‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎แย่มากๆ เลยค่ะ
‎ติดต่อผ่านทางโทรศัพท์หรือแฟกซ์
‎พยากรณ์อากาศพรุ่งนี้คาดการณ์ว่า ‎อากาศสดใสทั่วประเทศค่ะ
‎คุณกำลังฟังข่าวจราจร 57 ค่ะ
‎ผ่านช่วงชั่วโมงเร่งด่วนมาแล้ว ‎แต่การจราจรก็ยังติดขัดอยู่ค่ะ
‎มีอุบัติเหตุบริเวณ ‎ทางแยกต่างระดับฮาอิล
‎บนทางด่วนวงแหวนกรุงโซล ‎ช่วงฮานัมไปจนถึงฮาอิล
‎ทำให้มีรถติดยาว ‎ถึงสามกิโลเมตรจากฮานัมตะวันตก
‎ที่ทางหลวงซงพาเอง ‎การจราจรก็หนาแน่นเช่นกันค่ะ
‎อุบัติเหตุบนทางด่วนคยองบูฝั่งขาเข้า
‎บริเวณทางยกระดับจามวอน ‎มีเจ้าหน้าที่เข้าจัดการเรียบร้อยค่ะ
‎อย่างไรก็ตาม อุบัติเหตุทำให้ ‎การจราจรช่วงดาลีนถึงบันโพหยุดชะงัก
‎อุบัติเหตุบนทางด่วนคังบยอน ‎ช่วงสะพานมาโพและสะพานวอนฮโย
‎ก็ได้รับการจัดการแล้วเช่นกัน ‎แต่การจราจรยังติดขัดอยู่
‎ซึ่งต้องใช้เวลาเดินทาง ‎อย่างน้อยครึ่งชั่วโมง
‎จากสะพานโอลิมปิกและสะพานนอรยาง ‎ไปยังสะพานบันโพค่ะ
‎ควรหลีกเลี่ยงการเดินทางไปยัง ‎คังนัมโดยผ่านสะพานซองซู
‎สะพานดงโฮ และสะพานฮันนัมค่ะ
‎การจราจรหนาแน่นขึ้น ‎ตั้งแต่สะพานชอนโฮไปยังคังบุก
‎การจราจรตั้งแต่สะพานมาโพ ‎ไปยังสะพานฮันกังแน่นขนัด
‎เช่นเดียวกับพื้นที่ใกล้สะพานอีฮวา ‎บริเวณทางด่วนดงบู
‎การจราจรโดยรอบสะพานชอนโฮ ‎ติดขัดเป็นอย่างมาก
‎เช่นเดียวกับบริเวณสะพานคุนจา ‎ไปจนถึงประตูด้านหลังโซลแกรนด์พาร์ก
‎ร้านยังไม่เปิดนะคะ
‎หาอะไรอยู่หรือเปล่าคะ
‎ของที่ทำจากถั่วเหลืองน่ะ
‎เต้าหู้หรือ...
‎คือ...
‎เป็นนมถั่วเหลืองได้ไหมคะ
‎เอาอันนั้นก็ได้ครับ
‎เคบีเอส เอฟเอ็ม หมายเลขสอง
‎ขอแจ้งให้ทราบว่า ‎อีกไม่นานจะเก้าโมงตรงค่ะ
‎คุณไม่เอา
‎นมวัวใช่ไหมคะ
‎เอาถั่วเหลืองน่ะครับ
‎ตรงโน้นมีซูเปอร์มาร์เก็ตค่ะ
‎การกระจายเสียง ‎ความรัก และเครื่องบิน
‎รู้ไหมครับว่าสามอย่างนี้ ‎มีอะไรเหมือนกัน
‎ก็คือตอนเริ่มแรก ‎ต้องลงแรงเยอะมากไงครับ
‎- สวัสดีครับ ‎- ปาฏิหาริย์ชัดๆ
‎ผมจะจัดรายการ ‎มิวสิกอัลบั้มตั้งแต่วันนี้ครับ
‎ผมพิธีกรคนใหม่ ยูยอลเองครับ
‎(มีซูเบเกอรี่)
‎เหมือนเครื่องบินที่กำลังบินขึ้น...
‎(แทชางซูเปอร์มาร์เก็ต)
‎เราเริ่มออกอากาศ ‎เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1994 ...
‎นั่นยูยอลนี่ ‎เขาเป็นพิธีกรใหม่แน่เลย
‎ฉันเป็นแฟนตัวยงเลยนะ
‎พี่คะ นายคนนั้นมาแต่เช้า ‎จะเอาเต้าหู้น่ะ
‎- เต้าหู้เหรอ ‎- เข้าร้านนั้นไปแล้ว
‎เพิ่งออกจากคุกแน่เลย
‎บ้าน่า ดูแล้วไม่น่าใช่
‎(พนักงานพาร์ตไทม์ หกวันต่อสัปดาห์ ‎ชั่วโมงละ 1,200 วอน)
‎เร็วๆ เข้า
‎(มีซูเบเกอรี่)
‎พี่ แม่พี่มาน่ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎- นี่ค่ะ ‎- ขอบคุณค่ะ ขอให้ขายดีนะคะ
‎แล้วเจอกันนะคะ
‎- โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ ‎- จ้ะ
‎นี่ บอกแล้วไงว่าช่วงสอบไม่ต้องมา...
‎ผมจะตั้งใจทำงานครับ
‎ให้ผมยกเข้าไปไหม
‎- มีอะไร... ‎- ไปเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ
‎- เดี๋ยวฉันจัดการนี่เอง ไปเรียนเถอะ ‎- ผมไม่มีเรียนครับ
‎พวกคุณทำเรื่องที่ทำค้างอยู่เถอะครับ
‎นี่ ทำไมถึงไม่ต้องไปเรียนล่ะ
‎ผมลาออกแล้วครับ
‎นี่
‎นายเพิ่งออกมาเหรอ
‎ออกจากไหน
‎คุกน่ะ
‎ผมไม่อยากพูดถึงมันเลยจริงๆ ครับ
‎ก็ได้ ตามใจนะ
‎(มีซูเบเกอรี่)
‎นายเต้าหู้
‎เล่าเรื่องในคุกให้ฟังบ้างสิ
‎ก็ได้ ช่างมันเถอะ
‎คุณสองคนไม่ใช่ญาติกันสินะ
‎เรื่องอะไรจะบอกล่ะ
‎เราคงหน้าไม่เหมือนกันสินะ ใช่ไหม
‎พี่อึนจาน่าจะอายุ 18
‎ตอนเธอเริ่มทำงานที่นี่
‎เธอเริ่มเรียนวิธีนวดแป้งทันที
‎ไม่ทันไรก็เก่งพอๆ กับแม่ฉันเลยล่ะ
‎โธ่เอ๊ย
‎แม่ฉันน่ะ ‎เชื่อใจพี่อึนจากว่าฉันซะอีก
‎เราเลยเหมือนครอบครัว
‎โธ่เอ๊ย ไปเตรียม ‎ลดราคาช่วงเย็นดีกว่า
‎ตอนผมอยู่สถานพินิจ
‎ผมทานมื้อเช้าตอนเก้าโมงตรงเสมอ
‎แล้วทุกๆ วัน ‎ก็จะได้ยินเพลงเดิมๆ แล้วคิดว่า
‎"อ๋อ วันใหม่เริ่มแล้วสินะ"
‎พอทานมื้อเช้าเสร็จ
‎ก็จะได้ยินเสียงผู้ประกาศ
‎ตอนนั้นก็ราว 09:50 น.
‎- คุณกำลังฟัง... ‎- แล้วผมก็อธิษฐานทุกวัน
‎- สัปดาห์ที่ผ่านมา... ‎- "ปล่อยตัวผมวันนี้เถอะ
‎ได้โปรด"
‎อธิษฐานเสร็จ รายการวิทยุก็จบ
‎แล้วผมก็ถอดใจ
‎ว่า "คำอธิษฐานวันนี้ ‎ไม่เป็นจริงหรอก"
‎ทุกอย่างเกิดขึ้นเป็นกิจวัตรทุกวันๆ ‎กระทั่งวันหนึ่งผมอธิษฐานว่า
‎"อย่างน้อยขอให้มีสักอย่าง
‎เปลี่ยนไปตอนที่ผมออกจากที่นี่
‎ผมคงไปต่อไม่ได้แน่ ‎ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย"
‎ตรงโน้นมีซูเปอร์มาร์เก็ตค่ะ
‎การกระจายเสียง ‎ความรัก และเครื่องบิน
‎รู้ไหมครับว่าสามอย่างนี้ ‎มีอะไรเหมือนกัน
‎ก็คือตอนเริ่มแรกต้องลงแรง
‎- เยอะมากไงครับ ‎- ปาฏิหาริย์ชัดๆ
‎สวัสดีครับ ผมจะจัดรายการ ‎มิวสิกอัลบั้มตั้งแต่วันนี้ครับ
‎ผมพิธีกรคนใหม่ ยูยอลเองครับ
‎งั้นเหรอ
‎นายคงคิดว่าเป็นปาฏิหาริย์สินะ
‎ปาฏิหาริย์น่ะ ‎ไม่ใช่เรื่องวิเศษอะไรหรอก
‎จริงไหม
‎เปิดม่านหน่อยสิ
‎อยากดื่มอะไรไหม
‎- มาแล้วเหรอ ‎- ค่ะ
‎นายกินเยอะจังเลย
‎ดื่ม
‎อร่อยไหม
‎- นี่... ‎- เอียงหัวทางนี้หน่อย
‎จะทำอะไรน่ะ
‎เลิศ
‎- ขอกระจกหน่อยได้ไหมครับ ‎- หล่อเข้ม
‎- ผมขอกระจกทีครับ ‎- โอเคๆ หล่อเลิศเลย
‎เยี่ยม ดูดีแล้ว ‎ไม่ต้องส่องกระจกหรอก
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ
‎- พรุ่งนี้พี่มาหรือเปล่าคะ ‎- มาสิครับ
‎- แล้ววันถัดไปล่ะคะ ‎- แล้วมะรืนนี้ล่ะคะ
‎มาสิ
‎ขอให้มีความสุขค่ะพี่
‎ว้ายตายแล้ว
‎พวกเธอกลับบ้านไปเถอะ
‎- อะไรกัน ‎- อะไรของเขา
‎ว่าแต่
‎คุณเกิดปีไหนเหรอ
‎ปี 1975
‎หา
‎ผมก็เหมือนกัน
‎แต่ฉันเรียนเร็วกว่าปกติหนึ่งปี
‎เพื่อนฉันเกิดปี 1974 หมดเลย
‎อ๋อ
‎อย่างนั้นเหรอ
‎นี่อะไรเหรอครับ
‎"เกลียดขนมปัง ขนมปัง ขนมปัง ขนมปัง"
‎อ๋อ นั่น...
