Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg 1η διανομή subs4free
[«(You Don't Know) How Glad I Am» - Nancy Wilson]
♪ Η αγάπη μου δεν έχει αρχή Η αγάπη μου δεν έχει τέλος ♪
♪ Μπροστά ή πίσω και δεν θα λυγίσει ♪
♪ Στέκομαι στη μέση ♪
♪ Χαμένη μέσα στη δίνη ♪
♪ Της αγάπης μου για σένα ♪
♪ Και δεν ξέρεις δεν ξέρεις, δεν ξέρεις... ♪
♪ Πόσο χαρούμενη είμαι ♪
♪ Η αγάπη μου είναι άπειρα βαθιά, η αγάπη μου δεν έχει κορυφή ♪
♪ Η αγάπη μου δεν σκαρφαλώνει, κι η αγάπη μου δεν θα πέσει ♪
♪ Είμαι στη μέση ♪
♪ Και δεν μπορώ να σταματήσω ♪
♪ Να σ' αγαπώ ♪
♪ Και δεν ξέρεις, δεν ξέρεις, δεν ξέρεις... ♪
♪ Πόσο χαρούμενη είμαι ♪
♪ Μακάρι να έγραφα ποιήματα ♪
♪ Έτσι θα μπορούσα να εκφράσω ♪
♪ Αυτό που... ♪
♪ Αυτό που θα ήθελα να πω, ναι ♪
♪ Μακάρι να ήμουν ζωγράφος ♪
♪ Για να ζωγραφίσω ♪
♪ Το πώς νιώθω ♪
♪ Αυτό που νιώθω σήμερα, ναι ♪
♪ Την αγάπη μου δεν την κλείνουν τοίχοι ♪
♪ Αυτό κάνει την αγάπη μου πλατύτερη κι από πλατιά ♪
♪ Είμαι στη μέση ♪
♪ Και δεν μπορώ να το κρύψω ♪
♪ Πως σ' αγαπώ ♪
♪ Και δεν ξέρεις, δεν ξέρεις, δεν ξέρεις... ♪
♪ Πόσο χαρούμενη είμαι ♪
♪ Πόσο χαρούμενη είμαι... ♪
Αϊλίν.
Αϊλίν!
Χρειάζομαι το έντυπο I-37.
- Μεταγωγής; - Όχι.
Εισδοχής. Ι-37.
Δεν ακούς;
Τελείως άχρηστη.
Πρέπει να υπογράψει κι ο Δρ Φράι.
Μάλλον κοιμάται στο γραφείο του.
Ναι.
Μήπως να πήγαινες εσύ να τον ξυπνήσεις...
Φύσα απαλά στ' αφτί του. Το λατρεύει.
Άσε ήσυχη την Αϊλίν, είναι κουρασμένη.
Αυτό λες να 'ναι;
Νόμιζα ότι «έχει τις μέρες της».
Τουλάχιστον εγώ τις έχω ακόμα.
Μάλιστα. Ξέρεις κάτι γλυκιά μου;
Δεν θα 'ναι για πάντα. Γρήγορα θα γεράσεις σαν εμάς.
Η κα Νέλσον στην αίθουσα επισκεπτηρίου, παρακαλώ.
Η κα Νέλσον στην αίθουσα επισκεπτηρίου.
Δεν θα μπλέξω σε καβγάδες, σου είπα.
Τι κάνει ο Μίκι;
Προσπαθώ να είμαι καλός.
Κάτσε, κάτσε...
Δεν φταίω εγώ...
Ίσως τα πούμε την άλλη φορά.
Αν και θα μας λείψει ο παλιοκατεργάρης,
Ελπίζω να καλωσορίσετε θερμά...
την αντικαταστάτρια του Δρ Φράι τη Δευτέρα.
Μια εξαιρετική, νεαρή γιατρός.
Καλά, ας ελπίσουμε ότι τα αγόρια θα την πάρουν στα σοβαρά.
Εγώ θα την έπαιρνα... σοβαρά.
Μάλλον θα πάρεις την ινσουλίνη σου...
και το εφ' άπαξ σου.
- Κι ευχαριστημένος να 'σαι. - Καλά τα λες.
Θα μου λείψουν όλες οι ωραίες μας στιγμές εδώ.
Για τον Δρ. Φράι, λοιπόν.
Στην υγειά του!
Βλέπω συχνά την Άννα τελευταία.
Ναι, πολλές ραγισμένες καρδιές εκεί έξω.
Γεια σου καλή μου.
Γεια.
Τι κάνει ο μπαμπάς σου;
Καλά.
Ξέρεις τι; Αυτά τα κερνάω εγώ.
Ευχαριστώ.
Τράβα μέσα και βούλωσ' το!
Εσύ να το βουλώσεις... σκάσε!
- Σκάστε επιτέλους! - Εσύ σκάσε!
- Παλιομπεκρή! - Ε, ναι θα...
- Θα τα πιω. - Όλα εντάξει, αρχηγέ;
Εσύ να πας στα τσακίδια, τώρα.
Οι καταραμένοι οι Λουθηρανοί γείτονες φταίνε, όχι εγώ.
Κανείς δεν παραπονιέται, θέλουμε να γυρίσεις σπίτι ασφαλής.
Κανείς δεν παραπονιέται;
Μπαμπά.
Γιατί να μην είμαι σώος κι αβλαβής;
Εγώ κρατάω ασφαλή τη γειτονιά, το ξέρεις;
- Μπαμπά. - Αϊλίν, πάνε σπίτι.
- Καλά, μπαμπά, κοίτα με. - Πήγαινε.
Έλα, σε παρακαλώ.
Ξεσήκωσες τη γειτονιά.
Πίστεψε με, Αϊλίν. Κανείς δεν θέλει παρτίδες με σένα.
Καλά.
Έλα, πάμε μέσα.
Καταραμένοι Λουθηρανοί. Η μάνα σου δεν τους χώνεψε ποτέ.
- Θεέ μου, πάμε μέσα. - Να παν στο διάολο.
Δεν είσαι αστυνομικός πια.
Ποιος το λέει; Ξέρεις ποιος ήταν αυτός;
Όλα υπό έλεγχο, αρχηγέ.
Χαλάρωσε, σε παρακαλώ.
Να χαλαρώσω; Εσύ χαλάρωσε, μη χέσω.
- Δεν είσαι πια αστυνομικός. - Ναι, καλά!
Δεν ήθελα να βγω στη σύνταξη, μ' ανάγκασαν, γιατί ξεχώριζα.
- Πρέπει να γυρίσω στο τμήμα. - Βάλε μου να πιω.
Άντε πάνε, Μπακ.
Βάλε μου.
Κάλεσέ μας αν χρειάζεσαι κάτι.
Καλά Χριστούγεννα.
Για έλα εδώ. Τι μυρίζει;
Πάτησες κάνα ζώο;
Όχι, γιατί; Τι σου μυρίζει;
Πατημένο ψοφίμι.
Μην με πλησιάζεις καλύτερα.
Εντάξει, δεν θα σε πλησιάζω.
Τι κάνεις; Ξαναβάλε μου τα παπούτσια.
Να είσαι πιο καλός μαζί μου.
Μόνο εγώ ανέχομαι τις βλακείες σου.
