‫«زیرنویس و ترجمه از: «حسیـن گنجــی ImLoSeR
‫«۱۳ سال پیش»
ارائه شده توسط وبسايت رسانه کوچک LiLMeDiA.TV
‫وای ادامه بده پسر
‫همینه
‫همینطور ادامه بده
‫منتظرته
‫نیازی نیست بترسی
‫این فقط یه رویاست
‫درسته؟
‫وای...
‫یا نکنه نیست؟
‫زندگی...
‫فقط یه رویاست.
‫زندگی یه رویاست.
‫چند وقت به چند وقت از این رویاها داری؟
‫نمی‌دونم
‫خب بیشتر از...
‫دو بارـه؟
‫آره؟
‫بیشتر از پنج بار؟
‫شاید حول و حوش ۱۰ بار باشه.
‫یا شایدم بیشتر.
‫۱۰؟
‫راستش یادم نمیاد
‫خب الان...
‫از تاریکی می‌ترسی، درسته؟
‫می‌ترسی که بخوابی؟
‫فقط نمی‌خوام دوباره ببینمشون
‫و اونا کی هستن؟
‫چه شکلی هستن؟
‫دختره
‫نقاب داره
‫
‫یه پسر دیگه هم هست.
‫قیافه‌ش خیلی داغونه.
‫ولی اون...یه جورایی...
‫ادامه بده
‫یه جورایی شبیه خودمه.
‫یعنی... خودت رو تو خواب می‌بینی؟
‫نمی‌دونم والا
‫متوجه‌ام
‫
‫فکر می‌کنی چی ازت می‌خواد؟
‫منظورم این یکیه
‫فکر کنم می‌خواد بهم آسیب برسونه
‫اینکه جام رو بگیره
‫اینکه بیاد به جات؟
‫متوجه‌ام
‫ولی این به همون مسئله‌ی ختم شد که
‫وقتی می‌خوابه این
‫مشکلات براش بوجود میان.
‫هر کاری رو انجام میده که نخوابه.
‫آره
‫تصور منم همینه
‫
‫ببین زک
‫این اتفاقی که برای تو داره میفته...
‫واقعاً ترسناکه.
‫نه؟
‫کاملاً واقعی به نظرت می‌رسه،
‫ولی خب.
‫واقعی نیست.
‫تو خیلی باهوش و پسر خیال‌بافی هستی.
‫و اینکه همه چی درست می‌شه.
‫بهم اعتماد کن
‫اون چسبیده به یه سری خیالات کودکی‌اش،
‫که مطمئنم به مروز زمان از ذهنش میان بیرون.
‫به نظرم باید همینطور یه مدت ببینمش
‫
‫امشب سعی کن آروم باشی، باشه؟
‫فکرهای باحال و شاد کن
‫اگه می‌خوای می‌تونم کل شب رو کنارت بمونم
‫آره
‫خیلی خوب می‌شه
‫باشه
‫بخواب
‫من می‌میرم.
‫اگر یک شیطان در تنهاترین تنهایی‌هایتان ‫به دنبال دزدیدن شما بود...
‫آیا شما او را مورد نفرین قرار می‌دهید که ‫اینچنین سخن گفته است یا
‫به او می‌گویید که: تو یک خدا هستی و ‫تا حالا چیزی مقدس‌تر از این حرف نشنیده‌ام. ‫فردریش نیچه سال ۱۸۸۲
‫خیلی بزرگ نیست، ‫ولی شرایط و ایناش خیلی خوبه.
‫شیک و گرم و نرمه.
‫باحاله
‫خیلی خوشم میاد ازش
‫ممنونم
‫اینجا اولین جایی بود که بعد از ازدواجم با ‫وینس داخلش زندگی کردیم.
‫تا اینکه اون خونه‌ی اون سر خیابون رو خریدیم.
‫آره
‫آره. همیشه اینجا خیلی خوشحال بودیم
‫برای همین برای دوستان و اقوام نگه‌ش داشتیم...
‫می‌دونین که، یه جایی که وقتی ‫میان دیدنمون بتونن داخلش بمونن.
‫آره. اونم حدود دو بار در ده سال.
‫خب اگه من جزء خانواده‌ي شما بودم،
‫همیشه میومدم اینجا می‌موندم.
‫برای همین بود گفتیم که
‫بد نیست اینجا رو به یه ‫زوج جوان مثل شما
‫اجاره بدیم.
‫این خونه خیلی خوشحال می‌شه.
‫به اضافه ما هم یه همسایه گیرمون میاد
‫الان کجا زندگی می‌کنین؟
‫خب راستش ما الان باهمدیگه زندگی نمی‌کنیم.
‫برای اولین باره که می‌خوایم باهمدیگه زندگی کنیم.
‫یه لونه‌ی عاشقونه‌ی کوچولو
‫کارتون... ‫کارتون چیه؟
‫شاون تو کلاس سوم هنر درس میده
‫و منم تقریباً رشته‌ي حقوق رو تموم کردم.
‫جدی؟
‫اصلاً شبیه وکیل‌ها نیستی پسر.
‫- وینس! ‫- نه منظورم اینه که نگاش کن آخه.
‫نه مشکلی نیست. مامانم همینطور فکر می‌کنه
‫همیشه می‌گفت که باردار می‌شم. ‫[اون باردار نه، یه باردار دیگه. صاحب بار که توش مشروب می‌فروشن]
‫من از بار خوشم میاد
‫زک،‌ اینجا خیلی برامون خوبه
‫خیلی دنج و گرم و نرمه.
‫اینجا خیلی احساس امنیت و آرامش می‌کنم.
‫خیلی خب
‫
‫شما تو آگهی‌تون مبلغ کرایه رو اشاره نکردین
‫کرایه چقدره؟
‫خب،
‫خب شماها چقدر می‌تونین بدین؟
‫خب ما خیلی که بتونیم کرایه بدیم حدود
‫۸۵۰ تا تو ماه‌ست.
‫امروز روز شانستونه.
‫ما قیمتش رو ۷۲۵ تا گذاشتیم
‫خوبه؟
‫عالیه. ‫خیلی ممنون
‫- باعث افتخاره ‫- ممنونم
‫خوشحالیم که شما مستأجرمون هستین
‫وای خدای من!
‫چت شده؟
‫ممکنه یکی رو زهله‌ترک کنی!
‫حالا ساعت چنده؟
‫وقتشه که برای آزمون آیین‌نامه‌ی حقوق مدنی خرخونی کنی.
‫وای خدایا. کل شب رو داشتم خرخونی می‌کردم
‫خیلی خسته‌کننده‌ست.
‫می‌دونی حرف خرخونی اومد وسط.
‫اگه تا چند دقیقه‌ی دیگه از روم پا نشی...
‫این حرفت اصلاً هم سکسی نیست
‫چقدر احمقم من!
‫خیلی خب.