‎ฉันเขียนไว้ตอนเด็กๆ น่ะ
‎ฉันเคยเกลียดขนมปัง
‎ถ้าพ่อแม่มีร้านแบบนี้
‎ผมคงดีใจจนตัวลอยเลยล่ะครับ
‎(ขนมปัง)
‎ฉันชอบมองออกนอกหน้าต่างในวันแบบนี้
‎วันที่ฝนตก
‎ฉันพาดแขนไปที่หน้าต่างในร้านกาแฟ
‎และรอคอยเธอ
‎เธอจะวิ่งมาโดยไม่มีร่ม
‎ฉันจึงควรเช็ดหน้าให้เธอ
‎ไม่สิ เธออาจไม่ได้มาจริงๆ ก็ได้
‎ฉันอยากจะร้องไห้
‎ฉันชอบมองออกนอกหน้าต่างในวันแบบนี้
‎ถึงมองไปแล้วจะเศร้า
‎ฉันควรเขียนจดหมายหาเธอ ‎ตอนมองไปนอกหน้าต่าง
‎พี่อึนจา
‎- เพื่อบอกเธอ ‎- กลับมาแล้วเหรอ
‎- ว่าฝนนั้นตกอยู่ ‎- อ้าว ยังอยู่อีกเหรอ
‎นี่ เคยเห็นอะไรน่ารักขนาดนี้ไหมล่ะ
‎ไม่เลยค่ะ
‎คัพเค้กจิ๋ว เจ๋งไปเลย
‎น่ารักจัง
‎ฮยอนอู
‎มีต้นคริสต์มาสอยู่ในกล่องแน่ะ ‎เอาออกมาปัดฝุ่นให้หน่อยได้ไหม
‎เสร็จแล้วกลับได้เลยนะ
‎นายเต้าหู้บอกว่ากลับช้าได้น่ะ
‎เขาอยากจะอยู่ช่วย
‎จริงเหรอ
‎อยากช่วยเหรอ
‎วันนี้เราลองเพิ่มยอดขายกันไหม
‎ตั้งไว้ข้างนอกกันเถอะ
‎ข้างนอกเหรอ...
‎ครับ
‎ไม่ต้องพูดสุภาพนักก็ได้
‎เพื่อนฉันหลายคนก็อายุเท่านาย
‎เข้าใจแล้ว
‎แม่ฉันตั้งต้นคริสต์มาส ‎ไว้ข้างนอกเสมอล่ะ
‎แม่บอกว่าจะได้แบ่งให้คนอื่นบ้าง
‎สวยดีนะ
‎แหม สวยจัง
‎สวยมากเลย
‎พวกเธอ มันหนาวออก
‎ว่าแล้ว
‎- เอาอันนี้วางข้างๆ เถอะ ‎- นี่เหรอ
‎อือ
‎ถ่ายรูปกันได้ไหม
‎- ถ่ายรูปเหรอ ‎- พวกเราสามคนไง
‎กับทุกอย่างเลย เค้กด้วยนะ
‎เป็นความคิดที่เยี่ยมเลย
‎ถ่ายรูปของพวกนี้ไว้ดีกว่า
‎ตั้งชื่อพวกมันด้วยดีไหม
‎ชื่อเหรอ
‎เค้กลูกเจี๊ยบเหินฟ้า
‎เค้กภาพร่างความทรงจำ
‎เค้กกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
‎พูดอะไรของนายเนี่ย
‎มีรายการประกาศรางวัลดนตรี ‎ทุกๆ สิ้นปีนะครับ
‎น่าจะทำแบบเดียวกันกับโดนัทเราด้วย
‎งั้นฉันจะเอาดาวติด ‎อันที่ทำให้คิมดงรยอลด้วยแล้วกัน
‎เอาสิ เอาแบบนั้นแหละ
‎ทำไมต้องมาเริ่มก่อสร้าง ‎ช่วงใกล้คริสต์มาสล่ะเนี่ย
‎ปีก่อนๆ เราไม่เคยมีเค้กพอขายเลยนะ
‎สร้างอพาร์ตเมนต์เล็กๆ น่ะ ‎เดี๋ยวคงมีลูกค้าเพิ่มแน่
‎นี่ เสียงดังไปแล้วนะ
‎สวัสดีค่ะ
‎ไงเพื่อน เมอร์รี่คริสต์มาสนะ
‎"เพื่อน" เหรอ
‎มาทำอะไรที่นี่
‎แล้วนายล่ะ มาทำอะไร
‎ฉันทำงานแถวนี้ ‎ฉันหนีออกจากบ้านนี่นา
‎บ้าจริง หนาวชะมัดเลย
‎ขออยู่ที่นี่สักพักนะ
‎อือ
‎เอานมหน่อยไหม
‎ไม่เป็นไรครับ
‎ผมน่าจะรอ
‎หนีออกจากบ้านตอนฤดูใบไม้ผลิ ‎แบบนี้ลำบากจัง
‎ผมเคยช่วยหมอนี่ไว้น่ะ
‎ผมเป็นคนเอาเขาออกจากคุก
‎แปลกใจมากที่เจอเขาที่นี่
‎ถ้าไม่ได้ฉัน
‎นายได้ฉลองคริสต์มาสในคุกไปแล้ว
‎- ลูกเจี๊ยบ ‎- เจี๊ยบๆ
‎- มากันแล้ว ‎- นกกระจอก
‎- จิ๊บๆ ‎- เป็ด
‎- ก้าบๆ ‎- สวัสดีจ้ะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- เชิญเลยจ้ะ
‎- สวัสดีครับ ‎- เข้ามาเลย
‎เดี๋ยวจะให้หนูนะ รอเดี๋ยว
‎คุณครู นี่มีเม็ดช็อกโกแลตด้วย
‎ไหนจ๊ะ อันไหนเหรอ
‎หมอนั่นยังขี่สกู๊ตเตอร์นั่นอีก
‎- นายทำอะไรอยู่น่ะ ‎- มานี่เลย
‎ให้ฉันทักทายเขาก่อนสิ โธ่
‎- เฮ้ย เป็นไงบ้าง ‎- ดีใจที่นายกลับมานะ
‎- ทักทายหรือยัง ‎- รู้ไหมว่ากี่โมงกี่ยามแล้ว
‎โธ่ ก็น่าจะบอกว่าอยู่ตรงทางแยก
‎ฉันจะไปรู้ได้ไงวะว่าร้านนี้อยู่ไหน
‎นายควรรู้สิวะ
‎เราหาร้านเจอกันหมดไม่มีปัญหา ‎มีแต่นายแหละที่มาช้า ไอ้โง่เอ๊ย
‎- อะไรน่ะ ‎- นั่นมัน...
‎เอานี่แล้วไปซะ
‎คือเรา เรามาช่วยเพิ่มยอดขายนะ
‎- ไม่ต้องช่วยหรอก ‎- อะไรนะ
‎- เอาล่ะ ไปคุยกันข้างนอกเถอะ ‎- คุณป้า ทำไมต้องคุยข้างนอกด้วยล่ะ
‎- ไปข้างนอกกัน ‎- คุณป้า
‎ออกไปเถอะน่า
‎(มีซูเบเกอรี่)
‎ขอเบิกเงินล่วงหน้าได้ไหมครับ
‎- เร็วสิวะ ‎- เร็วๆ
‎พวกเขาไม่ใช่คนเลวหรอกครับ
‎เฮ้ย ต้องไปแล้วนะ บ้าจริง ไปเร็ว
‎- ไปเถอะ ‎- ไปกัน
‎คิดว่าเขาจะกลับมาไหม
‎อือ
‎คงอย่างนั้น
‎ดูเหมือนเขาจะไม่กลับมาเลยเนอะ
‎อือ
‎เขาหล่อเกินไปนะ
‎ศูนย์
‎- เจ็ด ‎- ปัง
‎- ปัง
‎- อะไรวะ ‎- อะไรวะพวกนาย
‎- ไปฉี่ก่อนเว้ย ‎- บอกให้หมอนี่ดื่มซิ
‎- ยี้ ‎- ชี้ให้มันเจาะจงหน่อยสิ
‎- พูดให้มันชัดๆ สิเว้ย ‎- ชี้ไอ้หมอนั่นเลย
‎- อย่าชี้ไปมั่วซั่วสิวะ ‎- เข้าใจไหม
‎- ดื่มกัน หมดแก้ว ‎- หมดแก้ว
‎นั่นแหละเพื่อน
‎แหม นายนี่สุดยอดจริงๆ
‎ขอโทษทีครับ
‎หนาวจริงๆ
‎อะไรวะ งานศพหรือไงเนี่ย
‎- เฮ้ยๆ ‎- อะไรวะ
‎เฮ้ย ไอ้ฉิบหายนี่
‎อะไรวะ
‎- ว่าไงนะ เมื่อกี้ว่าไง ‎- เฮ้ย อย่าน่า
‎ตอนเดินผ่านฉัน แกพูดว่าไงวะ
‎แกพูดว่าไง แกพูดห่าอะไรวะ
‎เฮ้ย ส่งมาซิ
‎เฮ้ย นายเก่งเหมือนกันนี่หว่า
‎ไอ้บ้านั่นผลักเขา หมอนั่นผลักเขา
‎- อะไร ‎- ใครน่ะ
‎โทรเรียกตำรวจที
‎อะไรเนี่ย เกิดบ้าอะไรขึ้น
‎บอกให้เรียกตำรวจไง
‎ปล่อยนะเว้ย ไอ้หอกหัก
‎(ปิดชั่วคราว จะเปิดใหม่เร็วๆ นี้)
‎เพราะเป็นช่วงใกล้สิ้นปี ‎เราจึงขอพรกันแบบนี้เสมอ
‎"ขอให้มีแต่สิ่งดีๆ ‎เกิดขึ้นกับฉันในปีใหม่ด้วยเถอะ"
‎แต่ถ้าหากท้องฟ้าสดใสแดดจ้าไปตลอด
‎แถบนี้ก็จะกลายเป็นทะเลทรายนะครับ
‎หิมะและฝนทำให้ดินอุดมสมบูรณ์
‎หากไร้สายฝนและหิมะ ‎ไม้ผลก็โตไม่ได้ครับ
‎ฉะนั้นเวลาเราขอพรกัน
‎ลองเปลี่ยนถ้อยคำกันสักนิดไหมครับ
‎"ฉันอยากให้มีเรื่องดีๆ ‎เกิดขึ้นกับฉันในปีใหม่บ้าง"
‎อย่างนี้ครับ
‎บริษัทใหญ่ๆ ล่ะ ‎เข้าไม่ได้สักที่เลยเหรอ
‎- ค่ะ ‎- โธ่เอ๊ย
‎เกรดเธอก็ดีใช้ได้นะ
‎ผู้จัดการฝ่ายบุคคลจากทุกบริษัท ‎เคยต้องเรียงแถวมาหานักศึกษาเรา
‎ปีนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ
‎มีสองแห่งที่เธอเริ่มทำงานได้เลยนะ
‎หนึ่งในนั้นคือ...
‎เคยได้ยินชื่อบริษัทควังจางใช่ไหม
‎พวกเขาทำอะไรคะ
‎งานบรรณาธิการจดหมายข่าว ‎งานนี้เป็นงานประจำน่ะ
‎พวกเขาเสนอค่าจ้าง
‎ปีละ 15 ล้านวอน
‎พวกเขาอยากได้คนจบเอกวรรณคดี ‎จากคณะเรา เธอต้องได้งานแน่
‎อีกที่ก็...
‎งานพาร์ตไทม์ที่สถานีวิทยุ
‎แต่สัญญาแค่สองเดือน
‎อ๋อ รายการวิทยุของยูยอลน่ะ
‎ถ้าได้ยินเสียงเพลงนี้ ‎แปลว่า 09:20 น. แล้ว
‎หลังจากนั้น ‎เขาก็อ่านสคริปต์ที่คนอื่นเขียน
‎แต่ก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น
‎แล้วจะได้ยินเพลงประจำ ‎ของคิมกวังจินตอนสิบโมง
‎โธ่ เธอน่าจะรับงาน ‎ที่สถานีวิทยุไปซะนะ
‎ฉันไม่รู้เรื่องรายการวิทยุเลย
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎ช่างเถอะ
‎หางานดีๆ แล้วเป็นผู้ฟังรายการดีกว่า
‎อ๋อ นี่เรื่องสำคัญ
‎ยูยอลเริ่มทำรายการ ‎วันที่ 1 ตุลาคม 1994 นะ
‎นี่ เป็นอะไรของเธอเนี่ย ‎เธอจำได้ยังไง
‎นั่นสิเนอะ ฉันลืมวันนั้นไม่ลงน่ะ
‎ขอโทษนะ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎เธอต้องได้งานมั่นคงนะ
‎"มั่นคง" เหรอ
‎เปล่า
‎"ปลอดภัย" ต่างหาก
‎นั่นสิ ฉันมั่นใจว่าปลอดภัยกว่า ‎งานพาร์ตไทม์ที่สถานีวิทยุก็แล้วกัน
‎ขอบใจนะ
‎มันแปลกๆ นะ ที่ให้ใครก็ไม่รู้
‎มาขนของย้ายบ้านให้น่ะ
‎ไอ้บริการขนของย้ายบ้านพวกนั้น ‎เดี๋ยวมันก็เจ๊ง
‎พวกนั้นคิดแพงกว่าเราตั้งสามเท่าแน่ะ
‎ใครจะไปจ้างพวกนั้นล่ะ ให้ตายสิ
‎การขนของย้ายบ้านทำให้เรามีโอกาส ‎ได้ดูของทุกชิ้นที่เรามี
‎ถ้าให้คนอื่นขน ขนาดจานขนม...
