-Γιατί το πιστεύεις αυτό; -Μου το είπε κάποιος.
-Ποιος; -Δεν ξέρω πώς τον λένε.
Ένας περαστικός.
Γιατί μας είπες ότι πέθανε;
-Για να μην πληγωθείτε. -Να μην πληγωθούμε;
Αν ζούσε ακόμη, πού πιστεύεις ότι θα βρισκόταν;
Δεν έχω ιδέα. Πήγε στην ανατολική ακτή.
Πώς το ξέρεις;
Όταν εγκατέλειψε το ράντσο, μετά τη γέννησή σας...
άκουσα ότι πήγε ανατολικά.
Πώς ήταν; Ήταν κακιά;
Θα 'λ εγα ότι...
Ποτέ δεν την κατάλαβα. Ήταν διαφορετική απ' τους άλλους.
Ήταν σαν να της έλειπε κάτι.
Η καλοσύνη, ίσως. Η συνείδηση.
Ποτέ δεν κατάλαβα τι έψαχνε στη ζωή.
-Γιατί σε εγκατέλειψε; -Ούτε αυτό το κατάλαβα.
Ήταν γεμάτη μίσος.
-Μίσος για σένα; -Για τα πάντα.
Δεν θα πεις στον ’αρον ότι ζει, έτσι;
Όχι.
Δεν πρέπει να πληγωθεί ο ’αρον.
Πώς έγινε αυτή η ουλή που έχεις στον ώμο, πατέρα;
Σου 'χω πει, Καλ.
Είναι ένα παλιό τραύμα από μία επίθεση Ινδιάνων.
-Γιατί ρωτάς τώρα; -Πώς ήταν η μητέρα; Ήταν όμορφη;
Είχε υπέροχα χέρια.
Πορσελάνινα.
Και τα φρόντιζε πολύ.
Η μητέρα της είχε αρθρίτιδα.
Πάντα φοβόταν ότι θα πάθει αρθρίτιδα στα χέρια.
Μίλησέ μου, πατέρα.
Πρέπει να μάθω ποιος είμαι. Πρέπει να μάθω σε ποιον μοιάζω.
Πρέπει να μάθω...
Πού είναι;
Σου λέω, ειλικρινά, Καλ...
από τότε που έφυγε, δεν είχα νέα της.
Καλ, περίμενε. Θέλω να σου μιλήσω.
Αν φύγεις αυτή τη στιγμή μπορεί να μην ξαναμιλήσουμε.
Θα γυρίσεις σπίτι απόψε, Καλ;
Τι σημασία έχει; Εσύ είσαι σπίτι. Εσένα θέλει.
Καλησπέρα, Καλ.
Νεύρα. Πολλά νεύρα.
Καλησπέρα, ’μπρα. Πού είναι το θύμα μου για το σκάκι;
-Σας περιμένει, κύριε Όλμπρεχτ. -Ωραία.
Τι λες να εννοούσε μ' αυτό;
Έλα, λοιπόν, πάρε δρόμο!
Η γυναίκα σου τηλεφώνησε τρεις φορές.
-Η γυναίκα μου είναι... -Ξέρω τι είναι. Τώρα, δρόμο.
Τζο!
Εντάξει, φίλε, ξέμεινες από λεφτά.
Κύριε Χοκς.
-Τι θέλεις; -Θέλω...
-Τι θέλεις να πιεις; -Μπίρα.
Ε, τι θα γίνει;
-Πού είναι το ποτό μου; -Έρχομαι.
Δεν είναι πολύ καθαρά εδώ...
Δεν πειράζει.
-Καλύτερα να φύγεις. -Γιατί;
Εσύ παρακολουθούσες την Κέιτ σήμερα το πρωί.
-Δεν απαγορεύεται. -Όχι, δεν απαγορεύεται.
Αλλά ο Τζο είπε ότι αν σε ξαναδώ, πρέπει να τον ειδοποιήσω.
Μπορείς να τον ειδοποιήσεις, αν θέλεις.
Δεν είσαι παρά ένα παιδί ακόμα.
-Είμαι πιο μεγάλος από σένα. -Ναι, αλλά αυτό δεν...
-Τι θα γίνει; -Έρχομαι.
Μικρέ, σε παρακαλώ...
δεν πρέπει να ρίχνεις πέτρες.
Δεν πρέπει να το κάνεις αυτό. Ούτε να πίνεις μπίρα.
Να ο Τζο.
Κοίτα, μικρέ, πρέπει να φύγεις. Θα μπλέξεις, αν δεν φύγεις.
Μπορείς να τον ειδοποιήσεις, αν θέλεις. Τώρα είναι η ευκαιρία σου.
Έχεις πολύ θράσος, έτσι;
-Ξέρεις την Κέιτ; -Είναι το αφεντικό εδώ.
-Σου συμπεριφέρεται καλά; -Ναι, βέβαια.
Πρέπει να πηγαίνω τώρα, μικρέ.
Είναι καλή;
Φρόντισε να μη σε δει ο Τζο.
Δεν σε κακομεταχειρίζεται η Κέιτ, έτσι;
Κοίτα, μικρέ, πρέπει να φύγω. Χάρηκα που τα είπαμε.
Έχει τίποτα καλό επάνω της;
Τι συμβαίνει, μικρέ;
-Έχει υπέροχα χέρια. Τα είδες; -Χέρια;
Τα έχεις δει;
Όχι, δεν νομίζω πως τα έχω δει ποτέ. Φοράει γάντια συνέχεια.
Πού είναι;
-Εννοείς τώρα; -Ναι.
-Στο γραφείο της, μάλλον. -Πού είναι το γραφείο της;
Εκεί πίσω.
Θα μου δείξεις;
Κοίτα, μικρέ, μην κάνεις τίποτα φασαρίες.
Δεν θα κάνω φασαρίες. Έλα.
Εμείς... Απλώς δείξε μου την πόρτα και θα πάω εκεί.
Όχι, σε παρακαλώ.
Είναι δύσκολο μέρος εδώ. Δεν θέλω να με διώξουν.
-Δεν είμαι καλή στη δουλειά. -Δεν θα σε διώξουν.
Αν κάνω ένα λάθος, η Κέιτ θα με διώξει αμέσως.
Έλα, τώρα, σε παρακαλώ.
Απλώς δείξε μου πού είναι η πόρτα.
Έλα.
Κάνε μου τη χάρη.
Έλα.
Αυτή είναι η πόρτα.
Ευχαριστώ. Τώρα μπορείς να γυρίσεις.
Τι θα κάνεις;
Κοίτα, μικρέ, μην κάνεις φασαρία.
Δεν θα κάνω φασαρία. Θα περιμένω να φύγεις πρώτα. Εντάξει;
Θα μ' αφήσεις να σου μιλήσω; Σε παρακαλώ.
Πρέπει να σου μιλήσω.
Τζο!
Φύγε από δω! Τζο! Τεξ!
Καλέστε τον σερίφη! Πάρτε τον από δω!
Θέλω να της μιλήσω!
Θέλω να σου μιλήσω!
Σε παρακαλώ, μίλησέ μου!
Μίλησέ μου, σε παρακαλώ! Μητέρα!
Απαγορεύεται κανείς να προσπαθήσει να δει τη μητέρα του;
Όχι, δεν απαγορεύεται.
Ορίστε.
Βάλ' το στο μάγουλό σου. Ορίστε.
Πιες λίγο καφέ.
Πώς έμαθες για την Κέιτ;
Σου το 'πε ο τύπος που σου μιλούσε τις προάλλες στο μπαρ;
Αυτός που τον φωνάζουν " Λαγό" .
Το φαντάστηκα. Πάντα αλήτης ήταν.
Τον θυμάμαι από τότε που δούλευε στο ράντσο του πατέρα σου.
Δεν θα τον ξαναδείς εδώ, Καλ. Έφυγε απ' την πόλη.
-Τι δουλειά έχεις να τριγυρνάς στα μπαρ; -Απαγορεύεται να...
Ναι, το απαγορεύω εγώ! Είμαι ο σερίφης.
Βάλ' το καλά στο μυαλό σου αυτό.
Σταμάτα!
Ξέρει ο ’νταμ ότι...
τριγυρνάς εδώ όλη τη νύχτα;
Ο ’νταμ είναι καλός μου φίλος, Καλ, απ' τα παλιά...
την εποχή που δούλευε το ράντσο.
Το φοβήθηκα όταν μετακομίσατε εδώ πέρσι...
ότι μπορεί να μαθαίνατε κάτι για την Κέιτ.
Αλλά μετά πήγε στο Μόντερεϊ ...
κι εσείς ήσασταν απ' την άλλη πλευρά του βουνού, στο Σαλίνας.
-Οπότε φαντάστηκα ότι δεν υπήρχε φόβος. -Λες να μάθει ποτέ γι' αυτήν;
Δεν θα ερχόταν εδώ ποτέ.
Ορίστε. Τώρα πλέον μπορείς να τη δεις.
Είναι μια γαμήλια φωτογραφία του πατέρα και της μητέρας σου.
Είσαι το πρώτο άτομο που τη δείχνω.
Το ήξερα.
Το ήξερα ότι ήταν αλήθεια.
Αυτό που μου είπε ο τύπος στο μπαρ, το ήξερα.
Πώς ήξερες ότι ήταν αλήθεια;
Γιατί δεν είναι καλή και ούτε εγώ είμαι καλός.
Το ήξερα ότι υπήρχε εξήγηση για το ότι δεν είμαι καλός.
Τη μισώ.
Κι αυτόν τον μισώ.
Έλα, θα σε πάω σπίτι.
-Δεν χρειάζεται να με πας σπίτι. -Το ξέρω ότι δεν χρειάζεται.
Έλα.
Πιες λίγο, να σου περάσει το μεθύσι.