‫- سلام زک! ‫- سلام
‫- صبح‌بخیر رفیق ‫- صبح‌ بخیر
‫فکر می‌کردم یه قانون داری... ‫که قبل از ظهر خبری از کلاس نباشه.
‫نه، امروز آزمون دارم
‫باید یه سر قبل از امتحان برم کتابخونه.
‫- کمکی از دست من برمیاد؟ ‫- نه بابا؟
‫چطوری می‌خوای کمکش کنی؟ ‫می‌خوای بهش توضیح بدی که
‫اتاق دادگاه چه شکلیه؟
‫در هر صورت زیاد کشوندنت دادگاه.
‫خیلی باحاله جو.
‫داری چهره‌ی من رو پیش ‫این دوستمون خراب می‌کنی.
‫- می‌دونستی اینو؟ ‫- نه. امکان نداره
‫میگم چرا شماها امشب واسه شام نمیان اینجا؟
‫یه کم بادمجون تر و تازه از ‫باغچه‌ی پدرم بهمون رسیده.
‫می‌خوام خوراک بادمجون با پنیر پارم درست کنم
‫آره. آره. خوب می‌شه جو.
‫از شاون سوال می‌گیرم
‫می‌دونین، نمی‌دونم بعد از کلاسش چیکار می‌کنه ولی
‫ممنون.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫- خیلی خب. موفق باشی ‫- ممنون رفیق
‫بچه‌های باحالی هستن نه؟
‫خیلی خوبه که همسایه‌مون هستن
‫آره همینطوره
‫شلوار در کار نباشه! لخت!
‫گفت که یه گوجه از دست دادی!
‫این احمقانه‌ترین حرفی بود که تو عمرم شنیدم
‫و بعد یارو می‌گه:
‫باید برین. ‫می‌خوام به پلیس خبر بدم.
‫می‌دونی چیه رفیق؟
‫پدر درست بعد از شش هفته که از
‫پالرموی ایتالیا اومدن اینجا،‌ کسب و کار ‫خودشون رو راه انداختن.
‫به سختی می‌تونست کلمه‌ای به انگلیسی حرف بزنه
‫با یه دکه‌ی کوچولو تو مرکز شهر شروع کرد
‫بعد از اینکه بازنشسته شد، ما هشت ‫تا فروشگاه تو
‫سرتاسر کشور داشتیم.
‫خیلی شهامت می‌خواسته این کار.
‫بیشتر نگرانی بود تا شهامت.
‫همیشه نگران این بود که ‫کاری که می‌کنم درسته یا نه.
‫که می‌تونم از خونوادم حمایت کنم یا نه.
‫البته که کری. ‫همیشه از ما حمایت کردی پدر.
‫همیشه سر سفره‌مون غذا بود.
‫ممنون وینسنت
‫به سلامتی
‫شما دو تا چطوری با همدیگه آشنا شدین؟
‫- چی؟ ‫- تو فروشگاه لینکلن بودم که...
‫می‌خوام براتون یه داستان بگم
‫تو فروشگاه محله‌مون لینکلن کار می‌کردم
‫و متوجه شدم که یه خانم زیبا
‫داره میوه‌های دارابی رو می‌فشره.
‫
‫- داشت فشار می‌داد... ‫- وینس!
‫احمقانه‌ست
‫وینس!
‫
‫بگذریم
‫فقط بگم که...
‫- خیلی... ‫- شق کرده بودی؟
‫- علاقه‌مند شده بودم ‫- که اینطور.
‫- می‌خواستم بگم علاقه‌مند شده بودم ‫- خیلی خب
‫خب منتظرش وایسادم که خرید‌هاش رو انجام بده،
‫و بعدش مطمئن شدم که صندوق‌داری که باید حساب کنه من باشم.
‫و بهم یه ۲۰ دلاری داد...
‫و من بهش ۳۰ دلار پس دادم.
‫و...
‫از اون موقع به بعد همینجور داره خرج ‫رو دستم می‌ذاره.
‫و منم ارزش هر قرونی که ‫خرجم کرده رو داشتم
‫- مگه نه عزیزم؟ ‫- هر قرونش. درسته عزیزم.
‫هرقرونش و حتی بیشتر از اون.
‫بهترین همسریه که هر مردی می‌تونه آرزوش رو داشته باشه
‫نمی‌تونستم همسری زیباتر از جو متصور بشم
‫
‫خیلی خب، بی‌خیال بچه‌ها
‫خب بگو بهمون... که چی هست حالا؟ ‫این رمز شما چیه؟
‫ساده‌ست. هیچ وقت عشق یه زن زیبا رو
‫به عنوان یه عشق واقعی و همیشگی در نظر نگیر.
‫فراموش نکن که چقدر خوش‌شانسی.
‫و تو جو؟
‫خب هر چی بکاری همونم برداشت می‌کنی
‫برای همین منم مطمئن شدم که اون هیچ ‫وقت دیگه چیز دیگه‌ای نخواد.
‫شماها یه زوج خوشبخت هستین
‫به همدیگه تعلق دارین
‫چقدر خوب
‫خیلی خوردم
‫به اندازه‌ي کافی می‌خوری؟
‫راست یا چپ؟
‫چیزی هست که بخوای بپرسی آقای بردفورد؟
‫نگاش کن. خیلی زیبایی.
‫حق با وینس بود
‫باورم نمی‌شه دارم با تو زندگی می‌کنم
‫هنوز که هنوز وقتی می‌بینمت دست و پام رو گم می‌کنم...
‫هر باری که بخوام ببینمت.
‫واقعاً؟
‫حتی الان که باهمدیگه زندگی می‌کنیم؟
‫از خونه‌ی جدیدت خوشت میاد؟
‫هر کجا که تو باشی،‌ خونه‌ی منه.
‫دلم می‌خوان این احساس رو تا همیشه داشته باشم
‫صبح بخیر آقای مارینو!
‫سلام. سلام
‫اون گُل‌ها رو نگاه کن!
‫تو یه شعبده‌بازی. ‫خیلی خوشگلن.
‫ممنون
‫متشکرم. ممنونم عزیزم
‫چقدر خوب می‌شه اگه بتونی باغبونی بهم یاد بدی
‫حتماً حتماً. مشکلی نیست
‫اول از یه کمی وقت آزاد می‌خوای
‫و بعد
‫باید ازشون مواظبت کنی.
‫می‌دونی؟ درست مثل هنرهات
‫خب،‌ هنوز نشده که یه نقاشی رو خراب کنم...البته هنوز.
‫بگذریم حالا، میگم...
‫جو بهم گفت که همین تازگی‌ها سگت رو از دست دادی.
‫سگ خوبی بود
‫زندگی خوبی داشت
‫نمی‌خواستم زجر بکشه
‫پیر شد دیگه.
‫درست مثل خودم
‫بی‌خیال،‌ تو ایشالا بیشتر از ‫همه‌مون عمر می‌کنی.
‫فقط داری وانمود می‌کنی که پیر شدی.
