..::Μετάφραση υπότιτλων: Hidden::..
Μα... μαμά;
Είσαι ξύπνια;
Μαμά;
Ζόσο, γιατί δεν είσαι στο κρεβάτι σου;
Είναι ακόμα νωρίς.
Πέσε για ύπνο πάλι.
Δεν μπορώ, η Όλιβ, είναι τρομαγμένη.
Μαμά;
Εδώ κάτω.
Ζόσο, τι κάνεις εδώ από κάτω;
Μαμά, σου είπα...
Δεν μ’ αρέσει αυτό το ηλίθιο μωρουδίστικο, όνομα πια.
Το όνομά μου είναι Ζόι.
Και είμαι εδώ κάτω γιατί κρύβομαι.
Η Όλιβ, είπε ότι πρέπει να κρυφτούμε.
Ονειρεύτηκε ότι μας βρήκαν.
Ποιοι;
Αυτοί που ανασαίνουν.
Έι. Τι είπαμε μόλις τώρα;
Ο νέος μας κανόνας, θυμάσαι; Ο κανόνας νούμερο τέσσερα.
Δεν μας επιτρέπεται να μιλάμε γι' αυτούς, πια.
Δεν το έκανα εγώ, η Όλιβ το έκανε.
Λοιπόν, μπορείς να πεις στην Όλιβ, ότι κανείς δεν μας βρήκε.
Ο μπαμπάς, είναι στο πόδι και προσέχει
όλο το βράδυ, όπως κάνει πάντα.
Είμαστε ασφαλείς εδώ.
Το άκουσες αυτό, Όλιβ;
"Το χαμόγελό μου έχει κολλήσει".
Το χαμόγελό της έχει κολλήσει.
Αυτό σημαίνει, ότι δεν θέλει να χαμογελάει, άλλο.
Αυτό σημαίνει, ότι ακόμα φοβάται.
Θα έκανε την Όλιβ, να αισθανθεί καλύτερα...
αν πηγαίναμε κάτω μαζί με τον μπαμπά;
Είναι εντάξει.
Εντάξει.
Έλα.
Είναι εντάξει.
Μαμά, κοίτα.
Αυτός, είναι απλά ο μπαμπάς.
Δεν μοιάζει με τον μπαμπά.
Κάποιος, είδε κι άλλον εφιάλτη;
Μπα... μπαμπά.
Νόμιζα, ότοι είπαμ ε σ' αυτούς τους χαζούς εφιάλτες, να μην ξανάρθουν.
Το κάναμε.
Λοιπόν, τότε γιατί είσαι τόσο φοβισμένη;
Καλύτερα να ρωτήσεις την Όλιβ, γι' αυτό.
Ήταν Όλιβ, ήταν αυτή τη φορά;
Πως κοιμάται καν με τα μάτια της ορθάνοιχτα, όλη την ώρα.
Μπαμπά, μην γίνεσαι κακός.
Απλά, αναρωτιέμαι.
Θέλει αναφορά..
Λοιπόν, τότε καλύτερα, να συμβουλευτώ τις σημειώσεις μου.
Τα γυαλιά μου, παρακαλώ.
Σε ευχαριστώ.
Λοιπόν...
Η βάρδια μου ξεκίνησε στις 10:00.
Στις 02:00, έπαιξα, επτά παρτίδες πασιέντζα.
Κέρδισα τέσσερεις, έχασα τρεις.
Έχασα τέσσερεις, κέρδισα τρεις...
Δεσμοινίς Ζόι, δεν μπορώ να σου κρυφτώ.
Στις 5:00, ένα ζευγάρι ελαφιών έτρεξαν μπροστά μου.
Και στις 6:00 το πρωί,
Άκουσα λίγα βήματα.
Πιθανόν να άνηκαν, στην σκανδαλιάρα την κόρη μου.
Αλλά εκτός απ' αυτό, τίποτα.
Δεν έστριψε, ούτε ένα πλάσμα, ούτε ένα...
Ένας απ 'αυτούς που αναπνέουν;
Ζόσο.
Όχι
Ούτε καν ένα... ξέρεις.
Και οι κλειδαριές;
Εξακολουθούν να αντέχουν;
Θέλεις να ελέγξεις
- Μπορώ; - Όχι
Ρέι, σου είπα δεν θέλω να ανεβαίνει πια εκεί.
Τι; Η μικρή μαϊμού;
Μπορεί να το χειριστεί.
Ναι, μπορώ να το χειριστώ, μαμά.
Ξέρω τους κανόνες.
Πρώτος. Ποτέ μην κάνεις θόρυβο.
Ξέρω ότι ξέρεις τους κανόνες.
Δεύτερος, ποτέ μην χάνεις τον έλεγχο.
Τρίτος, ποτέ μην ανοίγεις την πόρτα.
Τέταρτος, δεν μιλάμε ποτέ γι' αυτούς που αναπνέουν.
Πρόσεξε Ζόσο, το παπούτσι σου.
Το έχω, μαμά.
Κρατιέσαι καλά;
Κρατιέμαι καλά.
Δεν μπορώ απλά να πάω ξυπόλητη.
Όχι, αυτό δεν θα ήταν σωστό.
Γιατί όχι;
Επειδή δεν είμαστε ζώα, Ζόι.
Θέλω να το θυμάσαι αυτό.
Αλλά δεν είναι ότι πάω έξω, η κάτι τέτοιο.
Λοιπόν, ποιος χρειάζεται να πάει έξω,
όταν έχουμε φέρει μαζί μας τον ήλιο;
Άλλη μια όμορφη μέρα;
Θέλεις να το κάνεις επίσημηο
Όχι πολύ δυνατά, εντάξει; Δεν θέλω να
γλιστρήσεις και να κόψεις το χέρι σου.
Κατάλαβα, μαμά.
Εντάξει.
Πόσες μέρες είναι τώρα;
Λοιπόν, αν δε θυμάσαι, απλά μέτρησε τες.
Είναι κατανεμημένες σε σειρές των 25.
Και πόσες γραμμές υπάρχουν;
Μια, δυο, τρεις, οχτώ, εννέα...
Δώδεκα..
Οπότε, 25 επί 12 μας κάνει;
300, συν ένα που μόλις χάραξα, 301.
Αυτό είναι.
Βλέπεις; Τα ιδιαίτερα στα μαθηματικά, έπιασαν τόπο..
