PTASIA WYSPA
CUKIER
Pyszne robaczki.
Hej, Alex, jak tam podróż do roboty?
Nie mogę narzekać.
- Jakoś go to nie powstrzymuje. - No nie?
Szybko nam dziś poszło.
KOCHAMY CZERWONEGO
Czerwony był moim uczniem.
KOCHAMY CIĘ, CZERWONY
Ale nie wiem, o co chodzi z tym dabem.
Mamo, mamo, zrobiłaś zdjęcie?
Jesteśmy na miejscu.
NADGRYZIONE JABŁKO OTWARTE
Ptaszki na niebie lecą dziś
Do swojego celu
Dzisiaj nauczymy się o tym, jak Czerwony uratował jajka.
Uwielbiam Czerwonego!
Muszę iść do łazienki!
Czemu nie poszedłeś w procy?
Bomba, jakieś wieści z Wyspy Świń?
- Nie. - Chuck. Jak tam na północy?
- Nic. - Co to?
Nadlatuje ciasto!
- Leci prosto na nas! - Co robimy?
Kryć się!
Że co?
- Dostałem prosto w twarz! - Wybacz, stary.
Tak jest!
Te świnie...
Zapłacą nam...
Za obiad!
Dlatego, że czujemy głód, by odpłacić im...
Pięknym...
Za naleśniki!
Co?
- To Czerwony! - Przepraszam was.
Przejmujemy niebieską linię. Sprawy służbowe.
- Dobra! - Dla ciebie wszystko.
Czerwony!
Zabawne, że nikt cię nie lubił, zanim nie uratowałeś wyspy.
Ale teraz cię kochamy.
Dzięki, że mi o tym przypomniałeś. Gotowi?
- Trzy... - Dwa...
Dwa!
- Bomba, ty masz „jeden”. - No tak.
Jeden!
OSTRY SOS
TACO ŻARŁOKA
Poproszę ostry sos.
Trafiony!
- Bardzo dziękuję. - Czerwony!
Poproszę tego czerwonego. Czerwonego!
Balonik!
Tak, trochę wyżej.
Ale właśnie skakałem!
Kiedy zadzierasz z pisklakami,
szykuj się na bombę.
Gotowy, grubasie?
Tak jest! A ty, większy grubasie?
Skok na bombę! Skok na bombę!
Może się wreszcie wykąpiesz?
Może ty się wykąpiesz?
To może szczypać.
Nic nie widzę!
No to nara!
Głupie ptaszory.
Nie, proszę!
Nie pozwolę ci na to.
Sorki, chłopaki.
Przepraszam pana,
ale to chyba pańskie.
Mój bohater.
Nie. Wystarczy.
„Nie wystarczy”, mówię.
- Leonard? - Trafiony!
Chyba musisz na to...
To nie z Ptasiej Wyspy.
Co to niby jest?
I skąd nadleciało?
Potrzebujemy większej procy.
Kolejny udany dzień w ochronie wyspy.
- Dobra robota. - Tak jest!
Uratowałeś nas, Czerwony.
- Jesteś bohaterem. - Co ja mogę? Taka robota.
Biegnijcie już
i wypatrujcie tymi wielkimi oczami kolejnych psot świń.
Świnie...
- Dorwiemy cię! - Chrum, chrum, chrum!
Urocze brzdące.
Posprzątajmy już te kraby i zabierzmy się za...
No i gotowe.
- Czerwony, co to? - Co, do licha?
Czy to...? Czy to głowa? Co to jest?
- Chyba jakiś liścik. - Może liścik miłosny?
- List w butelce? - A może dżin w butelce.
Nie ma żadnej butelki, więc dajcie sobie spokój.
Drogie ptaki, proponujemy zawieszenie broni.
Możemy pogadać?
Wasz Leonard. Buziaczki.
Chciałbyś!
Może nie wiecie, ale nie jesteśmy idiotami.
Ej!
Drogie ptaki,
jesteście idiotami, ale z tym rozejmem to na poważnie.
ROZEJM!
Złapałem!
- O nie! - Patrzcie!
Pokaż mi to.
- Rozejm, rozejm! - Rozejm ze świniami!
- Rozejm? - Koniec z psikusami!
Co?
Nie, to tylko ich kolejna zagrywka.
Co?
Przecież to wielka ulga!
Komuś jeszcze znudziły się te ciągłe odwety?
Tak! Mnie!
Znudziły? Nie, posłuchajcie.
Pomyśl, ile będzie czasu na rozrywkę.
Chyba mam pewien pomysł.
- Myślisz, że pójdzie? - Chyba się zaciekawił.
Nie, nie. Pracujemy niezmordowanie dzień i noc, by uratować świat.
- Świat nie potrzebuje ratunku. - Jasne, że tak.
Czerwony...
Chodź tutaj. Czego się obawiasz?
Ja? Czego miałbym się obawiać?
- Niczego się nie boję. - Wiesz co?
Przepiszę ci wieczór w towarzystwie twoich kumpli.
- Szczególnie Chucka. - No dalej!
Chodź z nami.
- O czym wy...? Gdzie mam iść? - Nie powiemy, bo ci się nie spodoba.
- Chrum, chrum, chrum! - Chrum, chrum!
Mamy już wszystkie jajka!
Nic na to nie poradzisz, Czerwony.
- Chrum, chrum! - Chrum, chrum!
Śmiejcie się, świnie, bo zaraz będziecie płakać,
- kiedy skopię wam tyłki i odbiorę te kamienie. - Jajka.
- Co? - Znów powiedziałeś „kamienie” zamiast „jajka”.
Przepraszam.
Nie wiem, czemu ciągle zapominam.
No bo to są kamienie.
Nie płacz, Sam-Sam.
Zaraz wracam.
Cześć, tato.
Pożyczę na chwilę moje siostry.
Teraz naprawdę mamy wasze jajka.
I nic nie możesz zrobić, Czerwony.
- Chrum, chrum! - Chrum, chrum!
Śmiejcie się, świnie,
bo zaraz będziecie płakać, kiedy skopię wam tyłki i odbiorę te...
O kurczę.
WYSPA ŚWIŃ
No dobrze, to tylko...
Co nas prawie zabiło? Zamrożona woda?
Na co komu zamrożona woda?
Courtney? Courtney, przynieś mi zdjęcia.
Co, co? A, już idę, już idę.
Dawaj mi to.
Wygląda zimno.
Trzy parasolki w drinku?
Co to za ekstrawagancki szaleniec?
No i po paście.
Mam już tego dość.
Pora na gorący prysznic.
Gotowe.
Dawaj, Zeta. Świetnie ci idzie.
Zeta!
Chodź, malutki. Aportuj.
Aportuj.
Biegnij po kijek.
O rany!
Dłużej nie wytrzymam.
- Jasne, Debbie? - Jasne.
Mam dość życia na zamrożonym lodowcu opanowanym przez foki.
Wystrzelić następną kulę lodową!
- Nie możemy. - Co...?
Torturujesz projektanta.
Halo?
Kończyny mi drętwieją.
Zapomniałam. Lepiej mu przekaż, żeby lepiej celował.
- Pora rozpocząć lepsze życie. - Lepsze życie, nadciągamy!
Zasługuję na cieplutki piasek między moimi pięknymi szponami.
Zasługujesz na jeszcze więcej!
To racja!