‫روز خوبی داشته باشی آقای مارینو
‫خیلی خب. در پناه حق
‫عزیزم حدس بزن چی شده
‫بامزه‌ست،
‫فکر می‌کردم من زنگ زدم ولی خب ادامه بده.
‫خب ببین نه تنها آزمون رو قبول شدم،
‫بلکه جزء ۱۰ درصد اول هم شدم.
‫فکر کنم بالاخره تونستم از پسش بربیام.
‫خب خیلی بد شد. ‫حالا که دیگه داری فارغ‌التحصیل می‌شی.
‫آره، خب چه خبر؟
‫خب می‌خواستم اگه مشکلی نیست
‫یه بطری...
‫برای شام...
‫لعنتی. لعنتی.
‫چی گفتی؟
‫وای نه، شاون. با تو نبودم
‫با ماشین پشت سرم بودم
‫خب می‌تونی بخری؟
‫گفتی چیکار کنم؟
‫بی‌خیال
‫خونه می‌بینمت، باشه؟
‫باشه. می‌بینمنت
‫خدای بزرگ!
‫لعنتی! یا خدای بزرگ!
‫خیلی خب
‫خدای بزرگ!
‫سلام عزیزم
‫سلام. بده به من
‫بذار من اونا رو بیارم
‫ممنون عزیزم
‫همیشه مثل یه انسان شریف.
‫والدینت بالاخره یه سری کار درست انجام دادند.
‫ولی فقط یه چند تا.
‫شاون، یه اتفاق خیلی عجیب الان برای لپتاپم رخ داد.
‫اولش روشن نمی‌شد و
‫بعدش یهو...
‫از این صداهای عجیب‌غریب در آورد...
‫و بعدش یه تصویر ترسناک یهو
‫اومد رو صفجه و ‫یه جوری داشت جیغ می‌کشید.
‫اصلاً گُرخیدم
‫به نظر یه کمی...
‫این روزا آسیب‌پذیر و حساس شدی.
‫هنوز با زندگی کردن با
‫یه دختر زیر یه سقف کنار نیومدی، مگه نه؟
‫می‌خوام بگم که...
‫مشکلی ندارم اگه هنوز آماده نیستی.
‫آره. ‫چقدر که باهوشی.
‫بخاطر همین باهوشیمه که عاشقم هستی.
‫شاون!
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫حتماً باید قوی‌ و سرسختت کنم.
‫- وای جدی؟ ‫- آره
‫از اینجا برو ببینم
‫- برگرد سر کارت ‫- باشه
‫لیلی؟
‫لیلی، متوجه نمی‌شم
‫جو
‫هی
‫هی، چی... ‫چی شده؟
‫موضوع راجع به پدره.
‫اون...
‫یکی به صورت خیلی وحشتناکی گازش گرفته.
‫خدای من، جدی می‌گی؟ ‫باورنکردنیه!
‫صورتش کاملاً ورم کرده و ... ‫کوفته و خونی ـه.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫اون فقط یه پیرمرده.
‫جو، چرا داری گریه می‌کنی؟
‫به آقای مارینو دیشب حمله شده.
‫به شدت کتکش زدند.
‫یه چند روزی باید تو بیمارستان بستری بمونه.
‫جو...ما... چه کاری از دست ما برمیاد؟
‫فقط...
‫مواظب خودتون باشین، باشه؟
‫- باشه. باشه، حتماً ‫- خیلی خب
‫خب آخه چه جور آدم حیوون‌صفتی یه ‫پیرمرد بیچاره رو کتک می‌زنه و
‫هیچی هم دزدی نمی‌کنه؟
‫واقعاً حالم رو بهم می‌زنه.
‫زک، ما اینجا خونه گرفتیم چون
‫به نظر می‌رسید که محله‌ی خوب ، ساکت و خونوادگیه.
‫یعنی از یه طرف دیگه نمی‌تونستیم تو شهر زندگی کنیم.
‫شاید باید بیشتر مواظب باشی
‫مخصوصاً شب‌ها که این اطراف می‌چرخی،
‫می‌دونی،‌ حتی همین بیرون تو نزدیکی‌های خونه.
‫نمی‌خوام با ترس زندگی کنم، می‌دونی؟ ‫اصلاً...
‫- جالب نیست. ‫- آره،‌شاون، می‌دونم
‫ولی یه بار این اتفاق افتاده. ‫می‌تونم یه بار دیگه هم اتفاق بیفته.
‫این یه عکس خیلی خوشگل از شما سه تاست.
‫ولی تو یه جورایی غمگین به نظر میای.
‫آره
‫خب بازم ازش خوشم میاد.
‫بهتره
‫- سلام. بیا داخل ‫- سلام، وینس
‫گفتیم بیایم یه سر بزنیم ببینیم حال پدرت چطوره.
‫این یه نفرینه! وینس ‫یه نفرین که اومده خونه‌مون.
‫یا باید از اینجا بریم یا همینجا می‌میریم.
‫- جو کافیه دیگه ‫- باید از اینجا بریم،
‫- و گرنه می‌میریم ‫- بسه دیگه. بس کن. بس کن!
‫هی، هی، هی. خواهش می‌کنم بس کن
‫با من بیاین
‫ببین کیا اومدن ملاقاتت پدر.
‫آقای مارینو؟
‫همه چی درست می‌شه
‫هر چی که هست، خوب می‌شه
‫تو وینست و جو رو داری.
‫اونا... مراقبت هستن.
‫آقای مارینو؟
‫فکر کردم بهتون گفتم که نیاین اینجا.
‫چیزی نیست پدر.
‫چیزی نیست
‫شما متوجه نیستین
‫خیلی ترسیدم
‫وای!
‫چیکار داری می‌کنی جو؟
‫داری دیوونه‌ام می‌کنی
‫باید به خودت مسلط باشی.
‫وقتی که یه دختر کوچولو بودم،
‫پیرمردها یه داستانی تعریف می‌کردند که
‫یه ماهیگیر می‌خواسته به ‫جنگویان جنگ‌های صلیبی بپیونده.
‫به همسر جوانش می‌گه که نترسه و
‫بهش قول میده که
‫با یه صلیب گوهرنشان از اورشلیم برمی‌گرده.
‫ولی وقتی که برگشت،
‫فهمید که به صورت وحشیانه‌ای کتک خورده ‫و مورد تجاوز قرار گرفته...
‫اون هم بارها و بارها در طول چندین سال.
‫و وقتی که همسرش بالاخره امید
‫به بازگشت همسرش رو از دست داد...
‫تصمیم گرفت که به این درد ‫پایان بده و خودکشی کرد.
‫بعضی‌ها میگن که از غم و اندوه دیوونه شد،
‫و خشم و دیوونگی‌ش تبدیل به یک شیطان شد.
‫یه شیطان
‫برای صدها سال،
‫زن‌ها و بچه‌ها از این منطقه گم میشن.