"Δώσε μου ένα φιλί".
Αυτό σημαίνει ότι πεινάει..
Ας κοιτάξουμε εδώ.
Έχουμε πλιγούρι...
Καλαμπόκι...
Πατάτες...
Φασόλια...
και τα ροδάκινα...
Ροδάκινα. Σίγουρα ροδάκινα.
Ξέρεις χθες είχαμε ροδάκινα.
Μπορούμε να φάμε πάλι αύριο.
Αλλά σκεφτόμουν σήμερα,
ίσως να δοκιμάζαμε κάτι με πρωτεΐνη.
Ίσως φασόλια, αυτή την φορά.
Τα φασόλια, είναι τα χειρότερα.
- Μπαμπά; - Ναι;
Φασόλια ή ροδάκινα;
Δεν ξέρω.
Ροδάκινα.
Εμένα τα ροδάκινα, μου ακούγονται μία χαρά..
Ρέι.
Τι θα έλεγες να ψηφίζαμε, Ρέι;
Όσοι είναι υπέρ των φασολιών, να σηκώσουν το χέρι τους.
Μία ψήφος για τα φασόλια.
Τώρα, όσοι είναι υπέρ...
τον ζουμερών και πεντανόστιμων, ροδάκινων...
παρακαλώ σηκώστε το χέρι σας.
Συγγνώμη, γλυκέ μου.
Δύο εναντίον ενός.
Τρεις.
Η Νταρλίν, πάλι κάνει τα δικά της;
Είναι ένα σκληρό κορίτσι.
Χρειάζεται απλά λίγη ενθάρρυνση, αυτό είναι όλο.
Έτσι μπράβο. Στο είπα ότι είναι σκληρή.
Μαμά, μπαμπά! Τα ροδάκινα χάθηκαν.
Δεν είναι αστείο, Ζόσο.
Σοβαρά μιλάω! Κάποιος τα έκλεψε!
Θεέ μου, αυτό ήταν 12 κονσέρβες.
Αυτό είναι σχεδόν, δύο εβδομάδων.
Δεν υπάρχουν άλλα ροδάκινα;
Όχι. Όχι άλλα ροδάκινα.
Η ζάχαρη, πρέπει να προσέλκυσε κάτι.
Κάτι με δόντια.
Τι έχει τέτοια δόντια;
Ένας αρουραίος, κατά πάσα πιθανότητα.
Αλλά ένας αρουραίος, δεν θα μπορούσε να μπει εδώ μέσα.
Έλεγξα την πόρτα. Είναι αμπαρωμένη καλά.
Η πόρτα δεν είναι ο μόνος τρόπος για να μπεις κάτι.
Και αυτοί που αναπνέουν, μπορούν επίσης να μπουν;
Ζόσο.
Μπορούν;
Όχι, είναι πολύ μεγάλοι, δεν χωράνε.
Αλλά ένας αρουραίος θα μπορούσε.
Αν είναι ένας αρουραίος, θα πρέπει να είναι ακόμη εδώ μέσα.
Πρέπει να έχουμε, τον νου μας έξω.
Πρέπει να το βρούμε, προτού κλέψει κι άλλα τρόφιμα.
Εν τω μεταξύ, θα πρέπει να μειώσουμε τις μερίδες μας.
Είναι ήδη πολύ μικρές μπαμπά.
Λυπάμαι, Ζόι.
Λυπάμαι πραγματικά.
Δεν θα σου το ξαναπώ. Φάε.
Μαμά, σού είπα ότι δεν θέλω τα ηλίθια φασόλια.
Ζόι, θυμάσαι τον κανόνα νούμερο δύο;.
Ποτέ μην χάνεις τον έλεγχο.
Ποτέ μην αφήνεις το θυμό να σε κυριεύει.
Κανόνας νούμερο πέντε. Μην με ξαναπείς Ζόσο, ποτέ.
Ήθελα απλώς μερικά ροδάκινα.
Λοιπό, τα έκλεψε, ένας κλέφτης.
Και τώρα, θα πρέπει όλοι να κάνουμε θυσίες..
Ήδη, δεν έχω τίποτα.
Είμαι κολλημένη εδώ. Δεν μπορώ καν να πάω έξω.
Δεν έχω φίλους...
Εκτός από την Όλιβ, κι αυτή μπορεί να πει, μόνο πέντε φράσεις.
- Και εμείς τι είμαστε; - Τι;
Λοιπόν, μόλις είπες, ότι δεν έχεις καθόλου φίλους.
Εμείς τι είμαστε;
Η μαμά και εγώ, δεν είμαστε φίλοι σου;
- Ξέρεις τι εννοώ. - Όχι, βασικά δεν ξέρω.
Νομίζω, ότι είναι πραγματικά, ανόητο
να λες ότι δεν έχεις τίποτα...
όταν στην πραγματικότητα, έχεις τα πάντα.
Ναι, σωστά. Ναι καλά.
Κοίτα αυτό.
Πόσες μέρες είπες ότι ήταν;
301.
Τώρα, κανονικά δεν θα έπρεπε να είμαστε εδώ
καμιά απ' αυτές τις μέρες.
Παρά μόνο, όταν χρειαζόταν.
Βρήκαμε αυτό το καταφύγιο.
Και αυτό μας έδωσε φαγητό, ένα σπίτι και μια ζωή.
Και από ότι ξέρουμε, θα μπορούσε να έχουμε απομείνει μόνο εμείς.
Οι μοναδικοί που είναι ακόμη ζωντανοί.
Έτσι, στην πραγματικότητα, το κάθε ένα,
απ' αυτά τα σημάδια, είναι ένα θαύμα.
Ένα θαύμα;
Πολύ σωστά. Ένα θαύμα.
Και αυτό το φαγητό, θα σου επιτρέψει να ζήσεις άλλη μια μέρα.
Κι αυτό σημαίνει, ότι άλλη μια ευκαιρία,
μπορεί να παρουσιαστεί, σωστά;
Ναι, μάλλον.
Οπότε, βλέπεις αυτά τα απαίσια υγρά μουχλιασμένα φασόλια στο πιάτο σου;
Στην πραγματικότητα και αυτά από μόνα τους, είναι ένα θαύμα.
Κι αν φας το μουχλιασμένο σου θαύμα για μας...
Τότε, ίσως μετά να μπορέσουμε να πάμε ένα ταξιδάκι.