Άντε, τράβα, εγώ έχω την Τζόανι.
Δεν θ' άφηνε το σπίτι να ρημάξει.
Είναι αληθινή γυναίκα, η αδερφή σου.
Και μυρίζει γυναίκα.
Ξέρει να κρατάει νοικοκυριό!
Και δεν μένει εδώ, και είναι παντρεμένη!
Ναι, γιατί δεν είναι τσιμπούρι.
Και δεν θέλει να σου μιλάει!
Ναι, φυσικά, γιατί έχει φτιάξει τη ζωή της.
Έγινε κάποια.
Ό,τι πεις μπαμπά.
Φτιάξε κι εσύ τη ζωή σου, Αϊλίν. Πάρ' το χαμπάρι.
Σκατά.
Χέσ' το.
Ωραία, την προσοχή σας!
Όπως γνωρίζετε, με τη νέα χρονιά,
θα μας υποβάλουν σε κρατικό έλεγχο.
Έτσι, θα βελτιώσουμε τις διαδικασίες μας...
και θα εφαρμόσουμε νέες στρατηγικές,
βασισμένες σε καινοτόμες ιδέες.
Υπ' αυτό το πρίσμα, η νεαρή κυρία στα αριστερά μου,
η Δρ Ρεμπέκα Σεντ Τζον,
είναι η νέα μας ψυχολόγος των φυλακών.
Μόλις τέλειωσε το διδακτορικό της στο Ράντκλιφ.
Στο Χάρβαρντ.
Χάρβαρντ.
Μπορεί να μην είμαστε του Χάρβαρντ,
αλλά μπορούμε να ανταποκριθούμε.
Ελπίζω ότι θα μπορέσει να κάνει κι εκείνη το ίδιο,
προς τον κοινό μας στόχο.
Μπορεί να είναι χάρμα οφθαλμών,
αλλά σας διαβεβαιώ, είναι ευφυέστατη.
Κυρίες μου, ελπίζω να δείξετε στη Μις Σεντ Τζον...
Πόσο κάνουν αυτά με το γλάσο;
Δωρεάν είναι.
Αστειεύομαι.
Ρεμπέκα.
Ξέρω.
Πες μου, πού μπορεί να φρεσκαριστεί ένα κορίτσι εδώ;
Μπορώ να σου δείξω.
Φυσικά. Το εκτιμώ.
- Να πάρω το σακάκι σου; - Τι γλυκιά... Ευχαριστώ.
Από δω.
- Δεν μου είπες το όνομά σου. - Αϊλίν.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Από πού είσαι;
Απ' τη Νέα Υόρκη. Μανχάταν.
Δεν άντεχα το Κέμπριτζ. Πάρα πολύ αυστηρό.
Είχε ενδιαφέροντα άτομα,
αλλά, όχι, χρειαζόμουν ένα διάλειμμα,
λίγο καθαρό αέρα.
Και λατρεύω την παραλία.
Εντάξει.
81...
60...
86.
Σχεδόν στα μέτρα μου.
Ξέρεις, μερικές πιστεύουν ότι η σιλουέτα...
είναι το μόνο που έχει σημασία.
Ειλικρινά, εγώ το βρίσκω μάλλον αξιολύπητο.
Συμφωνώ απολύτως.
Όπως η αδερφή μου, και δεν της κόβει.
Ωραία. Άρα έχουμε καλύτερα πράγματα...
να συζητάμε απ' τις σιλουέτες μας.
Αν κι αυτή δεν είναι η πιο δημοφιλής άποψη, τι λες;
Δεν με νοιάζει τι είναι δημοφιλές.
Για κοίτα την!
Αληθινή Κάθριν Χέπμπορν.
Σπάνια συναντάς μια νεαρή με τέτοια κότσια.
Κι εγώ έτσι είμαι.
Δεν δίνω δεκάρα τι πιστεύει ο κόσμος.
Μάλλον σε φοβούνται.
«Moi»;
Έγινε, τα λέμε.
Κάθε χρόνο, μαζευόμαστε εδώ, ειδικά...
για να γιορτάσουμε τη γέννηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Και κάθε χρόνο, κάποιος από σας τους παλιανθρώπους μας το χαλάει.
Λοιπόν, ήταν η τελευταία φορά που δεν σεβαστήκατε τα Χριστούγεννα,
γιατί φέτος, θα καθίσετε φρόνιμα,
και θα ράψετε το στόμα σας.
Όποιον δω να δαγκώνει, να κλωτσάει, να ουρλιάζει,
ή σπρώξιμο, μαλλιοτράβηγμα, γέλιο, γκρίνια,
ή ακούσω ένα ανάρμοστο σχόλιο,
θα τον κλείσω κατευθείαν στo «κιούπι».
Και τώρα, χωρίς άλλη καθυστέρηση,
έχω την τιμή να ευχαριστήσω τους κατοίκους του Όρους των Ελαιών...
που με βοήθησαν και πάλι...
- Ζήτω το Όρος! - ...και σας παρουσιάζω τα:
«Χριστούγεννα στη φυλακή».
Αν το ξαναδώ, θα καθαρίσω κανέναν τα Χριστούγεννα.
Σκάσε!
Τι θα κάνω;
Μου έριξαν τρία χρόνια φυλακή...
μ' αγόρια της ίδιας φάρας. Πολύ κρίμα.
Έχω όλο τον χρόνο να σχεδιάσω το κακό που θα κάνω, μόλις βγω.
Θες λίγο κέικ, χοντρούλη;
Στο μεταξύ, ας διαβάσω κάνα βιβλίο.
Δεν ξέρεις να διαβάζεις, ρε στόκε!
Ο ίδιος ο Σαίξπηρ στη σκηνή.
Είμαι έτοιμος για τσαμπουκά.
Η βίβλος της αλήθειας!
Ρε σεις, ο ΜακΆλιστερ.
Ο καταραμένος ο ΜακΆλιστερ.
Ωραία μπαλκόνια!
Είμαι...είμαι πολύ κουρασμένη.
Να ξεκουραστούμε σ' αυτόν τον αχυρώνα;
Καλύτερο απ' το να πληρώσουμε πανδοχείο.
Είσαι τόσο καλός, Ιωσήφ.
Σ' ευχαριστώ που μας έφερες εδώ για την απογραφή.
- Τι σκατά είναι αυτά! - Φύλακα!
- Στάσου, στάσου... - Μην τον αφήνετε ρε.
Πίσω!
Καθίστε όλοι κάτω!
Καθίστε ρε μπάσταρδα!
- Γεια σου, Μπομπ. - Γεια σου, καλή μου.
Αυτά κι ένα πακέτο Λάκι Στράικ.
Τυχερή μέρα, ε;
Ναι, ο πιο τυχερή απ' όλες.
Ναι. Καλά που 'χουμε και το τσιγάρο.
Μην πάρεις φωτιά.
Κεφάτη σε βλέπω, πώς το 'παθες;
Δεν τρέχει τίποτα, μπαμπά.
Φαίνεσαι αστεία μ' αυτό στο στόμα σου.
Πώς ήταν η μέρα σου, μπαμπά;
Πώς ήταν η μέρα μου;
Δεν ξέρω.
Μια μέρα, σαν όλες τις άλλες.
Γιατί ρωτάς;
Η δικιά μου ήταν ζόρικη.