‫این کار اون ماهیگیره.
‫این قضیه...
‫فقط یه داستانه، جو.
‫یه داستان ساختگیه....
‫یه سری احمق این داسان رو ساختن که ‫بچه‌هاشون رو بترسونن.
‫هیچ ربطی به پدر من نداره.
‫هیچ ربطی هم به ما نداره.
‫شیطان همه جا هست....
‫پنهان شده و
‫منتظر فرصتیه تا ‫یه پایگاه مستحکم تصاحب کنه.
‫تو درون هر کسی هست
‫تو همه چی هست
‫اگه اینجا بمونیم، ما رو می‌کشه.
‫همینه
‫ادامه بده
‫منتظرته
‫کجا رفتی؟
‫نمی‌دونم... یه جورایی مثل این می‌موند که
‫داخل عالم خلسه و هپروته. می‌دونی؟
‫مثل اینکه تو دنیای خودش غرق شده.
‫تا حالا ندیدم کسی مثل اون نگاهی که
‫بهت انداخت،‌ رفتار کنه.
‫یعنی خب من از آقای مارینو خوشم میاد.
‫ولی اون اصلاً مثل اونی نبود که می‌شناسیم.
‫یه جوری مثل... اصلاً نمی‌دونم چطوری بهش فکر کنم.
‫زک؟
‫زک!
‫معذرت می‌خوام...
‫چیزی نیست
‫نه. نه . نه . نه. چیزی...
‫چیزی هست
‫زک می‌خوام که هر چی که هست بهم بگی
‫خواهش می‌کنم. می‌خوام بدونم
‫وقتی که بچه بودم...
‫همیشه خواب می‌دیدم که یه....
‫یه نمونه دیگه از من هم هست.
‫یه نمونه‌ی ترسناک‌تر
‫دوباره شروع به تصور کردن اون نمونه کردم.
‫ولی این...
‫فرق می‌کنه.
‫مثل این می‌مونه که بزرگ‌تر شده.
‫مثل اینکه قوی‌تر شده.
‫مثل این می‌مونه که می‌خواد...
‫روحت رو بدزده.
‫آره
‫آره... من
‫اگه بخواد بمونه...
‫اینطوری...
‫ناپدید می‌شم.
‫می‌دونم خیلی احمقانه‌ست. مگه نه؟
‫نه. نه . نه . نه
‫تو دیوونه نیسی
‫باشه؟
‫و همه چی درست می‌شه. قول میدم
‫همیشه کنارت هستم.
‫تخم‌مرغ‌های خوبی هستن
‫آره
‫سلام عزیزم
‫سلام
‫خدای بزرگ، امکان نداره
‫زک حالت خوبه؟
‫آره
‫زک
‫ببین حالم خوبه. باشه؟
‫دارم دست و صورتم رو می‌شورم. الان میام بیرون
‫جدی؟ ‫از کِی تا حالا در رو قفل می‌کنی؟
‫چیزی نیست. باشه؟
‫چیزی نیست. ‫همه چی مرتبه.
‫فکر کنم اون جای ضربه‌ی رو گوشه‌ی ‫سرت هم چیزی نیست، مگه نه؟
‫همه چی خوبه؟
‫شاون، ببین یه حادثه‌ی احمقانه بود، باشه؟
‫حواسم نبود و سرم خورد بین
‫در ماشین و بدنه‌ی ماشین.
‫یعنی فقط موقعی که داشتی ‫از ماشین میومدی بیرون، سرت خورد به ماشین؟
‫آره شاون. همینطوره
‫آخ!
‫بس کن. باشه؟
‫واقعاً درد می‌کنه.
‫بذار تنها باشم. ولم کن
‫تو جهنم می‌سوزی، شیطان
‫با شرایط خودم می‌میرم
‫این از کجا به ذهنت رسید؟
‫من و شاون چند روز پیش داشتیم حرف می‌زدیم...
‫و فقط از روی کنجکاوی...
‫وقتی اون کابوس‌ها تموم شدن، من چند سالم بود؟
‫اون کابوس‌ها رو یادته؟
‫
‫خب تو یه چند سالی اون کابوس‌ها رو داشتی
‫که تا موقعی که...
‫یازده یا دوازده ساله بودی، اون کابوس‌ها رو داشتی.
‫ولی تا کمی بعد هم روت تأثیر گذاشتن
‫یعنی یه مدتی طول کشید ولی آخر سر،
‫به نظر میومد که پشت سر گذاشتیش.
‫چرا عزیزم؟ و خواهش می‌کنم که ‫راستش رو بهم بگو.
‫چند روز پیش یه چیزی خیالم اومد
‫تو ماشینم خوابم برد و...
‫و یه جورایی حسش آشنا بود.
‫می‌دونی، برای اولین بار تو
‫چند سال گذشته، یاد اون موقع‌ها افتادم.
‫این قضیه رو جدی بگیر زک.
‫باشه؟ سال‌های خیلی ناخوشایندی از زندگی‌ات بود.
‫اگه فکر می‌کنی که باید یکی رو ببینی،
‫خواهش می‌کنم که جدی بگیرش.
‫بهم قول بده، باشه؟
‫سلام
‫عزیزم
‫ایشون «لیلا کراس» هستند. ‫تو همین محله زندگی می‌کنن.
‫لیلا اینم زک دوست‌پسر منه.
‫از دیدنت خوشحال شدم، لیلا.
‫سلام
‫می‌خواد تو چند تا از ‫پروژه‌های هنرم بهم کمک کنه.
‫درسته لیلا؟
‫
‫شاید
‫فکر کنم
‫من... من باید برم
‫خب خیلی خوشحال شدم که اومدی.
‫و به زودی باهمدیگه صحبت می‌کنیم، باشه؟
‫خب، خیلی دلرباست
‫یه بچه‌ست که سختشه که بتونه ‫زودی دوست بشه.
‫آره. نمی‌تونم تصور کنم چرا نمی‌تونه.
‫همیشه برای بقیه آسون نیست، زک
‫می‌دونی بعضی وقت‌ها یه کار نیک کوچولو هم
‫می‌تونه تو دنیا کلی تغییر ایجاد کنه.
‫من...
‫شاون من چی گفتم؟
‫متأسفم. خدایا
‫تو سال ۱۹۹۶ از کار بیکار شدم
‫نمی‌دونستم چطوری باید ‫خرج «مالی» و بچه‌ها رو بدم
‫بعدش یهو پدرت با یه کامیون پر از
‫استیک، جوجه و خواروبار رسید.
‫
‫و همینطور ماه بعدیش.
‫فقط نمی‌دونم چطوری می‌شه یه ‫همچین چیزی رو جبران کرد.
‫می‌دونم
‫آیدن، اصلاً با عقل جور در نمیاد
‫همیشه مرد مغروری بود. ‫همه جا خوش‌نام بود.
‫آخرین نفری تو دنیا بود که ‫احتمال داشت خودکشی کنه.