‎ส่งให้ผม หนักนะ
‎แบบนั้นก็ไม่รู้เลยว่าอะไรอยู่ไหน
‎นั่นสิ ใช่เลยครับ
‎ให้ตาย
‎ก็จริงครับ
‎เดี๋ยวนี้นายตอบฉัน ‎เหมือนไม่เต็มใจตอบเลย
‎โธ่ ผมว่าผมได้ยินคุณพูด ‎อย่างน้อยตั้งห้ารอบแล้วนะ
‎นายน่ะเป็นเจ้านายของตัวเอง
‎เพราะงั้นก็ต้องย้ายของเองยังไงล่ะ
‎เอานี่ไปให้ร้านหนังสือคุณคิมนะ
‎- สองกองนี้เหรอ ‎- เออ
‎มาแล้วค่ะ
‎ฉันให้พิเศษเลยนะ
‎อาหารพี่อร่อยมากเลยค่ะ
‎- อร่อยที่สุดเลยใช่ไหมล่ะ ‎- อือ
‎- เก็บเงินครับ ‎- ค่ะ
‎ไปล่ะครับ
‎ทั้งหมด 9,000 วอนค่ะ
‎ค่ะ
‎ฉันได้งานแล้วนะ
‎จริงเหรอ
‎ฉันจะได้เขียนแล้วล่ะ
‎เจ๋งไปเลย
‎ขอโทษค่ะ
‎จริงสิ เธอได้งานแล้วนี่ ‎งั้นอีกสักปีก็รวยแล้วสิเนอะ
‎คงอู้ฟู่เลยล่ะ
‎อร่อยจัง
‎อะไร
‎พี่จ่ายค่าเทอมให้ฉันนี่
‎พอเลย ไม่ต้องหรอก
‎หยุดเลย
‎พี่เอาเงินที่เก็บออมไว้นิดหน่อยนั่น ‎มาจ่ายค่าเทอมให้ฉันนะ
‎เธอก็เหมือนครอบครัวฉัน
‎ขอบคุณนะคะพี่
‎ไม่เป็นไร
‎นี่อะไรน่ะ
‎ไขมันน่ะสิ
‎พี่ต้องกินเก่งแน่เลย
‎โธ่เอ๊ย ทำดีแล้ว
‎สวัสดีครับ
‎- มาแล้วเหรอ ‎- ครับ
‎(หนังสือมือสอง)
‎- กลับมาแล้วครับ ‎- อ้าว มาแล้วเหรอฮยอนอู
‎คุณอูชิกบอกให้ผมเอามาให้ครับ
‎อ๋อ ขอบใจนะ
‎สวัสดีครับ
‎สวัสดีจ้ะ
‎เออนี่ ฮยอนอู ‎พาแม่ฉันกลับบ้านหน่อยได้ไหม
‎ขอบใจนะ
‎กลางคืนฉันตาฝ้าฟางหมดเลย
‎ถึงกลางวันจะเห็นทุกอย่างก็เถอะ
‎ครับ
‎พูดจริงนะ ตอนกลางวันฉันสายตาปกติเลย
‎ครับ
‎คำถาม หมูสามารถมองท้องฟ้าได้หรือไม่
‎ทำไมหมูจะมองท้องฟ้าไม่ได้ล่ะ ‎พวกมันก็แค่ต้องแหงนหน้าขึ้นเอง
‎ผิด เป็นที่รู้กันว่าหมูไม่สามารถ ‎แหงนหน้าสูงจนเห็นท้องฟ้าได้ครับ
‎- ธงแดงๆ นั่นอะไรครับ ‎- พวกมันแหงน
‎ได้แค่ 45 องศา
‎อ๋อ เขาจะสร้างอพาร์ตเมนต์น่ะ
‎อ๋อ
‎อ๋อ งั้นพวกมันก็คงมองเห็นท้องฟ้าได้ ‎ตอนที่มันล้มหงายท้องสินะคะ
‎(มีซูเบเกอรี่)
‎(ขนมปัง)
‎แม่คะ
‎หนูได้งานแล้วนะคะ
‎รออีกหน่อยนะคะ
‎จนกว่าหนูจะกลับมาร้านนี้ได้อีก
‎มีซู
‎ฮยอนอูเหรอ
‎นั่นใครเหรอ
‎- คือ... ‎- สวัสดีค่ะ
‎เธอ...
‎คือคุณ...
‎อือ ฉันอยู่แถวๆ นี้แหละจ้ะ
‎- อ๋อ อย่างนั้นเหรอคะ ‎- อือ
‎ฉันต้องพาคุณยายกลับบ้านก่อน ‎รอนี่ก่อนได้ไหม
‎อือ ได้สิ
‎อย่าไปไหนนะ
‎- กลับบ้านปลอดภัยนะคะ ‎- ขอบใจนะ
‎วิ่งมาเหรอ
‎เปล่านี่
‎สบายมาก
‎เป็นยังไงบ้าง
‎ฉันมีข่าวดีล่ะ
‎ฉันสอบวัดระดับมัธยมปลายผ่านแล้ว
‎จริงเหรอ
‎นายเรียนต่อสินะ
‎อึ้งเลยฉัน ภูมิใจจัง
‎พี่อึนจารู้ต้องดีใจมากแน่
‎ตอนนี้พี่อึนจาทำร้านบะหมี่แล้วนะ
‎ฉันก็คิดถึงพี่อึนจา
‎ถ้าเผื่อพรุ่งนี้นายมีเวลา
‎เราไปกินบะหมี่กันไหมล่ะ
‎คือ...
‎พรุ่งนี้เหรอ
‎อือ
‎พรุ่งนี้ฉันเข้ากรมทหารแล้วล่ะ
‎อ้าว จริงเหรอ
‎นายคงเหนื่อยแน่เลย
‎- ไม่หรอก ‎- ไม่ต้องเดินไปส่งฉันก็ได้
‎โธ่ ไม่เป็นไรหรอกน่า
‎เมื่อเช้า ฉันนึกว่าวันนี้ ‎คงเป็นวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง
‎แต่ดันกลายเป็นวันที่พิเศษมากจนได้
‎ใครจะไปรู้ว่าการได้เจอคนคนหนึ่ง ‎อีกครั้งมันจะตื่นเต้นได้ขนาดนี้
‎ที่นี่แหละ ฉันอยู่ที่นี่
‎- ตึกนี้เหรอ ‎- ใช่
‎คือ...
‎ขอบใจนะที่เดินมาส่ง
‎อือ
‎ฉันดีใจมาก
‎ที่วันนี้บังเอิญได้เจอเธอ
‎เหมือนกัน
‎งั้น...
‎อยู่ในกรมก็รักษาตัวด้วยนะ
‎อือ
‎ไปนะ
‎ฮยอนอู
‎ฉันต้องตื่นเต้นแน่เลย ‎ถึงจดรหัสของฉันมาผิด
‎รหัสของเธอเหรอ
‎ใช่ รหัสนักศึกษาน่ะ ‎เหมือนเลขประกันสังคมของนายไง
‎อ๋อ ได้รหัสประจำตัว ‎จากมหาวิทยาลัยนี่เอง
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
‎หนาวล่ะสิ
‎รอนี่แป๊บหนึ่งนะ
‎อย่าเพิ่งเข้ามาจนกว่าจะบอกนะ
‎เข้าใจแล้ว
‎เข้ามาได้แล้ว
‎เข้ามาสิ
‎ฉันมีแค่นี้น่ะ
‎ทำไมมัน...
‎เป็นอะไรไหม
‎- ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะ ‎- ขอบใจ
‎- มีกระป๋องใหม่... ‎- ฉันทำเอง
‎เอากระป๋องใหม่ไหม
‎ช่างมันเถอะ ไว้ค่อยเช็ดทีหลังก็ได้
‎เป็นผ้าห่มฤดูร้อน ‎แต่ก็ยังหนักเหมือนกันแฮะ
‎เดี๋ยวสิ
‎ขอโทษ ขอโทษที
‎- เป็นอะไรไหม ‎- ไม่เป็นไร
‎- ฉันไม่เห็นนายน่ะ ‎- นั่นสิ
‎หนักเนอะ
‎ฮยอนอู เปลี่ยนเสื้อผ้าหรือยัง
‎อ๋อ เรียบร้อย
‎ใส่เสื้อผ้าพี่อึนจาได้พอดีเลย
‎พี่อึนจา...
‎นี่เสื้อผ้าพี่อึนจาเหรอ
‎ขอโทษนะ ขอโทษที
‎ให้ตายสิ
‎มีอะไร หลังนายมีอะไรเหรอ
‎ขอดูหน่อยซิ
‎เรียบร้อย
‎ฮยอนอู
‎หลับแล้วเหรอ
‎ยัง
‎ตอนนั้น
‎ฉันนึกว่า
‎นายจะไม่มีวัน
‎กลับมาอีกแล้ว
‎ฉันรอนายนะ
‎ตอนนั้น...
‎วันนั้น
‎เรามีเรื่องกับคนเมาน่ะ
‎ฉันอยู่กับแทซองด้วย
‎เลยโดนถอนทัณฑ์บน
‎ก็เลย...
‎ต้องกลับไปเข้าสถานพินิจ
‎ฉันอยากกลับไปร้านเบเกอรี่นะ
‎มากๆ เลยล่ะ
‎ฮยอนอู
‎หลับฝันดีนะ
‎เช่นกัน
‎(ชอลเลียน)
‎(ใส่ชื่อผู้ใช้ที่ต้องการใช้)
‎(ดูบู1001)
‎(ใส่รหัสผ่าน)
‎(ใส่รหัสผ่านอีกครั้ง)
‎(ใส่ชื่อภาษาเกาหลีหรือชื่อในวงการ)
‎(ชาฮยอนอู)
‎ฉันคงประหม่าแน่เพราะเป็นวันแรก ‎ฉันกังวลมาทั้งคืนเลย
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎เอานี่ไปสิ
‎อีเมลแอดเดรสของนายที่ฉันสร้างให้น่ะ
‎- ดีจัง ‎- ฉันว่านายน่าจะใช้เป็นนะ
‎เช็กอินบ็อกซ์ตอนฉันอีเมลหานะ
‎อย่าลืมเขียนตอบฉันล่ะ
‎- ติดต่อกันแบบนี้นะ ‎- อือ
‎ไว้จะมาหาเธอที่นี่นะ
‎ได้สิ มาได้เลย ฉันจะรอ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ ให้ช่วยอะไรครับ
‎คือวันนี้ฉัน...