Ναι;
Ξέσπασε μεγάλος καβγάς στη χριστουγεννιάτικη γιορτή.
Ένα αγόρι έσπασε την κλείδα του...
κι έπρεπε να ετοιμάσω όλη τη χαρτούρα για τον διευθυντή.
Μην ρίχνεις τη στάχτη σου κάτω, ξεφτίλα.
Τέλος πάντων...
Μια αξέχαστη μέρα.
Ναι; Αξέχαστες μέρες...
Για να δω...
16 Δεκεμβρίου 1944, πρώτη φορά που κράτησα...
το κεφάλι ενός νεκρού στην αγκαλιά μου.
Πόσο κρίμα.
Στους -7°C και να χιονίζει.
Ακριβώς όπως κι εδώ.
(Μάχη των Αρδεννών;)
Δεν ξέρω γιατί γύρισα εδώ πέρα.
Ίσως επειδή είχες γυναίκα και δυο παιδιά.
Ίσως.
- Μ' αρέσει η παραλία. - Ναι; Μπράβο σου.
Ο πόλεμος κατέστρεψε τις παραλίες στα μάτια μου.
Οπότε τι άλλο;
Τι κάνει ο πιτσιρικάς ο Πολκ; Μίλησε ή ακόμα;
Ο Πολκ.
Ο μικρός που μαχαίρωσε τον πατέρα του...
που ήταν καλός μπάτσος, λίγο-πολύ.
Ποιο παιδί θα σκεφτόταν να σκοτώσει έτσι τον γονιό του;
Να τον μαχαιρώσει στον ύπνο του...
μπροστά στη μάνα του.
Και μετά να κολλάει εκεί...
Χωρίς να το αρνηθεί ποτέ.
Χωρίς, ποτέ, μια λέξη σ' όλη τη δίκη.
Ψυχοπαθής.
Φυσικά, δεν θα έπρεπε ν' ανησυχώ...
μην κάνεις κι εσύ κάτι τέτοιο, έτσι;
Γιατί είσαι κορίτσι.
Δεν μπορώ να σε φανταστώ να κρατάς μαχαίρι.
Μπορείς να με φανταστείς να κρατάω όπλο;
Ναι, αυτό το βλέπω.
Μια μέρα...
όταν δεν θ' αντέχεις άλλο και θα νιώθεις ότι...
πρέπει να την κοπανήσεις.
Ίσως όταν θα 'χω πεθάνει...
και δεν θα σου έχει απομείνει πια κανείς.
Θα μπορούσα να το φανταστώ.
Αλλά δεν θα το έκανες, έτσι;
Γιατί είσαι καλό κορίτσι.
Δεν μου δίνεις ένα από αυτά τα τσιγάρα.
Τι πήρες, Όλντ Γκολντ;
Όχι.
Τα Όλντ Γκολντ μ' αρέσουν.
Ξέρω.
[ΑΡΧΕΙΑ]
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Όχι, εντάξει είμαι. Απλά αδέξια.
Εγώ να δεις. Τελείως άγαρμπη.
Μάλιστα...
Λι Πολκ.
Δεν είναι κάτι που συναντάς κάθε μέρα.
Ναι, σκέτη φρίκη.
Διάβασμα πριν τον ύπνο;
Απλώς τα αρχειοθετούσα.
Ωραία παράσταση χθες!
Κάθε χρόνο το κάνουν.
Σκληρή κι ασυνήθιστη τιμωρία θα 'λεγα.
Συγγνώμη, δεν είμαι καπνίστρια.
Κακή συνήθεια.
Γι' αυτό μου αρέσει.
Άκομψο για μια κυρία, ωστόσο. Σου κιτρινίζει τα δόντια.
Βλέπεις;
Απ' το τσιγάρο και τον καφέ.
Και το κόκκινο κρασί.
Όχι, τα δόντια σου... είναι τέλεια.
Δεν πίνω καφέ,
οπότε τα δόντια μου... θα 'πρεπε να 'ναι εντάξει, αλλά...
είναι όλα σάπια, γιατί είμαι τελείως εθισμένη στα γλυκά.
Εθισμός στα γλυκά.
Δεν έχεις αρκετή γλύκα στη ζωή σου;
Απλά τρώω πολλά γλυκά.
Δεν θα το μάντευα ποτέ. Είσαι τόσο μικροκαμωμένη.
Έχει τα καλά του, να είσαι ψηλή, αλλά...
οι περισσότεροι άντρες μου πέφτουν πολύ κοντοί.
Έχεις προσέξει, ή είναι η φαντασία μου ότι...
οι άντρες σήμερα κονταίνουν όλο και περισσότερο,
είναι φαλακροί και χοντροί;
Όλοι οι άντρες εδώ πέρα είναι αγοράκια.
Έχεις χιούμορ.
Εννοούσα εκτός της φυλακής. Αν κι έχεις δίκιο.
Οι δεσμοφύλακες, ο διευθυντής,
δεν λένε και πολλά.
Έπρεπε να 'βλεπες τον Δρ Φράι.
Τελείως απωθητικός.
Δεν με ξαφνιάζει.
Το γραφείο μου είναι χάλια...
και μυρίζει βρόμικο δέρμα.
Αναρωτιέμαι τι γινόταν εκεί μέσα.
Τίποτα καλό.
Δηλαδή, δεν μπήκα ποτέ σ' εκείνο το γραφείο.
Τότε, να περάσεις, κάποια στιγμή.
Αλλά, αν η πόρτα είναι κλειστή,
σημαίνει ότι είμαι με κάποιο απ' τα αγόρια.
Εντάξει.
Δεν φοβάσαι να μείνεις μόνη, μαζί τους, εκεί μέσα;
Όχι.
Πέρνα να με δεις κάποια στιγμή, εντάξει;
Αν μ' ακούσεις να ουρλιάζω όμως,
μην διστάσεις, σπάσε την πόρτα, σώσε με.
Εντάξει.
Αστειεύομαι, γλυκιά μου. Έχει κουμπί συναγερμού.
Ήρθα να δω τον Λέοναρντ Πολκ.
Αν Πολκ.
Δεν είστε στη λίστα. Αργήσατε να το δηλώσετε;
Με... με κάλεσαν.
Δεν ξέρω, ήρθα τώρα.
Πρέπει να συμπληρώσετε ένα έντυπο.
Η κόρη του Διοικητή Ντάνλοπ δεν είσαι;
Ναι.
Καλά μου φάνηκε.
Κα Πολκ; Είμαι η Δρ Σεντ Τζον. Μιλήσαμε στο τηλέφωνο.
Ευχαριστώ πολύ που ήρθατε.
Μην ασχολείστε μ' αυτό. Σας ξέρουμε όλοι.
Αϊλίν, θα μας ανοίξεις την πόρτα;
Ευχαριστώ.
Από εδώ.
Να πάρουμε το παλτό σας;
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ, Αϊλίν.
Μετά από εσάς.
Γιατί μου το κάνεις αυτό;
Έχεις κάτι να μου πεις;
Αφήστε με να βγω!
Ανοίξτε! Αφήστε με να βγω!
Ανοίξτε μου να βγω!
Κάντε... κάντε τον ό,τι θέλετε.