‫باورم نمی‌شه.
‫ببخشید
‫- متأسفم وینس ‫- سلام وینس
‫خیلی ناراحتم
‫نمی‌دونم چی بگم
‫چی می‌تونی بگی؟ ‫این اتفاق...
‫احمقانه‌ترین اتفاقیه که...
‫گوش کنین. می‌تونی... ‫می‌تونین یه لطفی بهم کنین و
‫برین داخل و یه سری به جو بزنین؟
‫اون شماها رو دوست داره،
‫و این براش خیلی خوبه، ‫می‌دونین...
‫اون مدتیه که تو حال خودش نبوده.
‫آره. ‫هر چی که بخوای، باشه؟
‫- خیلی خب. باشه. ممنونم ‫- ما همینجا هستیم
‫جو حالت خوبه عزیزم؟
‫جو؟
‫چرا یه کم پیشت نشینم؟
‫دارین دستم می‌ندازین، مگه نه؟
‫یارو خودش رو با زنجیر دار زده؟
‫کی این کار رو می‌کنه؟
‫خفه شو، تیمی.
‫نه، جدی می‌گم. ‫یعنی اون...
‫یعنی همینجور آویزون داشت تکون می‌خورد و
‫تو شرتش می‌شاشیده و می‌ریده؟
‫بسه دیگه، باشه؟
‫ما با اون خونواده دوست هستیم. ‫خیلی اتفاق ناراحت‌کننده‌ایه.
‫آره و آقای مارینو خیلی مرد مسنی بود.
‫می‌دونی و اگه به مرگ طبیعی می‌مُرد،
‫می‌گفتی که: آره، واقعاً غم‌انگیزه.
‫ولی چون تو این سن خودکشی کرده،
‫می‌دونی که اون واقعاً از ‫یه چیزی زجر می‌کشیده.
‫حتی می‌تونه قضیه اون چاقوکشی بوده باشه.
‫شوکه شده بود.
‫من که اینطور فکر نمی‌کنم
‫مرد قوی‌ای بود،
‫و با سختی‌ها و فلاکت‌های بدتر از اینم ‫زندگی‌اش رو ادامه داده بود.
‫قضیه یه چیز دیگه بوده.
‫یه چیز داشته اذیتش می‌کرده و ‫تنهاش نمی‌ذشته.
‫خیلی خب
‫خیلی خب، حالا دیگه مطمئنم که دارین سربه‌سرم می‌ذارین.
‫دوستان! ایقدر شکوه و گلایه نکنین، باشه؟
‫گفتم بیام اینجا تا یه دو تا آبجو بزنیم به بدن و
‫یه کمی با دوستام بخندم، باشه؟
‫پس می‌شه محض رضای خدا یه کمی آروم باشیم؟
‫دارم خودم رو از تمام شبکه‌های اجتماعی دور می‌کنم.
‫- وای، جدی؟ ‫- آره
‫مدام دارم اینو از بچه‌هایی که باهاشون تو
‫کلاس دوم و سوم بودیم، می‌شنوم.
‫- خیلی رو مخه ‫- آره
‫برام جای تعجبه که کسی دیگه ‫دنبال تو باشه، رفیق.
‫بچه‌ها تو کلاس دوم و سوم
‫بدجور ازت بدشون میومد.
‫دهنت سرویس
‫حداقلش دیوونه نبودم
‫لعنتی
‫متأسفم
‫اصلاً... اصلاً...
‫اصلاً بامزه نبود.
‫میگم بقیه وقتی که بچه بودم، راجع به ‫من چی فکر می‌کردند/.
‫می‌دونی...
‫بچه‌ها می‌تونن سرسخت باشن،
‫می‌دونی که... ‫مخصوصاً وقتی که...
‫با بقیه فرق می‌کنند.
‫تو حالت خوب نبود، مگه نه؟
‫یه مدت طولانی حالت خوب نبود
‫همه اینو می‌دونستن.
‫می‌دونی بعضی مواقع باید بخوابی.
‫یا بدتر، باید شروع کنی به
‫جیغ کشیدن بر سر یه سری مسائل احمقانه.
‫- من این کار رو کردم؟ ‫- آره
‫مدرسه به مامانت اطلاع داد که
‫نمی‌تونن دیگه کنترلت کنن و اینا،
‫برای همین مادرت یه چند ماهی نذاشت بیای مدرسه.
‫هیچ کس نمی‌دونست که کجا هستی.
‫ولی وقتی که برگشتی، متفاوت بودی.
‫حالت خوب بود، می‌دونی. ‫خوب شده بودی.
‫هی رفیق، چرا...
‫چرا قبلاً هیچ وقت راجع به این موضوع صحبت نکرده بودیم؟
‫سال‌ها می‌شه که همدیگه رو می‌شناسیم
‫این اولین باریه که بحثش پیش اومد. چرا؟
‫زک...
‫تو زندگی خیلی خوبی اینجا داری
‫اینجا داری با یه الهه زندگی می‌کنی.
‫یعنی حتی نمی‌تونم پیش شما ‫وقت بگذرونم و
‫تو این فکر نباشم که
‫چرا اون اجازه داده پیشش باشی.
‫- جدی؟ ‫- می‌دونی که منظورم چیه؟
‫- داری بهش فکر می‌کنی؟ ‫- آخ! آخ! لعنتی!
‫- عوضی! ‫- همینجوری گفتم فقط!
‫روزها تو دانشگاه حقوق،
‫شب‌ها هم اینجا تو این لونه‌ی عاشقونه.
‫یعنی حاضرم تخم سمت راستم رو بدم تا ‫یه چند لحظه باهاش لاس بزنم.
‫- جدی؟ ‫- فقط تخم سمت راستی البته.
‫تخم کوچیکمه.
‫زندگی خوبی داری رفیق.
‫جدی می‌گم.
‫با برگردوندن اون قضایای احمقانه خرابش نکن، باشه؟
‫مهم نیست
‫- آره درسته. ممنون رفیق ‫- خواهش می‌کنم
‫وایسا!
‫نه، وایسا،‌وایسا
‫نه!
‫شاون!
‫جو؟
‫بیا اینجا
‫بیا اینجا شاون
‫جو، چی شده؟
‫- بیا اینجا. بیا اینجا
‫باید... باید برین
‫دیگه نمی‌تونین اینجا بمونین، باشه؟
‫راجع به چی داری صحبت می‌کنی؟
‫این خونه... این خونه امن نیست
‫- باید برین... باید از اینجا برین ‫- جو، تو داری...
‫نه، نه، نه، نه! ‫تو متوجه نیستی، باشه؟
‫شما تو خطر هستین، باشه؟
‫باید... باید از اینجا برین
‫- سلام جو ‫- وای خدای من!
‫حالت چطوره؟
‫وینس چطوره؟
‫اون... خوبه. اون...
‫منتظر منه.
‫برای همین باید برم.