Έλα, πάμε τώρα.
Πώς τη γνώρισε ο μπαμπάς;
Από πού είναι;
Κανείς δεν ξέρει από πού είναι.
Πολύς κόσμος περιπλανιόταν εκείνη την εποχή.
Αυτή συγκεκριμένα, από όλους τους ανθρώπους.
Πώς και την παντρεύτηκε;
Δεν έχεις ιδέα πόσο όμορφη ήταν, Καλ.
Νέα και γεμάτη ζωή.
Κι ο πατέρας σου δεν είχε φύγει ποτέ απ' το ράντσο.
Δεν ήταν και πολύ περπατημένος.
-Αυτή τον πυροβόλησε; -Ναι.
Γιατί;
Δεν ξέρω.
Της έκανε κάτι;
-Της έκανε κακό; -Όχι.
Δεν μπορεί να κάνει κακό σε κανέναν.
Όταν τον εγκατέλειψε, ήταν νεκρός. Ήταν όρθιος, αλλά νεκρός.
Πρέπει να της έκανε κάτι κακό.
Όχι. Σε καμία περίπτωση.
Της έδωσε όλα όσα ονειρεύεται κάθε γυναίκα.
Ξέρεις, ο πατέρας σου έχει πιο πολλή καλοσύνη...
και συνείδηση από οποιονδήποτε έχω γνωρίσει.
Είναι καλός άνθρωπος, Καλ. Μην τον υποτιμάς.
Θα πετύχει.
Το μόνο που χρειάζεται είναι να τα κρατήσω στη ψύξη αρκετά.
Θα πετύχει.
Εντάξει, έτοιμο. Ας το δοκιμάσουμε. Κάντε πίσω κορίτσια.
Εντάξει, έτοιμοι. Πάμε.
Τώρα τι λες; Θα πετύχει;
ΜΑΡΟΥΛΙ ΠΕΔΙΑΔΑΣ ΣΑΛΙΝΑΣ
-Καλημέρα, κύριε Τρασκ. -Καλημέρα.
Κάποιος έκλεψε τον αγωγό κάρβουνου από το βαγόνι.
Αν είναι δυνατόν. Η εγκληματικότητα θριαμβεύει.
Ο πόλεμος φταίει.
Έχει προκαλέσει ένα κύμα παρανομίας σ' όλη τη χώρα.
Πάντως, κάποιος έκλεψε τον αγωγό μας.
-Εδώ φορτώνετε εσείς; -Μάλιστα.
Τότε θα προχωρήσουμε. Καλημέρα, κε Τρασκ.
Ο πόλεμος στην Ευρώπη φταίει.
Ξέρεις πού είναι ο ’αρον;
Στα χωράφια. Κάνει έλεγχο.
Μπορώ να βοηθήσω εγώ;
Όχι. Θέλω να συζητήσω κάποια πράγματα μαζί του.
Τι κάνετε εδώ;
Σκέφτηκα ότι θα εξοικονομήσουμε χρόνο έτσι. Γι' αυτό...
Πολύ καλή ιδέα, Καλ. Πανέξυπνο. Εσύ το σκέφτηκες;
Ναι.
Είμαι πολύ ικανοποιημένος με τη συμμετοχή σου...
και δουλεύεις πολύ καλά, Καλ.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ, μπαμπά.
Μπορείτε να διακόψετε για φαγητό.
Γεια σου, Καλ.
-Ο ’αρον είναι στα χωράφια. -Του έφερα το φαγητό του.
-Εντάξει, θα του το πάω. -Καλ.
Λύντια, πάρε δρόμο.
Θα 'ρθει σε λίγο.
Φτιάχνω το μεσημεριανό του ’αρον. Μπορώ να φτιάχνω και για σένα, αν θέλεις.
Μπα, ευχαριστώ.
Θα έτρωγες μ' αυτήν αν δεν ήμουν εδώ;
Ποια;
Όχι, δεν της είπα εγώ να 'ρθει εδώ.
Τα κορίτσια σε παίρνουν από πίσω, έτσι;
-Σε ενοχλεί; -Δεν με ενοχλεί καθόλου.
Ποια είναι;
Δεν την έχω ξαναδεί ποτέ.
Ναι, σε πίστεψα.
Δουλεύεις σκληρά σ' αυτή την ιστορία με τα μαρούλια, έτσι Καλ;
Λες να πετύχει;
Ο πατέρας σου θα χάσει πολλά λεφτά, αν δεν πετύχει.
Όλη του την περιουσία.
Τον συμπαθώ τον πατέρα σου.
Αλήθεια;
Κάποτε πέταξα 3.000 δολάρια.
Σοβαρά;
-Ήμουν 13 χρονών. -Και τα πέταξες;
Ήταν ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι.
Τόσο είπε ο πατέρας μου ότι το είχε αγοράσει.
Το πέταξα στο ποτάμι. Ο πατέρας μου εξοργίστηκε.
Φαντάζομαι.
Αλλά τον συγχώρησα. Έχουμε μονιάσει από τότε.
-Τον συγχώρησες; -Ναι.
Τον συγχώρησες για το δαχτυλίδι 3.000 δολαρίων που έριξες εσύ στο ποτάμι;
-Ακριβώς. -Και τον συγχώρησες;
Σωστά.
Έχει κάνα αυγό εδώ μέσα;
Βλέπεις, νόμιζα ότι δεν με αγαπούσε. Κι αυτό μ' έκανε να νιώθω απαίσια.
Τα κορίτσια υπεραγαπούν τον πατέρα τους.
Ναι, ε;
Η μητέρα μου πέθανε όταν ήμουν 13...
κι ο πατέρας μου ξαναπαντρεύτηκε πολύ σύντομα. Το ήξερες;
Όχι, δεν το ήξερα.
Σ' ενδιαφέρει να μάθεις για μένα;
Ναι.
Όταν ο μπαμπάς ξαναπαντρεύτηκε, ένιωσα απαίσια.
Μισούσα τους πάντες.
Καθόμουν και απλώς κοίταζα τους ανθρώπους...
ή δεν απαντούσα όταν μου μιλούσαν.
-Γιατί μου τα λες αυτά; -Γιατί θέλω.
Ήμουν έτσι για μήνες ολόκληρους. Απλώς μισούσα τους πάντες.
Νόμιζα ότι κανείς στον κόσμο δεν μ' αγαπούσε.
Και ήταν απαίσιο αίσθημα.
Όταν βρήκα το δαχτυλίδι που έδωσε ο πατέρας στην μητριά μου...
-το πήρα και το πέταξα στο ποτάμι. -Ωραία.
Το 'ξερα ότι θα σου άρεσε αυτό.
-Το βρήκε; -Ποτέ.
Αλλά το έψαξαν.
Και τι σου έκαναν;
Ο μπαμπάς με τιμώρησε. Όχι πολύ αυστηρά.
Μα εγώ πίστευα ότι δεν έπρεπε να με τιμωρήσει καθόλου.
Πίστευα ότι έπρεπε να μ' αγαπάει πιο πολύ γι' αυτό που έκανα.
Μα δεν μ' αγαπούσε πιο πολύ.
Δεν είναι περίεργο;
Τώρα μεγάλωσα...
αλλά καταλαβαίνω τα παιδιά καλύτερα απ' τους μεγάλους.
Δεν είσαι και τόσο μεγάλη.
-Σαφώς και είμαι μεγάλη. -Είναι θέμα άποψης.
Σαφώς και είμαι μεγάλη.
Πιο μεγάλη απ' τον μπαμπά, γιατί τον συγχώρησα που δεν κατάλαβε.
Και μόλις τον συγχώρησα μέσα μου...
αμέσως ένιωσα καλύτερα.
Και τώρα τα πάμε μια χαρά.
Αγαπιόμαστε. Όχι όπως όταν ήμουν 13...
αλλά αρκετά ώστε να ζούμε μαζί μέχρι να παντρευτώ.
Τώρα είναι απλώς ο πατέρας μου. Ένας απλός άνθρωπος.
Αυτή δεν τη συμπαθώ, αλλά, απ' την άλλη, είναι γυναίκα.
Αυτή η κοπέλα σίγουρα με απεχθάνεται, ε;
Να της πεις ότι είμαι η κοπέλα του αδελφού σου.
Δεν χρειάζεται να εξηγήσω τίποτα σε κανέναν.
Θα φύγω τώρα ν' αφήσω το πεδίο σ' αυτήν.
Τα μαλλιά σου είναι άνω κάτω.
Μπαμπά, τι είναι αυτό;
Κάτι που σκαρφίστηκε ο Καλ. Είναι καλή ιδέα.
’αρον! Σου έφερα το φαγητό σου.
Μοιάζει με αγωγό κάρβουνου.
Αγωγό κάρβουνου;
Γυναίκα, πού είναι τα φασόλια;
Καλ!
Τι νομίζεις ότι σου δίνει το δικαίωμα να αρπάζεις κάτι με τέτοιο τρόπο;
Αυτοί οι εργάτες μπορεί να έχασαν τη δουλειά τους. Πήγαινέ το πίσω.
Επαινεί τον Καλ κι αυτός το χαίρεται.
’αρον! Φτιάξε έναν τέτοιο αγωγό από ξύλο.
-Θα μας γλιτώσει πολύ χρόνο. -Έγινε!
-Χαμένος χρόνος και χρήμα. -Και μαρούλι.
-Τι είπες; -Είπα ότι είναι καλή ιδέα, αν πιάσει.
Θα πιάσει, γιατί πρέπει να πιάσει.
Και πρέπει να πιάσει, γιατί το είπα εγώ.
Αν δεν πιάσει, σίγουρα δεν θα φταίει αυτός.
Πρώτη φορά βλέπω κάποιον να δουλεύει τόσο σκληρά.
ΣΤΑΘΜΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΣΑΟΥΘΓΟΥΕΣΤ
Πάμε, Πιτ. Τώρα, Λέναρντ!
Καλή τύχη, ’νταμ.
Γνωρίζετε την αρχή λειτουργίας του κινητήρα εσωτερικής καύσης;
Φοβάμαι πως όχι. Γουίλ, δεν θα καταφέρω να...
Και βέβαια θα τα καταφέρεις. ’κου τον Ρόι.
Πήγε στη σχολή αυτοκινήτων στο Σικάγο.
Ο κος Τρασκ έχει φέρει επανάσταση στην αγορά των λαχανικών.
-Κάτσε πρώτα να φτάσουν στη Νέα Υόρκη. -Μην ανησυχείς.
Τώρα πρέπει να αποκτήσει ένα αυτοκίνητο...
και να μάθει να το οδηγεί.
-Δεν συμφωνείς, Ρόι; -Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
Λοιπόν, προσοχή παιδιά!
Μην το πειράζεις αυτό!
Περίμενε να σου εξηγήσει πρώτα.
Για όνομα του Θεού, μην πειράζετε τίποτα.
Η ισχύς από την έκρηξη μεταδίδεται σε ένα πιστόνι...
στη συνδετική ράβδο στον στροφαλοφόρο άξονα...
στο σύστημα μετάδοσης και στους πίσω τροχούς.
-Το πιάσατε μέχρι εδώ; -Και βέβαια το 'πιασε.
Λοιπόν, συνεχίζουμε με τον χειρισμό του αυτοκινήτου.
Αυτό είναι το κλειδί για να βάλετε μπρος.
Σβήνεις το τσιγάρο, σε παρακαλώ;
Γυρίζετε αυτό το μαραφέτι στα αριστερά. Περνάει στην μπαταρία.
-Βλέπετε εδώ που λέει " μπατ" ; -Ναι.
-Μπατ, δηλαδή μπαταρία. -Σωστά. Μπράβο, αγόρι μου.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ.
Πρώτα επιβραδύνεις τη σπίθα.
Αν δεν το κάνεις, θα κλωτσήσει και θα σου φάει το χέρι.
Να το θυμάσαι αυτό.
Αυτή είναι η σπίθα.
Το πηγαίνεις προς τα πάνω. ’κου.
-Εδώ είναι η βενζίνη. Το πατάς... -Προς τα κάτω.
-Έχεις ξανακάνει μαθήματα. -Όχι, σε είδα που το έκανες.
-Παίρνεις γρήγορα στροφές, γέρο μου. -Ευχαριστώ πολύ.
-Και καταγράφεις τα πάντα, έτσι; -Προσπαθώ.
Λοιπόν, εδώ είναι η μανιβέλα.
Το σύρμα που προεξέχει απ' το ψυγείο είναι το τσοκ.
Και τώρα δώσε βάση. Κρατάς τη μανιβέλα έτσι.
Πιέζεις μέχρι να θηλυκώσει.
Έχω τον αντίχειρα προς τα κάτω.
Ναι, το πρόσεξα. Γιατί;
Αν την πιάσεις από δω με τον αντίχειρα γύρω της...
θα κλωτσήσει και θα σου φάει τον αντίχειρα.
Πρώτα σου τρώει το χέρι και μετά τον αντίχειρα.
-Σαν ανάποδο μού ακούγεται. -Ορίστε;
Έκανε αστείο. Δεν τον έχω ξαναδεί τόσο χαρούμενο.
Τραβάς το τσοκ προς τα έξω και το γυρνάς για να πάρει βενζίνη.
Και μετά δίνεις κάνα δυο γερές στροφές.
-Έπιασε, με την πρώτη! -Τι έπιασε;
Πάνω τη σπίθα, κάτω το γκάζι.
Γυρνάς στο μαγκνέτο χωρίς καθυστέρηση.
Αυτό ήταν.
Δεν είναι υπέροχο;
Φυσικά, μόνο που δεν κουνιέται.
Αυτό είναι το εύκολο.
-’νταμ. -Επαναλάβετε μετά από μένα.
Σπίθα πάνω, γκάζι κάτω.
Αλλαγή σε μπαταρία.
Μανιβέλα με αντίχειρα προς τα κάτω.
Το πιάσατε; Πάμε πάλι.
Σπίθα πάνω, γκάζι κάτω.
-Τι συμβαίνει; -Μεγάλη χιονοστιβάδα.
Έκλεισε το πέρασμα και τα βαγόνια σταμάτησαν 160 χλμ από δω.
Έχει αρχίσει να τρέχει νερό απ' τα βαγόνια.
Είναι καλή ιδέα. Το κρύο διατηρεί τα τρόφιμα.
Κάποιος θα το αποδείξει κάποτε.
-Ήταν δική σου ιδέα. -Όχι!
Ήταν αλαζονικό να πιστέψω ότι θα τα καταφέρω.
Παραήταν μεγάλο αυτό το καρπούζι για τη μασχάλη μας.
Αυτό δεν το περίμενα. Νόμιζα ότι θα το 'παιρνε πολύ βαριά.
Δεν τον καταλαβαίνεις.
-Δεν μπορείς να μπεις εκεί. -Θέλω τον κο Χάμιλτον.
Θα τελειώσει σε μια ώρα. Μόλις άρχισαν.
-’σε με να τον δω. -Έχει πόλεμο στην Ευρώπη.
Τα παιδιά προσπαθούν να βρουν τη φόρμα τους. Πάρε δρόμο.
Δεξιά, αριστερά.
ΑΥΤΟ ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
Τώρα, βαθιά καθίσματα, μαζί μου.
-Τι ήταν αυτό; -Συναγερμός για πυρκαγιά.
Καλύτερα να πάμε να δούμε.
-Μπορεί να είναι οι Γερμανοί. -Ό ,τι και να 'ναι παραδίνομαι.
-Γεια σας, κε Όλμπρεχτ. -Γεια, Καλ.
-Κύριε Χάμιλτον. -Έχει πιάσει πυρκαγιά.
-Εγώ χτύπησα τον συναγερμό. -Τι;
Ναι. Πρέπει να σας δω.
Ξέρεις, είσαι τρελός. Είσαι θεότρελος.
Το κατάλαβα από τότε που έσπρωξες τον πάγο.
Πάμε να φύγουμε από δω πριν ξαναρχίσουν με το πιάνο.
Θα υπάρχει πιο εύκολος τρόπος να σταματήσουμε τους Γερμανούς.
-Πρέπει να βγάλω λεφτά. -Ναι, όλοι μας αυτό θέλουμε.
Θυμάστε που είπατε ότι αν θέλει κανείς να βγάλει λεφτά...
πρέπει να φυτέψει φασόλια;
Η τιμή τους έφτασε τα 3,5 σεντς.
Το σκέφτηκα και έχετε δίκιο.
Η χώρα θα μπει στον πόλεμο σε λίγο, έτσι;
Δεν βλέπω να το αποφεύγουμε.
-Ο πόλεμος είναι καλός για τις δουλειές. -Ό ,τι πρέπει.
Γι' αυτό θέλω να φυτέψω φασόλια.
Πρέπει να βγάλω αρκετά λεφτά για να δώσω στον πατέρα μου ό,τι έχασε.
Μάλιστα.
Νομίζεις ότι μπορείς να βγάλεις τόσα λεφτά;
Πρέπει.
Ξέρεις, είσαι τρελός.
Κοίτα, Καλ, δεν ξέρεις...
ότι για να βγάλεις λεφτά, πρέπει να έχεις λεφτά;
-Θα βρω λεφτά. -Πώς;
Θα τα βρω.
Μην έρχεσαι δίπλα μου. Δεν θέλω να ξαναϊδρώσω.
-Πόσα λεφτά μπορείς να βρεις; -Πόσα χρειάζομαι;
Αν είχες 5.000 δολάρια...
5.000;
Αλλάζουν τα πράγματα όταν δεις τα νούμερα, έτσι;
Θες να βοηθήσεις τον πατέρα σου...
αλλά ένα παιδί στην ηλικία σου δεν μπορεί να βρει 5.000 δολάρια.
Αν βρεις καμιά 100 δολάρια, μπορώ να σου δώσω μερίδιο.
Δεν θέλω μερίδιο, θέλω όλη τη δουλειά.
-Θα βρω 5.000. -Αν συνεργαστείς με τον ’αρον...
Ο ’αρον δεν έχει ανάμιξη εδώ. Είναι δική μου δουλειά.
Θα βρω τις 5.000.
Τι θα κάνεις, θα δανειστείς;
Ναι.
Εντάξει. Αν μπορείς να δανειστείς 5.000...
ξέρω έναν αγρότη που έχει πάνω από 3.000 στρέμματα.
-Και τα καλλιεργεί. -Ωραία. Τι πρέπει να κάνουμε;
Αν του εγγυηθούμε 10 σεντς το κιλό...
και του δώσουμε ένα δάνειο, θα φυτέψει φασόλια.
Όπως και πολλοί άλλοι αγρότες.
Μπορούμε να νοικιάσουμε όσα χωράφια με φασόλια θέλεις.
Αυτό είναι. Τέλεια. Πότε ξεκινάμε;
Πώς ξέρεις ότι η τιμή θα ανέβει πάνω απ' τα 5 σεντς;
Διάβασες τις εφημερίδες σήμερα το πρωί;
Μπαίνουμε στον πόλεμο από στιγμή σε στιγμή.
Έχω συμβόλαιο με τη Βρετανική Υπηρεσία Προμηθειών...
και έχω έναν φίλο στο Σώμα Εφοδιασμού Στρατού.
Μπορούμε να πουλήσουμε όσα ξερά φασόλια βρούμε...