‎- คุณคิมมีซูเหรอ ‎- ค่ะ
‎อ๋อ สวัสดีครับ ยินดีที่ได้เจอครับ
‎ยินดีที่ได้เจอค่ะ
‎นี่คุณควอนอึนซู ฝ่ายบัญชีนะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดี
‎ส่วนนี่คุณคิมฮยอนซุก ‎เธอจะสอนงานให้คุณ
‎- อ๋อ ขอบคุณค่ะ ‎- คุณฮยอนซุก
‎- คะ ‎- ฝากสอนด้วยนะครับ
‎อ๋อค่ะๆ ได้ค่ะ
‎- ไปหาเธอเลยครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎เอาใส่หูสิ
‎(ดูบู1001แอดชอลดอตคอม)
‎ลืมเขียนรหัสผ่านนี่นา
‎ได้ยังไง...
‎ไม่ต้องใส่ทันทีหรอกนะคะ
‎คะ
‎ที่อุดหูน่ะ
‎อ๋อ
‎ตอนที่ความเหงาฉันทวีขึ้น
‎เท่าที่เงาฉันได้ใหญ่โตขึ้น
‎ความหลังของฉันเอง
‎พาฉันไปยังที่นั่น
‎(เศรษฐกิจ)
‎- ที่นั่นฉันพบเธอ ‎- ป้ายถัดไป
‎- สถาบันพาโกด้า ป้ายถัดไป... ‎- ภาวนาจะได้อยู่กับเธอ
‎ลงป้ายนี้เหรอคะ
‎และอยู่ด้วยกันจนวาระสุดท้าย
‎ทำไมฉันไม่เคยได้ยิน
‎ข่าวคราวจากเธอเลย
‎เธออาจจะอยู่ไกลเกินไป
‎ริมชายน้ำ ยามตะวันลับ
‎ความทรงจำเก่าๆ ของเรายัง...
‎วันนี้เรามีเรื่องเยอะมากเลยครับ
‎พร้อมกับฉันคนเก่าที่ขี้อาย
‎มาเริ่มกันที่เรื่องนี้ก่อนเลยครับ
‎"คุณยูคะ ฉันโดนัทค่ะ
‎ฉันส่งจดหมายนี้มา ‎เพราะฉันคงไม่ได้เจอนายเต้าหู้
‎ถึงแม้ว่าเขาจะมาหาฉันค่ะ
‎ฉันกำลังจะย้ายบ้านค่ะ
‎ฉันส่งอีเมลไปยังบัญชี ‎ที่เขาไม่สามารถเข้าไปเช็กได้
‎มาตั้งหลายวันแล้วค่ะ
‎รหัสผ่านอีเมล ‎คือรหัสนักศึกษาของฉันนะ นายเต้าหู้"
‎รู้สึกว่าเรื่องนี้ ‎จะเป็นการเขียนเข้ารหัสมานะครับ
‎"รหัสผ่าน" "รหัสนักศึกษา" ‎"เต้าหู้" และ "โดนัท"
‎สวัสดีฮยอนอู
‎ตอนเจอนายครั้งล่าสุด ‎จมูกฉันแดงแจ๋เพราะอากาศหนาว
‎แต่ตอนนี้เข้าฤดูร้อนเต็มตัวแล้ว
‎เมื่อวานฉันเดินผ่านร้านของเรา ‎เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
‎แปะก๊วยผลิใบ ‎อยู่ริมสองข้างทางเต็มไปหมด
‎ยังจำต้นแปะก๊วยต้นใหญ่ ‎ตรงข้ามร้านขายน้ำมันได้ไหม
‎ได้ยินว่า ‎ทหารชอบฤดูร้อนกว่าฤดูหนาวนี่นา
‎- น้ำตาที่ฉันเสียไป ‎- นายสบายดีไหม
‎- ในวันที่เราเลิกรา ‎- ฉันเขียนอีเมลมาอีกฉบับ
‎- หวังว่านายจะได้รับสักที ‎- อาจกลายเป็นคลื่นในมหาสมุทร
‎ทำไมฉันไม่ได้ยิน
‎(ยังไม่ได้อ่าน)
‎เธออาจจะอยู่ไกลเกินไป
‎(มีซูเบเกอรี่)
‎โทรทัศน์และอินเทอร์เน็ต
‎ถูกยกเป็นยอดสิ่งประดิษฐ์ ‎แห่งศตวรรษที่ 20 อยู่บ่อยๆ ครับ
‎จะมีสิ่งประดิษฐ์ที่น่าทึ่งแบบไหนกัน ‎ที่เราจะได้เห็นในศตวรรษที่ 21
‎ผมได้ยินว่ามีอุปกรณ์เจ๋งๆ มาเปิดตัว
‎ในงานเทคโนโลยี ‎การสื่อสารเมื่อเร็วๆ นี้
‎เรียกว่าโทรศัพท์กล้องดิจิทัลครับ
‎มันก็คือโทรศัพท์มือถือ ‎ที่มีกล้องดิจิทัลอยู่ข้างใน
‎น่าทึ่งมากใช่ไหมล่ะครับ
‎หมายความว่าเราจะสามารถบันทึก ‎ช่วงเวลาดีๆ ได้อย่างง่ายดายครับ
‎สมมติว่าถ้าโทรศัพท์นี้ ‎วางจำหน่ายในตลาด
‎คุณจะใช้โทรศัพท์นี้ ‎ถ่ายอะไรเป็นภาพแรกครับ
‎(สำนักงานอสังหาริมทรัพย์มยองจิน)
‎(ชอลเลียน)
‎มีซู ฉันฮยอนอูเอง
‎ฉันคิดรหัสผ่านออกแล้วล่ะ
‎ประหลาดใจล่ะสิ
‎ฉันไปหาเธอที่บ้านตอนได้ลาพัก
‎แล้วหลังปลดประจำการก็ไป
‎แต่เธอย้ายไปแล้ว
‎ขอโทษครับ
‎ตอนนี้ห้องนั้นว่างไหมครับ
‎เธออาจสงสัยว่า ‎ฉันคิดรหัสผ่านออกได้ยังไง
‎นี่คือที่อยู่ครับ
‎แล้วรหัสประตูล่ะ
‎รหัส 262670
‎รหัส 262670 นะ
‎ใช่ 670
‎- ที่จริง นั่นคือตอนที่ฉันรู้รหัส ‎- ขอโทษครับ รหัสผ่านนี้
‎ของผู้เช่าคนก่อนใช่หรือเปล่าครับ
‎ขอดูซิ ครับ น่าจะใช่ครับ
‎เดี๋ยวนะ ฉันขอเก็บไว้ ‎เป็นความลับก่อน
‎เอาไว้ค่อยบอกตอนเจอเธอนะ
‎มีข่าวมาเซอร์ไพรส์เธอด้วยล่ะ
‎- ขอใช้คอมพิวเตอร์นะครับ ‎- เอาสิ
‎(ชอลเลียน)
‎เข้าได้แล้ว
‎(เป็นยังไงบ้างฮยอนอู)
‎ทีนี้ ช่วยเป็นคนรักฉันเถอะ
‎ฉันอยากจะ
‎- ทำไมมาหลับตรงนี้ล่ะ ไปนอนในห้องสิ ‎- พึ่งพาเธอ
‎บอกฉันมา
‎ว่าจะคอยปกป้องฉันตลอดไป
‎และสัญญาว่ารักเธอที่มีให้ฉัน
‎จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
‎ประทับใจจัง ‎ที่นายคิดรหัสผ่านออกจนได้
‎ฉันเคยส่งเรื่องไปที่มิวสิกอัลบั้ม ‎ของยูยอลด้วยนะ
‎เพื่อบอกรหัสผ่านให้นาย
‎ขอเบอร์นายหน่อยสิ
‎ฉันจะโทรหาช่วงเที่ยงถึงบ่ายพรุ่งนี้
‎ทำอะไรอยู่น่ะ
‎นี่ ใช่จริงๆ เหรอ ‎มีคนจ้างเราให้ทำแบบนี้เนี่ยนะ
‎นี่ ทำตัวสบายๆ แล้วไปเดินรอบๆ ไป
‎ฉันก็ทำแบบนั้นอยู่นี่ไง
‎เธอยังไม่ต้องห่วงเรื่องของอนาคต
‎ฉันจะไม่เห็นแก่ตัว
‎- และหวังให้เธอ ‎- ทำดีแล้วครับ
‎ดีกว่าที่เธอเป็นอยู่ตอนนี้
‎รักของเธอที่มีให้ฉันตอนนี้ ‎ก็ทำให้ฉันสุขใจมากแล้ว
‎อยู่ข้างฉันตลอดไปเถอะ
‎ฉันเพียงอยากจะฝากความฝันไว้กับเธอ
‎ฟังนะ
‎เธอจะเป็น
‎คนที่สำคัญที่สุด
‎- สวัสดีครับ ‎- ในใจฉัน
‎ฮยอนอู
‎อือ ฉันเอง
‎นายเป็นไงบ้าง
‎ก็อย่างที่รู้แหละ ตั้งใจทำงานไง
‎ยังร่าเริงเหมือนเดิมเลยนะ
‎แค่ได้ยินเสียงนาย ‎วันนี้ก็สดใสแล้วล่ะ
‎มีซู
‎คิดถึงเธอจัง
‎เธอยังทำงานที่นั่นเหรอ
‎ก็นะ...
‎นายคิดว่าฉันทำงานอะไรล่ะ
‎ก็ทำในสิ่งที่อยากทำอยู่ไม่ใช่เหรอ
‎พี่อึนจาเคยพูดอยู่ทุกวัน ‎ว่าเธอเป็นนักเขียนที่เก่ง
‎ก็คงเรียกได้ว่าใกล้เคียงกัน
‎เดี๋ยวช่วงหกโมงเย็นฉันโทรหาได้ไหม
‎อ๋อ ก็ได้ งั้น...
‎จะรอเธอโทรมาตอนหกโมงเย็นนะ
‎ค่ำนี้มาเจอกันเถอะ
‎เดี๋ยวโทรหานะ
‎อือ
‎อยู่ข้างฉันตลอดไปเถอะ
‎ฉันเพียงอยากจะฝากความฝัน...
‎หมายเลขที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‎กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณค่ะ
‎หมายเลขที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้...
‎ดูนี่สิโว้ย
‎คุณครับ
‎เงียบๆ หน่อย
‎คุณหอบเงินค่าสมาชิกหนีไป ‎ซึ่งคิดเป็นคนละสี่ล้านวอน
‎แถมมีสมาชิกตั้งร้อยกว่าคน
‎เดี๋ยวนี้พวกฟิตเนสคลับ ‎เปลี่ยนชื่อกันเยอะ
‎เพื่อรับสมาชิกใหม่ ‎แล้วหลอกเอาเงินจากพวกเขา
‎บอกแล้วว่าเราไม่รู้เรื่องไงครับ
‎เราทุกคนน่ะเป็นพนักงานพาร์ตไทม์นะ
‎คือว่า...
‎ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ ครับ
‎ตอนทุกคนทะเลาะกัน
‎ผมให้คนอื่นชกโดยไม่ตอบโต้เลยครับ
‎แล้วผมก็เรียนมหาวิทยาลัยอยู่นะครับ
‎- ผมไม่ได้ทำอะไร... ‎- ไม่ได้ยินเลย ว่าไงนะ
‎ฟังนะ
‎รู้แล้ว เพราะงั้นก็เงียบๆ ตกลงไหม
‎- ฮยอนอู ‎- ฮยอนอู
‎เฮ้ย ยอดเลย
‎นี่
‎- รอก่อนสิ ‎- เฮ้ย หาเหล้าดื่มกัน
‎ขอบใจที่จัดการให้นะ
‎มากับพวกเราสิ
‎- นี่ ‎- นี่ ฉันก็แค่พยายามช่วยนายนะ
‎- นี่ ‎- ใช่แล้ว
‎- แทซองช่วยนายเต็มที่เลยนะ ‎- ใช่เลย
‎อุตส่าห์หางานนี้ให้นาย ‎นายจะได้มีเงินไงล่ะ
‎ไม่ไปด้วยกันจริงๆ เหรอ
‎ใช่
‎ใช้ชีวิตให้มันเหมาะสักทีเถอะน่า
‎ขนาดแทซองยังโดนเจ้าของหลอกเลยนะเว้ย
‎นายจะชิ่งพวกเรางั้นสิ หา
‎- เฮ้ย ชาฮยอนอู ‎- เฮ้ย
‎- เอาจริงงั้นเหรอ ‎- เฮ้ย
‎แทซองไม่ได้จงใจทำสักหน่อย
‎นี่ ฮยอนอู
‎(มีซู ขอโทษที่ก่อนหน้านี้ ‎ไม่ได้รับโทรศัพท์เธอ)
‎(ความจริงแล้ว ‎ถึงจะไม่ใช่ความผิดฉัน...)