‫قضیه چی بود؟
‫این قضایا هی داره برا من عجیب‌غریب‌تر می‌شه
‫- شاون... ‫- باید برم
‫نباید دیر کنم
‫نه!
‫نه، تو من نیستی
‫من «سیدنی بردفورد» هستم
‫ببخشید که نتونستم جواب تلفنتون رو بدم ولی ‫لطفاً پیام خود را بگذارید و
‫به محض امکان جواب شما رو خواهم داد.
‫- مامان! ‫- ممنون
‫مامان، مامان، خواهش می‌کنم...
‫خواهش می‌کنم به محض اینکه تونستی ‫باهام تماس بگیر، باشه؟
‫دوباره داره یادم میاد
‫فکر می‌کنم... فکر می‌کنم ‫این لعنتی دوباره داره اتفاق میفته.
‫خواهش می‌کنم، می‌شه... ‫به محض اینکه
‫این پیام رو شنیدی باهام تماس بگیری؟
‫- چه خبر برادر من؟ ‫- تیمی!
‫تیمی، هستی؟
‫آره. چرا ایقدر شگفت‌زده شدی؟
‫راستش اگه بتونی الان باهام بیای بیرون،
‫خیلی ممنونت می‌شم.
‫- حالت خوبه زک؟ ‫- من...
‫به زودی می‌بینمت، باشه؟
‫باشه
‫با مامانت موافقم
‫فکر می‌کنم باید یکی رو ببینی. همین الان
‫اگه می‌خوای فردا می‌تونم باهات بیام
‫میگم... ‫اسم اون روان‌پزشکی که اون موقع‌ها
‫می‌رفتی پیشش، چی بود؟
‫دکتر سامرز،‌ فکر کنم
‫ولی نمی‌دونم. ‫مطمئن نیستم.
‫فکر کنم باید بریم این آقای سامرز رو پیدا کنیم
‫می‌دونی چیه؟
‫من رو مبل‌ می‌خوابم
‫می‌دونی صبح هم از خواب بیدار می‌شم
‫باهمدیگه میریم.
‫شاون ساعت چند میاد خونه؟
‫دیر میاد. اون... ‫امشب دیر میاد خونه.
‫خوبه. خوبه. ‫بهش نگو که من اینجام
‫شاید شانس بیارم و لخت ببینمش.
‫یعنی کل امسالم رو می‌سازه، مگه نه؟
‫وای خدایا، وای خدایا!
‫وای خدای من! نه! وای نه!
‫نه! وای خدای من! وای خدایا!
‫وای
‫ادامه بده پسر
‫همینه
‫همینطور ادامه بده
‫برو اونور!
‫نه!
‫نذار بره!
‫برنگرد!
‫همیشه منتظرتم
‫تسخیرت می‌کنم
‫هی
‫چه بلایی سر آینه‌ی دستشویی اومده؟
‫من شکوندمش
‫خیلی خب
‫شاون؟
‫بله؟
‫هیچ منو تنهام نمی‌ذاری؟
‫نه
‫هیچ وقت
‫تیمی رو امروز صبح ندیدی؟
‫تیمی؟ منظورت چیه؟
‫دیشب اینجا بود
‫می‌خواد تو یه کاری بهم کمک کنه
‫فکر نکنم
‫خبری از تیمی اینجا نیست
‫مطمئمنی؟
‫خیلی سخته که تیمی گم بشه
‫کاملاً مطمئنم که اینجا نیست
‫عجیبه
‫خیلی برام جالبه که بعد از این همه سال
‫اومدی منو پیدا کردی، زک.
‫خواهش می‌کنم. بشین
‫خب...
‫چی اذیتت می‌کنه؟
‫یادم نمیاد...
‫خیلی از درمانم مال موقعی بوده که بچه بودم
‫برام مثل یه چاله‌ی سیاه می‌مونه
‫می‌خوام بدونم که چه مرگمه.
‫دوباره یادآوری حافظه یه تمرین آسیب‌زننده‌ست.
‫همیشه باب میل مریض عمل نمی‌کنه
‫خواهش می‌کنم دکتر سامرز... ‫خیلی مهمه.
‫می‌خوام بدونم
‫خیلی خب پس.
‫اختلال چندشخصیتی یه
‫روش بالینی برای تشریح ‫یه رفتار کامل روان‌پریشی‌ـه.
‫ممکنه به عنوان یه اختلال شخصیتی خودش رو نشون بده،
‫مثل اسکیزوفرنی (روان‌گسیختگی)، کژانگاشتی، ‫انحراف جنسی و غیره.
‫ولی تو مورد تو، یه
‫اختلال زوال شخصیت حاد بود.
‫چی هست حالا این؟ ‫نمی‌دونم چیه
‫چایی میل داری؟
‫آره. حتماً.
‫چایی بابونه خوبه؟
‫خوبه. حتماً
‫خب به طور نمونه...
‫بیمار ممکنه احساس کنه که از ‫جسم خودش جدا شده.
‫همچنین حس کنه جواس
‫احساسات،‌ رفتارهاش...
‫دیگه مال خودش نیست.
‫فکر کنه که متعلق به یکی دیگه‌ست.
‫تقریباً...
‫مثل این می‌مونه که تو رویا هستی و
‫داری یه فیلم از خودت رو تماشا می‌کنی.
‫- کاملاً جدا شده. ‫- درسته.
‫درست مثل این که یگه تو این دنیا نیستی.
‫
‫بیشتر بین افرادی این قضیه رواج داره که
‫یه تجربه‌ی دلخراش و تکان‌دهنده دارند،
‫ولی مثل اینکه در مورد تو صدق نمی‌کنه.
‫از یه مجموعه کابوش شروع شده که
‫به تدریج به بیداری‌ات هم کشیده شده.
‫بیشتر پرخاشگر شدی.
‫خشن‌تر.
‫کاملاً تحت کنترل
‫اون در اومدی.
‫بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫تحت درمان قرار گرفتی
‫چند جلسه هیپنوتیزم.
‫ولی آخر سر، فقط یه چند تا از...
‫درمان‌هایی که بوسیله‌ي شوک‌درمانی با برق ‫انجام ش د،
‫بیماری‌ات رو درمان کرد.
‫
‫شما هم اونجا بودین؟
‫بالاخره اون کابوس‌ها فروکش کردن،
‫و تصورات اون... ‫شخص دیگه‌ات که داشتی از بین رفت.
‫دوباره حالت خوب شد.
‫مادرت بهم گفت که حقوق داری می‌خونی و
‫یه رابطه‌ی عاشقانه‌ی خوبی داری.
‫مشخصه که ما موفق شدیم.
‫هنوز با مادرم حرف می‌زنین؟
‫دوست دارم بدونم که بعضی از ‫بیمارانم شرایطشون چطوری پیش می‌ره.
‫۱۲ سال آزگار؟
‫خب، معمولاً نه.
‫ولی وقتی...