για 20 σεντς το κιλό ή και παραπάνω.
Αυτό ακριβώς θέλω. Αυτό είναι.
-Πόσα θα βγάλω; -Αρκετά γι' αυτό που θέλεις.
-Από πού βγαίνει το Καλ; -Κάλεμπ.
Είναι στη Βίβλο.
-Τον αδελφό σου πώς τον λένε; -’αρον.
Κι αυτό είναι στη Βίβλο.
Πώς είναι ο αδελφός σου;
Σου μοιάζει στην εμφάνιση.
Και στον χαρακτήρα;
Όχι. Αυτός είναι καλός.
Εγώ σου μοιάζω στον χαρακτήρα.
Ο ’νταμ τι κάνει;
Πώς είναι ο πατέρας σου;
Δεν θέλω να μιλήσω γι' αυτόν.
-Ώστε δεν θέλεις, ε; -Όχι.
Δεν ήξερα ποιος είσαι την άλλη φορά που ήρθες.
Το ήξερα.
Δεν φοβάσαι να ξαναρθείς εδώ;
Ναι, φοβάμαι. Όχι. Δηλαδή, κάπως.
Τι θέλεις;
Μόνο να με δεις;
Θέλω 5.000 δολάρια.
Εντάξει, έλα μέσα. Κάθισε.
Έλα, πέρνα.
Κάτσε εκεί.
Πήρες τα μάτια του πατέρα σου.
Αυτό μόνο βλέπω πάνω σου απ' αυτόν.
-Είσαι ομορφόπαιδο. -Μάλιστα, κυρία.
-Ήμουν πολύ όμορφη κάποτε. -Μάλιστα, κυρία.
Κάλεμπ και ’αρον.
Ο πατέρας σου ακόμη νομίζει ότι ζει στη Βίβλο, έτσι;
Απλά ονόματα είναι.
Ο Τζο είπε ότι πας σχολείο στο Σαλίνας.
Είσαι καλός στα μαθήματα;
Τα βγάζω πέρα.
Κι ο ’αρον; Κι αυτός τα βγάζει πέρα;
Αυτός είναι έξυπνος.
Τι θα κάνεις όταν τελειώσεις το σχολείο; Θα συνεχίσεις στο πανεπιστήμιο;
Μπορεί.
Ή θα γυρίσεις στο ράντσο;
Όχι, δεν μου αρέσει το ράντσο.
Από μένα πήρες.
Τρελαίνομαι στη σκέψη του και μόνο.
Κάθισε.
Ευχαριστώ.
Γιατί θέλεις 5.000 δολάρια;
Θέλω να ξεκινήσω μια δουλειά.
-Δεν είσαι κάπως μικρός για τέτοια; -Είμαι αρκετά μεγάλος.
Μάλλον δίκιο έχεις. Είσαι αρκετά μεγάλος.
-Και τι δουλειά θέλεις να ξεκινήσεις; -Φασόλια.
Η τιμή τους έχει φτάσει τα 3,5 σεντς τώρα.
Κι αν μπούμε στον πόλεμο, θα τετραπλασιαστεί.
-Αν μπούμε στον πόλεμο. -Αυτό είναι το ρίσκο που παίρνεις.
-Ο Χάμιλτον λέει ότι... -Ο Γουίλ;
Θα συνεργαστείς με τον Γουίλ Χάμιλτον;
Ξέρεις...
ο πατέρας μου, έχασε όλα του τα λεφτά...
Ναι, το ξέρω. Το έμαθα.
Θέλω να βγάλω αρκετά λεφτά για να του δώσω όσα έχασε.
Γιατί αυτός τι έπαθε; Δεν μπορεί να βγάλει λεφτά;
Μπορεί.
Απλώς...
Είναι πολύ υπεράνω για να ασχοληθεί με λεφτά.
Εντάξει.
Και γιατί πιστεύεις ότι θα σου δώσω 5.000;
Δεν μπορώ να ζητήσω από κανέναν άλλον.
Έχεις πολύ θράσος που ήρθες εδώ.
Γιατί; Δεν σου 'χω κάνει τίποτα.
Είναι καλή επένδυση.
Θα σου τα επιστρέψω. Με τόκο.
Είσαι επιχειρηματίας, έτσι δεν είναι;
Απ' τους καλύτερους, γιε μου.
Ξέρεις, ο Σαμ μού είπε ότι πιστεύεις πως πρέπει να με διώξουν.
Φοβάσαι μήπως ο πατέρας σου κι ο ’αρον μάθουν για μένα, έτσι;
Τώρα όσο για τις 5.000.
Δεν νομίζω να σκέφτηκες να μ' εκβιάσεις;
Όχι, δεν σκέφτηκα κάτι τέτοιο.
Αλλά τώρα που το σκέφτηκες, είναι καλή ιδέα, ε;
-Φαντάζομαι. -Δεν είναι.
Πάντως, εγώ δεν πρόκειται να πληγώσω τον πατερούλη και τον αδελφό σου.
-Δεν ξέρουν τίποτα για μένα, έτσι; -Όχι.
Ο πατέρας πιστεύει πως πήγες ανατολικά...
κι ο ’αρον πιστεύει ότι πέθανες.
Τότε είναι απίθανο να μάθουν ποτέ για μένα.
Δεν κινούμαστε και στους ίδιους κύκλους.
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Πώς έγινε και το έκανες;
Έκανα τι;
Πυροβόλησες τον πατέρα.
Αυτός σου το είπε αυτό;
Γιατί μας εγκατέλειψες; Γιατί τον πυροβόλησες;
-Έφυγες και έκανες όλα αυτά; -Δεν σε αφορά.
Τον πυροβόλησα γιατί προσπάθησε να με σταματήσει.
Μπορούσα να τον σκοτώσω αν ήθελα, αλλά δεν το έκανα.
Ήθελα απλώς να μ' αφήσει να φύγω.
-Γιατί; -Γιατί προσπαθούσε να με κρατήσει.
Ήθελε να με έχει δεμένη.
Να με φυλακίσει σ' ένα βρωμοράντσο...
μακριά απ' όλους. Να μ' έχει μόνο για τον ίδιο.
Δεν ανήκω σε κανέναν.
-Μα σ' αγαπούσε. -Αγάπη.
Με έβλεπε σαν κτήμα του.
Ήθελε να μ' αναθρέψει, σαν να 'μουν μικρό παιδί...
και να μου λέει τι να κάνω. Κανείς δεν μου λέει τι να κάνω.
Ο ίδιος πάντα είχε δίκιο. Ήξερε τα πάντα.
Μου διάβαζε τη Βίβλο.
-Γιατί στραβογελάς; -Τίποτα.
Και σε σας τα ίδια κάνει;
Πάντα έχει δίκιο αυτός, έτσι;
-Ναι. -Βέβαια.
Ίσως όπως είπες εκεί έξω, εσύ να μοιάζεις πιο πολύ σε μένα.
Ναι, είσαι πιο πρακτικός.
Ίσως να μην πιστεύεις αυτές τις σαχλαμάρες όπως κι εγώ.
Ίσως να ξέρεις πώς είναι πραγματικά οι άνθρωποι. Τι θέλουν.
Έχω το καλύτερο σπίτι στη δυτική ακτή...
και την καλύτερη πελατεία.
Το μισό δημαρχείο είναι εδώ.
Έρχονται κρυφά τη νύχτα...
ενώ εγώ μπαίνω απ' την είσοδο κάθε μέρα.
Και το έφτιαξα απ' το μηδέν.
Τώρα θέλεις 5.000 δολάρια απ' τα λεφτά μου...
για να επενδύσεις και να δώσεις στον πατέρα σου όσα έχασε.
Ξέρεις, έχει πλάκα.
Δεν νομίζω να μάθει από πού είναι τα λεφτά.
Αλλά και πάλι έχει πλάκα.
Ο πατέρας σου.
Είναι ο πιο αγνός άνθρωπος, έτσι;
Ήθελε να με αλυσοδέσει με την αγνότητά του.
Και τώρα σου δίνω 5.000 δολάρια απ' τα λεφτά που έβγαλα...
για να σώσεις την αγνότητά του.
Αν δεν το βρίσκεις αστείο, τότε ξέχνα το πανεπιστήμιο.
Εντάξει.
Πες στον Γουίλ Χάμιλτον να 'ρθει να με δει.
Είναι καλός επιχειρηματίας.
Πώς και σ' άφησε να μπεις στη δουλειά με τα φασόλια;
Δεν ξέρω.
Ξέρω εγώ. Ίσως σε συμπαθεί.
Ίσως.
Είσαι συμπαθητικό παιδί.
Να του δώσεις αυτό.
Αν θέλει να πάρει το ρίσκο ότι θα μπούμε στον πόλεμο...
εγώ δεν έχω πρόβλημα.
Είσαι συμπαθητικό παιδί.
’ντε, φύγε τώρα.
Έλα, δρόμο. Έχω δουλειά εδώ.
Η Φωνή του Σαλίνας ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΟΜΟΛΟΓΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
-Οι Γερμανοί δεν ξέρουν να πολεμούν. -Όχι.
Γεια σου, συνέταιρε.
Κάθε μέρα, με κάθε τρόπο, γινόμαστε όλο και πιο πλούσιοι.
Ο Κάιζερ.
Πρέπει απλώς να ξεσκεπάσουμε την μπλόφα του. Θα τσακίσει.
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΗ ΛΟΥΖΙΤΑΝΙΑ
ΟΙ ΓΙΑΝΚΗΔΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ
Θα πάμε και θα ξεκαθαρίσουμε αμέσως την κατάσταση για τους Ευρωπαίους.
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Καλ, σταμάτα.
Να ο Καλ.
-Γεια. Θέλεις λίγο; -Γεια σου, Καλ.