‎(มีซู ขอโทษที่ก่อนหน้านี้ ‎ไม่ได้รับโทรศัพท์เธอ)
‎(มีซู)
‎(ปิด)
‎(เวลาใช้งานทั้งหมด ‎43 นาที 33 วินาที)
‎ต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่
‎แต่ว่านะ
‎ที่จริงฉันรู้สึกขอบคุณ ‎ที่ไม่ได้ยินข่าวคราวจากนาย
‎เดี๋ยวนี้ฉันรู้สึกเหมือนคนขี้แพ้
‎หลังผ่านมานาน ฉันก็ไม่มีอารมณ์ ‎จะไถ่ถามนายและหัวเราะไปกับนายแล้ว
‎เกลียดตัวเองจัง
‎ไม่อยากให้ใครมองด้วยซ้ำ
‎ฉันเศร้า
‎ฉันเลือกของฉันเองทั้งหมด ‎แล้วฉันจะกังวลไปทำไม
‎ระยะนี้มีเรื่องเดียวเท่านั้น ‎ที่ทำให้ฉันสุขใจ
‎เรื่องที่นายคิดรหัสผ่านออกไงล่ะ
‎เพราะนายฉันถึงหัวเราะได้ ‎หลังเงียบมานาน
‎ฮยอนอู ติดต่อฉันตอนมีเรื่องดีๆ นะ
‎ฉันก็จะทำอย่างนั้นเหมือนกัน
‎ทำไมการเริ่มต้นวันใหม่ ‎ถึงได้ยากเหลือเกิน
‎เริ่มต้นง่ายๆ ด้วยกาแฟสักถ้วยดีไหม
‎กาแฟหอมกรุ่นสักถ้วยที่ช่วยปลุกฉัน
‎กลิ่นดอกฟรีเซียตอนฉันเดินผ่านประตู
‎มิวสิกอัลบั้มของยูยอล
‎ไหนๆ วันนี้ก็อากาศดีนะครับ
‎มาสนองความสนใจใคร่รู้ ‎เรื่องดีๆ กันดีไหมครับวันนี้
‎ในช่วงนี้ เรามารู้จัก ‎กับหนังสือและผู้แต่งกันครับ
‎คุณจองซูมัน ผู้แต่งหนังสือ ‎"ผู้คนทรงเสน่ห์
‎การเดินทางของพวกเขา" ‎อยู่ที่นี่กับเราแล้ว
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีครับ
‎จองซูมัน ผู้แต่ง "ผู้คนทรงเสน่ห์ ‎การเดินทางของพวกเขา" ครับ
‎- มีซู เธอพูดตรงนี้ได้นะ ‎- แต่ถ้าคุณพูดอย่างนั้นได้...
‎- อะไรนะ ‎- ก็...
‎ให้ตาย อย่าทึ่มไปหน่อยเลย
‎ฉันนึกว่าพูดอะไรตรงนี้ ‎ก็จะถูกบันทึกด้วยเหมือนกัน
‎เพื่อนเธอนี่ซื่อจัง
‎ฉันไม่เคยคิดเลยจริงๆ นะคะ
‎ว่าเขาจัดรายการในสตูดิโอ ‎ที่ไม่เห็นข้างนอกเลย
‎ฉันนึกว่าเขาจะมองไปนอกหน้าต่าง
‎เฝ้าสังเกตวิวด้านนอก ‎ทุกรายละเอียดน่ะค่ะ
‎ช่วยดูหน่อยนะคะ
‎นี่ค่ะ
‎- แหม กลับมาแล้วเหรอ ‎- สวัสดีค่ะ
‎เข้าไปเลย
‎- เตรียมการเรื่องหนังเป็นไงบ้าง ‎- กลับมาแล้วค่ะ
‎- เก่งมากมีซู ‎- ดีมาก
‎- คุณจองฟังดูประหม่าจัง ‎- เดี๋ยวไปหาอะไรกินกันนะ
‎- ก็ดีนี่ ‎- ตกลงนะ
‎- ตกลง ‎- เขาทำฉันประหม่าหมดเลย
‎นั่นสิคะ
‎นี่...
‎- ได้ถ่ายรูปไว้บ้างไหม ‎- ค่ะ
‎โอ๊ย นี่ถ้าแม่ผม ‎ไม่บุกมาที่บ้านเมื่อเช้านี้นะ
‎ผมก็คงไปสถานีวิทยุแล้ว
‎- ดูให้ทีนะว่าจะสัมภาษณ์เพิ่มได้ไหม ‎- ได้ค่ะ
‎- พูดจริงนะ ‎- ค่ะ
‎- เดี๋ยวจะให้โบนัส ‎- ค่ะ
‎อย่าดีแต่พูดล่ะ
‎คุณเอาแต่บอกว่า "ค่ะ"
‎ตามสบายนะ
‎ค่ะ แล้วเจอกันค่ะ
‎ว่าแต่ใครย้ายไปห้องว่างข้างบนเหรอคะ
‎ก็ไม่แน่ใจนะ
‎เป็นพวกทำหนังหรืออะไรแนวนั้นแหละ
‎เจ้านายรู้จักอยู่คนหนึ่งนะ
‎อ๋อ
‎เป็นพวกนักศึกษา ‎ที่ทำโปรเจกต์ครีเอทีฟน่ะ
‎แบบว่าเป้าหมายคือทำฝันให้เป็นจริง
‎ทุกคนก็หมกมุ่นเรื่องนี้ ‎มาตั้งแต่เวิลด์คัพแล้วใช่ไหมล่ะ
‎น่าอิจฉาจัง
‎(หนุ่มศตวรรษที่ 20)
‎ทำอะไรอยู่คะ
‎อ๋อ รอคุณอยู่ไงล่ะ
‎มีเรื่องดีๆ เหรอคะ
‎ก็มีน่ะสิ ขึ้นมาสิ
‎- อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ ระวังนะคะ ‎- ไม่ใช่เจ้านี่
‎ผมต้องพาคุณไปที่ที่หนึ่งน่ะ
‎มาสิ
‎(ศูนย์หนังสือคโยโบ)
‎- เห็นไหม ‎- เห็นอะไรคะ
‎อ้าว ไม่เห็นเหรอ
‎(ผู้คนทรงเสน่ห์ ‎การเดินทางของพวกเขา)
‎อันดับหก
‎หนังสือที่เราตีพิมพ์ ‎ได้อันดับหกเลยนะ
‎ยินดีด้วยนะคะเจ้านาย
‎ไม่เอาน่า แค่นั้นเองเหรอ หา
‎คุณเครียดจนทำเหมือนกับว่า ‎โลกกำลังจะแตกเลย
‎ดีใจแค่ไหน ระบายออกมาเลย
‎หนังสือที่ผมตีพิมพ์ ‎ขึ้นอันดับหกเลยนะ
‎เจ๋งไปเลย
‎สุดยอด
‎- พระเจ้า ‎- สุดยอดไปเลย
‎- ได้ที่หกเลยนะ ‎- เยี่ยมเลย
‎เก่งมาก
‎แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่
‎ดูช่างกล้าแกร่ง
‎แต่ก็อ่อนโยนในเวลาเดียวกัน
‎แสงแดดระยิบระยับที่ส่องจากฟากฟ้า
‎ส่องมาที่โต๊ะผมในตอนนี้
‎สะท้อนใบไม้สีเขียว ‎ที่สวนยออีโดด้วยครับ
‎เขาคงมีหน้าต่างแล้วมั้ง
‎รู้สึกถึงความงาม ‎เกินห้ามใจนี้ไหมครับ
‎นี่คือวันแห่งประวัติศาสตร์
‎- จากนี้ไปมิวสิกอัลบั้มของยูยอล ‎- อรุณสวัสดิ์
‎จะออกอากาศจากสตูดิโอเปิดแห่งนี้ครับ
‎คงเป็นการยากที่ผมจะจดจ่อ ‎อยู่กับการจัดรายการวันนี้
‎เพราะผมคงจะมัวแต่มอง ‎ออกไปนอกหน้าต่างครับ
‎มิวสิกอัลบั้มของยูยอล ‎เริ่มต้น ณ บัดนี้
‎ตอนผมก่อตั้งบริษัทนี้
‎ผมก็แค่รวบรวมคน ‎และเริ่มทำงานเพื่อความสนุก
‎แต่ผมก็สามารถตีพิมพ์ ‎หนังสือขายดีได้ในเวลาแค่สองปี
‎โชคดีเป็นบ้าเลย
‎อาจจะเป็นเพราะว่า
‎เรากำลังโหยหากันและกัน
‎ในเวลาเดียวกัน
‎ในเวลาเดียวกันนั้น
‎ขณะเดินไปตามถนนเส้นเดียวกัน
‎และเดินสวนทางกัน
‎เราอาจเสียใจกับการตัดสินใจ
‎ในตอนนั้น
‎เมื่อเรากล่าวคำอำลา ‎ครั้งสุดท้ายต่อกัน
‎เพราะฉันนั้นเกรงและหวั่น
‎เกรงว่าเราอาจเดินสวนกัน
‎สักครั้ง
‎เรา...
‎บังเอิญเจอกันอีกแล้วนะ
‎นั่นสิ
‎ทำตัวไม่ถูกเลย
‎ฉันจะกลับบ้านแล้ว
‎ฉันมีอะไรอยากให้เธอดู
‎ถ้าความคิด
‎ว่าเธอนั้นโดดเดี่ยว
‎ทำให้ใจเธอเจ็บปวดเช่นกัน
‎ทุกครั้งที่เธอเดินออกจากประตู
‎หากแม้เพียงยิ้มก็รู้สึกฝืนใจ
‎การรู้ว่าเธอใจอ่อนเพียงใด
‎เธอน่าจะเก็บมันฝังลึกไว้ข้างใน
‎เช่นคนโง่
‎เดี๋ยวนะ
‎เดี๋ยว นี่มัน...
‎มีอะไรเหรอ
‎ฉันเช่าที่นี่อยู่น่ะ
‎คือ...
‎คือแบบว่า...
‎ทำไมนายมาอยู่นี่ล่ะ
‎อ๋อ
‎ก็คือว่าฉันชอบอพาร์ตเมนต์นี้ ‎มาตลอดเลย
‎มันว่างอยู่ ‎แล้วฉันพอจ่ายค่าเช่าไหวน่ะ
‎ก็เลยเซ็นสัญญา
‎ฉันเพิ่งนึกออก
‎ไม่รู้จะบอกอะไรก่อน
‎เพราะมีหลายเรื่องเหลือเกิน ‎ที่ฉันอยากบอกนาย
‎แต่เพิ่งนึกขึ้นมาได้น่ะ
‎ฉันดีใจมากที่เราได้เจอกันอีก
‎- อะไรน่ะ ‎- เดี๋ยวก่อน
‎(ขอลางานสามวันค่ะ)
‎จะทำกิมจิจีเกกันก่อนใช่ไหม
‎ใช่
‎กิมจิจีเกกับผัดเผ็ดหมู
‎ทำข้าวห่อไข่ด้วยเถอะ ฉันทำเป็นนะ
‎แหม แบบนั้นฉันว่าจะวุ่นวายไปนะ
‎ฉันทำเอง เธอไปพักเถอะ
‎ไม่เอาหรอก มีที่ต้องทำตั้งเยอะแยะ
‎น่าจะซื้อกระเทียมสับมาด้วย ‎กระเทียมนี่...