Να μην μιλάει στην ίδια του τη μάνα;
Ήταν πάντα κακό παιδί.
Βρόμικο, αηδιαστικό αγόρι!
Πρέπει να κλειδώσω.
Βασικά, το επισκεπτήριο έληξε πριν είκοσι λεπτά.
Καταλαβαίνω.
Θέλεις να συνεχίσουμε τη συζήτηση στο γραφείο μου;
- Πάμε. - Γύρνα.
Δεν χρειάζεται.
- Πρέπει να του βάλω χειροπέδες. - Όχι.
Μην ανησυχείς, Λι. Δεν πειράζει.
«Δεν χρειάζεται».
Μην το κάνεις αυτό. Είναι γιατρός.
Μάλλον της χρειάζεται γιατρός. Ο μικρός σκότωσε αστυνομικό.
Τον πατέρα του. Υπάρχει διαφορά.
Με συγχωρείς. Να δω ποιος είναι.
Αϊλίν.
Χρειάζεσαι κάτι;
Ξεχάσατε το σημειωματάριό σας.
Ευχαριστώ πολύ. Και το χρειαζόμουν.
Ελπίζω να μην το διάβασες.
Όχι, φυσικά και όχι.
Αστειεύομαι, ορνιθοσκαλίσματα είναι.
Στάσου, Αϊλίν.
Δεν θέλω να σε φέρω σε αμηχανία,
και... μάλλον θα έχεις κανονίσει,
αλλά... μπορώ να σε κεράσω ένα ποτό απόψε;
Δεν έχω γνωστούς στην πόλη και θα χαρώ να σε κεράσω ένα κοκτέιλ.
- Εντάξει. - Εντάξει; Δεν σ' αναγκάζω;
Λοιπόν, ποιος φτιάχνει τα καλύτερα μαρτίνι στην πόλη;
- Ίσως στου Ο'Χάρα; - Ο'Χάρα.
Ουσιαστικά, το μόνο μπαρ στην πόλη.
Όχι, το Ο'Χάρα μας κάνει. Τα λέμε στις 7:00;
«Απίκο»; Έτσι το λένε;
[«I'll Take Care of You» - Bobby «Blue» Bland] ♪ Ξέρω ότι έχεις πληγωθεί ♪
♪ Από κάποιον άλλο ♪
♪ Μπορώ να το δω στον τρόπο ♪
♪ Που φέρεσαι ♪
♪ Αλλά αν μ' αφήσεις ♪
♪ Να τι θα κάνω ♪
♪ Θα σε φροντίσω ♪
♪ Εγώ... έχω αγαπήσει κι έχω χάσει ♪
♪ Όπως κι εσύ ♪
♪ Έτσι ξέρω ♪
♪ Ακριβώς τι έχεις περάσει ♪
♪ Αλλά αν μ' αφήσεις ♪
♪ Να τι θα κάνω ♪
♪ Πρέπει να σε φροντίσω ♪
♪ Δεν θα χρειαστεί ποτέ ν' ανησυχήσεις ♪
♪ Δεν θα χρειαστεί ποτέ να κλάψεις ♪
♪ Γιατί θα είμαι εκεί στο πλάι σου ♪
♪ Για να στεγνώνω τα δακρυσμένα μάτια σου ♪
♪ Τώρα, αγάπη μου ♪
♪ Πες μου ♪
♪ Ότι θα είσαι ειλικρινής ♪
♪ Γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία... ♪
- Γεια. - Αϊλίν.
Γεια σου.
Παρακαλώ, έλα, κάτσε.
Τι θα πιεις;
Α, μια μπίρα, υποθέτω.
Μπίρα;
Γεια σου, Αϊλίν.
Χαίρομαι που σε βλέπω, καλή μου.
- Τι θα πάρεις, γλυκιά μου; - Καλά... Να πάρει.
Είσαι τελείως παγωμένη.
Μια μπίρα, παρακαλώ, και ίσως λίγο ουίσκι,
για να ζεσταθεί το κορίτσι μου. Τι λες;
Να σε δω, πολύ κομψή.
- Ένα παλιό φόρεμα, απλά. - Μπορώ;
Και για σένα γλυκιά μου; Άλλο ένα μαρτίνι;
Θα 'θελα, ευχαριστώ.
Ίσως χωρίς τις ελιές αυτή τη φορά.
Νόμιζα ότι θα δυσκολευόμουν να το βρω, αλλά να 'μαστε.
Είσαι εντάξει;
Ναι, μια χαρά.
Έχω ένα πρόβλημα με τ' αμάξι μου,
πρέπει να οδηγώ με τα παράθυρα ανοιχτά, αλλιώς γεμίζει καυσαέριο.
Με δουλεύεις. Απαίσιο!
Δεν μπορεί να σ' το φτιάξει ο άντρας σου;
Όχι, δεν είμαι παντρεμένη.
Κι εγώ, εργένισσα, πάντα.
Κι αν κάνω σχέση με κάποιον, είναι για διασκέδαση και για λίγο.
Δεν δεσμεύομαι ποτέ, για τίποτα και για πολύ.
Το «modus vivendi» μου...
ή το κουσούρι μου, αναλόγως με ποιον μιλάω.
Πόσο καιρό δουλεύεις στο Μόρχεντ;
Τρία ή τέσσερα χρόνια.
Προσωρινά υποτίθεται,
γιατί έπρεπε να γυρίσω σπίτι, η μαμά μου ήταν άρρωστη.
Αλλά μετά πέθανε, οπότε...
Έμεινα στη φυλακή κι ο καιρός πέρασε.
Θεέ μου.
Η φυλακή δεν είναι για να αφήνεις τον χρόνο να κυλάει.
Κι ο θάνατος της μητέρας σου...
Βαρύ φορτίο για μια νεαρή κυρία.
Στα είκοσι τέσσερα.
Πρέπει να λαχταράς την ελευθερία σου. Ή όχι;
Ξέρεις... είμαι κι εγώ ορφανή.
Μεγάλωσα με τον θείο μου, στη Δύση.
Εκεί που λάμπει ο ήλιος.
Δεν ξέρω πώς αντέχετε εδώ,
χειμώνα πάνω στο χειμώνα.
Ανατριχιαστικό, δεν το συζητώ. Δεν ξέρω...
έχω μια περίεργη σχέση με τη Νέα Αγγλία.
Τη λατρεύω και τη μισώ.
Όλα φαίνονται πολύ πεζά εδώ, έτσι δεν είναι;
Κάπως... σαν να μην υπάρχει...
φαντασία.
Καθόλου συναίσθημα ή φαντασία.
Πουθενά... να κρυφτείς.
Συγγνώμη.
Ήπια πολύ.
Φλυαρώ όταν έχω πιει πολύ.
Δεν πειράζει.
Καλύτερο απ' το να στα βγάζουν με το ζόρι.
Είδες τον Λι Πολκ σήμερα;
Σου είπε τίποτα εκείνη;
Η κυρία Πολκ;
Αναστατώθηκε μόνο.
Αυτές οι μανάδες είναι πάντα αναστατωμένες.
Πιστεύεις ότι κρύβει μέσα της οργή;
Δεν ξέρω...
Όλοι είναι κάπως θυμωμένοι εδώ, στη Μασαχουσέτη είμαστε.