‫مورد تو یه مورد معمولی نبود.
‫الان می‌تونی یه زندگی خوب داشته باشی، زک...
‫اگه خودت انتخابش کنی.
‫بهم اعتماد کن
‫بهت اعتماد کنم؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫لعنت بهت دکتر سامرز!
‫قبلاً یه بار بهت اعتماد کردم!
‫لعنتی! لعنتی!
‫بابات حالش چطوره؟
‫- خوبه ‫- آره
‫باهمدیگه خوبین؟
‫آره
‫شک نکن
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم. ‫وقتی که...
‫می‌دیدی که داری بد رفتار می‌کنی،
‫یکی دیگه رو هم کنار خودت می‌دیدی؟
‫آره
‫و وقتی اوضاع بی‌ریخت می‌شد، پدرت واکنش نشون می‌داد؟
‫اون... عصبانی می‌شد؟
‫اون... اون غمگینه؟
‫ترسیده، فکر کنم.
‫عصبانی
‫نمی‌دونه باید چیکار کنه؟
‫و این موضوع...
‫باعث ناراحتیت می‌شه؟
‫نه
‫راستش نه
‫خیلی خب
‫زک؟
‫خیلی می‌ترسم
‫داخل جهنم می‌سوزی، شیطان
‫با شرایط خودم می‌میرم
‫بس کن. نه!
‫وای... متأسفم
‫مارک، یه چند لحظه من رو می‌بخشی؟
‫ممنونم
‫سلام عزیزم. کجا بودی؟
‫می‌دونی، کلی سعی کردم که باهات تماس بگیرم.
‫مامان، چرا بهم نگفتی که با دکتر سامرز حرف می‌زنی هنوز؟
‫معذرت می‌خوام
‫می‌خواست اگه یهو نشونه‌های بیماری‌ات
‫برگشتن...
‫بهش خبر بدم.
‫مامان، این خیلی خوبه، باشه؟
‫قبل از اینکه بفهمم چه مرگمه،
‫چند تا موضوع غیرمنتظره‌ی دیگه مونده تا بدونم؟
‫زک، کسی باهات سر جنگ نداره، باشه؟
‫داریم تلاش می‌کنیم بهت کمک کنیم.
‫دکتر سامرز چی گفت؟
‫کی اهمیت میده اون چه مزخرفی گفته؟ باشه؟
‫وقتی بچه بودم اصلاً ازش خوشم نمی‌اومد
‫و الان هم خیلی کمتر ازش خوشم میاد.
‫موقعی که حالت خیلی بد بود،
‫خیلی بهمون کمک کرد، خیلی خب؟
‫فقط به چیزهایی که می‌گه گوش کن...
‫هر کاری که می‌گه رو انجام بده، باشه؟
‫مامان باید... باید برم. ‫باید برم
‫نه بمون... ‫یه چند لحظه قطع نکن...
‫زک!
‫هی!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫نه، نه، نه، نه. ‫بیا اینجا. نه، نه
‫می‌خوام بدونم چرا داری جاسوسی خونه‌ی ما رو می‌کنی.
‫- ولم کن برم! ‫- نه، نمی‌ذارم بری.
‫- خواهش می‌کنم، داری بهم صدمه می‌زنی! ‫- نه!
‫چی شده؟
‫مچ اینو... اینو وقتی که داشت
‫خونه‌مون رو می‌پایید، گرفتم.
‫می‌خوام بدونم چیکار می‌خواد کنه.
‫ولش کن بره زک.
‫نمی‌خواست هیچ کاری کنه.
‫فقط منتظر من بود.
‫چت شده؟
‫بدجور توهم زدی.
‫می‌خواستم بهش این کلاه رو قرض بدم که
‫- امشب باهاش به یه مهمونی بره. ‫- من...
‫فکر کردم...
‫چیزی نیست عزیزم.
‫لازم نیست ناراحت باشی.
‫این خیلی خوبه، آندره.
‫
‫شاید بهتر باشه که اینو نفرستیم خونه.
‫باشه خانم ادمُن.
‫شاید باید اینو بردارم.
‫این کار رو نکن.
‫اینو بذار باشه.
‫فقط شلوارت رو در بیار.
‫امروز چت شده بود؟
‫
‫برو جلو پنجره.
‫تکون نخور.
‫الان چه اتفاقی افتاد؟
‫نمی‌دو...
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم
‫شبیه خودت نبودی.
‫چه بلایی داره سرت میاد؟
‫مطمئن نیستم
‫تا حالا تو یه رابطه‌ی عاشقونه نبودم
‫می‌دونستی اینو؟
‫تو اولین عشق من هستی، زک
‫و مدت زیادی دنبالت بودم...
‫پیدات کردم.
‫پیدام کردی...
‫تو پیدام کردی. من...
‫مثل این می‌موند که یه لحظه تنهام و
‫بعدش....
‫تو بودی.
‫نمی‌دونم چی...
‫واقعیه یا...
‫نمی‌دونم چی باقی می‌مونه و
‫چی ممکنه ازم گرفته بشه.
‫بهت گفتم
‫- به هیچ عنوان تنهات نمی‌ذارم. ‫- آره، خب چرا؟
‫این که حرفه فعلاً، مگه نه؟ خب چرا؟
‫یه نگاه به خودت بنداز!
‫چطور ممکنه که کسی قبل از من تو زندگی‌ات نبوده باشه؟
‫بهت گفتم!
‫نمی‌خواستم کس دیگه‌ای رو دوست داشته باشم!
‫خیلی می‌ترسیدم که یه اتفاق ‫خیلی بد رخ بده چون
‫همیشه رخ می‌داد.
‫تو بهم احساس امنیت می‌دی.
‫بهم این احساس رو می‌دی که اجازه دارم ‫عاشقت باشم.
‫ولی درست می‌گم، زک؟
‫عشق من به تو امنیت داره؟
‫نگرانم
‫پس برات ناراحتم...
‫چون خودت نیازی نداری که ناراحت باشی.
‫نه، این اتفاق نمیفته.
‫زک رو به این درمانگاه‌های روانی‌ها نمی‌فرستیم که
‫هر غلطی که خواستی رو انجام بدی.
‫دنیل گوش کن ببین دکتر چی...
‫- نه، فراموشش کن! ‫- آقای بردفورد...
‫زک باید در یک محیط کنترل‌شده باشه تا
‫ما بتونیم به صورت صحیح بیماریش رو تشخیص بدیم..
‫و گرنه ضمانتی برای موفقیت نیست.
‫خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم دنیل.
‫خیلی می‌ترسم عزیزم.
‫از کجا مطمئنی که می‌تونه بیماریش رو درست تشخیص بده؟
‫از کجا مطمئنی وقتی تا حالا
‫همچین موردی رو ندیدی؟
‫چون هر گونه تعبیر دیگه‌ای ممکنه
‫به مراتب هضمش سخت‌تر باشه.