Ένα ταξίδι; Αλήθεια;
Αλήθεια.
Αλλά καλύτερα τρώγε γρήγορα,
Επειδή τελείωσα τα θαυματουργά μου φασόλια και θέλω κι άλλα.
Πρόσεχε μ' αυτό, μπαμπά.
Αυτό πάει εκεί. Το σπίτι του Τζόι, εκεί.
Εντάξει. Φύγαμε.
Οκτώ.
Πέντε, έξι, επτά...
Τα παγωτά της Σίλβια.
Εντάξει.
Άφησε με να ανοίξω την πόρτα.
Η πόρτα είναι ανοιχτή.
Τα καμπανάκια, ηχούν πάνω από το κεφάλι σου.
Και κοίτα, εκεί είναι η Σύλβια στέκεται πίσω από το ταμείο
και φοράει αυτή την χαζή ποδιά σε σχήμα κώνου.
"Καλημέρα, μικρούλα Ζό."
Και σου δίνει, ένα από εκείνα τα μικρά ροζ πλαστικά κουταλάκια.
Και μετά, γλιστράς το άλλο χέρι σου
πάνω σε αυτόν τον κρύο γυάλινο, πάγκο.
Μέσα, βλέπεις, βαρέλια και πιθάρια
γεμάτα με το σπιτικό, φρεσκοφτιαγμένο, της Σύλβια.
Είναι ακόμα νωρίς, οπότε ακόμα έχει όλες τις καλύτερες γεύσεις.
Αλμυρό μέλι, φυστικοβούτυρο... τραγανά φιστίκια
και, φυσικά, το αγαπημένο σου.
Φρουτόπιτα με φράουλα..
Είσαι εκεί;
Είσαι χαρούμενη τώρα;
Μέχρι αύριο.
Κέρδισες.
Κέρδισα.
Όλα θα πάνε καλά.
Προσπαθώ να το πιστέψω αυτό Ρέι, πραγματικά το κάνω.
Αλλά το φανταστικό παγωτό, δεν θα θρέψει την κόρη μας.
Απλά προσπαθώ, να κρατήσω το ηθικό της, ψηλά.
Και το κάνεις.
Αλλά τι θα γίνει, όταν αρρωστήσει;
Έχουμε ήδη χάσει, πολύ βάρος, όλοι μας.
Και τώρα...
Και τώρα, απλά θα πρέπει να βρούμε τρόπο να βρούμε περισσότερο φαγητό.
Αληθινό, φαγητό.
Να πάω στην καταραμένη επιφάνεια, αν πρέπει.
Δεν μπορείς Ρέι. Ακόμα... ακόμα μας ψάχνουν.
Ναι... λοιπόν, μπορώ να τους πολεμήσω..
Αυτό είναι αυτοκτονία, και το ξέρεις.
Θυμάσαι την υπόσχεσή μας όταν πρωτοήρθαμε εδώ;
Η Ζόι, έρχεται πρώτη.
Ανεξαρτήτου κόστους.
Το σημαντικό είναι, ότι ακόμα δεν μας έχουν βρει.
Εκτός από έναν αρουραίο.
Αλλά, μόνο από έναν αρουραίο.
Γλυκιά μου...
Προσπάθησε να αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα.
Αυτό το καταφύγιο, μπορεί να είναι φυλακή,
αλλά μπορεί να είναι και ένα σπίτι.
Φασόλια μπορεί να είναι φασόλια, ή μπορούν να είναι...
θαυματουργά φασόλια.
Γιατί όχι;
Επειδή δεν είμαι εννέα ετών, Ρέι.
Καταλαβαίνω αυτό που προσπαθείς να κάνεις για την Ζόσο.
Αλλά δεν πιστεύω στα θαύματα.
Όχι πια.
Θα έπρεπε.
Αυτή είναι η ζωή μας τώρα,
και πρέπει να την ζήσουμε, όσο καλύτερα μπορούμε.
Αλλιώς ποιο είναι το νόημα;
Το θέμα είναι να μείνουμε ζωντανοί.
Μπορούμε να το κάνουμε αυτό...
και να ζήσουμε πάλι.
Ρέι;
Τι κάνεις;
Ζω.
Πρέπει να κάνουμε ησυχία.
Χαλάρωσε.
Θα σε δω απόψε.
Καλή διασκέδαση.
Έλα, έλα, έλα! Όχι, όχι, όχι. Είναι πολύ
μακριά για να περπατήσουμε ως εκεί.
Μαμά! Μαμά! Σε παρακαλώ!
Ζόι!
Μαμά! Μπαμπά! Έρχονται!
Αυτό είναι ένα φανταστικό.
Ένα πέντε και ένα, δύο.
Οπότε, 5 δια 2 μας κάνει...
Δύο και μισό.
Μπίνγκο. Μπορεί να μετακινήσεις το αυτοκίνητο σου, τώρα.
Έλα τώρα. Νόμιζα ότι αυτό θα ήταν μια διασκεδαστική αλλαγή σελίδας.
Τα μαθηματικά είναι ακόμα βαρετά, μαμά. Ακόμη και με το
Λοιπόν, αν είναι ακόμα βαρετά, τότε γιατί η Όλιβ, χαμογελάει ακόμα;
Αυτό είναι ψεύτικο χαμόγελο.
Γι' αυτό μοιάζει λίγο... ξέρεις...
Ανατριχιαστική;
Δεν το εννοούσα αυτό γλυκιά μου.
Απλά χρειάζεται, ένα μπανάκι, αυτό είναι όλο.
Τι λες να κάνουμε, ακόμα μια γύρα στο παιχνίδι;
Και ύστερα να κάνουμε ένα διάλλειμα, εντάξει;
Εντάξει.
Μαμά, πιστεύεις, ότι ο μπαμπάς, έχει δίκιο;
Δίκιο, για ποιο πράγμα;
Ξέρεις, ότι εμείς οι τρεις, είμαστε οι μόνοι που έχουμε απομείνει..
Το περισκόπιο;
Πολύ σωστά.
Τι θέλεις να κάνω με αυτό;
Τι νομίζεις;
Θέλω να κοιτάξεις εκεί.
Στην επιφάνεια;
Νόμιζα ότι είχες πει, ότι δεν μου επιτρέπεται να το κάνω αυτό
ποτέ, ποτέ, ποτέ, αλλιώς θα είμαι ψόφιο κρέας.