No to jesteśmy.
Gotowy? Pora się zakochać!
MINUTOWE RANDKI
Minutowe randki? Nie ma mowy.
Mamy okres godowy.
OKRES GODOWY
Dobra, gołąbeczki. Wiecie, jak to działa.
Kiedy usłyszycie ten dźwięk,
pora przejść do następnego stolika,
gdzie może czekać wasza druga połówka.
- Spadam do domu. - Wykluczone. Nie masz nic do roboty.
CZEŚĆ, JESTEM SAMOTNY
I schowałem przy sobie twoje klucze, ale nie powiem gdzie, jeśli nie zostaniesz.
Pora na imprezkę!
- Siema, jestem Chuck, szybki gracz. Lubisz grać? - No...
Wzięłaś udział w loterii miłosnej i w życiu nie zgadniesz. Wygrałaś! Bo oto jestem.
- Cześć. - Cześć.
Jem ziemię.
Siemaneczko!
Ktoś gotowy na zabawę?
Ja nie.
Nie przyszedłem tu na to przerażające randkowe szaleństwo.
Ten taniec godowy jest specjalnie dla ciebie.
Chętnie czegoś się o tobie dowiem. Jaki znak lubisz najbardziej?
Bo ja ten.
UWAGA TANECZNE RUCHY
Smak może być różny w zależności od zawartości minerałów w glebie.
Wiem, jakie robaki tędy przez nią pełzły
albo jakie chrabąszcze założyły w niej rodzinę.
Jesteś wściekły?
Nie.
- Wyglądasz na wściekłego. - Ale nie jestem.
Może to przez te brwi.
Moje brwi są w porządku. Tak wyglądam i tyle.
Chyba masz naturalnie papuzią minę.
Serio? Coś takiego nawet nie istnieje.
- Super! - Sztućcami. Nie jestem burakiem.
Ale ziemię chętnie jem.
- Dobra. Robaki, ziarno czy śmieci? - Słucham?
Ulubiona karma, głuptasie. Pierwsza myśl. Szybko!
Tosty?
Dobra, tosty.
Ulubiony kolor?
Głupie pytanie. Czerwony.
Jaką miałbyś supermoc, gdybyś mógł?
Moc znikania, i to natychmiast.
Spoko. Co robisz w wolnym czasie?
W zasadzie to nie mam wolnego czasu.
Chronię Ptasią Wyspę przed atakami, a to robota na cały etat.
Słyszałam plotki o rozejmie.
Nie ma żadnego rozejmu. Na ma szans.
Będziesz miał teraz dużo czasu, skoro już nie jesteś potrzebny...
Dobra, koniec rozmowy.
Boisz się rozmawiać o uczuciach?
To, że nie chcę o nich rozmawiać, nie znaczy, że się boję.
- Unika pytań osobistych. Niemiły. - Gada sama do siebie.
- Kłopoty z ambicją. - Nie odpowiada na własne pytania.
- Leworęczna. Pewnie czarownica. - Chyba jesteśmy niedobrani.
Potrzebowałaś do tego formularza?
- Życzę szczęścia przy denerwowaniu innych. - Nie potrzebuję szczęścia, mam wzór.
Dobra. Miłego życia.
- Miłej samotności. - Będzie miła.
No i znika jak statek w ciemnościach.
Bez steru, celu, załogi.
Dobrej nocy!
ROZEJM
PTASI TYGODNIK BOHATER! NIEUDACZNIK IDOLEM TŁUMU
Oferma!
Nieudacznik!
Cześć!
Wiem, że nie zawsze się ze sobą zgadzaliśmy.
Na przykład kiedy chciałeś zjeść nasze młode?
Przychodzę w pokoju.
Aua.
Nie mam ochoty oglądać twojej gęby tak samo jak ty mojej.
Grozi nam niebezpieczeństwo!
- Z twojej strony. - Aua!
Nie, mamy rozejm.
Nie dostałeś wiadomości? Przyczepiłem ją do balonu.
A rzeczywiście!
Chciałeś pogadać.
To nie tak działa rozejm.
Powiedz, co masz powiedzieć, i wynocha.
Czerwony, odkryliśmy trzecią wyspę,
- która chce zniszczyć nas wszystkich. - Trzecią wyspę?
PTASIA WYSPA - WYSPA ŚWIŃ - ?
Dlaczego niby miałbym ci wierzyć?
Nie zauważyłeś niczego dziwnego lecącego z nieba?
Wielkich kul lodu?
Będziesz taka czarowna
Kiedy zasiądziesz, cudowna
Na moim...
Rowerze dla nas obojga
Nie, nic nie widziałem.
Ja widziałem i mogę to udowodnić.
Oddział Kwik!
Co do...?
Hej, hej, dość tego, przestańcie.
Przestańcie.
Trzymasz właśnie zdjęcie Wyspy Orłów,
a to są orły.
Orły? Skąd masz zdjęcia?
Z drona.
- Nas też nim szpiegujesz? - Tak.
Czyli widziałeś mnie, jak...?
Tak, coś obrzydliwego.
To coś ważniejszego niż nasze kłótnie.
Musimy o nich zapomnieć i współpracować.
Żeby uratować cały świat przed zniszczeniem.
Czerwony! Czerwony! Czerwony!
Potrzebujemy bohatera.
Wchodzę w to.
Wspaniale!
Musimy skrzyknąć ekipę.
Skrzykniemy.
Ale to ja tu rządzę.
BOHATER
Ta fucha jest już zajęta.
Tak, przeze mnie.
Spodoba ci się ten gość.
Nie jest najbystrzejszy,
ale brak rozumu nadrabia siłą ognia.
Sto lat!
Mamy problem w wychodku.
Dobra, już idę!
Wyciągamy cię stąd.
Jak?
Tak.
Ekstra!
SPEC OD BOMB
Bomba, co to za hałas?
- Wciąż masz szlaban! - Jestem już dorosły, mamo!
- Uciekajmy. - Wracaj tu, Bomba!
MAMA I BOMBA
Koleś jest tak szybki, że potrafi wyprzedzić czas.
Chuck, organizujemy ekipę.
I chyba nas wybrał!
Dalej, spinać pośladki!
Zgadzam się.
DEMON SZYBKOŚCI
- Świetnie! - Ale jak...?
Pisze się „napad”, nie „napat”. Poprawiłem.
- Spoko, dużo ludzi tak pisze. - Dziękuję.
Masz rację, jest szybki.
Ten z kolei to niezły pajac, ale innego orła nie znamy.
Trafiliście do odpowiedniego orła.
- Mówcie dalej. - Chodzi o ciekawą misję na Wyspie Or...
- Wyspie Orłów? - Tak.
Czyli już...
o niej słyszałeś.
NIEUSTRASZONY WOJOWNIK
Miło było poznać!
Czyli teraz tylko musimy odkryć, jak działa ta wulkaniczna superbroń?
Potrzebujemy jakiegoś magika inżynierii, kujona.
Tak, Chuck. Najwyraźniej masz coś do powiedzenia czy zaśpiewania.
Znam takiego gościa. Tylko że to dziewczyna.
Moja siostra, Srebrna.
Studiuje w Ptasiej Akademii, najlepsza na roku.
- Będzie idealna. - Jasne, że tak!
PTASIA AKADEMIA
- Do zobaczenia w akademiku! - Pa, Ella.