Ευχαριστώ.
Ο Πρόεδρος Γουίλσον είπε ότι πρέπει να είναι ασφαλής η χώρα.
-Αλήθεια το είπε αυτό; -Ναι, το είπε.
Θα πας;
Νομίζω ότι ο πόλεμος θα τελειώσει.
Αν τα πιστεύεις αυτά, γιατί δεν πας εσύ; Αν πιστεύεις ότι είναι σωστό.
Δεν είπα ότι είναι σωστό, ’αρον.
Σωστά, δεν το είπες.
Γιατί δεν πας πίσω στην παρέλαση;
Εγώ αποκλείεται να πάω. Με τίποτα.
Δεν πιστεύω ότι ο πόλεμος είναι σωστός.
-Τα πότισες καλά; -Ναι, μπόλικο νερό.
-Όχι υπερβολικό, όμως. -Όχι, μόνο όσο θέλουν.
ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΑΙΧΜΑΛΩΤΙΖΟΥΝ 1 20.000
Ο Μάρτι Χοπς έλαβε τηλεγράφημα. Ο γιος του σκοτώθηκε.
Θυμάμαι τη μέρα που τον ξεπροβοδίσαμε.
ΓΚΟΥΣΤΑΒ ΟΛΜΠΡΕΧΤ - ΥΠΟΔΗΜΑΤΟΠΟΙΟΣ
Πολλά πλοία του στόλου βυθίστηκαν αλλά δεν μας το λένε.
-Θα κρατήσει ο πόλεμος. -Οι Γερμανοί έχουν στρατό!
Είναι στρατιωτικό έθνος.
Γύρνα πίσω στη χώρα σου, Γερμανέ!
Γύρνα πίσω, Γερμανέ.
Αυτό είναι μόνο η αρχή.
Η πέτρα στο παράθυρο, δεν είναι παρά μόνο η αρχή.
Ο απλός Γερμανός δεν θέλει πόλεμο.
Κι οι ιστορίες που λένε για το τι κάνουν οι Γερμανοί...
δεν είναι αλήθεια. Όχι για τους καλούς.
Σκεφτόμουν τελευταία, μήπως πρέπει να γυρίσουμε στο ράντσο.
Δεν μπορείς να ξεφύγεις πηγαίνοντας στο ράντσο.
Δεν ξέρω, στο ράντσο, κατά κάποιον τρόπο...
Ο πόλεμος φαίνεται να είναι πιο πολύ υπόθεση των μεγαλουπόλεων.
Αγρότες. Τι δουλειά έχει ένας αγρότης με τον πόλεμο;
Είσαι κουρασμένος, μπαμπά;
Τα μάτια μου. Μάλλον δούλεψα πολύ στο Γραφείο Επιστράτευσης.
Θα πάω για εξέταση, μήπως τα γυαλιά μου θέλουν διόρθωση.
Έβλεπα τον λογαριασμό στην τράπεζα τις προάλλες...
και δεν έμειναν και πολλά μετά το μεγάλο φιάσκο μου.
Ας μην ανησυχούμε για λεφτά, μπαμπά.
Ας μην ανησυχούμε για λεφτά.
Ε, Ραντάνι!
Δεν είναι υπέροχο θέαμα;
Φασόλια!
Ναι, μικρέ, ωραία φασόλια.
Έρχεσαι εδώ κάθε μέρα, μικρέ. Μήπως νομίζεις...
ότι θα μεγαλώσουν πιο γρήγορα έτσι;
Είναι τρελός.
Ε, πού ήσουν;
Έλα.
Θα περάσουμε πολύ ωραία απόψε.
-Κέρδισες άλλο ένα πούρο. -Μισό λεπτό.
Θες να δοκιμάσεις; Όχι;
Πάρε το πούρο μου.
-Περιμένω κάποιον. -Περιμένεις εμένα.
Όχι.
Έλα να σε πάω μια βόλτα.
Αν δεν σταματήσεις να με ενοχλείς, θα φωνάξω κάποιον.
-Γεια σου, Καλ. -Τι συμβαίνει;
Προσπαθούσα να εξηγήσω στον κύριο ότι περιμένω κάποιον.
Πολύ χάλια μέρος για να στήσεις την κοπελιά σου.
-Κύριε, δεν θα ξανασυμβεί. -Το ελπίζω.
Έχει πολλούς περίεργους τύπους εδώ. Συγγνώμη, δεσποινίς.
Εδώ είμαι, κυρία μου.
Πρώτη φορά μού συμβαίνει αυτό.
-Τι κάνεις εδώ; -Περιμένω τον ’αρον.
Είπα να 'ρθω λίγο πιο νωρίς για να χαζέψω.
-Δεν έχεις ξαναρθεί εδώ; -Όχι το βράδυ.
-Τι ώρα δώσατε ραντεβού; -Στις 8:00.
Ήθελα να του φτιάξω το κέφι. Τελευταία είναι πολύ μελαγχολικός.
Ναι, το πρόσεξα.
Χαίρομαι πολύ που έτυχε να είσαι εδώ.
Στις 8:00, ε;
Έχεις μισή ώρα, δηλαδή.
Πώς είσαι, Καλ; Τώρα τελευταία σε χάσαμε.
Μπα, εδώ γύρω είμαι.
Πέρασα αρκετές φορές απ' το σπίτι, αλλά δεν είσαι ποτέ εκεί.
-Δεν πάω σπίτι πλέον. -Ο ’αρον λέει ότι σε βλέπει σπάνια.
Νιώθω πολύ άσχημα για τον ’αρον.
Είσαι απαίσιος.
Και μένα πρώτη φορά μού συμβαίνει.
Μπορούμε να δούμε τον ’αρον από δω;
Νιώθω πολύ άσχημα για τον ’αρον. Έχει δίκιο, ξέρεις.
Είναι απαίσιο, ο πόλεμος, οι άνθρωποι που αλληλοσκοτώνονται.
Και νιώθεις άσχημα γι' αυτόν; Τους ανθρώπους να λυπάσαι.
Ναι, αλλά τον επηρεάζει πολύ.
Σ' αυτό έχεις δίκιο.
Ο ’αρον έχει δίκιο.
Πάντα έχει δίκιο.
Ποτέ δεν έκανε λάθος.
Ας μιλήσουμε για κάτι άλλο.
Εντάξει.
8:00.
Έχουμε πολλά να δούμε.
Θα γυρίσουμε εγκαίρως για τον ’αρον;
Εντάξει. Μετά χαράς.
Σιγά.
Ορίστε το πούρο σου. Πού χάθηκες;
-Ποια ήταν αυτή; -Ποια;
-Αυτό το κορίτσι. -Δεν είδα κανέναν.
Μόλις τώρα ήταν εδώ... Τα κορίτσια σε παίρνουν από πίσω, ε;
Πώς είναι αυτά τα κορίτσια;
Εντάξει, ξέχνα το.
Οι Ούνοι είναι αιμοδιψείς σε κάθε πόλεμο στην Ευρώπη...
απ' την εποχή του Καίσαρα.
Είναι αμέτρητες οι φρικαλεότητες που έχουν διαπράξει οι Γερμανοί.
Κοίτα.
Προλαβαίνουμε;
...όταν οι Γερμανοί τελείωσαν...
-οι γυναίκες στην πόλη... -Πάλι εδώ είν' ο Γερμανός.
Δεν είναι αλήθεια. Είναι ψέματα.
Έλα, Καλ. Είναι τρομακτικό;
Πάμε.
Όλα είναι ψέματα.
Θα ήθελα να πω κάνα δυο κουβέντες σ' αυτόν τον τύπο.
Κοίτα εκεί. Είναι το Κάστροβιλ.
Όλα μοιάζουν τόσο μικρά από δω πάνω.
Ψηλώνουν και ψηλώνουν συνέχεια
Ορίστε;
Μεγαλώνουν και μεγαλώνουν συνέχεια
-Τι λες; -Θα σου εξηγήσω άλλη φορά.
Μ' αγαπάει ο ’αρον;
Νομίζω ότι τον έχω χάσει.
Θα παντρευτούμε κάποια μέρα, αλλά...
Αλλά, αν όντως μ' αγαπάει, δεν...
Δεν ξέρω τι γίνεται.
Καλ, να σε ρωτήσω κάτι;
Ναι, βέβαια.
Αυτά τα κορίτσια που κάνεις παρέα.
Θυμάσαι εκείνη τη Μεξικανή;
Πώς είναι αυτά τα κορίτσια;
Δεν τις αγαπάς πραγματικά, έτσι;
Γιατί κάνεις παρέα μαζί τους; Επειδή είσαι κακός;
Δεν θύμωσες, έτσι;
-Τότε γιατί το κάνεις; Είσαι κακός; -Εσύ νομίζεις ότι είμαι κακός;
Δεν ξέρω.
Μάλλον δεν ξέρω τι είναι κακό και τι καλό.
Ο ’αρον είναι τόσο καλός...
ενώ εγώ δεν είμαι.
Τουλάχιστον, όχι αρκετά καλή για τον ’αρον.
Μερικές φορές, όταν είμαι με τον ’αρον...
Του αρέσει να μιλάει για την αγάπη μας...
και να την σκέφτεται κι αυτό είναι καλό, αλλά...
Αυτά τα κορίτσια που κάνεις παρέα, έχεις κάνει...
Μάλλον δεν ξέρω τι είναι ακριβώς η αγάπη.
Ξέρω ότι η αγάπη είναι καλή έτσι όπως την εννοεί ο ’αρον...
αλλά πρέπει να υπάρχει κάτι παραπάνω.
Δεν πρέπει να σου μιλάω έτσι...
αλλά δεν ξέρω σε ποιον άλλο να μιλήσω.
Μερικές φορές νομίζω ότι είμαι κακιά.