‫نمی‌تونم دخالتی تو این موضوع داشته باشم.
‫می‌تونی هر کاری که به نظرت درسته رو انجام بدی.
‫می‌خوای به منم بگی چی شده؟
‫زک بردفورد امروز اومد مطب.
‫واقعاً؟
‫
‫چش بود؟
‫همون چیزی که همه‌ی بیمارانم می‌خوان...
‫کمکم رو می‌خوان.
‫ولی فکر می‌کردم که درمانش کردی.
‫نه
‫نه، نتونستم
‫سعی کردم خودم رو راضی کنم که درمانش کردم.
‫نه،‌ من...
‫گم شده بودم.
‫باعث شد تا همه چیزهایی که بهشون ‫باور دارم رو زیر سؤال ببرم.
‫زیر قولم زدم.
‫فقط می‌خواستم تموم شه، می‌دونی؟
‫برای همین...
‫حافظه‌ش رو پاک کردم.
‫مثل نوشته‌ی روی...
‫تخته‌سیاه پاکش کردم.
‫عزیزم من هیچ وقت قبلاً ازت نخواستم که این کار رو کنی ولی...
‫ازت می‌خوام که به یکی دیگه ارجاعش بدی.
‫وقتی ده سالش بود، بهت حمله کرد.
‫کی می‌دونه الان که یه آدم بالغه ‫می‌خواد چیکار کنه؟
‫بهم قول بده که دوباره درگیرش نمی‌شی.
‫خیلی خب. قول بده
‫بهتره رو قولت بمونی.
‫خوبه
‫حالا اگه بتونی...
‫ایقدر سخت نگیری،
‫شاید فردا صبح غافلگیرت کردم.
‫خیلی خب.
‫آروم می‌شه، دیگه هیچی احساس نمی‌کنه.
‫فقط...
‫یه کم حافظه‌ش رو از دست میده. ‫فقط همین.
‫می‌دونی عاشق هر دقیقه‌ی اون بچه رو هستم.
‫ببین باید قسم بخوری که...
‫با این کار حالش خوب می‌شه.
‫باید قسم بخوری که دارم کار درست رو انجام میدم.
‫حالش خوب می‌شه.
‫و داری کار دست رو انجام میدی.
‫می‌دونستم.
‫از همون اول می‌دونستم.
‫نترس
‫کاری از دستمون برنمیاد.
‫چشمات رو ببند، عشق من
‫تا همیشه پیش هم خواهیم بود
‫زک! زک!
‫باید بیای اینجا!
‫معذرت می‌خوام! ‫گفتم معذرت می‌خوام!
‫متأسفم! متأسفم!
‫نه، نه، نه، نه. هرچی که...
‫هرچی که تو می‌خوای.
‫یکی بهم کمک کنه!
‫هیچ کاری نمی‌کنم!
‫خدای من!
‫خدای بزرگ، کجایی؟ خدای من!
‫کجایی، خدا؟
‫نه، نه،‌ نه، نه
‫نه، نه
‫دلیلی برای ترس وجود نداره.
‫همه‌ی اینها...
‫یه رویاست.
‫معذرت می‌خوام! ‫گفتم که معذرت می‌خوام!
‫معذرت می‌خوام! من...
‫نه! نه! نه!
‫نه، نه،‌نه،‌نه.
‫نه!
‫باورم نمی‌شه
‫باورم نمی‌شه که این اتفاق واقعاً ‫داره سرت میاد.
‫بالاخره
‫ما یه بار قبلاً همدیگه رو دوست داشتیم، زک.
‫خیلی وقت پیش.
‫یادت میاد؟
‫من از یه حالت غمگینی مزمن رنج می‌بردم.
‫ذهنم از وهم و خیال پر شده بود.
‫صداهایی که خیلی خطرناک بودند.
‫وسوسه‌هایی که خیلی بی‌رحمانه بودند.
‫و در آخر،
‫آخرین چاره‌ام این بود که خودکشی کنم.
‫یا تسلیم بشم.
‫نه!
‫تو جونت رو دادی که جون منو نجات بدی...
‫تا از کسی می‌خواستم بهش تبدیل بشم،‌ نجاتم بدی.
‫و چنان برات سوگواری کردم که ‫تا حالا کسی نکرده بود.
‫سالیان سال دنبالت گشتم.
‫و برای سال‌های زیادی گشتم.
‫ولی بعدش تو رو پیدا کردم.
‫همیشه با تو بودم،
‫امیدوار...
‫منتظر...
‫در تلاش برای اینکه کمکت کنم که ‫بتونی به من ملحق بشی.
‫کمک کردن به کامل شدنت.
‫ولی تو به اندازه‌ی کافی قوی نبودی.
‫خواهش می‌کنم
‫خواهش می کنم تنهام نذار.
‫باهاش مبارزه کن، زک
‫منتظرت می‌مونم زک.
‫برای همین تو داخل بدن یه بچه گیرافتادی...
‫تا الان.
‫ولی حالا دیگه بزرگ شدی.
‫حالا دیگه اون پسر بالاخره تبدیل به یه مردی شده.
‫چه بلایی سر من آوردی؟
‫ظرفیت عاشقی بدون حد و مرز رو دارم.
‫همه چی رو بهت یاد میدم
‫قدرتی رو تجربه خواهی کرد که به جز اندکی
‫کسی توانای مقابله باهاش نیست.
‫قذرت زندگی و مرگ.
‫یه عده هستن که تو رو مثل یه خدا عبادت می‌کنند.
‫به پات میفتن.
‫بالاخره مال منی.
‫و هیچ وقت اجازه نمیدم که ترکم کنی.
‫تا همیشه دوسِت دارم.
‫به عنوان یه پسر
‫مخصوصاً حین این لحظات خواب شکننده،
‫اغلب خیلی سخته بین
‫تجارب‌ و تصوراتمون تفاوت قائل شد.
‫ولی همینطور که بزرگ می‌شیم،
‫بهمون یاد دادند که تو دو تا ‫ظرف جداگونه بذاریم و
‫بین چیزی که واقعیه و تخیلاتیه تفاوت قائل شیم.
‫ولی اگه اون پسر معصوم،
‫بیشتر آمادگی تجربیات جدید رو داره،
‫می‌تونه به فضایی وصل بشه و
‫دنیاهایی که وصل نمی‌شه، وصل شد؟
‫بر این باورم که به عنوان یه گونه،
‫می‌خوایم آگاهی خودمون رو بالا ببریم،
‫و به خدا نزدیک‌تر بشیم.
‫شاید تو هر موقعیتی،
‫یه قدرت شیطانی وجود داشته باشه که
‫سعی داره راه ما رو سد کنه،
‫و از بیشتر خدایی و
‫مقدس شدن، باز دارمون.
‫«نخــواب»
«زیرنویس و ترجمه از: «حسیـن گنجــی ImLoSeR
ارائه شده توسط وبسايت رسانه کوچک LiLMeDiA.TV