Λοιπόν, είχα έναν καθηγητή στο Χάρβαρντ...
λαμπρός, αλλά πολύ δύσκολος.
Έκανε αυτό... αυτά τα πειράματα σε κρατούμενους,
μελετώντας τις επιπτώσεις των ψυχεδελικών στην υποτροπή.
Δεν συμφωνώ με τις μεθόδους του, δεν υπάρχει μαγικό χάπι, αλλά...
αλλά μπορείς να απελευθερώσεις τους ανθρώπους...
αν τους κάνεις να πουν την αλήθεια, να τη νιώσουν.
Αυτό θέλω να κάνω.
Μυστικά και ψέματα.
Πίστεψε με κούκλα μου...
μερικές οικογένειες είναι τόσο άρρωστες, διεστραμμένες,
η μόνη διέξοδος είναι να πεθάνει κάποιος.
Δεν νομίζεις;
Έλα μου! Πώς είπαμε ότι σε λένε;
Ποια, εμένα;
Ναι. Μόλις λέγαμε πως μας φαίνεσαι πολύ γνωστή.
Παίζεις στον σινεμά μήπως;
Όχι δα. Δουλεύω σε φυλακές ανηλίκων.
Είμαι η Αϊλίν, κι αυτή η φίλη μου, η Ρεμπέκα, ψυχολόγος.
Μην ντρέπεσαι, Ρεμπέκα. Τ' αγόρια δεν δαγκώνουν.
Εκτός κι αν μας το ζητήσετε.
Ο Τζέρι, αγνοήστε τον. Παντρεμένος.
Τι έπαθαν τα δόντια σου, Τζέρι; Τσακώθηκες με την κυρά;
Ακριβώς. Η κυρά του βαράει σαν τον Τζο Φρέιζερ.
Μπα, όχι. Γλίστρησε... στον πάγο.
Αλλά θα βγάλω καινούργια.
Θέλω μόνο μερικά ποτήρια ακόμα.
Να πιούμε σ' αυτό. Στον Τζέρι και τα νέα του δόντια.
♪ Πρέπει να το θέλεις πολύ ♪
♪ Αν αυτός ο τύπος σε τραβάει τόσο ♪
Θες να χορέψεις, Ρεμπέκα;
- Μαζί σου; - Ναι.
♪ Τα φυλλοκάρδια σου ♪
♪ Σε κάνουν να θες ν' ανασάνεις ♪
♪ Να τι πρέπει να κάνεις ♪
♪ Πες του ότι δεν θα τον αφήσεις ποτέ ♪
♪ Πες του ότι πάντα θα τον αγαπάς ♪
♪ Πες του, πες του, πες του, πες του αμέσως ♪
[«Tell Him» - The Exciters]
♪ Κάτι ξέρω κι εγώ για την αγάπη ♪
♪ Πρέπει να τη δείχνεις και... ♪
♪ Κάνε τον να δει το φεγγάρι ψηλά ♪
♪ Όρμα, πάνω του ♪
♪ Αν θέλεις να είναι πάντα δίπλα σου ♪
♪ Αν θέλεις να σκέφτεται μόνο εσένα ♪
♪ Πες του ότι δεν θα τον αφήσεις ποτέ ♪
♪ Πες του ότι πάντα θα τον αγαπάς ♪
♪ Πες του, πες του, πες του, πες του αμέσως ♪
♪ Από τότε που φτιάχτηκε ο κόσμος ♪
♪ Έτσι είναι για άντρες ♪
♪ Και γυναίκες... ♪
[«All These Things» - Art Neville]
♪ Το άγγιγμα των χειλιών σου ♪
♪ Πάνω στα δικά μου ♪
♪ Μ' αναστατώνει ♪
♪ Μου δίνει χαρά ♪ Όχι.
♪ Το άγγιγμα του χεριού σου ♪
♪ Το γλυκό σου καλωσόρισμα ♪
♪ Η φωτιά μέσα σου Όταν μ' αγκαλιάζεις ♪
♪ Η αγάπη σου, τόσο θερμή και τρυφερή ♪
♪ Το θεϊκό ρίγος ♪
♪ Όλα αυτά τα πράγματα ♪
♪ Σε κάνουν δική μου ♪
♪ Αν έφευγες ♪
♪ Σίγουρα θα πέθαινα ♪
♪ Και δέκα λεπτά που άργησες ♪
♪ Μ' έκαναν να κλαίω ♪
♪ Είμαι τρελά ερωτευμένος ♪
♪ Αλλά δεν πειράζει ♪
♪ Αρκεί να είσαι εδώ ♪
♪ Κάθε βράδυ... ♪
Μου θυμίζεις το κορίτσι σ' έναν ολλανδικό πίνακα.
Το πρόσωπό σου είναι ιδιαίτερο. Συνηθισμένο, αλλά...
συναρπαστικό.
Έχει μια γοητευτική...
ανησυχία.
Το λατρεύω.
Βάζω στοίχημα ότι έχεις μεγάλα όνειρα.
Ότι ονειρεύεσαι μακρινούς κόσμους.
Ίσως να ονειρευτείς εμένα και τις πρωινές μου τύψεις, που είναι σίγουρο.
Δεν πρέπει να πίνω, αλλά... πίνω.
Σ' ευχαριστώ.
Σάντι, θα μου φέρεις ένα μαρτίνι και μερικά σπίρτα;
Έχε το νου σου, Αϊλίν, δεν θέλω μπλεξίματα με τον μπαμπά σου.
Δεν θα μπλέξεις με τον μπαμπά μου.
Μπαμπά. Μπαμπά.
Μπαμπά, θα μου ανοίξεις;
Σκατά.
Μπαμπά!
Θα μου δώσεις τα κλειδιά;
Θα μου τα δώσεις, σε παρακαλώ;
Όχι, δεν σου δίνω τα κλειδιά.
Όχι μέχρι να διαβάσεις ολόκληρο το βιβλίο, ν' ακούω κάθε λέξη.
Πού έβαλες τα κλειδιά;
Βολέψου, Αϊλίν. Δεν πας πουθενά μέχρι να διαβάσεις και την τελευταία λέξη.
Μπαμπά, είναι γελοίο. Πρέπει να πάω στη δουλειά.
Ξενύχτησες, κόντεψες να τρακάρεις.
Κοιμήθηκες στον ίδιο σου τον εμετό.
Κι ανησυχείς μην τυχόν αργήσεις στη δουλειά;
Δεν μπορώ να σ' αντικρίζω, τόσο πολύ ντρέπομαι.
Ο Όλιβερ Τουίστ... θα ήταν ευγνώμων γι' αυτό το σπίτι,
αλλά εσύ, Αϊλίν,
- ένα σκουπίδι, Αϊλίν και μόνο. - Βγήκα απλά...
- με μια κοπέλα απ' τη δουλειά. - «κοπέλα απ' τη δουλειά»;
Με περνάς για μωρό;
Ποιος είναι; Ποιος είναι ο λεβέντης;
Να ξέρω, πριν γκαστρωθείς και πουλήσεις την ψυχή σου στον Σατανά.
Θα μου δώσεις επιτέλους τα κλειδιά μου;
Σε παρακαλώ! Θ' αργήσω!
Δεν πας πουθενά ντυμένη έτσι.