Μερικές φορές δεν ξέρω τι να σκεφτώ.
-Ο ’αρον θα σε βοηθήσει να αλλάξεις. -Αλήθεια;
Έτσι πρέπει.
Το έχω σκεφτεί και νομίζω...
πως επειδή ο ’αρον δεν γνώρισε μητέρα...
την έχει φανταστεί ως ό,τι καλύτερο υπάρχει στον κόσμο...
και έτσι νομίζει πως είμαι κι εγώ.
Αυτήν την εικόνα έχει ερωτευτεί. Κι εγώ δεν είμαι έτσι.
Δεν μοιάζω καθόλου μ' αυτή την εικόνα. Στο παραμικρό.
Δεν εννοώ ότι είμαι πραγματικά κακιά.
Κοίτα εκείνο το αστέρι.
Πρέπει να είναι πλανήτης, είναι τόσο λαμπερό.
Μάλλον.
Σίγουρα το κορίτσι σε περιμένει κάπου εκεί κάτω.
’σ' την να περιμένει.
Ήταν όμορφη.
Πολύ ευγενικό που με φροντίζεις, Καλ.
Αγαπώ τον ’αρον. Αλήθεια, τον αγαπώ.
Τον αγαπώ.
Πρέπει να δώσουμε ένα μάθημα σ' αυτούς...
Είδες την ’μπρα, κύριε Όλμπρεχτ;
Ψέματα. Όλα είναι ψέματα.
Τι έχεις πάθει απόψε, Γκας;
Γκας, έλα.
Να, ο ’αρον.
Είσαι καλός παπουτσής.
Να, ο ’αρον, εκεί κάτω.
Στρατηγέ, γιατί δεν αφήνεις τα πολιτικά;
Ο κύριος Όλμπρεχτ.
Του πουλάνε αγριάδες. Τι κάνουν;
Ο μπαμπάς θα πέθαινε, αν το μάθαινε.
Ε, χειριστή, εδώ πάνω θα μείνουμε;
Ε!
Καλ, σταμάτα!
Πρόσεχε, γύρνα πίσω!
Σας παρακαλώ. Κάποιος να τον τραβήξει πίσω.
Μη με ενοχλείτε!
Έλα.
-Έλα, Γκας, πιες ένα ποτό. -Όχι, Τσάρλι, δεν θέλω.
Τι περιμένεις;
Κύριε Όλμπρεχτ, ηρέμησε. Δεν είναι όλοι κακοί.
’αρον, είσαι μικρό παιδί.
Να τον κεράσω ένα ποτό ήθελα μόνο.
Γκουστάβ.
Σιωπή.
Πριν λίγες βδομάδες όλοι τον αγαπούσατε, τι έγινε ξαφνικά;
Τον βαρέθηκα να υποστηρίζει τους Γερμανούς.
-Είσαι φίλος των Γερμανών; -Είμαι αυτού του Γερμανού.
Έχει τριανταφυλλιές εκεί πέρα. Προσέξτε πού πατάτε.
Τον συμπαθούσαμε. Κάναμε πλάκα με τη γερμανική προφορά του.
Ας διαβάσει αυτό με την αστεία γερμανική προφορά του.
-Τι είναι; -Ας έρθει εδώ να το διαβάσει.
-Δεν χρειάζεται να διαβάσει τίποτα. -Θα το διαβάσω.
Δώσ' το μου.
"Η Κυβέρνηση, μετά βαθιάς θλίψης, σας ενημερώνει...
"ότι ο γιος σας σκοτώθηκε στο μέτωπο, στις 15 Απριλίου.
"Πέθανε ως ήρωας και ως Αμερικανός."
Λυπάμαι, κυρία Χοπς. Δεν ήξερα...
Η λύπη σου δεν φτάνει.
-Δεν πιστεύω ότι λυπάται. -Δεν λυπάται καθόλου.
-Γιατί δεν πάτε όλοι σπίτια σας... -Η λύπη σου δεν φτάνει.
Γιατί δεν είσαι στον πόλεμο;
Αυτό θα σε κάνει να λυπηθείς.
Γεια σου, Τσάρλι.
Ντάνι, τι κάνετε εδώ;
Σήκω πάνω.
Λορέτα, δεν περίμενα να σε δω εδώ.
Καλησπέρα, Ρόουζ.
Απ' ό,τι φαίνεται σου χάλασαν τις τριανταφυλλιές, Γκας.
Κάποιος πρέπει να ζητήσει συγγνώμη.
Καλύτερα να πάτε όλοι σπίτια σας.
Αρκετά για απόψε.
Καλησπέρα, κυρία Όλμπρεχτ.
-Επιτρέπεται; -Έλα μέσα.
Θα το ξαναφτιάξουμε όπως ήταν πριν.
-Θα το φροντίσω εγώ. -Ναι. Θα το φροντίσει.
Πού ήσουν;
Τι κάνεις με το σακάκι του;
Είσαι καλά;
Έπρεπε να το παίξεις μάγκας, έτσι; Για να την εντυπωσιάσεις;
Έπρεπε να το παίξεις μάγκας.
-Προσπαθούσα να σε βοηθήσω. -Δεν χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Αν θες να πουλήσεις μαγκιά, κάν' το για τον εαυτό σου, όχι για μένα.
-Και μην μου λες ψέματα ότι το 'κανες... -’αρον, ήθελα να σε βοηθήσω!
-Ο σπουδαίος ’αρον. -Τελείωσες;
-Όχι! -Καλ, σταμάτα! Μην το κάνεις!
-Σταμάτα. -Μην το κάνεις.
-Μη. -’μπρα, σταμάτα!
Περίμενε εδώ.
Προσπαθούσα να τον βοηθήσω.
Ποιον προσπαθώ να γελάσω;
Πήγα να τον σκοτώσω.
Μάικ, βάλε μου ένα ποτό.
-Μην πίνεις άλλο. -Γιατί;
-Μη, σε παρακαλώ. Σου κάνει κακό. -Καλό μού κάνει.
-Μη. Θα μεθύσεις. -Ναι, θα μεθύσω.
Σε παρακαλώ, ξέχνα ό,τι έγινε πάνω στον τροχό.
Δεν είχε καμία σημασία.
Σε παρακαλώ, ξέχνα το. Δεν είχε σημασία.
Πες ότι δεν έγινε. Σε παρακαλώ.
Κάποια μέρα θα καταλάβει ποιος είναι ο πραγματικός γιος του.
Τι;
Κάποια μέρα θα καταλάβει.
Δεν καταλαβαίνω τι λες. Με τρομάζεις.
-Ξέρω. Και μένα τον ίδιο τρομάζω. -’μπρα.
Βάλε μου άλλο ένα ποτό.
-Θέλω τα λεφτά. Δώσ' τα μου τώρα. -Ξέρεις ότι δεν έχω τόσα λεφτά εδώ.
Εντάξει.
-Πότε μπορείς να τα βρεις; -Το πρωί, φαντάζομαι.
Εντάξει. Θα κοιμηθώ εδώ.
Έλα. Πρέπει να πας σπίτι.
Αν δεν αλλάξεις γνώμη αύριο το πρωί...
έλα από δω και θα πάμε στην τράπεζα...
να σου δώσω όλα όσα σου αντιστοιχούν.
Θα αγοράσω το μερίδιό σου. Και θα βγάλω μια περιουσία μ' αυτό.
Εντάξει. Μου φαίνεται δίκαιο, Γουίλ.
’μπρα.
Τι;
-Ποιος είναι; -Ο Καλ.
-Καλ; -Ναι.
-Τι στο καλό κάνεις εδώ; -Ήθελα να σε δω.
Περίμενε να φορέσω κάτι.
Θέλω να σου πω κάτι. Κρατάς μυστικό;
Ναι. Τι είναι;
Τι συμβαίνει; Είσαι χάλια.
-Τα βρήκα. -Τι βρήκες;
Θυμάσαι τα λεφτά; Που έχασε ο μπαμπάς;
Στην υπόθεση με τα μαρούλια;
-Τα έχω. -Κατάφερες να βγάλεις τόσα λεφτά;
-Όλα, μέχρι τελευταίας δεκάρας. -Αυτό είναι υπέροχο, Καλ.
Έχεις κανένα διάλειμμα αύριο, απ' το νοσοκομείο;
Μία ώρα για μεσημεριανό. Γιατί;
Την Πέμπτη έχει γενέθλια ο μπαμπάς.
Και θέλω να του κάνω πάρτι.
Θέλω εσύ κι εγώ, εσύ κι ο ’αρον κι εγώ...
να είμαστε εκεί.
Θα του δώσω τα λεφτά, ως δώρο για τα γενέθλιά του.
Αν μπορείς να 'ρθεις, να με βοηθήσεις να πάρω διάφορα...
-και να διακοσμήσουμε το σπίτι. -Βέβαια.
Και να πάρουμε μπαλόνια...
-και όλα τα παιδικά, για πάρτι γενεθλίων. -Θα πάμε στο μαγαζί με τα είδη δώρων.
-Θα το κάνεις; -Μετά χαράς.
Είμαι κάπως...
Γιατί να χτυπήσω τον ’αρον;
Γιατί να τον χτυπήσω τόσο πολύ;
Θα με βοηθήσεις;
Θα με βοηθήσεις στ' αλήθεια;
Θα σε βοηθήσω, Καλ.
Να προσέχεις.
Πώς ανέβηκα εδώ πάνω;
-Έρχεται ο πατέρας σου; -Ναι.
-Καλ, μην έχεις άγχος. -Είναι τόσο όμορφο.
Αλήθεια; Η διακόσμηση είναι υπέροχη.
-Είναι πολύ γιορτινό, έτσι; -Ναι.
Ναι, Καλ, είναι πολύ όμορφο.