Niezły chwyt!
Najpierw myśleliśmy, że jest dziwna, co nie?
Ale przeskoczyła cztery klasy, zdobyła nagrodę Młodego Inżyniera
- i dostała stypendium na uczelni. - Właśnie kogoś takiego nam trzeba.
Spodoba ci się. Byle nie spodobała się za bardzo.
To moja siostra.
Bo pogruchoczę ci wszystkie kości!
Latający talerz!
Jestem Chuck. Gdzie jest wydział inżynierii?
Dzięki połączeniu ponad 30 jedwabnych, drucianych i bawełnianych włókien
otrzymujemy...
supernić!
Powiedziałam „supernić”!
Chyba „supernic”.
Wiem, co myślisz. Zastanawiasz się, co w niej takiego super?
Świetne pytanie, Mike.
Chodzi o to, że z łatwością utrzyma ciężar o masie o 18 000 kilogramów większej
niż jakakolwiek inna nić znana...
- Budzik. - rodzajowi ptasiemu!
Świńskiemu zresztą też.
Co tam, siostrzyczko?
Chuck?
- Ale super... Fajnie, że... - Ale super... Fajnie, że...
- Miło... Skucha! - Miło... Skucha!
- Skucha! - Skucha, raz, dwa, wygrałam!
- Nie możesz nic mówić, póki ktoś nie powie twojego imienia. - Halo? Jest tu kto?
Halo?
- To ty? - To ty?
To ty.
Moment. Znasz go?
Odpowiedziałbym, ale nie mogę.
Dobra, Chuck, odwołuję skuchę.
To mój najlepszy kumpel, Czerwony. A to cała ekipa.
- Siema. - Ekipa to my.
To Srebrna, najlepszy dzieciak na świecie.
Nie jestem już dzieciakiem.
- Dla mnie zawsze będziesz! - Dobra. Cześć wszystkim.
Wiecie, to chyba nie wypali.
Nie jestem pewien, czy pasujesz do naszej drużyny.
Tak miło mi poznać nie ciebie, a ciebie!
Nigdy wcześniej nie poznałam żadnej świni. Wasza technologia jest oszałamiająca.
- Mogę uścisnąć racicę? - Ależ z chęcią.
Lubię ją.
A to musi być Bomba.
- Skąd wiedziałaś? - Bo masz lont na głowie.
Ale czad!
No i salto.
Podobno jesteś jakimś geniuszem inżynierii czy coś.
Nie lubię się chwalić, ale...
CERTYFIKAT DOSKONAŁOŚCI
Hej, a to kto? I czemu jej imię jest na tylu nagrodach?
BYSTRZACHA
- Cudowne dziecko, nie? - Już nie dziecko.
- Łaskotkowy pociąg do stacji Siostra! - Chuck, nie.
Jestem poważną studentką.
Jestem poważną...
Przestań!
Ale to urocze.
Płyniemy przez ocean, musimy
Machać wiosłem!
Jaja tuż przed nami, więc to
Całkiem proste!
Dorwiemy je, inaczej tata da nam
Niezłą chłostę!
Będziemy jak Czerwony, dla niego wszystko
Jest tak proste!
- Mamy was! - Mamy was!
Udało się.
Ale to było łatwe!
Tak!
Właściwie to aż za proste.
Co masz na myśli?
Zwykle kiedy idzie tak łatwo,
nagle pojawia się jakaś dramatyczna komplikacja.
- Nie łapię. - Ja też.
Trudno to wyjaśnić,
ale to tak samo jak czasem z...
Widzicie? Jak z czymś takim.
Żarty sobie robicie?
NARADA SIŁ SPECJALNYCH
TAJNE SPOTKANIE!
Wybraliśmy was, bo jesteście najlepsi w swoim fachu.
Przynajmniej w okolicy.
Będziecie musieli sprostać
temu wyzwaniu.
- Jak widzicie, to jest wul... - Wulkan.
Mój asystent chciał powiedzieć „wulkan”.
- To ty jesteś asystentem! - Puść!
- Ja jestem liderem. - Ja to wezmę.
Jest to stratowulkan.
Można to poznać po wysokości i wyraźnych stożkach wulkanicznych.
Zapomnij, że mówiłem o wulkanie.
To jest... superbroń!
Dziwne, wygląda zupełnie jak wulkan.
A teraz coś jeszcze straszniejszego.
Oto ich niepoczytalny przywódca!
Skąd to tu się wzięło? Dalej.
- Zdjęcie tyłka. - Dalej.
- Nie, dalej! - Nawet nie wiem, co to ma być.
SAME SŁODKOŚCI
- Courtney! - Sam je zrobiłeś.
To jest ich obłąkany przywódca.
Hej, znasz ją?
Kto, ja? Nie.
Skąd, wykluczone. Na oczy jej nie widziałem.
Kto to jest? Nie mam pojęcia!
- Niezbyt przekonujące, no ale dobra. - Super.
To jaki mamy plan?
Dobra, czeka nas coś takiego.
Krok pierwszy: dotarcie chyłkiem na Wyspę Orłów.
Krok drugi:
włamanie się do superbroni.
WYSPA ORŁÓW
- Czaję. - Dobra, dobra.
I krok trzeci:
dezaktywacja superbroni.
- Kiedy już wejdziemy. - Zero planu.
NIE MAMY PLANU
Miejmy nadzieję, że zanim zniszczą nasze wyspy i wszyscy zginiemy. No i tyle.
- A ja mam kilka pytań. - Po co? Wszystko wyjaśniłem.
- Plan jest niezawodny. - No tak. Jak dostaniemy się na wyspę?
Co to za superbroń i jak ją zniszczyć?
A jeśli chodzi o ucieczkę, jaki mamy plan? To chyba dość istotna kwestia.
Właśnie. Czemu ona nie dowodzi?
Mówiłem, że jest bystra.
Czekajcie sekundę, proszę.
- Mocarny Orle? - Co? Na co tak patrzysz?
Masz mapę Wyspy Orłów?
Co? Nie, nie ma żadnej mapy.
TO JEST MAPA WYSPY ORŁÓW
- O, mapa. - Tak jest, mapa.
- Chcę zobaczyć. - No weź!
Czekajcie. Słyszycie to?
- Co? - Brzmi jak gwizd.
Brzmi prawie jak:
Chłopaki?
Uciekajcie!
Wyjście ewakuacyjne jest na samym dole!
Kiepsko pomyślane.
Czekajcie! Stop!
- A niech mnie diabli! - O rany.
Wskakujcie!
Cofnij, cofnij. Włącz jeszcze raz.
Jeszcze raz, jeszcze raz.
- Tak jest! Strąciliśmy cały czubek! - Wybuchło!
Tym razem nie nawaliłeś.
- Bum! Przybij. Ale piątkę. - Idealnie!
Piątkę, Jerry.
- To mu pokazaliśmy. - Jak to „mu”?
Komu pokazaliśmy?
Właśnie, jakiemu „mu”?
„Im”, powiedziałam „im”. Przestańcie zadawać głupie pytania.
Przepraszam.
- Ale masakra. - Mogliśmy zginąć.
- Dzięki za uratowanie nam życia, Mocarny Orle! - Zawsze możecie liczyć...
Łapcie za mapę!
Ej, to działa.
W lewo! Przechył w lewo!