Ναι, καλά...
Προσπαθώ, κάτι νέο σήμερα.
Τι;
Χαλαρωτικό.
Λοιπόν, τι βλέπεις;
Τίποτα.
Το σχολείο. Την παιδική χαρά.
Τίποτα.
Ο μπαμπάς, είχε δίκιο.
Μόνο εμείς απομείναμε.
Εμείς και η Όλιβ.
- Αλλά βλέπεις εμάς και την Όλιβ; - Όχι, μαμά.
Είδες καν την πόρτα του καταφύγιου;
Δεν μπορώ να δω την πόρτα.
Είναι καλυμμένη.
Ακριβώς.
Όταν πρωτοήρθαμε εδώ κάτω,
Ο μπαμπάς καιΟ μπαμπάς και εγώ, φροντίσαμε
να κρύψουμε την πόρτα. Θυμάσαι;
Έτσι ώστε να μην μας βρει ποτέ κανείς..
Λοιπόν;
Λοιπόν... μερικές φορές...
Μόνο και μόνο επειδή, δεν μπορείς να δεις κάτι...
δεν σημαίνει ότι δεν είναι εκεί.
Μερικές φορές η αλήθεια είναι κρυμμένη από εμάς.
Λοιπόν, νομίζεις, ότι οι φίλοι μας,
μπορεί πραγματικά να είναι εκεί έξω;
Να κρύβονται απλά από εμάς;
Θα μπορούσαν. Θα έπρεπε να το κάνουν.
Επειδή, αυτοί που αναπνέουν, θα κηνυγούσαν κι αυτούς επίσης.
Ζόσο.
Ναι, πολύ σωστά, επειδή αυτοί που
αναπνέουν, θα κηνυγούσαν κι αυτούς επίσης.
Μας μισούν πολύ, έτσι δεν είναι;
Για να συνεχίζουν να μας κυνηγούν έτσι;
Δεν ξέρω αν αυτό είναι μίσος.
Είναι απλά...
Είναι διαφορετικοί από εμάς.
Και αυτό τους κάνεις να μας φοβούνται, όσο εμείς αυτούς.
Εξαιτίας, αυτού που συνέβη εκείνη την μέρα;
Ναι, λόγω αυτού που συνέβη εκείνη την ημέρα.
Είπες, "αυτοί που αναπνέουν".
Ναι.
Ο κλέφτης.
Επέστρεψε.
Μην κοιτάς.
Τι τρέχει;
Είναι ο κλέφτης.
Αυτό το κάθαρμα.
Θα το σκοτώσω. Μείνετε απλά πίσω σε
περίπτωση που προσπαθήσει να το σκάσει.
Όχι, όχι, εσύ μείνε πίσω. Θα το σκοτώσω εγώ.
Όχι, εγώ θα το σκοτώσω.
Δεν μπορούμε να το σκοτώσουμε, όλοι παιδιά.
Θυμάσαι εκείνη την ημέρα των Ευχαρηστιών, στην θεία Κάθι;
Πριν από κάνα δυο χρόνια,
με εκείνο το τρελό «πόσουμ», στην αυλή;
Ποιος, το τακτοποίησε τότε;
Μόλις το σκοτώσει ο μπαμπάς, μπορούμε να το φάμε για βραδινό;
Ζόι, κάνε ησυχία.
Πιασ' το, μπαμπά!
Μπαμπά!
Το σκάει, μπαμπά! Γρήγορα!
Το ξέρω!
Μπαμπά!
Μαμά!
Ουάου!
Αυτό ήταν φοβερό.
Ακόμα πιο φοβερό από τότε που ο μπαμπάς σκότωσε το «πόσουμ»;
Σίγουρα.
Τι είναι αυτό;
Κάντε πίσω.
Γαμώτο!
Σβήστο. Σβήστο.
Θα το σπάσω, κάντε πίσω.
Κάντε πίσω!
Πίσω!
Καίει το Κίνγσβιλ!
Θα το σβήσουμε. Απλά μείνε εκεί.
Μείνε εδώ!
Όχι, όχι πάλι.
Ρέι! Βοήθησέ με!
Μην την σπάσεις!
Νταρλίν, μπορεί να το αντέξει!
Ρέι, έλα!
Στο είπα ότι είναι σκληρή!
Εντάξει, κάνε πίσω! Κάντε πίσω!
Ζόσο, σου είπα να κάνεις πίσω!
Δεν μπορώ να δω την τύφλα μου.
Περίμενε.
Πού είναι η Ζόσο;
- Ζόι; - Ζόσο;
Ζόσο;
Τι κάνεις; Μήπως σε έκαψε η φψτιά;
Είμαι απλά φοβισμένη.
Λοιπόν, δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι, άλλο πια.
Σβήσαμε την φωτιά. Δεν χτύπησε κανείς.
Κοίτα.
Ακόμη και η Όλιβ είναι εντάξει.
Απλά λίγο, βρώμικη, αυτό είναι όλο.
Βλέπεις;
Όλα θα πάνε καλά.
Όχι, μπαμπά.
Δεν θα πάνε.
Δεν θα είναι όλα καλά.
Θα δούνε...
Ποιος;
Αυτοί που αναπνέουν.
Θεέ μου.
Γεια σου, μπέικον.
Που έχει χαθεί η μικρούλα, σου- σεφ σου;
Επάνω, ετοιμάζεται.
Ακόμα;
Πόσο της παίρνει να βάλει ένα μαγιό;
Πολύ ώρα, όταν προσπαθείς να εντυπωσιάσεις τον Τζόι.
- Τον Τζόι; - Ναι θα έρθει μαζί μας.
Ο Τζόι Νίρι, από δίπλα;
Είναι ένα πραγματικά χαριτωμένος, δεν νομίζεις;
Νομίζω, ότι δεν ξέρει καν να δένει τα κορδόνια του.
Αυτό νομίζω.
Ο Τζόι Νίρι...
Έλα τώρα, θυμάσαι τους παιδικούς έρωτες, έτσι δεν είναι;
Ναι, θα είχα βγάλει το όπλο της «Νερφ» μου.
Από το πρώτο μας ραντεβού.
Δεν μου αρέσει καθόλου αυτό.
Μπαμπά, γιατί δεν μου το είπες;
Τι; Να σου πω τι;
Ότι ο Τζόι θα πάει διακοπές.