‎เดี๋ยวฉันสับเอง
‎แต่นี่มัน...
‎- งั้น... ‎- กระเทียมสับ...
‎เดี๋ยวฉันสับกระเทียมเอง
‎แต่ว่า...
‎แน่ใจนะว่าทำทั้งหมดเองคนเดียวได้
‎อือ เปลี่ยนชุดแล้วทำตัวสบายๆ เถอะ
‎งั้นก็ได้
‎ฮยอนอู นายเปิดน้ำเหรอ
‎ว่าไงนะ
‎นายเปิดน้ำในครัวเหรอ
‎ใช่
‎ถ้าทำแบบนั้น ‎น้ำในห้องน้ำจะเย็นเจี๊ยบน่ะสิ
‎ดื่ม
‎ขอบคุณสำหรับอาหารนะ
‎อร่อยไหม
‎อร่อยมากเลย
‎ตอนฉันอยู่ที่นี่
‎มีราขึ้นเป็นแถบเบ้อเริ่ม ‎ตรงผนังด้านนั้นด้วย
‎นายไม่รู้ว่าน้ำร้อน
‎จะไปไม่ถึงห้องน้ำ ‎ตอนเปิดน้ำในห้องครัวนี่นะ
‎นั่นสิ เข้าใจแล้ว ‎ว่าเป็นเพราะนายอยู่คนเดียว
‎คงไม่เคยพาแฟนมาบ้านเลยล่ะสิ
‎ช่วยเลิกมองโน่นมองนี่ ‎แล้วกินอย่างเดียวได้ไหม
‎ก็กินอยู่ไง
‎- มีข้อความใหม่ มีข้อความใหม่ ‎- แป๊บหนึ่งนะ
‎มีข้อความใหม่ มีข้อความใหม่
‎รูปพวกนี้อะไรเนี่ย
‎(มีซูเบเกอรี่)
‎ฉันมีความทรงจำแสนสุข ‎อยู่แค่นิดเดียวน่ะ
‎แต่บางเรื่อง
‎ฉันจำรายละเอียดไม่ได้ ‎มันก็น่าหงุดหงิดนะ
‎เหมือนไม่ใช่ความทรงจำฉันเลย
‎แทบไม่อยากเชื่อเลยว่า ‎ฉันเคยสัมผัสช่วงเวลาแบบนั้นด้วย
‎ฉันถ่ายรูปพวกนั้นไว้จะได้ไม่ลืม
‎นายทำฉันกลัวนะ
‎อย่างกับแม่ฉันเลย
‎ยังกลัวฉันอยู่ไหม
‎หือ
‎ก็ตอนเจอกันครั้งแรกเธอกลัวฉันนี่นา
‎แล้วตอนนี้ล่ะ
‎ยังไม่กลัวเหรอ
‎จับฉันให้ได้สิ
‎รู้สึกถึงรักฉันไหม
‎ถึงแม้ว่า
‎ฉันจะซ่อนมันจากเธอ
‎ถ้าเธอรู้สึกถึงมันได้
‎แปลว่าเธอเองก็ซ่อนมันไว้ด้วยใช่ไหม
‎รู้สึกถึงรักฉันไหม
‎ตอนไหนที่เธอ
‎รู้ว่าใช่ล่ะ
‎ถ้าเธอรู้สึกเหมือนกัน
‎ก็จงโปรด
‎บอกฉันมา
‎ถ้าเกิดฉันพูดขึ้นมา
‎- เสร็จหรือยัง ‎- อย่างระวัง
‎- แต่จริงจังล่ะ ‎- อ่านจบหรือยัง
‎- เหลืออีกประมาณสามหน้า ‎- เธอจะรู้สึกเช่นไร
‎โธ่ อ่านช้าชะมัดเลย
‎- สมัยนายเป็นพวกเด็กเกเร ‎- ถ้าเกิดฉันพูดขึ้นมาเฉยๆ
‎- ตอนที่ยังคุยเรื่องอื่นล่ะ ‎- นายขี่มอเตอร์ไซค์แบบเด็กพวกนี้ไหม
‎- ก็เคยอยู่ ‎- แล้วเธอจะตอบอย่างไร
‎เธอจะยอมรับฉันไหม
‎- มีสาวซ้อนท้ายด้วยไหม ‎- ตอนนี้
‎- ไม่มี ‎- เห็นแล้วใช่ไหม
‎- โกหกชัดๆ ‎- ฉันบอกเธอไปหมดแล้ว
‎- จั๊กจี้น่ะ ‎- ถ้าเธอยังไม่รู้
‎ให้ฉันลืมมันอีกทีไหม
‎เอาเล่มที่อ่านจบแล้วมาหน่อย
‎อือ
‎ไม่อยากเห็นพี่อึนจาอยู่แบบนั้นเลย
‎แม่ฉันดีกับเธอมากเลยนะ
‎แม่อยากเห็นพี่อึนจาแต่งงานกับคนดีๆ
‎แล้วก็มีครอบครัวดีๆ
‎ฉันถึงกับเคยบอกเธอไปด้วย ‎ว่าจะไม่เจอหน้าเธออีก
‎แต่เธอก็ยืนยันจะแต่งงาน ‎กับตาแก่ลูกติดนั่น
‎ไปเถอะ เดี๋ยวฉันรอนี่แหละ
‎ไปด้วยกันไม่ได้เหรอ
‎ไปด้วยกันเถอะ
‎คราวหน้านะ
‎ไปเลยสิ
‎ไปเถอะ
‎นายไปเถอะ
‎ไม่เอา เดี๋ยวฉันรอนี่แหละ
‎ไปด้วยกันเถอะน่า
‎(ร้านบะหมี่กึมอี)
‎เชิญนั่งค่ะ
‎นี่ ตายแล้ว
‎ฮยอนอูเหรอ
‎ฮยอนอูใช่ไหม
‎ครับ พี่อึนจา ผมฮยอนอูเอง
‎ตายแล้ว นายเต้าหู้
‎โอ๊ยแหม
‎ตายจริง หล่อขึ้นเป็นกองเลยนะเรา
‎โอ๊ยตายแล้ว นั่งก่อน นั่งตรงนี้นะ
‎หาฉันเจอได้ยังไง
‎มีซูน่ะ...
‎มีซูไม่อยากมาด้วยใช่ไหม
‎คุณป้าคะ
‎คุณป้าคะ เธอแย่แล้วค่ะ
‎- ตายแล้ว ‎- เธอจะโดนเล่นงานน่ะค่ะ
‎หยุดตรงนั้นเลย
‎- มานี่ ‎- โอ๊ย เจ็บนะ
‎- ปล่อย ‎- เจ็บนะ
‎พูดสิว่าขอโทษ ก้มหน้า
‎พูดสิว่าขอโทษ
‎ขอโทษค่ะ
‎ยัยนี่ใครกันน่ะ
‎"ยัยนี่" เหรอ ฉันเนี่ยนะ
‎เธอนี่มัน...
‎มีซู...
‎กะแล้วว่าพี่ต้องอยู่แบบนี้
‎จำน้าตัวเองไม่ได้หรือไง
‎"น้า" เหรอ
‎จับได้ว่าสูบบุหรี่น่ะ
‎เอาเถอะ
‎แม่เธอน่ะ ‎เคยเป็นเชฟที่เก่งที่สุดในโลกนะ
‎ตอนนี้ต้องติดแหง็ก ‎ทำบะหมี่ทั้งวันก็เพราะเธอนั่นล่ะ
‎รู้ตัวบ้างไหม
‎เข้าใจไหม ไม่เป็นไรน่า
‎พี่ทนทำไม
‎น้องสาวฉัน...
‎ให้ตายสิน้องสาวฉัน
‎ทำไมปล่อยให้เด็กนี่ ‎เป็นตัวถ่วงแบบนั้นล่ะ
‎พี่อึนจาที่ฉันรู้จักหายไปไหน
‎ทนเรื่องบ้าๆ แบบนี้ทำไม
‎เรียบร้อย ใช่ อันนั้นแหละ
‎เอาล่ะ กินกันเถอะ
‎นี่กิมจิอายุสองปีเลยนะ
‎ฉันให้แต่คนพิเศษไม่กี่คนเท่านั้น
‎เดี๋ยวห่อให้เอากลับบ้านไปด้วย
‎หมดแล้วเติมได้นะ กินให้จุใจไปเลย
‎นี่
‎กินกันเถอะ
‎กินสิ
‎ขอบคุณค่ะ
‎อร่อยเนอะ
‎อร่อยจัง
‎อร่อยจริงๆ ครับ
‎เอาพริกไทยเพิ่มไหม
‎กินกับกิมจิสิ
‎เหมือนพี่อึนจาจะมองออก ‎ว่าเราคบกันอยู่นะ
‎คือมันก็ไม่ได้ผิดอะไร ‎แต่ทำไมพี่อึนจาไม่ถามนะ
‎ถึงพี่อึนจาไม่รู้ก็ไม่สำคัญหรอก
‎ฉันไม่อยากทำอะไรที่เธอไม่ต้องการไง
‎ฉันจะขัดใจมากๆ ‎กับเรื่องนั้นถ้าฉันมีอคติ
‎มีซูๆ
‎อยู่ที่ทำงานหรือเปล่า
‎(เคบีเอส คูล เอฟเอ็ม 89.1)
‎เธอบอกใช่ไหมว่ามีบริษัทสื่อ ‎หรืออะไรที่อยู่ด้านบนออฟฟิศเธอน่ะ
‎เราต้องการพนักงานพาร์ตไทม์ ‎มาทำวิดีโอถ่ายทอดสดรายการวิทยุเรา
‎ฉันรู้จักคนที่ถนัดด้านนี้นะ
‎อ๋อ แล้วหล่อไหม
‎อย่าจีบเขาจะดีกว่านะ
‎อ๋อ ก็ได้
‎ไอ้นี่หนักจัง
‎นายทำอะไรอยู่เหรอ
‎ฉันเตรียมล้างฟิล์มอยู่น่ะ
‎นี่ฮยอนอู
‎นายว่าเสื้อยืดเป๊ปซี่ ‎ที่ฉันใส่ตัวนี้เป็นยังไงบ้าง
‎เธอใส่แล้วสวยดี
‎แล้วจะยกให้ฉันไหม ‎ถ้าบอกว่าฉันอยากได้
‎ได้อยู่แล้ว
‎ฉันถ่ายเก่งเนอะ
‎ยิ้มหน่อย
‎อะไร อะไรเนี่ย
‎ฉันอยากถามคำถามนี้มาตลอดเลยนะ
‎นายสามารถ
‎ยิ้มแบบนั้นได้ยังไง
‎แต่ฉันก็สงสัยเสมอว่า
‎"นั่นคือรอยยิ้มจากใจหรือเปล่า
‎หรือแค่ฝืนยิ้มไป"
‎ก็แค่พูดไปเรื่อยน่ะ
‎เวลาที่เราจนตรอก ‎คนอื่นๆ ก็ดูจนตรอกด้วย
‎แล้วเราก็จะกังขากับทุกเรื่อง
‎ถ้าตอนแรกฉันมีมาก ‎ฉันก็คงอยากได้เพิ่มอีก
‎แต่ฉันต้องการ ‎แค่อย่างสองอย่างที่รักสุดหัวใจ
‎เธอเป็นสิ่งนั้นสำหรับฉัน
‎ว่าต่อสิ
‎อย่างน้อยสำหรับฉันแล้ว
‎เธอเป็นคนสุดวิเศษเกินบรรยาย ‎ในโลกกว้างๆ ใบนี้เลย
‎โอ๊ย หวานจัง
‎หวานจนเวียนหัวเลยล่ะ
‎กาแฟอร่อยสุดก็ตอนร้อนและหวานนี่แหละ
‎เข้าไปสิ
‎หา
‎เข้าไปข้างในสิ จะได้เห็น
‎แต่งงานกันดีไหม
‎พวกผู้ชายคงรู้สึกแบบนี้แน่เลย
‎ฉันพูดไปโดยไม่รู้ตัว ‎ตอนเห็นนายเข้าไปน่ะ
‎ล้อเล่นนะ ลืมที่ได้ยินไปเถอะ
‎เข้าไปกัน
‎แถวบ้านเก่าคุณ ‎เคยมีอพาร์ตเมนต์อยู่ตรงนี้
‎แล้วก็ร้านทำผมตรงนี้
‎ตอนนี้มีตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ ‎อยู่ตรงที่ที่เคยเป็นร้านเบเกอรี่
‎ถ้าเลี้ยวขวาข้างๆ ร้านสะดวกซื้อ ‎แล้วเดินต่อ
‎จะเห็นร้านหัวมุมเก่า จำได้หรือเปล่า
‎คุณพูดเรื่องอะไรอยู่เหรอคะ
‎นี่ผม...