Ειλικρινά τώρα, Αϊλίν, πώς τολμάς;
Αυτό το φόρεσε η μάνα σου στην κηδεία του πατέρα μου.
Δεν έχεις κανέναν σεβασμό.
Άλλαξε.
Δεν θέλω να σε δει κανείς μ' αυτά τα ρούχα, θα νομίσουν ότι πέθανα.
Δεσποινίς Ντάνλοπ;
Να σου πω λιγάκι;
- Χριστέ μου. - Είναι για τον πατέρα σου.
Πάνε να του μιλήσεις, μέσα είναι.
Πρόκειται για το όπλο του.
Πολύ ενδιαφέρον... Ξέρνα το Μπακ.
Χθες, λάβαμε πολλά παράπονα από γείτονες,
από τη Μις Κόνι, στο σχολείο, ότι...
ο αρχηγός Ντάνλοπ καθόταν στο βορινό παράθυρο, εκεί,
και...
σημάδευε τα παιδιά που γύριζαν απ' το σχολείο.
Συμφώνησε να σου το παραδώσει.
Αρκεί να υποσχεθείς ότι δεν θα το χρησιμοποιήσεις εναντίον του, λέει.
Μπορώ να μπω;
Δηλαδή, θες να μου το κρεμάσεις σαν στολίδι;
Είμαι σίγουρος ότι η Μις Ντάνλοπ θα φροντίσει άριστα το όπλο, κύριε.
Όπως κάνει με τα πάντα, Μπακ, το βλέπεις.
[«Good Morning Blues» - Dee Dee Ford]
♪ Είναι Χριστούγεννα ♪
♪ Και θέλω να δω τον Άγιο Βασίλη ♪
♪ Τι; Τι; Τι; ♪
♪ Ναι, είναι Χριστούγεννα ♪
♪ Και θέλω να δω τον Άγιο Βασίλη ♪
♪ Τι; Τι; Τι; ♪
♪ Θα του ζητήσω το μωρό μου ♪
♪ Δεν είναι αυτός σπουδαίος λόγος; ♪
Πείτε μου ποιες. Βεβαίως, περιμένω.
Κοίτα ποια μας ήρθε. Καλησπέρα Αϊλίν.
Φρέσκια σαν μαργαρίτα, όπως πάντα.
- Πρόβλημα με τ' αμάξι. - Αλλού είν' το πρόβλημα.
Κοντεύουν Χριστούγεννα. Θα μ' αφήσεις ήσυχη;
Όχι. Στρώσου στη δουλειά.
Εντάξει. Θέλω τον φάκελο του Πολκ.
Ναι.
Νομίζω ότι τον έχει η Δρ Σεντ Τζον.
Τέλεια!
Δυστυχώς θα πρέπει να περιμένετε μέχρι το τέλος των διακοπών...
Μας ήρθε μια νέα γιατρός και...
απ' ό,τι φαίνεται δεν ακολουθεί τις διαδικασίες.
- Δεν ήρθε σήμερα; - Ήρθε κι έφυγε.
Θα γυρίσει μετά τα Χριστούγεννα.
Ναι, θα το δω.
Εντάξει τότε. Ευχαριστώ. Αντίο.
Πού νομίζεις ότι πας;
Στο αναρρωτήριο. Σαν να έχω κάτι.
Να κόψεις τα νυχτοπερπατήματα τότε.
Μπεκρού κι αυτή.
Μπαμπά;
Μπαμπά, μ' ακούς;
- Τι γύρευες εκεί πάνω; - Θέλω το όπλο μου, με κυνηγάει.
Κανείς δεν σε κυνηγάει. Έλα να κάτσουμε.
Τζόανι.
Εσύ είσαι, Τζόανι;
Γεια σου.
Τζόανι, Τζόανι.
Τζόανι.
Μπαμπά!
Μην ταράζεσαι ρε Τζόανι.
Του κάναμε ράμματα και δεν νομίζω ότι έχει διάσειση,
αλλά το επίπεδο αλκοόλ στο αίμα του είναι 0,17,
το συκώτι του πρησμένο και είναι γεμάτος μώλωπες.
Δεν σε κατηγορώ γλυκιά μου, αλλά...
Ναι, σίγουρα.
Ποιος τον αφήνει να ζει έτσι;
Ξέρω... Η μαμά μου πέθανε και δεν έχει δουλειά.
Τι άλλο να κάνει;
Υπάρχουν άντρες που δεν πίνουν όλη μέρα.
Το ξέρω.
Κοίτα, ξέρω ότι είναι σκληρό για σένα, αλλά...
αν κόψει το ποτό, μπορεί να πεθάνει,
αλλά αν συνεχίσει να πίνει, σίγουρα θα τον σκοτώσει.
Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω.
Κάτσε μπαμπά.
Ο γιατρός μού είπε πως θα πεθάνεις.
Ενώ εκείνος δεν...;
Είπε, αν συνεχίσεις να πίνεις έτσι, θα σε σκοτώσει.
Χέσ' τον.
Εκεί πέρα σκότωσαν τη μάνα σου.
Μου χρωστάνε πολλά περισσότερα από ράμματα.
- Μπορείς να γείρεις; - Και φυσικά μπορώ.
Πώς νομίζεις ότι πέφτω για ύπνο;
- Ε λοιπόν, θέλω να πιω κάτι. - Μπαμπά!
Και τέλος πάντων, δεν κοιμάμαι εδώ μέσα.
- Είναι στοιχειωμένο. - Σε παρακαλώ, μπαμπά.
Αν σου φέρω ένα μπουκάλι, θα ξαπλώσεις;
Όχι. Θέλω να πιω ένα ποτήρι με την κόρη μου.
Είσαι διαφορετική αυτές τις μέρες.
Σχεδόν κινείς το ενδιαφέρον.
Τι τον κάνεις τον μισθό σου;
Γιατί δεν αγοράζεις ποτέ τα δικά σου ρούχα;
Το θυμάμαι αυτό το παλτό.
Θυμάμαι τη μητέρα σου...
Πώς σου φαίνεται πάνω μου;
Η μητέρα σου, πάντως, ήταν πανέμορφη μ' αυτό το παλτό.
Της το πήρα για να το βάλει όταν βγήκε απ' το τρελάδικο.
Δεν έπαψα ποτέ ν' αγαπώ τη μητέρα σου.
Δεν το πιστεύεις, αλλά την αγαπούσα, πάντα.
Και ξέρω τι λέει ο κόσμος για μένα.
Λένε ότι την τρέλανα γιατί ήμουνα νταής.
Και μπορεί να της φώναζα μερικές φορές, αλλά πάντα με συγχωρούσε.
Γιατί αγαπιόμασταν.
Η αγάπη σε τρελαίνει, Αϊλίν.
Μάλλον δεν θα το καταλάβεις ποτέ αυτό.
Γιατί;
Μερικοί άνθρωποι...
είναι αληθινοί άνθρωποι.
Σαν σε ταινία, είναι εκείνοι που προσέχεις.
Οι πρωταγωνιστές.
Κι οι υπόλοιποι...
βρίσκονται εκεί...
μόνο για να καλύπτουν τα κενά.
Τους θεωρείς δεδομένους.
Σκέφτεσαι, «Κανονικοί άνθρωποι».