-Δεν το βρίσκεις κάπως παιδικό; -Καθόλου.
Το δωμάτιο είναι πολύ όμορφο. Και θα αρέσει στον πατέρα σου.
-Η γαλοπούλα πώς είναι; -Υπέροχη γαλοπούλα.
-Πρέπει να 'χει γίνει. -Θα γίνει.
-Ο ’αρον τού πήρε τίποτα; -Ναι, μου είπε ότι έχει κάτι.
-Τι; -Δεν μου είπε τι είναι.
-Δεν πιάνει μπάζα μπροστά στο δικό μου. -Σίγουρα.
-Θες να δεις το δικό μου; -Ναι.
-Το τύλιξα. -Δείξ' το μου.
-Θες να το δεις; -Ναι.
Εντάξει.
-Σου αρέσει; -Είναι όμορφο.
Το βρίσκεις όμορφο;
Μην πίνεις άλλο κρασί.
-Σου είπε ο ’αρον τι δώρο τού πήρε; -Όχι.
-Σίγουρα; -Ειλικρινά, δεν μου είπε.
Θα σ' το έλεγα, αν ήξερα. Αλήθεια.
Όλα θα πάνε μια χαρά. Ορίστε.
Οι σκούπες.
-Μη με προδώσεις. -Όχι, βέβαια.
Να μπει μόνος του για να δει το σπίτι σαν έκπληξη.
-Θα κάνουμε σαν να μη συμβαίνει τίποτα. -Ναι. Περίμενε, Καλ.
Καλ.
Είσαι πολύ ωραίος.
Ευχαριστώ.
Μα χρειάζομαι τον γιο μου.
Δεν είναι ότι δεν θέλει να πολεμήσει για την πατρίδα του. Θέλει.
Αλλά τον χρειάζομαι στη φάρμα.
Υπερβάλλετε, κύριε Πισκόρα.
Βγάζετε αρκετά από τις σοδειές σας.
Δεν βγάζω τίποτα. Φέτος πούλησα 5 σεντς τη σοδειά πριν να σπείρω καν.
Όλα έχουν ακριβύνει.
Τώρα θα δώσω την επόμενη σοδειά. Χρειάζομαι τον γιο μου.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα, κύριε Πισκόρα.
Η συνείδησή μου δεν μου επιτρέπει να τον εξαιρέσω.
-Έλα, μπαμπά. -Δεν μου αρέσει.
Σ' το λέω. Δεν μου αρέσει καθόλου.
Γεια σου, ’μπρα. Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Θα μείνεις για το δείπνο; -Ναι. Συμβαίνει κάτι;
Μπα, τίποτα. Μάλλον δεν έπρεπε να δεχτώ τη δουλειά στο Γραφείο Επιστράτευσης.
-Είδες το χιόνι στο βουνό Τόρο; -Ναι, το είδα.
Θα 'χουμε καλή χρονιά φέτος.
-Τη χρειαζόμαστε. -Ας πάμε μέσα.
-Χρόνια πολλά, μπαμπά. -Χρόνια πολλά, κύριε Τρασκ.
Αν είναι δυνατόν. Είμαι πολύ συγκινημένος.
-Καλή έκπληξη, έτσι; -Δεν το φαντάστηκα. Το ξέχασα τελείως.
-Το ξέραμε ότι το ξέχασες. -Τελείως. Δεν ξέρω τι να πω.
Έχουμε γαλοπούλα.
-Και σαμπάνια. -Σαμπάνια, και όλα τα υπόλοιπα.
-Βάλαμε και στολίδια. -Είναι πολύ όμορφα.
Έχω κάτι να σου δώσω.
Και δώρα. Πολύ ωραία.
-Δεν θα το ανοίξεις; -Βέβαια.
Μπαμπά, η ’μπρα κι εγώ έχουμε ένα δώρο, αλλά δεν μπορούμε να σας το δώσουμε.
Δεν το είπα στην ’μπρα, αλλά έχουμε αρραβωνιαστεί.
Αυτό είναι ό,τι καλύτερο.
Υπέροχο δώρο γενεθλίων.
-Έχετε την ευχή μου. -Ευχαριστούμε, μπαμπά.
-Δεν ανοίξατε το δώρο του Καλ ακόμη. -Όχι.
Αλλά δεν νομίζω να 'ναι καλύτερο απ' αυτό.
Συγγνώμη.
Φυσικά το είχα υποψιαστεί. Αλλά να 'ρθει ο Καλ στα γενέθλιά μου.
Τι είναι αυτό;
Εγώ τα έβγαλα. Είναι για σένα. Όλα τα λεφτά που έχασες στα μαρούλια.
Τα έβγαλες εσύ; Πώς τα κατάφερες;
Έλα, πες το.
-Φασόλια. -Φασόλια;
Ναι, αγοράσαμε δικαιώματα για 5 σεντς...
και με τον πόλεμο οι τιμές εκτινάχθηκαν στα ύψη.
Κι αυτά είναι για σένα.
Είναι όλα τα λεφτά που έχασες με τα μαρούλια.
Είναι για σένα.
-Τα έβγαλα για σένα. -Θα πρέπει να τα επιστρέψεις.
Όχι, τα έβγαλα για σένα, μπαμπά. Και θέλω να τα πάρεις.
-Θα πρέπει να τα επιστρέψεις. -Σε ποιον; Δεν μπορώ να τα επιστρέψω.
-Σ' αυτούς απ' όπου τα πήρες. -Τη Βρετανική Υπηρεσία Προμηθειών;
-Δεν μπορώ να τα επιστρέψω. -Στους αγρότες που λήστεψες.
Δεν λήστεψα κανέναν, μπαμπά.
Πληρώσαμε 4 σεντς το κιλό, 4 σεντς πάνω απ' την τιμή της αγοράς.
Υπογράφω κάθε μέρα και στέλνω παιδιά στον πόλεμο...
κάποια σκοτώνονται και κάποια ζουν σακατεμένα.
Κανείς δεν γυρίζει σώος και αβλαβής.
Και μου ζητάς να βγάλω κέρδος απ' αυτή την ιστορία;
Δεν θέλω τα λεφτά, Καλ! Δεν μπορώ να τα πάρω!
-Σ' ευχαριστώ για την πρόθεση, αλλά... -Θα σου τα φυλάξω.
Θα τα τυλίξω και θα τα φυλάξω εδώ...
Δεν θα τα πάρω ποτέ!
Γιε μου, θα χαιρόμουν αν μου 'δινες...
ένα δώρο σαν του αδελφού σου.
Κάτι τίμιο κι ανθρώπινο και καλό. Μη θυμώνεις, γιε μου.
Αν θες να μου κάνεις ένα δώρο, ζήσε μια καλή ζωή.
Αυτό θα με ευχαριστούσε πραγματικά.
Σε μισώ!
Τι κάνεις;
Δεν θέλει να πάρει τίποτα από μένα.
Καλ, σταμάτα.
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
’μπρα!
Μην την ξανακουμπήσεις.
Δεν σε εμπιστεύομαι.
Δεν είσαι καλός.
Είσαι κακός και μοχθηρός και άτιμος. Πάντα έτσι ήσουν.
Το ξέρεις, έτσι δεν είναι;
Ο πατέρας κι εγώ ανεχτήκαμε όλες τις τρέλες σου...
από τότε που ήσουν μικρό παιδί. Και πάντα σε συγχωρούσαμε.
Αλλά τώρα θέλω να μείνεις μακριά απ' την ’μπρα.
Δεν θέλω να της ξαναμιλήσεις. Μην την ξαναπλησιάσεις!
-Θέλεις να 'ρθεις μαζί μου; -Γιατί να θέλω;
Έχω κάτι να σου δείξω.
-Πιστεύω ότι θα το βρεις ενδιαφέρον. -Τι είναι αυτά που λες;
Ίσως η μητέρα μας να μην πέθανε, ’αρον.
-Τι θες να πεις; -Ίσως να μην πέθανε.
Ίσως να ζει κάπου.
Τι σκαρώνεις πάλι;
Θυμάσαι όταν ήμασταν παιδιά που φτιάχναμε ιστορίες γι' αυτήν;
Έλεγες ότι θα είναι σαν τον νεότερο άγγελο στον ουρανό, θυμάσαι;
Θυμάσαι τότε που σκότωσα εκείνο το κουνέλι;
Έκλαιγες και είπες...
ότι κι εκείνη θα έκλαιγε, γιατί ήταν πολύ ευαίσθητη.
Και είπες ότι ήμουν κακός, το θυμάσαι;
Θέλω να σου δείξω κάτι. Δεν θα πάρει πολλή ώρα.
Τι έγινε, φοβάσαι;
Δεν έχω να φοβηθώ τίποτα ό,τι και να μου δείξεις.
Μπορείς να δεις την αλήθεια, έστω για μια φορά;
Έλα λοιπόν, δες την αλήθεια, για μια φορά. Μπορείς;
Έλα.
Θέλω να σου δείξω κάτι. Δεν θα πάρει πολλή ώρα.
Καλ.
Γεια.
Μητέρα, αυτός είναι ο άλλος σου γιος, ο ’αρον.
Ο ’αρον είναι καλός, μητέρα.
Χαιρέτησε τη μητέρα σου.
Χαιρέτησε τη μητέρα σου, ’αρον!
Τζο!
-Παίξε κι άλλο τραγούδι! -Ησυχία!
Πέντε!
"Σκέφτομαι τις ακακίες που τίναζαν τα άνθη τους
"Σκέφτομαι το ρυάκι με το δροσερό κι ασημένιο νερό
"και τη γκρίζα πέτρα που το ίσκιασε και τη μέντα από κάτω"
-Πού είναι ο ’αρον; -Δεν ξέρω. Δεν είμαι ο φύλακάς του.