Υποτίθεται ότι θα παίζαμε, Μάρκο Πόλο.
Λοιπόν, αυτό δεν μπορεί να είναι αλήθεια,
επειδή μίλησα χθες βράδυ με την Τζίλιαν
Απλά, άφησε το, δεν το χρειαζόμαστε.
Έλα, πρέπει... πρέπει...
Άφησε τα όλα. Έχουμε, ότι χρειαζόμαστε.
Έλα.
Τεντ;
Αυτό είναι καλό.
Τζίλιαν;
Τι άλλο;
- Τεντ; Είναι όλα εντάξει; - Τζίλιαν;
Γεια σου, Τζόι. Τι συμβαίνει;
- Δεν θέλω να φύγω. - Γιατί πρέπει να φύγεις;
Ο άνθρωπος από την κυβέρνηση.
Είπε, ότι ο ιός, αλλάζει με άσχημο τρόπο τους ανθρώπους.
- Τι; - Τι είδους ιός; - Τζόι, έλα.
Πρέπει να φύγουμε.
- Τζίλιαν, που πάτε; - Συγνώμη Κλερ, δεν υπάρχει χρόνος.
- Τι συμβαίνει; - Απλά πάρτε την Ζόι και φύγετε,
όσο πιο μακριά μπορείτε από το Κίγσβιλ.
Μπες στο αυτοκίνητο. Πάμε.
Πείτε στην Ζόι, ότι λυπάμαι που δεν μπορέσαμε να παίξουμε, Μάρκο Πόλο.
Τεντ!
Δεν μπορώ να γυρίσω για τους άλλους.
Πού πάνε όλοι;
Αυτοί που αναπνέουν.
Θα τοδουν, έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι;
Λοιπόν, ο ήλιος έχει <<πέσει>>.
Ίσως είναι πολύ σκοτεινά για να δουν τον καπνό.
Ίσως.
Μπορείς να δεις καθόλου καπνό;
Μην ξεχνάς τον κανόνα νούμερο Δύο, Κλερ.
Πρέπει να μείνουμε ήρεμοι. Ότι κι αν
χρειαστεί πρέπει να έχουμε τον έλεγχο..
Πρέπει να σκεφτούμε.
Όλοι σε απόσταση ενός μιλίου από εδώ, θα πρέπει να είδαν τον καπνό.
Αυτοί που αναπνέουν, θα έρθουν για μας. Το ξέρω.
Ζόι, άσε την μαμά και μένα να
μιλήσουμε ένα δευτερόλεπτο, εντάξει;
Αλλά θα μας βρούνε, ακριβώς όπως το ονειρεύτηκε η Όλιβ.
- Δεν θα μας βρούνε. - Μπορεί.
- Κλερ, σταμάτα το. - Να το σταματήσω; Να σταματήσω τι;
Απλά προσπαθώ να δω τι διάολο θα κάνουμε εδώ πέρα, Ρέι.
Δεν θα κάνουμε, τίποτα.
Ακόμα κι αν είδαν τον καπνό...
Και δεν νομίζω ότι τον είδαν...
Μέχρι να έρθουν εδώ, θα έχει χαθεί.
Δεν θα έχουν καμία ιδέα από πού προήλθε.
Δεν έχει σημασία. Θα ξέρουν ότι είμαστε εδώ.
Και θα ψάξουν στην περιοχή για να μας βρουν.
Λοιπόν, άστους να έρθουν.
Έψαξαν εδώ καμιά δωδεκαριά φορές στο παρελθόν.
Ποτέ δεν μας βρήκαν.
Και δεν πρόκειται να μας βρούνε, ούτε τώρα.
Ο μπαμπάς, έχει δίκιο.
Είμαστε ακόμα κρυμμένοι. Έλεγξα, θυμάσαι;
Όσοι συμφωνείται ότι είμαστε ασφαλείς,
παρακαλώ σηκώστε το χέρι σας.
Δύο εναντίον ενός.
Τριών.
Τι τρέχει μαμά;
Το ξύλο κάηκε.
Και;
Και το καμένο ξύλο, κάνει στάχτη.
Δεν είμαστε κρυμμένοι, πια.
Είμαστε;
Δεν νομίζω ότι θα το παρατηρήσουν.
Είσαι πραγματικά πρόθυμος να πάρεις αυτό το ρίσκο;
Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Θα καλύψουμε την στάχτη.
Πώς;
Θα πρέπει να πάμε στην επιφάνεια.
Αλλά τι γίνεται με τον τρίτο κανόνα;
Ποτέ, ποτέ μην ανοίξεις την πόρτα.
Μερικές φορές τους κανόνες...
Ακόμα και οι κανόνες της μαμάς...
πρέπει να σπάνε.
Άκουσέ με.
Αν ακούσεις οτιδήποτε εκεί πάνω, οτιδήποτε
εκτός από εμένα και τον μπαμπά...
Θέλω να κλειδώσεις την πόρτα πίσω μας.
Τι; Όχι. Θα έρθω εκεί πάνω μαζί σας. Θέλω να βοηθήσω.
Δεν το συζητάω Ζόσο.
Είναι "Ζόι". Σταμάτα να μου φέρεσαι λες κι είμαι μωρό.
Σε προστατεύω.
Τι γίνεται όμως, αν με χρειαστείς
για να προστατεύσω εσένα;
Μπορώ να πολεμήσω για σένα, αν χρειαστεί.
Όχι, δεν μπορείς. Οι κανόνες μου, ακόμα ισχύουν, για σένα.
Δεν έχει σημασία, τι θα συμβεί εκεί πάνω.
Δεν έχει σημασία τι θα ακούσεις,
Μην ανοίξεις την πόρτα.
Αλλά...
Θέλω να μου το υποσχεθείς αυτό.
Υποσχέσου.
Το υπόσχομαι.
Θα πρέπει να κινηθούμε, γρήγορα.
Δεν θέλω να είμαι εκεί έξω, περισσότερο από τρία λεπτά.
Τρία λεπτά.
Εντάξει.
Πάνε από εδώ, Όλιβ.
Έλα.
Όχι Δεν ξέρω πού πήγαν.
Είναι απλά αυτοί, Όλιβ.
Είναι εντάξει.
Μαμά! Μπαμπά!
Προσέξτε πίσω σας!
Μαμά! Μπαμπά!
Γρήγορα!
Μπαμπά!