Όποια πέτρα και να σηκώσεις θα πεταχτούν χιλιάδες.
Αυτή είσαι, Αϊλίν.
Μία από αυτούς.
Τι κάνεις; Δεν χρειάζεται να το κλειδώσεις, πάμε.
Έλα, άντε.
Κάνει κρύο εδώ έξω.
Άντε, βιάσου. Άνοιξε την πόρτα.
Βαρύ, να πάρει.
Βάλε μου να πιω.
Αϊλίν!
Τι, μπαμπά;
Τηλέφωνο.
Σε θέλει μια γυναίκα.
Τι είπες;
Τίποτα.
Δεν ξέρω τίποτα. Δεν λέω τίποτα.
Ορίστε.
Γεια σου άγγελε των Χριστουγέννων.
Ρεμπέκα;
Κοίτα, σε σκεφτόμουν και δεν ξέρω τι έχεις σχεδιάσει...
για την παραμονή, αλλά έλεγα μήπως ήθελες να έρθεις.
Να βάλουμε δίσκους κι ίσως να ξαναχορέψουμε,
αν όλα πάνε καλά.
Εκτός κι αν έχεις καλύτερη προσφορά, φυσικά.
Δεν έχω καλύτερη προσφορά.
- Τότε, θα έρθεις; - Ναι.
Να σου δώσω τη διεύθυνση.
Εντάξει. Περίμενε.
Οδός Μέιπλ, 32.
Τα λέμε αργότερα, λοιπόν.
- Αντίο. - Αντίο.
♪ Το άγγιγμα των χειλιών σου ♪
♪ Πάνω στα δικά μου ♪
♪ Μ' αναστατώνει ♪
♪ μου δίνει χαρά ♪
♪ Το άγγιγμα του χεριού σου ♪
♪ Το γλυκό σου καλωσόρισμα ♪
♪ Η φωτιά μέσα σου ♪
♪ Όταν μ' αγκαλιάζεις ♪
♪ Η αγάπη σου, τόσο θερμή και τρυφερή... ♪
[«Secret Love» - Frank Sinatra]
♪ Κάποτε είχα ♪
♪ Μια κρυφή αγάπη ♪
♪ Που φώλιαζε ♪
♪ Μέσα στην καρδιά μου ♪
♪ Πολύ νωρίς ♪
♪ Η κρυφή μου αγάπη ♪
♪ Βιαζόταν να φανερωθεί... ♪
Ήρθες.
Χριστουγεννιάτικο θαύμα.
Συγγνώμη που άργησα.
Νομίζω ότι η γάτα είναι δαιμονισμένη.
Καλά Χριστούγεννα.
Τι γλυκιά που είσαι.
Έλα, πέρασε.
Αϊλίν...
Συγγνώμη για την ακαταστασία.
Δεν είχα... Δηλαδή, προσπάθησα να καθαρίσω,
αλλά δεν το 'χω.
Ελπίζω να μην νιώθεις άβολα.
Ας ανοίξουμε το κρασί.
Κάτσε, κάτσε...
♪ Τι υπέροχη που είσαι... ♪
Ελπίζω να μην ήταν μεγάλη η διαδρομή. Είναι μακριά;
Όχι, γενικά κάνω πολλά χιλιόμετρα.
Δώσε μου το παλτό σου.
- Ευχαριστώ. - Θεέ μου, τόσο ωραίο κι απαλό.
Της μητέρας μου.
Θα πρέπει να ήταν πραγματική αριστοκράτισσα,
για να έχει μια τόσο κομψή κόρη.
Είχε εμμονή με την μόδα.
Ελπίζω να σ' αρέσει.
Είμαι σίγουρη ότι θα είναι πολύ καλό.
Μα βέβαια, ώρα να πιούμε. Αν βρούμε το τιρμπουσόν.
Ξέρεις...
ήμουν τόσο απασχολημένη τον τελευταίο καιρό,
που δεν μπορώ να θυμηθώ πού το...
Κάπου εδώ πρέπει να 'ναι, μέσα σ' αυτό το χάλι.
Ξέρεις τι;
Ένας επιδέξιος διδακτορικός μου 'δειξε ένα κόλπο,
πώς ν' ανοίγω ένα μπουκάλι, αν ποτέ ξεμείνω...
χωρίς τιρμπουσόν.
Οι φιλόσοφοι είναι πάντα οι μεγαλύτεροι πότες.
Αυτός, όμως, ήταν κάπως χαριτωμένος.
Γιουτζίν Χέντερσον, Χάρβαρντ.
Δεν είχα ιδέα ότι μπορείς να το κάνεις αυτό.
Σπουδαίο κόλπο.
Τώρα χρειαζόμαστε ποτήρια.
Στην Αϊλίν, που μου έσωσε τα Χριστούγεννα.
«Έσωσα»;
Δεν έκανα τίποτα.
Κι όμως, είσαι φίλη, είναι το παν. Στην υγειά μας.
♪ Μια αγάπη που νόμιζα ότι θα κρατούσε μια ζωή... ♪
Θεέ μου, είναι χάλια.
Όχι. Είναι ένα...
γευστικό γρονθοκόπημα. Έτσι είναι το Σιρά.
Ελπίζω να μην ξόδεψες πολλά.
Εις υγείαν...
του Ιησού Χριστού.
Να μας ζήσει.
Μένεις μόνη σου εδώ;
Όχι. Εννοώ, βέβαια.
Δεν αντέχω τους συγκατοίκους.
Μου αρέσει να έχω τον χώρο μου.
Μου αρέσει ακόμα να διασκεδάζω...
κι είναι φορές που κάνω φασαρία.
Τελείως ακατάσταση, όπως μπορείς να δεις,
αλλά, μπορώ να βάλω τη μουσική όσο δυνατά θέλω.
Μπορώ...
Μπορώ να ουρλιάξω όσο δυνατά θέλω.
Ούτε εγώ αντέχω τους συγκάτοικους.
Στο κολέγιο, κλείδωνα την πόρτα μου...
Σωστά, πήγες στο κολέγιο. Τι σπούδασες;
Μόνο τα υποχρεωτικά.
Αν δεν τα είχα παρατήσει,
μάλλον θα είχα καταλήξει γραμματέας πάντως.
Αϊλίν, δεν είσαι γραμματέας εσύ.
Η κα Μάρεϊ και η κα Στίβενς, είναι, γιατί κάνουν ό,τι τους λένε,
γι' αυτό είναι δυστυχισμένες και κακές.
Αλλά το δικό σου μέλλον θα 'ναι σπουδαίο, είμαι σίγουρη.
Εντάξει, δεν είμαι γραμματέας.
Όχι, δεν είσαι. Γιατί είσαι έξυπνη.
Κι έχεις περιέργεια, έτσι δεν είναι;
Δεν ήμουν ποτέ καλή μαθήτρια,
άρα, μάλλον στον μέσο όρο, νομίζω.
Μην το λες αυτό, Αϊλίν.
Να μην το λες ποτέ αυτό. Εσύ...;
Αλήθεια πιστεύεις ότι είσαι κανονικός άνθρωπος;
Κανονικός με ποια έννοια;
Καλά, είμαι απαίσια οικοδέσποινα.
Ίσως να...
Να φτιάξει το κέφι μας αν φάμε κάτι.