‎ผมไม่ได้บอกเหรอ
‎อ๋อ ยังไม่ได้บอกล่ะมั้ง
‎ผมจะซื้อร้านนี้น่ะ
‎จะเปลี่ยนเป็นร้านเบเกอรี่ ‎ที่สอนทำอาหารด้วย
‎ห้องเรียนควรจะใหญ่หน่อย ‎และร้านนี้ก็กว้างขวางพอ
‎คุณเริ่มตรงนี้ได้
‎อะไร
‎ตกหลุมรักผมหรือไง
‎ผมจะทำให้คุณหัวเราะ ‎แล้วก็ยิ้มแบบนี้แหละ
‎จะทำให้คุณตกหลุมรักผมจริงๆ ให้ได้
‎เจ้านายคะ เชยชะมัดเลยค่ะ
‎ฮยอนอู
‎เอามาคืนครับ
‎ครับ วางไว้ตรงนั้นแหละครับ
‎- โชคดีนะครับ ‎- เช่นกันครับ
‎สวัสดีครับ
‎เฮ้ย ทำไมไม่รับสายฉันวะ
‎เดี๋ยวนี้จำวันจำคืนได้บ้างไหมเนี่ย
‎บอกแล้วไงว่าไม่ต้องติดต่อมา
‎เพื่อนเอ๊ย ดูท่าเดี๋ยวนี้ ‎นายคงใช้ชีวิตปกติธรรมดาแล้วสินะ
‎วันนี้ครบรอบสิบปี ‎ที่จองฮยอบตายนะรู้ไหม
‎นี่ ใครจะลืมก็ช่างมัน ‎แต่นายต้องจำให้ได้นะ ฮยอนอู
‎เราจะไปกันตอนบ่าย ฉันจะรอนาย
‎เฮ้ย ทำให้เร็วๆ ล่ะ
‎- โธ่เว้ย อย่ามากวนตีนฉันสิวะ ‎- บ้าชะมัด วันนี้นายไม่ทำอะไรเลยนะ
‎- ปล่อยเลย พวกนายเป็นบ้าอะไรกันวะ ‎- คนอื่นทำไม่ได้เหรอ ฉันเหนื่อยแล้ว
‎- งั้นเป่ายิงฉุบกัน ‎- ออกค้อนเว้ย
‎- มาเลย ‎- ก็ได้
‎ต้องทำกันทุกคนนะ
‎พร้อมนะ เป่ายิง...
‎- เป่ายิงฉุบ ‎- มาเลย เป่ายิงฉุบกัน
‎ช่างหัวมันเถอะ
‎- เป่ายิงฉุบ ‎- เป่ายิงฉุบ
‎- กระดาษ
‎- แม่งเอ๊ย ‎- ไอ้โง่
‎นี่
‎แกน่ะ
‎บ้าจริง...
‎ให้ตายสิ
‎ฉิบหายแล้วว่ะพวก เธอเห็นฉันแล้ว
‎ทำอะไรอยู่ล่ะ
‎ผมสอบวัดระดับ ‎แล้วเข้ามหาวิทยาลัยครับ
‎ตอนนี้ทำงานแล้วครับ
‎ถ้าจองฮยอบยังอยู่
‎เขาก็คงทำงานที่บริษัทสักแห่ง
‎แค่การที่พวกเวรอย่างแกสุขสบาย ‎ไม่ได้อยู่หลังลูกกรง...
‎ฉันก็โกรธจนตัวสั่นแล้ว
‎พวกแกไม่ควรได้ดี
‎คนอย่างพวกแกน่ะ น่าจะพิการไปซะ ‎จะได้ทำแบบนี้กับคนอื่นไม่ได้
‎ผมไม่ได้ทำจริงๆ นะครับ
‎ผมไม่ได้ทำ เชื่อผมเถอะครับ
‎ผมเสียใจครับ
‎ฉัน...
‎ไม่สนหรอกนะ
‎ตอนตายแกก็ไปบอกจองฮยอบเองแล้วกัน
‎ฉันไปล่ะ
‎บ้าจริง
‎อยู่ไหนเหรอ ‎ฉันรออยู่ข้างนอกนะเพราะฝนจะตกแล้ว
‎เธอเป็นแฟนฮยอนอูสินะ
‎คือว่า...
‎นี่โทรศัพท์ฮยอนอูไม่ใช่เหรอคะ
‎เขาลืมโทรศัพท์ไว้ในรถฉันน่ะ
‎ว่าแต่ว่านาย...
‎ทำไมเธอพูดเป็นกันเองกับฉันล่ะ
‎รู้จักกันหรือไง
‎อ๋อ
‎แม่สาวร้านเบเกอรี่สินะ
‎ไอ้บ้าฮยอนอูไม่บอกอะไรฉันเลยแฮะ
‎อยู่นี่เอง
‎วันนี้ยุ่งเหรอ ไปทำอะไรมา
‎อ๋อ
‎ไปบ้านป้า ไปหาย่าฉันน่ะ
‎น่าจะบอกฉันก่อนนะ
‎ขอโทษที วันนี้ฉันใจลอยไปหน่อย
‎ฮยอนอู
‎เราต้องย้ายแล้ว
‎เจ้าของจะทำธุรกิจใหม่ ‎หรืออะไรนี่แหละ
‎แล้ว...
‎เราจะไปไหนล่ะครับ
‎นายก็รู้สึกแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
‎ฉันชักจะเบื่อเรื่องนี้แล้วนะ
‎อย่างกับเราจะมีปัญญาหาออฟฟิศใหม่
‎แล้วก็จ่ายค่าเช่าไปเรื่อยๆ
‎แต่นายไม่คิดเหรอว่าไม่ยุติธรรม
‎แล้วเรื่องสถานีวิทยุล่ะ ‎เดี๋ยวต้องเริ่มทำแล้วนี่ครับ
‎งานนั่นนายเป็นคนหามาเอง ‎ไม่เป็นไรหรอก
‎เป็นยังไง เริ่มหาออฟฟิศใหม่หรือยัง
‎ยังเลยครับ
‎อ๋องั้นเหรอ ขอโทษทีนะ
‎ไม่เป็นไรหรอก คุณยังหนุ่ม ‎ตั้งต้นใหม่อีกครั้งได้อยู่แล้ว
‎ผมต้องไปแล้ว
‎อือ
‎ตอนเด็กๆ มีซูเป็นยังไงเหรอ
‎สมัยเด็กเธอก็สวยหรือเปล่า
‎ฉันว่าตอนนั้น ‎เธอก็งามระเบิดแหงเลยใช่ไหม
‎ผมจำไม่ได้ครับ
‎- พูดว่า "ขอบคุณ" สิ ‎- ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณครับ
‎ครับ
‎ตกใจหมด
‎ถึงแล้วล่ะ
‎ขึ้นไปดูชั้นสองสิ
‎แต่นแต๊น
‎- ขอบคุณสำหรับอาหารนะ ‎- อือ
‎อร่อยไหม
‎อร่อยสิ
‎- เธอกินด้วยสิ ‎- อือ
‎วันนี้น่ะ
‎ฉันไปหาพี่สาวจองฮยอบมา
‎หา
‎เธอรู้ได้ยังไง
‎แต่พี่สาวเขาย้ายไปแล้วน่ะ
‎เพื่อนบ้านไม่มีใครรู้เลย ‎ว่าย้ายไปไหน
‎ฮยอนอู
‎นายไม่ต้องไปหาเธออีกแล้วนะ
‎- เหมือนคราวก่อน... ‎- เธอรู้เรื่องที่นั่นได้ยังไง
‎ก็แทซองน่ะ...
‎บ้าเอ๊ย
‎ฉันว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนะ
‎อะไรล่ะที่เรียบร้อย
‎ฉันถามว่าอะไรเรียบร้อย
‎อย่างกับฉันจะหนีพ้น
‎เธอรู้ทุกอย่างแล้วนี่
‎อย่าไปนะ
‎ไม่ควรไป
‎เธอจะเป็น...
‎เพียงคนเดียว
‎ในโลกนี้ ‎ที่ไม่รู้เรื่องนี้ไม่ได้หรือไง
‎เธอเชื่อใจฉันไม่ได้หรือไง
‎ยังไงล่ะ
‎ก็นายไม่บอกฉัน
‎ช่างเถอะ
‎ฉันจะลืมทุกอย่าง
‎ฉันจะลืมให้หมด ‎นายก็ควรทำเหมือนกัน แล้วก็...
‎แล้วตอนนี้ฉันควรอธิษฐานอะไร
‎ฉันน่ะ
‎ฉันอธิษฐานเสมอให้พระเจ้า ‎ปล่อยฉันให้ได้ใช้ชีวิตปกติ
‎อธิษฐานอย่างสิ้นหวังสุดๆ
‎แล้ว...
‎นายจะโอเคเมื่อไหร่ล่ะ
‎จะกังวลแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
‎หา
‎นายกลิ่นเหมือนไอ้พวกบ้านั่น ‎รู้ตัวไหม
‎เหม็นบุหรี่ไง
‎ไอ้ฉิบหาย นี่แกบ้าหรือไงวะ หา
‎เจ้าของสำนัก ‎ไม่ปล่อยผ่านไปเฉยๆ แน่ใช่ไหม
‎บ้าหรือไง
‎ประสาทกลับแล้วหรือไง
‎ใช้ชีวิตแบบคนธรรมดางั้นเหรอ หา
‎ชีวิตมันตลกนักใช่ไหม
‎ไอ้เวร
‎ฉันเห็นคนตายตอนทำตัวเหลวไหล ‎ฉันเลยไม่เหลวไหลสนุกไปวันๆ อีกแล้ว
‎"เหลวไหล" งั้นเหรอ ‎ไอ้เวร แกพูดอย่างนั้นจริงเหรอ
‎เออ มันก็แค่นั้นแหละ
‎ไม่ไปตีกับใครก็ไปขโมยของเขา
‎แต่ว่านะ
‎คนที่ไปด้วยกันวันนั้น ‎ตอนนี้มีใครโอเคบ้าง
‎ไม่เลย เราไม่โอเคกันสักคน
‎รู้ไหมว่ามันแปลกตรงไหน
‎ฉันว่าเราทำพลาดเหมือนกันหมด
‎แต่มีแกคนเดียวที่ได้รับการอภัย
‎คิดว่าทำไมเป็นแบบนั้นล่ะ
‎เพราะหน้าตาแกงั้นเหรอ
‎ไอ้บ้าเอ๊ย อยากโดนอัดเละหรือไง
‎คนไม่ควรมองหน้า แต่มองที่มือแก ‎เพราะแกใช้มือทำชั่วไงล่ะ
‎ไอ้ระยำเอ๊ย
‎แม่งเอ๊ย
‎ไอ้หน้าตัวเมีย แม่งเอ๊ย
‎ไอ้หน้า...