Μαμά! Μπαμπά!
Μπαμπά!
Μαμά!
Μπαμπά!
Τι στο διάολο κάνεις;
Σου είπα να μείνεις μέσα.
Πιο σιγά. Δεν σε καταλαβαίνουμε.
Αυτοί που αναπνέουν.
Προσέξτε!
Είναι μόνο ελάφια, Ζωή.
Τίποτα που πρέπει να φοβάσαι.
Μόνο ο Μπάμπι.
Έδειχναν, τρομαγμένα.
Μην είσαι χαζούλα.
Έχει δίκιο, Ρέι. Το σκάνε μακριά.
Τρέχουν μακριά, από κάτι.
Πρέπει να επιστρέψουμε, στο καταφύγιο.
Πρόσεχε.
Τι συνέβη; Είδες κάτι;
Ησυχία! Ησυχία.
Τι είναι αυτό, μπαμπά;
Βήματα.
Νομίζω ότι είναι μόνο ένα.
Γιατί; Γιατί μόνο ένα;
Πάντα ταξίδευαν σε ομάδες, στο παρελθόν.
Δεν ξέρω.
Ίσως, να είναι ο μόνος που είδε τον καπνό.
Πήγε από εδώ.
Ζόσο θα πρέπει να κάνεις ησυχία.
Κανόνας νούμερο ένα, θυμάσαι; Ποτέ μην κάνεις θόρυβο.
Ξέρω. Προ... προσπαθώ.
Προσπάθησε περισσότερο.
Αν μας ακούσει, θα μας βρει.
Με καταλαβαίνεις; Με καταλαβαίνεις;
Ζόι, Ζόι, Ζόι!
Ζόι, έλα εδώ.
Κάθισε.
Τι θα 'λεγες να φύγουμε από εδώ;
Γιατί κοίτα τι βρήκα.
Με αυτό το αυτοκίνητο...
Μπορείς να πας οπουδήποτε, θέλεις.
Οπουδήποτε στον κόσμο.
Οποιαδήποτε ώρα.
Πού θέλεις να πας;
- Στο κρεβάτι μου; - Ναι.
Στο παλιό κρεβάτι μου.
Ναι.
Αυτή είναι μια άριστη επιλογή.
Εντάξει. Εντάξει.
Καταρρέεις στο κρεβάτι σου...
Εξαντλημένη μετά από μια κουραστική μέρα.
Και τραβάς, εκείνα τα ζεστά ροζ σεντόνια με τις βούλες
πάνω, μέχρι τα μάτια σου.
Αγκαλιάζεις, όλα τα αγαπημένα σου, λούτρινα ζωάκια.
Τον αρκούδο τον Πάφι, την πάπια και την Κάθυ Πίλαρ.
Τους δίνεις, ένα φιλάκι για καληνύχτα...
Μπορείς να νιώσεις τον ανεμιστήρα πάνω στο κομοδίνο σου.
Να φυσά ένα απαλό αεράκι στα μαλλιά σου.
Και τότε κοιτάς στο ταβάνι από πάνω σου...
όπου είχαμε κρεμάσει εκείνα τα αστέρια που έλαμπαν στο σκοτάδι.
Και λάμπουν για σένα.
Έτσι ώστε να υπάρχει πάντα φως.
Ακόμα και όταν κοιμάσαι.
Ακόμα και όταν ονειρεύεσαι.
Είσαι εκεί;
Ναι.
Είμαι εκεί.
Μπορείς να δεις τα αστέρια;
Ξένα το, ξέχνα το.
Το χαμόγελό μου, έχει κολλήσει
Όχι
Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ. Χώρεσε.
Δεν μπορεί να μπει εκεί μέσα, μπορεί;
Είναι καλά αμπαρωμένη, σωστά μπαμπά;
Είναι πολύ δυνατός!
Χρειαζόμαστε κάτι να συγκρατήσει την πόρτα!
Κάτι δυνατό.
Πήγαινε!
Μαμά, δεν μπορείς να πας εκεί!
Απλά πες στον μπαμπά να βιαστεί!
Μπαμπά! Γρήγορα!
Κάνω γρήγορα!
Μαμά, είσαι εντάξει;!
Είμαι καλά! Απλά μείνε εκεί κάτω!
Μπαμπά, βιάσου!
Θεέ μου.
Ρέι!
Είναι σχεδόν μέσα!
Κρατήσου!
Μπαμπά!
Πρόσεχε!
Ρέι, δώσε μου το σωλήνα!
Σφήνωσε το, κάτω από την λαβή!
Πρόσεχε, μαμά!
Πρόσεχε, Κλερ!
Πέθανε!
Ρέι!
Ρέι! Ρέι! Δεν θα μπει μέσα!
Δεν θα μπει μέσα!
Θα κρατήσει!
Θα το κάνει.
Εντάξει;
Εντάξει.
Θα αντέξει καλά;
Θα κρατήσει καλά.
Είναι ακόμα εκεί.
Γιατί δεν φεύγει;
Γιατί δεν φεύγει απλά, μακριά;
Δεν ξέρω.
Κάτι ετοιμάζει.
Τι θα μπορούσε να ετοιμάζει;
Γιατί ακόμα στέκεται εκεί;
Αυτό είναι που κάνει.
Περιμένει.
Τι περιμένει;
Τους υπόλοιπους.
Κοίτα, Ζωή, εκεί είναι.
Η δεξαμενή νερού. Μπορείς να την δεις;
Μόλις την περάσουμε, θα έχουμε φύγει από το Κίνγκσβιλ.
- Τότε θα είμαστε ασφαλείς; - Ασφαλείς από τους αρρώστους;
Πολύ σωστά γλυκιά μου. Ασφαλείς από τους άρρωστους ανθρώπους.
Γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι, πηγαίνουν προς τα πίσω;
Δεν ξέρω.
Νόμιζα ότι είπες δεν μπορούσαμε να μείνουμε.
Ότι ήταν επικίνδυνο.
Ίσως όλα είναι εντάξει τώρα.
Νομίζεις ότι είναι δυνατόν;
Δεν ξέρω.
Θα πρέπει να μπορώ να «πιάσω», κάτι εδώ.
Ίσως Α.Μ.;
Ρέι, πρόσεχε!
Όλοι οι πολίτες του Κινγσβιλ, πρέπει..