Powiedz, że to spodnie ci się prują.
Nie noszę spodni!
Nikt z nas ich nie nosi!
Osiem i jedna dziesiąta sekundy.
Srebrna! Nie!
Ej! A wy co?
Wiecie, ona tylko dziękowała mi za uratowanie wszystkich...
Słucham? Uratowanie?
- No tak, ta mapa to był mój pomysł. - Podarła się.
- Może dlatego, że jest tu o jednego ptaka za dużo. - Ale...
Moja góra!
Mamy przekichane.
- Trzeba powstrzymać superbroń. - Trzeba powstrzymać superbroń. Skucha.
Niedobrze. Zupełnie niedobrze.
Orla Góra?
Czy wszystko będzie dobrze?
O Boziu...
Co się stało z Orlą Górą, mamo?
Chwila, chwila. Dlaczego nikt nie ucieka? Czemu się nie boją?
Dobra, dobra, wiem.
Zrobimy tak.
Weź wszystkie te kule lodowe
i napełnij je...
płynną lawą.
To niemożliwe.
No co? Nie słyszałeś o emulgatorach termalnych?
Tak, tak.
Wystarczy zastosować poliakrylamid do wzmocnienia
więzi nanocząsteczkowej i powierzchniowej dwóch materiałów.
Dobra.
Zajmij się tym, a ja nakarmię moje maleństwo.
Wreszcie cię nakarmię. Masz. Kto jest moim maleństwem?
Ty jesteś.
Co? Tylko...
Nawet nie waż się mrugnąć. Tylko spróbuj!
Kto mógł to zrobić?
- Nie wierzę, że już jej nie ma. - Czerwony, co teraz?
- Co się z nami stanie? - Nie martwcie się.
Wszystko pod kontrolą.
Czerwony zadba o wasze kupry.
I brzuchy, i skrzydła.
I moją czuprynkę?
- Tak, nawet o twoją słodką czuprynkę. - Czyli wszystko będzie w porządku.
Jesteś pewny na 100 procent, że nie powinniśmy się ewakuować?
Nie, Czerwony się nami zajmie. Prawda?
Tak! Po prostu zachowajcie spokój.
- Świetne wieści! Dzięki! - Będzie dobrze, Czerwony tu jest.
- Kochamy cię! - Potrzebujemy cię!
Dziękuję wam.
Wasze wsparcie wiele dla mnie znaczy.
Leonard, gdzie nasz transport?
Ale słodka łódź.
No dobra. A jak zmieścimy się do środka?
Chyba jakoś damy radę.
No proszę!
O Boziu...
Proszę wsiadać!
Może ktoś chce wziąć swoją walizkę?
Nie schrzań tego, Czerwony!
Jak umrzemy, to przez ciebie.
Dam radę.
Panie i panowie,
przed państwem nasz spec od gadżetów,
- Garry! - Garry!
I to tyle?
To jest ta superekipa, dla której pracowałem na okrągło?
To wszyscy, na których nas stać.
Czuję się rozczarowany.
Spoko.
To jest ta chwila, kiedy wstajecie i idziecie za mną.
Witajcie w moim prosięcym laboratorium.
Ekstra.
Wszędzie dookoła zobaczyć możecie wynalazki testowane przez świnki doświadczalne.
- Ale czad. - Co nie?
Wszystkie akcesoria zaprojektowano z myślą o waszej obecnej misji.
Pierwsze to sprej niewidzialności.
Musisz przejść przez odkrytą przestrzeń?
Użyj naszego środka.
Jestem niewidzialny!
Właśnie, „wow”.
- Coś wspaniałego. - Jak długo będzie niewidzialny?
Na zawsze.
Chwila, co?
Tina, jednak się dzisiaj nie zobaczymy.
A następny gadżet co robi? Zakopie nas żywcem?
Co? To byłoby głupie.
Znikajcie z tymi łopatami.
Przechodzimy dalej.
Co wy tam robicie?
Świetna zabawa!
Ale mięciutkie.
Co to w ogóle jest?
To specjalna substancja ognioodporna, którą nazywamy świńskim glutem.
Dlaczego tak się...? Albo nie, nieważne.
Tak, poliż to!
A teraz przygotujcie się, bo następny gadżet jest zupełnie wyjątkowy.
Ale błyszczy.
Tak jest. Śmiały, ale elegancki. Prosty, a jednak złożony.
To urządzenie wykrywa znajdujące się w zasięgu 30 metrów orły.
- Jak to działa? - Wystarczy wcisnąć guzik,
a urządzenie zrobi resztę.
W pobliżu jest orzeł.
W pobliżu jest orzeł. W pobliżu jest orzeł.
W pobliżu jest orzeł.
- W pobliżu jest orzeł. - Oczywiście, że jest!
- Macie mnie, chłopaki. - W pobliżu jest orzeł.
- To sprytne urządzonko - W pobliżu jest orzeł.
- na pewno okaże się - W pobliżu jest orzeł.
- niezbędne w waszej misji. - W pobliżu jest orzeł.
- Wspaniale. To świetnie! - W pobliżu jest orzeł.
- Możesz to wyłączyć? - W pobliżu jest orzeł.
- Samo się wyłączy. - W pobliżu jest orzeł.
Bogu dzięki.
Godzinę po tym, jak przestanie wykrywać obecność orła.
- Co? - W pobliżu jest orzeł.
- Hej!
W pobliżu jest...
- Masz. - Dziękuję.
Słuchajcie, te urządzenia są okro...
Hej, Czerwony, mogę cię prosić na słówko?
Widzę, że przywykłeś do rządzenia, no i fajnie,
ale skoro jesteśmy zespołem, który sam wybrałeś,
to może spróbujesz być trochę pozytywniejszy.
Może sam się zdziwisz, jak to pomoże.
Dobra. Dobra.
Garry. Niesłychane. Naprawdę ekstra sprzęt.
Na pewno mogę ułożyć jakiś plan,
w którym użyję wszystkich tych wspaniałości... Bomba!
Cześć, Czerwony.
Jak my się tam dostaniemy?
Chcę odzyskać moje nienarodzone siostrzyczki.
Bo jajka są tam, a my tu na dole.
Jak się tam dostaniemy?
Dobrze ci idzie, Zoe.
Tak trzymaj, dobra?
Szybko, wypuść powietrze!
Nie chce się odwiązać!
Ja spróbuję.
Co, w czym...?
Problem?!
Spokojnie, wyciągnę nas z tego.
Jajka!
Teraz was mamy.
Mówiłam, że nas z tego wyciągnę!
Boa dusiciel.
Coś cudownego! Jestem genialna!
Super! To był mój pomysł.
- Chwila, moment. - Uważaj!
- Palę się! - Mówiłam, żebyś uważał.
Glenn, to miały być kule z lawą, a nie kałuże.
Glenn nawalił.
Jesteśmy już blisko. Potrzebujemy jeszcze tylko dwóch tygodni.
Dwóch tygodni? Dwóch tygodni...
To poważne wyzwanie.
Wiesz co? Znowu zrobię ten taki myk.
No wiesz, ten, że niby nie wiem, czy dobrze usłyszałam.
Hej, ty tam, chudy pyskaczu! Usłyszałeś „dwa tygodnie” czy „jutro”?
Usłyszałem „jutro”?
Grubasku, a ty co słyszałeś?