-Πού πήγατε; -Μια βόλτα.
-Γιατί μαλώσατε; -Για σένα.
-Θύμωσες για τα λεφτά; -Όχι, δεν θύμωσα.
Δεν έχω πρόβλημα. Μια χαρά είναι κι έτσι.
Θα φύγω και θα πάρω τα λεφτά μαζί μου.
Θα αρχίσω μια επιχείρηση. Σαν τη μητέρα μου.
-Τι ξέρεις για τη μητέρα σου; -Ξέρω πού είναι και τι κάνει.
Και ξέρω γιατί σε άφησε. Δεν σε άντεχε.
Δεν την αγαπούσες πραγματικά, όπως κι εμένα.
Πάντα να είσαι καλός και σωστός.
Ποτέ δεν μας άφησες περιθώριο...
πέρα απ' αυτό που θεωρούσες σωστό.
Μας συγχωρούσες, αλλά ποτέ δεν μας αγάπησες.
Ξέρω γιατί δεν μ' αγάπησες.
Γιατί είμαι σαν τη μητέρα μου...
και δεν συγχώρησες τον εαυτό σου που την αγάπησες.
Δεν θα τον συγχωρήσω. Δεν θα τον συγχωρήσω ποτέ.
-Πού είναι ο ’αρον; -Είναι μαζί της, με τη μητέρα του.
Είναι στο Μόντερεϊ, αν θες να ξέρεις.
Και έχει ένα πορνείο.
Πήγα τον ’αρον εκεί απόψε, γιατί ζηλεύω.
Τον ζήλευα όλη μου τη ζωή. Τόσο πολύ που δεν το άντεχα.
Απόψε, προσπάθησα να αγοράσω την αγάπη σου.
Αλλά τώρα πια δεν τη θέλω.
-Γιατί δεν τη χρειάζομαι. -Μη μιλάς έτσι στον πατέρα σου.
Καμιά αγάπη δεν χρειάζομαι.
Είναι ανώφελη.
Δεν έχει μέλλον.
’σ' τον να φύγει, αν αυτό θέλει.
Όχι δεν θα τον αφήσω.
Με μισείς κι εσύ, έτσι;
Σε φοβάμαι.
Αυτό που έκανες στον ’αρον απόψε, δεν ξέρω πόσο θα τον βλάψει.
Νομίζω πως φταίω κι εγώ.
-’νταμ! -Εδώ είμαι. Τι έγινε;
...μεθυσμένος, άρχισε φασαρίες. Έχει τρελαθεί.
Τον έχω στο τμήμα. Περίμενε θα σε πάω με το αυτοκίνητό μου.
Καλ!
-Τι έγινε με σένα και τον ’αρον; -Γιατί;
Έχει τρελαθεί. Μέθυσε και άρχισε να κάνει φασαρίες...
και μοιάζει να θέλει να βλάψει τον εαυτό του.
Θα φύγει με το τρένο του στρατού απόψε...
και θα πάει αύριο για επιστράτευση στο Κινγκ Σίτι.
Ο ’νταμ πάει από κει τώρα για να του μιλήσει πριν φύγει.
Καλύτερα να πας κι εσύ.
-Ναι. -Έχω το αμάξι έξω.
Ξέρεις τι είναι το εγκεφαλικό;
Προκαλείται αιμορραγία στον εγκέφαλο, λόγω ισχυρού σοκ.
Υπήρξαν μικρότερες αιμορραγίες, νωρίτερα.
Η αριστερή πλευρά και μέρος της δεξιάς έχουν παραλύσει.
Δηλαδή ο πατέρας σου είναι σχεδόν ανίκανος.
-Θα πεθάνει; -Μπορεί να ζήσει μια βδομάδα ή ένα χρόνο.
Μπορεί να πεθάνει απόψε.
-Θα με αναγνωρίζει; -Αυτό θα το διαπιστώσεις μόνος σου.
Καλή σας μέρα.
Καλημέρα, γιατρέ. Καλημέρα, Σαμ.
"Ο Κάιν σηκωθείς κατά του αδελφού του ’βελ τον εφόνευσε.
"Και εξήλθεν ο Κάιν και κατώκησεν εν τη γη Νωδ, προς ανατολάς της Εδέμ."
Γιατί δεν φεύγεις κάπου μακριά;
-Έχει δίκιο. -Όχι.
Ναι, έχει δίκιο. Αυτό θα κάνω.
Ποιος μπορεί να πλύνει αυτά;
Ευχαριστώ.
-Ορίστε. -Πώς είναι;
Καλά είναι. Ο γλυκούλης μου.
Του έπλυνα το πρόσωπο, τον χτένισα.
Μπορώ να μπω να τον δω;
Μόνο για ένα λεπτό. Θέλω να ξεκουραστεί. Και να κοιμηθεί.
-Πώς είναι, ειλικρινά; -Σ' έχω δει στο νοσοκομείο, έτσι;
-Δεν είσαι της οικογενείας, έτσι; -Όχι.
Το φαντάστηκα.
Δεν θα έχω αυτή τη δουλειά για πολύ.
Είναι η γκαντεμιά μου. Πάντα τους βρίσκω ετοιμοθάνατους.
Κοίταξε τι ωραίος που είναι. Πρώτης τάξεως ασθενής.
Προσπάθησε να μου χαμογελάσει κιόλας, έτσι, καλέ μου;
-Δεν θέλω να τον κουράσετε. -Σε παρακαλώ, φύγε.
’κου, δεσποινίς, μη με διατάζεις εμένα.
Θα σε αναφέρω στον γιατρό.
Μπορείς να βγεις και να κλείσεις την πόρτα;
Πατέρα.
Μ' ακούς;
Έκανα κάτι απαίσιο.
Συγγνώμη.
Κύριε Τρασκ, μ' ακούτε;
Μόνο στον Καλ δεν απαντάτε;
Μπορείτε να απαντήσετε;
Νομίζω ότι με ακούτε, ωστόσο.
Νομίζω ότι κατά βάθος καταλαβαίνετε τα πάντα.
Καταλαβαίνετε ό,τι σας λέω, αλλά δεν μπορείτε να το δείξετε.
Συγγνώμη για το θράσος, κε Τρασκ, που σας μιλώ έτσι...
αλλά είναι απαίσιο να νιώθεις ότι δεν σ' αγαπούν. Το χειρότερο.
Μη με ρωτάτε πώς το ξέρω. Απλώς το ξέρω.
Σε κάνει κακό και βίαιο και σκληρό.
Και έτσι νιώθει ο Καλ, όλη του τη ζωή.
Ξέρω ότι δεν το θέλατε, αλλά έτσι είναι.
Δεν του δώσατε την αγάπη σας. Δεν του ζητήσατε την αγάπη του.
Δεν του ζητήσατε ποτέ τίποτα.
Ο Καλ φεύγει, κύριε Τρασκ. Πριν να φύγει...
Έκανε κάτι πολύ κακό, και δεν σας ζητώ να τον συγχωρήσετε.
Πρέπει να του δείξετε ότι τον αγαπάτε...
αλλιώς δεν θα γίνει ποτέ άντρας.
Θα συνεχίσει να νιώθει ένοχος και μόνος, αν δεν τον ελευθερώσετε.
Σας παρακαλώ, βοηθήστε τον.
Αγαπώ τον Καλ, κύριε Τρασκ, και θέλω να νιώθει ολόκληρος και δυνατός...
και μόνο εσείς μπορείτε να τον βοηθήσετε.
Σας παρακαλώ, προσπαθήστε.
Αν μπορείτε να του ζητήσετε κάτι.
Αφήστε τον να σας βοηθήσει για να καταλάβει ότι τον αγαπάτε.
Αφήστε τον να κάνει κάτι για σας.
Συγγνώμη, κύριε Τρασκ, για το θράσος, αλλά έπρεπε να το κάνω.
Μου τον κουράσατε...
και θα το αναφέρω στον γιατρό το πρωί.
Δεν ξέρεις αν σε κατηγορεί. Δεν ξέρεις τι σκέφτεται.
Σταμάτα, Καλ. Θα κλαις για την υπόλοιπη ζωή σου;
-Όχι. -Τότε σταμάτα.
Πήγαινε μέσα και μίλα του, πριν να είναι πολύ αργά.
-Δεν μπορώ. -Προσπάθησε.
Ξεκαθάρισέ το.
Επικοινώνησε μαζί του, κάπως. Προσπάθησε, Καλ, πριν να είναι αργά.
-Έχετε καφέ εδώ; -Θα σου φέρω σε λίγο.
Προσπάθησε.
Υπάρχει τίποτα να διαβάσω εδώ;
Τι θέλεις;
-Κάτι να ξεχαστώ. -Έχω κάτι εδώ.
Προσπάθησα να πιστέψω ότι έτσι γεννήθηκα...
ότι αυτός ήμουν, αλλά δεν είναι έτσι.
Όλοι έχουν δυνατότητα επιλογής.
Εσύ έλεγες ότι αυτό μας ξεχωρίζει απ' τα ζώα.
Βλέπεις, δεν το ξέχασα.
Ο άνθρωπος έχει επιλογή, κι αυτή η επιλογή τον κάνει άνθρωπο.
Βλέπεις, θυμάμαι.
-Δεν μπορώ να βρω καφέ. -Έξω!
Κοίτα.
Κάνε μου...
μια χάρη.
Ναι.
Αυτή τη γυναίκα...
τη νοσοκόμα, δεν την αντέχω.
Βρες μου μια άλλη.
Ούτε εγώ την αντέχω.
Τι είπε;
Είπε, " Δεν θέλω κανέναν άλλο."
Είπε, " Μείνε μαζί μου...
"και φρόντισέ με εσύ."
ΤΕΛΟΣ