‎ไอ้ชั่ว
‎พี่ฮยอนอู
‎บาดเจ็บเหรอคะ
‎เป็นอะไรไหม
‎ถามอะไรหน่อยสิ
‎คือ...
‎พี่กับน้ามีซู
‎ไม่ได้คบกันแล้วใช่ไหม
‎งั้นฉันถามอะไรเธอบ้างสิ
‎อือ
‎ทำไมเธอใจร้ายกับแม่จังล่ะ
‎อึนจาเหรอ
‎โธ่ ทำไมถามแบบนั้นล่ะ
‎จะทำยังไงถ้าแม่เธอเกลียดเธอ
‎ผู้หญิงนั่นเหรอ
‎เกลียดฉันเนี่ยนะ
‎ไม่มีทางหรอก
‎เพราะว่า...
‎ฉันคือทุกอย่างของเธอน่ะ
‎จะว่าไป
‎พี่กับน้าคบกันอยู่หรือเปล่า
‎เปล่าใช่ไหม
‎ใครมาน่ะ
‎มาแล้ว
‎ฮยอนอูเองเหรอ
‎ฮยอนอู
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ผมแวะมาเพราะหิวน่ะครับ
‎ดีใจที่นายมานะ
‎กินเถอะ
‎ขอบคุณครับ
‎อร่อยมากเลย
‎อ้าว
‎ไง
‎สวัสดีครับ
‎ว่าไง
‎มีอะไรเหรอ
‎ผมลืมของไว้ในออฟฟิศ ‎ขอไปเอาแป๊บหนึ่งได้ไหมครับ
‎ฉันยุ่งอยู่นะ
‎อะไรล่ะ เดี๋ยวเอาไปให้ทีหลัง
‎คือว่า...
‎เป็นรูปน่ะครับ ‎แต่ผมต้องการตอนนี้เลย
‎อ๋อ
‎รูปนั้นเอง
‎อยู่ที่บ้านฉันน่ะ
‎ครับ
‎ขอโทษทีนะ ฉันนึกว่า...
‎ฉันนึกว่านายทิ้งแล้ว
‎ผมไม่ชอบคุณเลยครับ
‎แต่ฉันชอบนายนะ
‎แต่นายจริงจังแถมหดหู่เกินไป ‎คุณมีซูก็เหมือนกัน
‎ฉันว่าเธอควรจะได้คนที่ทำให้เธอ ‎สดใสขึ้นมาได้สักหน่อยนะ
‎คนเรานานๆ ทีก็ต้องผ่อนคลายบ้างน่า
‎อย่างที่เคยแจ้งไว้ เราจะเริ่มทำ ‎วิดีโอรายการวิทยุกันครับ
‎คุณจะได้เห็นผู้จัดรายการพูดคุย ‎ไม่ใช่แค่ฟังเสียงเพียงอย่างเดียว
‎ตอนคุณฟังรายการของเรา
‎เคยสงสัยไหมครับว่าตอนที่ยูยอลพูด
‎เขานั่งยังไง ‎หรือทำอะไรอยู่ตอนเปิดเพลง
‎- ขอเจอมีซูได้ไหมครับ ‎- หรือแขกรับเชิญ
‎- แต่งตัวยังไง ‎- หา
‎ถ้าผมตามไปผมจะได้เจอเธอไหมครับ
‎จะตามฉันไปเหรอ
‎แล้วเจอกันนะ
‎เมื่อความมืดมิดเกิดขึ้นกับฉันเงียบๆ
‎ในช่วงสิ้นฤดูใบไม้ร่วง
‎ฉันฝันถึงวันแรกของฤดูใบไม้ผลิ
‎ฉันไม่เห็นเธอ
‎เพราะเธอนั้น
‎ช่างห่างไกลเหลือเกิน
‎แต่ฉันยังคงดูแลสวนดอกไม้ของฉัน
‎ฤดูใบไม้ร่วงกำลังผันผ่าน
‎และฤดูหนาวใกล้เข้ามา
‎- แต่ฉันจะไม่ลืม ‎- มีซู
‎แสงแดดฤดูใบไม้ผลิ
‎มีซู
‎หิมะกำลังตกหนัก
‎- ราวกับจะ ‎- ขึ้นมาสิ
‎ฝังทั้งโลกไว้
‎และขจัดแสงแดด ‎แม้เพียงเล็กน้อยที่มีไป
‎แต่ในดินแดนไกลโพ้น ‎ฤดูใบไม้ผลิยังคงอยู่
‎โอ้ ความรัก
‎เมื่อฉันหลับตาลง
‎แล้วคิดถึงภาพเธอ
‎- ฉันโบยบิน ‎- ให้ตาย
‎- แหม หมอนั่นกัดไม่ปล่อยเลยนะ ‎- ถึงแม้จะไร้ปีก
‎เมื่อฉันหลับตาลง
‎- ให้ผมจอดสักแป๊บไหม ‎- แล้วคิดถึงภาพเธอ
‎แม้จะไร้...
‎- ค่ะ ‎- เสาเรือ
‎ฉันรักเธอ มีซู
‎ฉันรักเธอ
‎อย่าวิ่งเลยฮยอนอู
‎อย่าวิ่งเลยนะ
‎เจ็บเปล่าๆ
‎ทำไมถึงอยากดื่มโซจูกับโดนัทล่ะ
‎ไม่มีอะไรหรอก ‎แค่ไม่ได้กินโดนัทมาตั้งนานแล้ว
‎แต่รสคงไม่เหมือนสมัยก่อนนะ ‎เพราะฉันมี...
‎ส่วนผสมไม่ครบน่ะ
‎ขอบคุณสำหรับโดนัทค่ะ
‎กินให้หมดเลย
‎เห็นไหม รสชาติไม่เหมือน ‎โดนัทที่ฉันเคยทำล่ะสิ
‎โธ่เอ๊ย
‎ทุกอย่างในโลกนี้เปลี่ยนไป
‎เว้นแต่รสชาติแบบนี้แหละ
‎- รสเหมือนเดิมเหรอ ‎- อือ
‎แป๊บนะ เดี๋ยวฉัน...
‎โดนัทกินกับกาแฟอร่อยสุดนะ
‎เดี๋ยวชงกาแฟก่อน
‎อะไรเหรอ
‎เปล่า
‎แค่นึกถึงวันเก่าๆ น่ะ
‎แบบว่าตอนที่นายเต้าหู้ ‎ฮยอนอูเคยอยู่ด้วยน่ะ
‎นั่นสินะ
‎ฮยอนอูสัญญากับฉันว่าจะกลับมา
‎เปิดร้านเบเกอรี่ให้ฉัน
‎เมื่อไหร่
‎วันก่อน ดูเหมือนหมอนั่น ‎โดนชกหน้ามาซะบวมฉึ่ง
‎เขาแค่มากินแล้วก็ไปน่ะ
‎ปรากฏว่าฉันเคยบอกไปว่าฉันเชื่อเขา
‎หลายปีก่อนฉันบอกว่าฉันเชื่อเขา
‎จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพูดออกไป
‎ตั้งแต่ย่าเขา ป้าเขา แม้กระทั่งครู
‎ไม่มีใครเชื่อเขาเลย
‎แต่ตอนนั้นฉันพูดไปแบบนั้น
‎จำไม่ได้ด้วยว่าพูดออกไป
‎แต่เขายังจำได้แล้วก็แวะมา...
‎(เคบีเอส คูล เอฟเอ็ม 89.1)
‎สวัสดีครับ
‎เหลือเชื่อจริงๆ
‎ไปแต่งหน้าให้เสร็จไม่ดีกว่าเหรอ
‎เราต้องใช้ช่างแต่งหน้าแล้ว
‎ตรงนี้แก้ไปแล้วนะคะ
‎คุณไม่จำเป็นต้องอ่านตรงนี้ค่ะ
‎- นี่ คุณฮยอนอู ‎- ครับ
‎- คุณไปเตรียมตัวได้แล้วล่ะ ‎- ครับ ทราบแล้วครับ
‎อ่านส่วนนี้หลังจากตรงนี้นะคะ
‎- ครับ ‎- โอเคค่ะ
‎เข้ามาได้เลยครับ
‎ยินดีที่ได้พบครับ
‎นั่นเป็นกล้อง ‎ที่ใช้ถ่ายทอดสดสินะครับ
‎แต่รายการวิทยุนี่ ‎ต้องถ่ายทอดสดเป็นวิดีโอด้วยเหรอ
‎อ๋อ จะเหมือนกับ ‎การถ่ายภาพเป็นชุดๆ ครับ
‎แล้วเราจะถ่ายแบบถี่ๆ ติดต่อกัน ‎มันจะเป็นภาพชุดที่ต่อเนื่องกัน
‎เลยจะรู้สึกต่างจากวิดีโออื่นๆ ‎ที่คุณเห็นครับ
‎วันนี้เป็นวันแรก ‎ของการถ่ายทอดสดวิดีโอรายการเรา
‎มีอะไรอยากฝากถึงใครไหมครับ
‎เชื้อไฟในตัวเธอ
‎และฉันจะพยายามช่วยเธอ
‎คุณนึกถึงชื่อใครครับ
‎อาจเป็นคนที่อยากรู้จักมากขึ้น ‎คนที่คุณคิดถึง
‎หรือคนที่คุณพบหน้าพบตาทุกวัน
‎แต่ก็อดคิดถึงไม่ได้
‎คิมเซอิน ควอนเยจี พัคซงอี
‎แล้วก็คิมมีซู
‎บางทีชื่อที่เราทะนุถนอม ‎ที่สุดในดวงใจก็อาจเป็นเหมือนไดอารี่
‎บันทึก และข้อความ ‎ทรงคุณค่าในชีวิตเราครับ
‎มีความสุขกับแสงแดด สีเขียวสวยสด ‎และพลังงานให้เต็มที่
‎ผมขอเรียกชื่อนับพันๆ ‎และความทรงจำแสนวิเศษในใจผม
‎มิวสิกอัลบั้มของยูยอล เพลงแรกครับ
‎และเติมเชื้อไฟในตัวเธอ
‎และฉันจะพยายามช่วยเธอ
‎(หนุ่มศตวรรษที่ 20)
‎(เคบีเอส คูล เอฟเอ็ม 89.1)
‎น้ำตานองอาบหน้าเธอ
‎ตอนสูญเสียสิ่งที่ ‎ไม่สามารถทดแทนได้ไป
‎น้ำตานองอาบหน้าเธอ
‎และฉัน
‎น้ำตานองอาบหน้าเธอ
‎ฉันสัญญาว่าจะเรียนรู้ ‎จากความพลาดพลั้ง
‎น้ำตานองอาบหน้าเธอ
‎และฉัน
‎แสงสว่างจะนำทางเธอกลับบ้าน
‎และเติมเชื้อไฟในตัวเธอ
‎และฉันจะพยายามช่วยเธอ
‎(ตัวละคร องค์กร สถานที่ ‎เหตุการณ์และลัทธิความเชื่อ)
‎(ในภาพยนตร์นี้เป็นสิ่งสมมติ)