Z całą pewnością to, co mówiłaś?
Wiecie, co zrobię?
Zadzwonię do poprzedniego konstruktora, Steve'a.
I wiesz co? Bardzo mi go przypominasz.
DZWONI ZETA
Hej, tu Steve!
Nie mogę teraz odebrać, ale wiesz, co robić.
A no tak. Przecież musiałam go ukarać.
- To co chciałeś mi powiedzieć? - Jutro.
Tak myślałam, że to powiedziałeś. No i wszyscy szczęśliwi.
KROK 1: DOTARCIE NA WYSPĘ ORŁÓW
Nie, nie, nie!
Ostrożnie. To nie...
Dobra. Do roboty.
- Ruszajmy. - Mamy wyspę do uratowania.
Dwie. Mamy dwie wyspy do uratowania.
Ja nie dam rady.
- Popełniłem okropny błąd. - O czym ty mówisz?
O Zecie.
- Kto to jest Zeta? - Przywódczyni orłów.
To ona próbuje zniszczyć nasze wyspy.
I moja dawna ukochana.
- Co proszę? - Powiedziałeś „ukochana”?
- Hannah Montana? - I teraz dopiero mówisz?
Lepiej późno niż wcale.
To było dawno temu,
w latach 90.
Była najmądrzejszą dziewczyną w szkole.
A ja miałem niezwykłe wyczucie mody.
Hejka.
To była miłość od pierwszego wejrzenia.
WYPOŻYCZALNIA FILMÓW
EMULGATORY CIEPLNE
1 WIADOMOŚĆ
„Tęsknię”?
Nic lepszego mnie w życiu nie spotkało.
Ale nie byłem jeszcze gotów na wiązanie się na całe życie.
Pierścionek zaręczynowy?
Więc oczywiście...
no...
rzuciłem ją.
Jak mogłeś ją tak zostawić?
Bo jestem tchórzem.
- Wielu z was o tym nie wiedziało. - Właściwie to...
Pewnie od tego czasu ma złamane serce.
To wszystko moja wina.
Ale mowa o Hannah Montanie?
Wiecie co, właśnie mi się przypomniało. Mam coś do zrobienia w domu!
Dzięki za pomoc!
Sprawy przybrały ponury obrót.
Dobra, słuchajcie.
Mają tam pełno ochrony, ale jeśli pójdziecie za mną...
- Hej, hej, co tu się wyprawia? - To jak myślicie, pokazać mu?
Co pokazać?
Harvey!
Bardzo realistyczne przebranie, co?
Przebranie?
- Możesz poprowadzić. - A ja pomogę ci pedałować.
Moment. Wymyśliliście to beze mnie?
No...
Nie, to nie zadziała.
Wydaje nam się, że to najlepszy sposób, żeby przemknąć do superbroni.
- Zgadzam się. - Ja też.
- Ona jest mądra. - Wszyscy liczą na mnie, żebym...
Na nas. Wszyscy liczą na nas, Czerwony.
Dobra, nieważne. Czyli chcecie tam dotrzeć w tym czymś?
Harvey, nie obrażaj się. On tak nie myśli.
Dobra, niech będzie. Wiecie co?
Ja pójdę tędy ratować świat.
- Tak jak powinienem już dawno był zrobić. - Wiecie co?
Całkowicie wierzę w was i ten pomysł z Harveyem,
ale on chyba będzie mnie potrzebował.
Nie zauważyli nas.
Nie ma żadnych „nas”, Srebrna.
Ja się tym zajmę. Idź sobie.
- Czy to dobra chwila na pogawędkę o twoich uczuciach? - Nie!
Nie. Nie potrzebuję twojej pomocy.
Specjalnie się poślizgnąłem. Zostaw mnie!
Czapka ci spadła.
Tak, wyrzuciłem ją, bo robiła się ciężka.
W porządku, dziób już działa.
- Ramiona, jak tam? - Na miejscu i gotowe.
Dwie w pełni sprawne rączki.
Tuż nas naszymi nóżkami.
Dobra, nóżki, pokażcie, na co was stać.
Nieźle.
Udało się!
Pewnie wyglądamy wspaniale.
No to pora na prawdziwą akcję.
Przestań, Jerry.
Wiesz, że nie możesz jeść na służbie.
Ale śniadanie było takie małe.
Dobra, ja będę gadać.
Witajcie, orli współstrażnicy.
O nie, próbuje gadać zmienionym głosem.
Spóźniłem się dziś do roboty.
Trasa była dzisiaj jakoś zapchana.
Ale dobre wieści: już jestem!
Obrót o 90 stopni. Już!
Ale dobre wieści: już jestem.
Identyfikator.
Identyfikator?
Nie wiem, czy go wziąłem.
- Udawajcie, że sprawdzamy kieszenie. - Zacięło się!
Zacięło się?
- Co ty wyprawiasz? - Strażnicy, w okolicy znajduje się intruz.
Chwileczkę.
- Co jest? Leonard? - Podejrzewa coś.
No to już po nas.
Wiem, co tu się wyprawia. Potrafię zauważyć takie sygnały.
- Jerry, coś ci w nim nie pasuje? - Chyba tak.
Właśnie, Jerry! Wiem dokładnie, co tu się dzieje.
Ten koleś...
to oczywiście...
nowy pracownik!
Właśnie, intruzi w przebraniu! Eee, że co?
Jesteś tym nowym strażnikiem we wschodniej wieży.
Tak.
To ja.
Wiedziałem.
- Jerry, wpuść nowego do środka. - Dobra.
Pięknie dziękuję!
Jesteśmy w środku.
No i pięknie.
- Udało się. - Raz, dwa.
- Okej! Okej! - Trzęsiemy tyłeczkiem.
Tak jest, tak jest.
Chodźcie, lecimy!
KROK 2: WŁAMANIE DO SUPERBRONI
Wspięcie się na szczyt superbroni. Gotowe.
Brawo ty!
- No to jak to wygląda? - Widzisz to?
O, to superbroń.
Nie, zasilanie superbroni.
Wystarczy tam zejść i je odciąć.
Nawet jeśli nie porazi nas prąd, to strażnicy stoją tam, tam i tam.
I nie starczy nam liny...
- Patrz i się ucz. - Co ty robisz?
Nie jest przyczepiony.
Zwariowałeś?
Zaufaj mi. Wiem, co ro...
- Właśnie. Lina nie jest dość długa. - Przecież wiem.
Miała nie być. To część planu.
Tylko że chciałem być po tamtej stronie.
- Dobra, ale... - Patrz na to!
Nie, nie, nie...
Cześć.
Cześć. Teraz zaczyna się mój plan.
Witam ponownie.
Chciałem coś ci powiedzieć, ale zapomniałem co. No to pa.
Mam. Mam. O proszę. Trzymam. Trzymaj się...
Słyszycie coś?
- Popchnąć cię? - Tak.
- Cześć. - O nie, pióro!
Strażnicy!
Z drogi.
Srebrna, co ty robisz?
O nie.
Gdzie Czerwony?
Ej, Srebrna.
Patrz na to.
To tak bohater ratuje świat.
No weźcie! Nic tu nie działa.
A teraz uciekamy.
Idziecie ze mną.
- Ale... - Niezłe mięśnie.
Wiem.
ŚCIŚLE TAJNE SUPERBROŃ
Spróbuj zero, zero, zero, zero.