Όλοι οι πολίτες του Κίνγσβιλ, πρέπει
να επιστρέψουν στα σπίτια τους, άμεσα.
Μέχρι το λοιμωδών να σταθεροποιήσει το ξέσπασμα
Αυτή είναι μια εντολή καραντίνας,
υπογεγραμμένη από τον κυβερνήτη Σρέντερ.
Βάση του κωδικού εκτάκτου ανάγκης, 11.
Αυτό είναι για την δική σας ασφάλεια.
Μαμά, τι είναι η κάρα και ντίνα;
Καραντίνα.
Αυτό σημαίνει δεν μας αφήνει έξω.
Εννοείς Είμαστε παγιδευμένοι εδώ;
Το CDC συνεργάζεται στενά με την εθνική φρουρά
Για να υποστηρίξει την ανάπτυξη...
Θα λάβετε περεταίρω ενημέρωση,
από τις ομάδες αντιμετώπισης...
Γυρίστε πίσω!
Μαμά. Μπαμπά.
Είναι εδώ.
Νταρλίν, δεν θα αντέξει!
Χρειαζόμαστε κάτι άλλο!
Φύγετε!!
Τρέξτε!
Πήγαινε την Ζόι στην κρεβατοκάμαρα!
Περίμενε!
Αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ.
Ρέι, βοήθησέ με!
- Πόσο θα αντέξει; - Μερικά λεπτά.
Πρέπει να βγούμε από εδώ.
Έχουν φράξει την πόρτα.
Μαμά, μπαμπά.
Η πόρτα δεν είναι η μόνη διέξοδος.
Το περισκόπιο!
- Νομίζω ότι μπορούμε να χωρέσουμε. - Δεν ξέρω για σένα, Ρέι.
Θα είμαι μια χαρά. Απλά...
βιαστείτε.
- Μπαμπά!! - Κλερ!
Εντάξει Ρέι, είναι ελεύθερα. Πάρε την Ζόσο.
- Είσαι έτοιμη; - Πάρε την Ζόσο!
Έλα.
Τώρα Ρέι!
Εδώ, πρόσεχε το κεφάλι σου.
- Πιάσε το χέρι της μαμάς σου! - Όχι!
- Την έπιασες; - Την έπιασα!
Εντάξει, Ρέι. Ανέβηκε, έλα.
Δεν χωράω.
Έλα!
Κλερ, πιάσε τον καρπό μου!
- Τι; - Πιάσ' το!
Κρατήσου γερά.
- Θεέ μου! - Μπαμπά!
Μπαμπά! Μπαμπά!
Είσαι εντάξει;
Είμαι καλ...
είμαι εντάξει.
Όχι, μπαμπά! Έλα!
Ρέι!
Θυμάσαι την υπόσχεσή μας.
Η Ζόι, έρχεται πρώτη.
Ααα!
Έλα.
Έλα!
Όχι! Ρέι!
- Όχι, μπαμπά! - Ρέι.
Θεέ μου, βοήθεια!
Μπαμπά! Μπαμπά!
Θεέ μου!
Μπαμπά!
Όχι! Όχι! Μπαμπά! Άσε με να φύγω!
Μπορούμε να τον βοηθήσουμε!
Του υποσχέθηκα, ότι θα σε προστατεύσω!
Του υποσχέθηκα ότι θα σε προστατεύσω.
Δεν με νοιάζει!
Του υποσχέθηκα!
Σε μισώ!
- Είναι εντάξει. Είναι εντάξει. - Απλά, άσε με να φύγω.
Είναι εντάξει.
Πρέπει να τρέξουμε.
Τρέξε!
Όλιβ! Όλιβ!
Zoσο! Έλα πίσω!
Τρέξε!
Είσαι εντάξει, αγάπη μου;
Ναι, είμαι εντάξει.
Έλα.
Πού... πού είμαστε;
Εκεί που ξεκίνησαν όλα.
Τι θα κάνουμε;
Τρέξε! Συνέχισε να τρέχεις!
Αυτοί που αναπνέουν! Έρχονται!
Ονειρεύτηκε ότι μας βρήκαν.
Ψάχνουν ακόμα για μας.
Μας μισούν πολύ, έτσι δεν είναι;
Για να συνεχίζουν, να μας κυνηγούν, έτσι.
Πάντα ταξίδευαν σε ομάδες.
Ναι, λοιπόν. Μπορώ να τους πολεμήσω.
Αυτό είναι αυτοκτονία, και το ξέρεις.
Τι είναι η κάρα - ντίνα;
Σημαίνει, ότι δεν μας αφήνουν, να βγούμε έξω.
Αυτοί που αναπνέουν.
Πάμε!
Αφήστε μας να φύγουμε! Αφήστε μας να φύγουμε!
Όχι!
Μαμά, είναι ένας σεισμός.
Όχι, γλυκιά μου, δεν μπορεί να είναι.
Το Κίνγκσβιλ δεν έχει σεισμούς.,
Τι στον διάολο τα θέλει τα μαχητικά αεροπλάνα, το λοιμωδών;
Γυρίζουν, πίσω.
Είπαν απλά σε όλους, να επιστρέψουν στην πόλη.
Μαμά, μπαμπά, έρχονται!
Ελάτε! Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Έλα, έλα, έλα!
Όχι, όχι, όχι! Πολύ μακριά για να περπατήσει εκεί!
Το δημοτικό του Κίνγκσβιλ.
Υπάρχει ένα παροπλισμένο καταφύγιο, από πίσω.
Αλλά δεν ξέρω αν είναι ασφαλές.
Είναι πιο ασφαλές από ότι εδώ πέρα. Ελάτε.
Ελάτε!
Πρέπει να φύγουμε παιδιά, πάμε.
- Πού είναι; - Εκεί!
- Πού είναι η πόρτα; - Εκεί!
- Έρχονται! Γρήγορα! - Ρέι, βιάσου!
Πάμε. Ελα. Σε έπιασα.
Εντάξει, έλα! Έλα!
Κλείς’ την, τώρα ..
Είσαι καλά;
Κλερ, είσαι καλά;
Ναι, είμαι εντάξει.
Εσείς παιδιά;
Ναι. Ναι.
Ναι, είμαστε...
Είμαστε καλά.
Έχουν τα πάντα εδώ.
Κοιτάξτε όλα αυτά τα τρόφιμα.
Έι, Ζόι;
Κοίτα όλα αυτά.
Υπάρχουν...