To jeden, dwa, trzy, cztery.
Albo cztery, trzy, dwa, jeden.
No to 0-800-DRZWI.
Nie mam pojęcia. Chuck, kiedy masz urodziny?
Nic nie działa!
O nie. Ktoś idzie.
Chowamy się!
Aua!
W pobliżu jest orzeł.
W pobliżu jest orzeł. W pobliżu...
Rozpocznij procedurę blokady awaryjnej.
- Ja skoczę w ustronne miejsce. - Tak jest.
Musimy dorwać tę kartę.
Courtney, zabierz mu kartę.
Coś mnie blokuje.
Chuck, co się dzieje na dole?
Mamy tu przegrodę.
Może z drugiej strony.
Tak trzymajcie.
Udawaj, że siusiamy.
O nie, wychodzi.
Chuck, łap kartę.
Mam.
To ja to może...
Jesteśmy w domu!
Słuchajcie, wróciliśmy!
Tęskniliśmy za tobą, Ptasia Wyspo!
„Ptasia Wyspo”?
To jest Wyspa Świń, głuptasy.
Ptasia Wyspa jest tam.
Weszliśmy!
A niech mnie kule biją.
Też chcę zobaczyć.
- Nie, czekaj! - Tylko zerknę.
- Nie mamy na to czasu. - To moja twarz. Złaź.
Co? Co się dzieje?
Chyba wyzywa nas na taneczną bitwę?
Dajemy!
- Co się dzieje? - Wygląda jak niezły kawał breakdance'a.
Czego?
Raz, dwa, trzy!
Cześć, przystojniaku.
- Cześć. - Wrzuć tych dwoje do lodu.
- Mają Czerwonego i moją siostrę. Trzeba działać. - Ale superbroń!
To moja siostra, stary.
- Uratuję ją. - Powoli, Chuck.
Powoli! Stój!
Tak!
Hej!
Hej. Skończyłeś już?
- Co się stało? - Niech pomyślę.
Przez ciebie nas złapali i uwięzili na materacach na lodzie.
Dobra robota.
Myślałem, że może uda mi się...
Powstrzymać mnie?
Zakochane gołąbeczki myślały, że mogą tu przypłynąć i pokrzyżować mi plany.
- Zakochane? Nie. - Coś ty!
- Ledwo się kolegujemy. - Typowe.
Samiec alfa trafia na silną samicę
i nie może tego znieść, co?
- Wiesz... - Niech zgadnę. Wolisz być samotnikiem.
Muszę wszystkich uratować
bez niczyjej pomocy!
Jak typowy facet.
Auć. Ale to w sumie prawda.
Może czasem była trochę namolna.
Może za szybko dała ci pierścionek zaręczynowy.
Chyba nie mówi o nas.
Może mówi o Mocarnym Orle.
- Debbie! Włącz telewizor. - Dobra.
No więc...
- Ten z czerwonym guzikiem. - Jasne...
Czerwonym, Debbie.
Mam zamiar zmienić te kiepsko zagospodarowane wysepki...
PTASIA WYSPA - WYSPA ŚWIŃ
...w mój prywatny raj.
Jesteś szalona!
Stawiam swoje potrzeby na pierwszym miejscu.
Bo wiesz co? Ciężko pracowałam i zasługuję na to.
Muszę tylko pozbyć się ich mieszkańców.
Jesteś potworem!
Glenn, pokaż im, o czym mówię.
Słucham? Wymądrzasz się tam pod nosem?
Nie wierzę, że płyniemy tak po niebie! Po niebie!
A to dzięki świnkom, z którymi jest nam świetnie!
- Świetnie! - Nie!
A co to miało być?
Wyspa Świń?
Uwaga, uwaga! Natychmiast uciekajcie, żeby się ratować!
Ptasia Wyspa?
Mamusia i tatuś.
Terence? Gdzie dzieciaki?
Gdzie są dzieci?
Nie rozumiem. Przecież Czerwony miał nas uratować!
O Boziu...
O Boziu.
Udało się nam.
Tak, tak, tak!
Ale na wyspach mieszkają niewinne ptaki i świnie.
Mieliście czas na ewakuację.
Ale się nie zdecydowaliście.
Jesteś pewny na 100 procent, że nie powinniśmy się ewakuować?
Tak! Nie trzeba się ewakuować.
Po prostu zachowajcie spokój.
Przykro mi.
Nie, wcale nie jest mi przykro.
No to mi się upiekło.
MODEL Z WYSTAWY
MOCARNY ORZEŁ
PTASIE ZIARNO
JA + ZETA
To wszystko moja wina.
Wcale nie twoja.
Nie, to jest moja wina.
Dbałem tylko o siebie.
Bałem się, że jeśli nie będę już bohaterem,
wszyscy przestaną...
przestaną mnie lubić.
Czerwony. Czyli zrobiłeś to wszystko, bo bałeś się, że nikt cię nie będzie lubił?
No...
Tak.
Moje drogie orły,
komu znudziło się życie na lodowym pustkowiu?
Nam!
Co ona robi?
Kto ma już dość gorącej czekolady
i odmrażania sobie tyłka?
Ja!
Kto ma dość mrożonek na obiad?
Co, pyszniutkie mrożonki?
Chodź, Bomba.
Kto nie może już słuchać Vanilla Ice'a, Ice-T i Ice Cube'a?
Ja.
Kto chce żyć beztrosko pod tropikalnym słońcem?
Ja! Chcę upałów!
Upałów!
Nie ma już odwrotu.
Ta przyszłość już niedługo będzie nasza!
Glenn! Uruchom broń!
Rozpocznij odliczanie.
Dziesięć minut do wystrzału.
Dobra, odsuńcie się.
- Też to słyszałeś? - Bomba?
Co wy tu...?
- No serio? - Co? Nie. My wcale nie...
A właśnie że tak.
Słuchajcie, czemu zegar liczy do tyłu?
- Zostało tylko 10 minut. - Teraz albo nigdy.
Gatunki świński i ptasi na nas polegają.
Co zrobimy, Czerwony?
No więc...
myślę, że...
w takim momencie potrzebujemy dobrego przywódcy.
Prawdziwego bohatera.
Wiecie, kogo potrzebujemy? Srebrnej.
- Masz jakiś pomysł? - Nawet kilka.
PLAN
Dobra.
To jest jądro superbroni
i możecie zobaczyć, że zasila je ciśnienie powietrza.
Wilgoć wokół stratowulkanu natychmiast się ulatnia
i para pod wysokim ciśnieniem wydostaje się na powierzchnię.
Jest zatrzymywana w komorze ciśnieniowej
i to ją musimy zniszczyć.
Problem w tym, że pilnują jej uzbrojeni strażnicy.
Bomba. Myślisz, że dasz radę im wlać?
Wyglądają na twardzieli.
- To trudne zadanie. - Jasne, wiem, dobra.
Świetnie. Chuck, musisz wyłączyć kamery.
- Jest ich trochę, więc musisz być szybki. - Szybki?
Spokojna głowa.
Czerwony, my musimy dostać się do tych lodowych kul.
Do środka?
Pewnie. Spoko.
Leonard, Courtney, Garry, widzicie tę wielką dźwignię przy rurze z lawą?
- Potwierdzam. - Musicie ją przełączyć.
Powstanie rampa, więc kiedy będziemy się toczyć,
wylecimy w powietrze z idealną trajektorią, by zniszczyć superbroń.
- Jasne? - No raczej.
ZNISZCZONO
- Świetny plan. - Ekstra.
Mama byłaby taka dumna.
Dajcie tu skrzydła i racice.
Do boju, drużyno!
Chuck, daj znać, jak załatwisz kamery.
Robi się.
Spokojnie, chłopcy.
ZABIĆ DROZDA
- Hej, Jerry! - No?
- Chodź, patrz na to. - Co jest?
W PORZĄDKU STRAŻNIK
Widzę, że jest w porządku.
TOALETA
WSZYSTKO DOBRZE
Jerry, też to widzisz?
Nic nie widzę.
Nie, nie tutaj.
Tutaj też nie.
To chyba tu.
Będę na ciebie czekać.
Ja też.
Musimy przedostać się do toru i podejść do dźwigni.
- Dobra. - Spoko.
Nie dotykaj ściany.
Chyba się nie zmieszczę.
Wciągnij tyłek!
Czujecie bekon?
Nikt mnie nie widzi. Na paluszkach.
Przekradam się Przekradam się cichaczem
Kto mnie znokautował? Nie wiem
Bom go wcale nie zobaczył Bo się drań podkradł
Kapitanie, też to widzisz?
Nikt mnie nie widzi. Wleję im.
Dlaczego nie wybrałaś Chucka? Jest ode mnie szybszy.
Nie, jest za lekki.
No to czemu nie Bomba? Jest ode mnie cięższy.
Za wolny. Ty jesteś w sam raz.
Zabawne. Myślałem, że jesteśmy niedobrani.
No ale wiesz...
Zmieniły się różne czynniki...
Różne czynniki, co?
To co my tu teraz robimy?
- Mamy zadanie. - Oczywiście, zadanie.
Bomba, jesteśmy na miejscu.
Pora wlać strażnikom.
Przyjąłem.
Weź się w garść, Bomba. Śmiało. Dasz radę.
- Mamy bezpańskie zwierzę w sterowni. - Zrozumiano.
Dasz radę, Bomba.
Wlej im. Po prostu im wlej!
Dzięki, że wlałeś nam do kufli!
Nawet Glenn ostro baluje!
Mały rekin, du, du, du, du, du, du
- Mały rekin, du, du, du, du, du, du - Rekinek
- Wszyscy! - Srebrna, rekiny połknęły przynętę.
Zrozumiałam. Leonard, pora na Plan Zmiana Trasy.
Zmiana Trasy? Myślałem, że mówiłaś „majtasy”.
- Majtasy? - Majtasy?
Więcej z siebie nie wycisnę. Nieźle wyglądacie.
Całkiem elegancko.
Musicie machać rękami.
- No macham! - Ja macham tak.
Hura!
Trzy minuty do strzału.
Rozpoczynamy nowe życie, Debbie.
Prawie jak Nowy Rok.
Rany, no jasne. Skoczę po brokat i dekoracje.
Ale będzie impreza!
Zeta!
Mamy problem.
No ja nie...
Znajdź ich!
To tutaj powstają lodowe kule.
Musimy skoczyć dokładnie w chwili, kiedy szczęki są otwarte.
- Jesteś pewna? - W sumie nie.
- Tym razem idę na czuja. - Tego się nie spodziewałem.
Uwaga, do wszystkich orłów. Więźniowie uciekli.
- Du, du, du, du - Tatko rekin
Chłopaki, do roboty!
- Szybciej! - Hej, czekajcie!
Jeszcze nie skończyliśmy dobrze się bawić.
Srebrna, mamy problem.
Do roboty, du, du, du, du du, du Do roboty
- Skaczemy na trzy. - Jasne.
Raz, dwa...
trzy!
Udało się! Czerwony?
Udało się nam!
- O nie. A to co? - Wstrzykną tu lawę!
Ja to załatwię.
Uważaj, Czerwony!
Teraz już będzie z górki.
- I co teraz? - Jeśli dobrze liczę,
to w trójkę powinniśmy być dość wysocy, żeby sięgnąć...
Garry?
Trzymaj się!
Dobra, nowy plan.
Musimy rozpędzić się do 100 kilometrów na godzinę.
- Lewa, prawa, lewa, prawa. - Wyrobimy dzienną normę kroków.
- Dwie minuty do strzału. - Zostały dwie minuty!
Dwie minuty do strzału!
- Lewa, prawa, lewa. - Lewa, prawa, lewa.
Musimy zniszczyć superbroń!
- Leonard. - No?
- Rampa podniesiona? - Pracujemy nad tym.
Co zrobimy?
- Wykombinujmy coś. - Mam pomysł.
Nie mam teraz czasu, Courtney.
Próbuję wymyślić, jak dostać się do dźwigni.
Hej, Leonard.
O, to może zadziałać.
Srebrna, jak tam szybkość?
Dobiliśmy do 90 kilometrów na godzinę. Musimy osiągnąć 100!
- Zacięło się! Potrzebujemy większego ciężaru. - No to pędzę!
Rusza się!
Niedobrze.
Już 95, 98...
- Została minuta! - Tak.
- Jedna minuta. - Usuńmy te domki, żeby nie zasłaniały ci plaży.
- Srebrna, dźwignia pękła. - Jak to?
Nie macie żadnych przydatnych gadżetów? Już prawie jesteśmy!
Gadżetów? Gadżety!
Czterdzieści pięć sekund.
Uwaga, do personelu.
- Uruchamiam sekwencję startową. - Uruchamianie.
Garry, dasz radę przynieść mi sprzęt?
Nie, nie dam rady.
- Chuck, muszę mieć plecak Garry'ego. - Załatwione.
Gdzie jesteś, Garry?
Tutaj, Chuck!
Tak, pędzimy już 100 kilometrów na godzinę!
Piętnaście sekund.
- Piętnaście, 14... - Do dzieła!
trzynaście, dwanaście,
jedenaście...
- Dziesięć. Dziewięć. - Teraz albo nigdy.
- O nie. - Trzeba unieść rampę!
Siedem. Sześć.
Pięć.
Cztery. Trzy.
Dwa.
I jeden!
W pobliżu jest orzeł.
Nie!
To moja siostra!
- Nie udało się? - Nie rozumiem.
Pewnie, że się nie udało.
Naprawdę musicie kochać te swoje wysepki, skoro ryzykujecie dla nich życiem!
Ale wiecie co?
Mam to gdzieś.
Bo moje serce jest z lodu, dzieciaki.
Nie!
- Zeta! - Co?
Czekaj!
- Że co? - Mocarny Orzeł!
Tak jest!
To wszystko moja wina.
Uciekłem od ciebie w dniu ślubu.
Od tego czasu ból zżera ci wnętrzności.
Akurat teraz musiałeś to zrobić?
Więc weź mnie!
A nie te wyspy.
No chyba cię pogrzało!
Wiem!
Przeze mnie nici z twojego szczęścia.
- No tak! Supernić. - Co?
...doprowadziło cię do szaleństwa!
- Uwolnij się... - Dobra, coś już mam.
Tak!
- Proszę. Czyń, co chcesz. - Chuck.
Zasłużyłem na to.
- Myślisz, że to o ciebie chodzi, Ethan? - Ethan?