Υπάρχουν βιβλία και παιχνίδια και...
Μπαμπά;
Περισσότερα παιχνίδια; Αυτό...
Ν... ναι;
Πόσο καιρό θα πρέπει να μείνουμε εδώ;
Δεν... δεν ξέρω.
Όχι... ελπίζω όχι πάρα πολύ.
Απλά πρέπει να περιμένουμε, μέχρι να το ξεκαθαρίσουν αυτό.
Και τότε...
Γλυκιά μου...
Αυτό που συνέβη εκεί πάνω ήταν ένα λάθος.
Είναι ένα τρομερό, τρομερό λάθος.
Δεν ήταν ένα λάθος.
Κόπηκα, στη πόρτα του καταφύγιου..
Ο ιός, θα πρέπει να μεταδίδεται με τον αέρα.
Έχουμε, μολυνθεί.
Σας παρακαλώ, απλά αφήστε μας να φύγουμε.
Όχι! Αφήστε μας να φύγουμε.
Συνεργαστείτε μαζί μου και απαντήστε στις ερωτήσεις μου,
και θα κάνω ότι μπορώ για να σας βοηθήσω.
Καταλαβαίνετε;
Ναι, ναι.
Πόσο καιρό ήσασταν στο καταφύγιο, που σας βρήκαμε;
Από την αρχή.
Έχετε έρθει ποτέ σε επαφή με κάποιον άλλο;
- Οικογένεια; Γείτονες; - Ήμασταν, μόνο εμείς.
Ο μπαμπάς λέει ότι εμείς απομείναμε, μόνο.
"Ζόι."
Έχω ένα κοριτσάκι στην ηλικία σου.
Κρίμα γαμώτο..
Όχι!
Τι κάνετε; Είπατε ότι θα μας βοηθήσετε.
- Με την εντολή μου. - Δεν θα σας αφήσω να την αγγίξετε!
Δεν θα σας αφήσω να την αγγίξετε!
Μαμά, μην χάνεις ποτέ τον έλεγχο.
Κρατήστε μακριά! Είναι πολύ επικίνδυνο!
Μείνε μακριά! Είναι πολύ επικίνδυνο!
Θυμήσου τον δεύτερο κανόνα. Μην χάνεις ποτέ τον έλεγχο.
Μείνε μακριά.
Μην ξεχνάς τον δεύτερο κανόνα Κλερ.
Οτιδήποτε κι αν συμβεί, πρέπει πάντα να έχεις τον έλεγχο.
Πρέπει να μείνουμε ήρεμοι.
Ποτέ μην αφήσεις να σε κυριεύσει ο θυμός.
Όχι, όχι, όχι!
Είναι διαφορετικοί από εμάς και αυτό τους κάνει...
να μας φοβούνται, όσο τους φοβόμαστε και εμείς.
Δεν είμαστε ζώα.
Μερικές φορές, η αλήθεια, κρύβεται από εμάς.
Μπαμπά! Άσε με να φύγω! Βοήθεια!
Έλα!
Πάρτε τον έξω!
Προς όλους τους σταθμούς. Εδώ "Έκο ένα".
Στόχευση ασφαλής. Στοχεύστε με ασφάλεια.
Πόσες απώλειες;
Τέσσερις απώλειες. Δύο στόχοι, περιορίστηκαν..
Το QRF, είναι εκτός ορίων.
Μίλια μακριά, αναμείνατε.
Οι ενισχύσεις είναι καθ οδόν.
Τρέξε! Μαμά!
Σταμάτα!
Δεν χρειάζεται να τον σκοτώσεις. Είναι εντάξει.
Είμαστε ..
Ααα!
Θυμάσαι τον δεύτερο κανόνα, Ζόσο;
Θυμήσου τον δεύτερο κανόνα. Μπορείς να το σταματήσεις.
Μπορείς να το σταματήσεις, Ζόσο.
Μπορείς να το σταματήσεις.
Αυτό είναι, Ζόι.
Γύρνα πίσω σε μένα.
Ζόι.
Αυτό είναι αυτό, αυτό είναι.
Γεια σου.
Μαμά.
Ναι. Εγώ είμαι.
Με έσωσες. Με προστάτευσες.
Το ξέρω.
- Με είπες Ζόι. - Το ξέρω.
Έλα εδώ.
Γεια σου, έλα.
Πρέπει να φύγουμε.
Προσεκτικά.
Έχεις πληγωθεί.
Εδώ.
Σε ευχαριστώ.
Τι θα κάνουμε με αυτόν;
Θα τον αφήσουμε ζωντανό.
Μαμά.
Κοίτα.
Μπαμπά!
Μπαμπά.
Σ' αγαπώ.
Μπαμπά.
Δεν θα σε αφήσω.
Και αν...
Το ξέρω ότι δεν θα πάω μακριά.
Μπορείτε πάντα να με επισκεφθείτε.
Ναι.
Απ... απλά... πάω ένα ταξίδι.
Μπαμπά;
Είσαι εκεί;
Όχι, μπαμπά!
Όχι! Όχι!
Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ, γλυκιά μου.
Πρέπει να φύγουμε.
Πού;
Πρέπει να κρυφτούμε.
Μαμά; Μαμά;
Είσαι ξύπνια;
Μαμά; Μαμά;
Ζόι.
Γιατί ξύπνησες από τώρα;
Πέσε πάλι για ύπνο.
Δεν μπορώ.
Η Όλιβ φοβάται.
Τι είναι αυτό;
Τι τρέχει με την Όλιβ;
Ακούσαμε κάτι. Νομίζω, ότι έρχεται, ένας που αναπνέει.
Όχι, γλυκιά μου. Απλά είδες κι άλλον εφιάλτη.
Γρήγορη, κρύψου, κάτω.
Μάρκο!
Πόλο;
Τζόι Νίρι;
Σε βρήκα.
Ποιος είναι εκεί κάτω;
Τζόι, που ήσουν;
Θεέ μου.
Τεντ.
Είναι όλοι διαφορετικοί από εμάς;
Ναι. Αλλά εδώ είναι φυσιολογικά.
Έλα.
Το βλέπεις;
Να δω τι;
Τον ήλιο.
Αυτό σημαίνει ότι είναι 302, τώρα.
Τριακόσιες δύο ημέρες.
Όχι, ημέρες.
..::Μετάφραση υπότιτλου: Hidden::..