To przezabawne i żenujące,
bo od 20 lat nawet nie myślałam o twoim tłustym kuprze.
Że co?
Jesteś leniwym i niezgrabnym tępakiem.
Nie jesteś wart splunięcia.
Jesteś dla mnie nikim! Nikim!
Wcale o tobie nie myślę. Ani o twoich śmierdzących girach.
Ani bezużytecznych pazurach. Ani bezużytecznych łokciach...
Chwila, to myślałaś o mnie czy nie?
Wiadomość z ostatniej chwili:
zupełnie o tobie zapomniałam i mam dość tego miejsca,
więc pora na życiowe ulepszenia dla mnie i mojej córeczki.
Cześć.
- Dobra, naszej córeczki. - Co?
- To mój tata? - Mam córkę?
Tak, masz!
I sama ją wychowałam na tej lodowej pustyni.
Ale od teraz będę sączyć piña colady na tych tropikalnych wyspach,
bo na to zasługuję!
- Stój! - O nie.
- To działa! - Tak!
O nie.
Mam cię!
Dacie radę!
Trzymajcie linkę!
Pisklęta.
O nie, mają problem!
Skaczcie!
- Uciekajcie! - Uciekać!
Biegiem!
Nie, to się nie dzieje naprawdę.
Mam was!
- Boję się! - Ja też!
- Udało się. - Udało się.
Debbie?
Gdzie ona jest? Gdzie Debbie?
Debbie?
Nie, Debbie.
Co ja zrobiłam?
Och, Debbie.
Żyjesz?
Kochanie?
Misiaczku?
Miłości ostatniej minuty mojego życia?
Tata?
Tak.
Ale jesteś silny!
Uratował mi życie!
Debbie...
Mamo, możemy go zatrzymać?
Proszę!
No ale...
Czekaj, czekaj.
Zanim odpowiesz, musisz coś zobaczysz.
Czekaj, czekaj.
No i najbliżej mojego serca.
Nie chcę czekać
Aż życie się nam skończy
Czy powiesz „tak” Czy raczej
Wybacz?
O nie.
Ale jesteś żałosny.
No tak
Nigdy nie byłam na żadnym weselu!
To kto bierze w końcu ślub?
Terence, to jak nasze wesele, tylko na bogato.
Kwiatek dla ciebie, kwiatek dla ciebie.
- Kwiatek dla ciebie. - Panie i panowie, ptaki i świnie,
zebraliśmy się tu dziś z powodu tych dwojga.
Nie tylko połączy ich dzisiaj węzeł małżeński,
ale też jedno próbowało egoistycznie zniszczyć nasze wyspy.
Zgadnijcie, które.
Ale piękny ślub.
Rzeczywiście.
Ale Mocarny Orzeł nadleciał w ostatniej chwili
i zdobył całe uznanie za powstrzymanie jej.
Tak było, kotku.
Kocham was.
Kończ już.
Ogłaszam was mężem i orlicą.
- Możesz teraz pocałować... - Chodź tutaj.
Brawo, Mocarny Orle. Uch, coś obrzydliwego.
Dawaj, Zeta! Dawaj, tato!
Uwaga!
Uwaga. Wszyscy patrzą tutaj. Cześć.
Cześć. Oczy tutaj.
Chcę wznieść toast
za ptaka, dzięki któremu wszystko się udało.
Za naszego bohatera, Czerwonego.
- Owacja dla Czerwonego! - Brawo!
Czerwony! Czerwony! Czerwony!
Jesteś naszym bohaterem!
Czerwony! Czerwony!
Ostrożnie. Mam kości pneumatyczne.
- Ludzie cię kochają! - Brawo!
Dzięki wam, wielkie dzięki.
Pora na przemówienie!
Chyba nadal cię uwielbiają.
Dobra, wiecie...
Jest mi szalenie miło. Chciałem tylko...
Chwila. Dajcie mi dwie sekundy, zaraz wracam.
Świetna mowa! Nieźle!
Przepraszam, przepraszam. Chcę się przecisnąć.
Hej, hej, Srebrna!
Dziękuję wam bardzo.
Za wszystko. Za wsparcie i sympatię.
Bo dla mnie bardzo dużo to znaczy.
Ale nie zasłużyłem sobie.
Ona zasłużyła.
Co to ma znaczyć?
To ta kujonka z naszej szkoły?
To prawdziwa bohaterka.
Srebrna wymyśliła plan na powstrzymanie superbroni
i uratowała nam życie.
Ale sama tego nie zrobiłam, Czerwony.
Racja. Bo byliśmy drużyną.
Nie poradzilibyśmy sobie bez Chucka, Bomby,
- Courtney i Garry'ego. - Dziękuję.
I Leonarda.
Właściwie to obyłoby się bez Leonarda, tak prawdę mówiąc.
Leonard rządzi! To dzięki mnie! Znalazłem zastępstwo!
Mocarny Orzeł też pomógł.
- Przystojniak. - Ethan!
No i nie można zapominać o uroczych maluchach.
Najsilniejsi jesteśmy, kiedy działamy razem.
Tak jak supernić.
- Oklaski dla Srebrnej! - Brawo!
Chcę zostać inżynierem.
- Brawo, Srebrna! - Kochamy cię!
- Teraz, Garry. - Robi się.
Ojejku!
- Jesteśmy sławni! - Coś podobnego!
Patrzcie, to ja!
To oni są prawdziwymi bohaterami.
To oni zasługują na podziw, a nie ja.
Teraz kochamy cię jeszcze bardziej!
Właśnie! Kochamy cię, Czerwony!
Widzisz? Jednak nie jesteś sam.
Wzięłam ślub. Pora na imprezę! Mam męża!
Nie zbliżaj się do wazy z ponczem, Debbie. Chodź tu i zatańcz z mamuśką!
- Siema! - Patrz na mnie!
Hej, a gdzie Czerwony i Srebrna?
No to robaki czy ziarno?
Żartuję, wiem, że tosty.
Zdrówko.
To był sarkazm, że to moje ulubione jedzenie,
tak jakby co.
Co? Naprawdę?
Ty byłeś sarkastyczny?
- Nie gadaj. - Rozumiem.
- Dobra. - Może mnie nauczysz.
Jeśli akurat nie będziesz ratować świata.
Właśnie z tym skończyłam, więc mam trochę czasu.
Niemożliwe. Bo ja też.
Ja też nie mam nic do roboty!
Sekundę, co to za dźwięk?
Łaskotkowy pociąg?
- Na Stację Przyzwoitka! - Nie, Chuck!
- Skucha! Skucha! - Skucha! Skucha!
Śmiejcie się do woli.
Nikt mnie nie powstrzyma.
Ja cię powstrzymam, Zeta.
Nie powstrzymasz mnie przed...
pokazaniem, jak słodkie są moje śpiące siostry.
Ale są słodkie!
Myślałem, że już powinny się wykluć.
Wykluwają się!
Oto i one!
Widzę jedną!
Mama!
Mogę w czymś pomóc?
Przepraszam.
Mama?
Cześć.
Moje siostrzyczki!
Pa!
Mama!
Moje siostrzyczki!
- Ale was kochamy. - Musimy dobrze o nie dbać
i nigdy nie spuszczać z oka.
Właśnie. Będziemy dobrze ich pilnować.
Pa, pa.
Tłumaczenie napisów: Aleksandra Kryger