Μια χαρά είμαι εγώ.
Μπορώ να πάω στην τουαλέτα;
Φυσικά. Πάνω είναι.
[«Lost In a Memory of You» - Connie Conway]
♪ Στις στιγμές που μοιραστήκαμε ♪
♪ Είπες κάποτε ότι νοιάζεσαι ♪
H άλλη πόρτα, στα δεξιά.
♪ Έχω χαθεί ♪
♪ Στην ανάμνησή σου ♪
♪ Κι αυτές οι δυο λεξούλες ♪
♪ Που τόσο συχνά άκουγα ♪
♪ Χάθηκαν ♪
♪ Μέσα στις αναμνήσεις ♪
♪ Χάθηκαν ♪
♪ Μέσα στις αναμνήσεις μου ♪
♪ Από σένα ♪
♪ Τα σχέδιά μας ♪
♪ Ήταν τόσο ειλικρινή ♪
Συγγνώμη.
Γιατί ζητάς συγγνώμη;
Έλα, πάρε να φας, ναι. Πάρε και τουρσί.
Γιατί να χρειαζόμαστε μαχαίρι τυριού;
Για να μην λερώνουμε τα χέρια μας; Είναι γελοίο.
Όλα γελοία.
Αυτές οι ηλίθιες παραδόσεις,
όπως ο διευθυντής κι η φυλακή του τα Χριστούγεννα.
Τι εννοείς;
Προσπάθησα να του εξηγήσω τι πρέπει να αλλάξει, αλλά...
το μόνο που τον νοιάζει είναι αν τα αγόρια...
με σκέφτονται όταν αυνανίζονται το βράδυ στο κελί τους.
Για όνομα...
Ο αυνανισμός στο Μόρχεντ απαγορεύεται αυστηρά.
Είναι παράνομο να «τελειώνεις» στη φυλακή.
Το ξέρεις, σωστά;
Λες κι ο οργασμός προκαλεί την παρακμή της κοινωνίας.
Οι άντρες δεν ξέρουν να λύνουν προβλήματα.
Οι άνθρωποι ντρέπονται τόσο πολύ για τις επιθυμίες τους,
ειδικά οι άνδρες.
Αϊλίν...
όπως θα 'χεις καταλάβει ήδη,
ζω λίγο διαφορετικά σε σχέση με τους πολλούς.
Όχι, το σπίτι σου είναι ωραίο...
- Όχι. - ...άνετο.
Δεν μιλάω για το σπίτι. Εννοώ...
Έχω τις δικές μου ιδέες.
Ίσως εσύ κι εγώ να μοιραζόμαστε κάποιες.
Ποιες ιδέες μοιραζόμαστε;
Μπορώ να σου πω ένα μυστικό;
Φυσικά.
Είναι για τον Λι Πολκ.
- Αλήθεια; - Ναι.
Πες μου γλυκιά μου...
τι θα έκανε κάποιον, να θέλει να σκοτώσει τον πατέρα του;
Όλοι θέλουν να σκοτώσουν τον πατέρα τους.
Όχι, βέβαια. Ποιος σ' το είπε αυτό;
Σοβαρά, σκέψου το, Αϊλίν.
Γιατί ο Λι μπήκε κρυφά στην κρεβατοκάμαρα των γονιών του,
μέσα στη νύχτα...
έκοψε το λαιμό του πατέρα του μ' ένα παλιό κουζινομάχαιρο,
και τον μαχαίρωσε στο στήθος επανειλημμένα.
Η μητέρα του ισχυρίστηκε... νόμιζε πώς ήταν διαρρήκτης.
Γίνεται να κοιμάσαι τόσο βαθιά;
Δεν ξέρω.
Δεν γίνεται. Γι' αυτό την κάλεσα.
Ήσουν εκεί, το καημένο, ούτε που μπορούσε να την κοιτάξει.
Έτσι, μετά, τον ρώτησα, κοιτώντας τον κατάματα του είπα...
Του είπα, «τι σου έκανε ο πατέρας σου;»
«Τι σ' έσπρωξε να κάνεις αυτό στο σώμα του πατέρα σου;»
Και μου τα αποκάλυψε όλα, μέσα σε λίγα λεπτά.
Κανείς δεν έκανε τον κόπο να τον ρωτήσει πιο πριν.
Δεν σκέφτηκαν να ρωτήσουν. Δεν θα 'θελες να μάθεις;
- Δεν θα είχες την περιέργεια; - Ναι.
Θέλεις να μάθεις;
Ναι.
Αϊλίν, δεν μπορείς να το πεις σε κανέναν, πότε, καταλαβαίνεις;
Υποσχέσου το.
Το υπόσχομαι.
♪ Τι απέγινε η αγάπη ♪
Το πρώτο που πρέπει να ξέρεις...
Αυτό δεν είναι το σπίτι μου. Είναι των Πολκ.
Κρατάω την κυρία Πολκ δεμένη κάτω.
Αϊλίν. Αϊλίν.
Αϊλίν.
Αϊλίν, σε παρακαλώ, στάσου.
Νόμιζα ότι μπορούσα να το κάνω μόνη μου.
Σε παρακαλώ, μην φεύγεις. Αϊλίν!
Σε παρακαλώ μην φεύγεις. Σε παρακαλώ.
Νόμιζα ότι με προσκάλεσες γιατί με συμπαθούσες.
Έτσι είναι.
Αλήθεια. Συγγνώμη... Σε παρακαλώ, Αϊλίν.
Σε παρακαλώ, Αϊλίν, δώσ' μου έστω ένα λεπτό να σου εξηγήσω.
Χρειάζομαι...
Χρειάζομαι μια φίλη.
Ήρθα εδώ, χθες το απόγευμα,
για να μιλήσω με την κυρία Πολκ.
Είπα ότι παρατήρησα την αναστάτωση της,
μετά τη συνάντησή μας με τον Λι, κι αν ήθελε να συζητήσει για κάτι.
Είπε, «τίποτα», οπότε...
τη στρίμωξα.
Της είπα αυτά που μου είχε πει ο Λι.
Μ' έφτυσε, με αποκάλεσε διεστραμμένη...
και μετά τον άντρα της άγιο,
και της άφησα την κάρτα μου, λέγοντάς της να το σκεφτεί.
Ήξερα ότι δεν θα τηλεφωνούσε, κι έφυγα.
Αλλά, δεν μ' έπιανε ύπνος χθες βράδυ.
Γιατί...
σκεφτόμουν συνέχεια τι μου είχε πει ο Λι,
τι του είχε κάνει ο πατέρας του και πώς η μητέρα του έγινε συνεργός.
Δεν θυμάμαι πώς έφτασα ως εδώ, ήμουν τόσο θυμωμένη.
Ξαφνικά έσπρωξα την πόρτα λέγοντας: «Πώς μπόρεσες;
Να γίνεις συνένοχος σε τέτοια βασανιστήρια;»
Και τρελάθηκε. Μου επιτέθηκε, βλέπεις;
Βλέπεις;
Οπότε αμύνθηκα.
Παλέψαμε, και... δεν ξέρω πώς,
αλλά πέσαμε απ' τις σκάλες στο υπόγειο.
Πίστεψα ότι θα με σκότωνε,
έτσι τη χτύπησα με μια καρέκλα και την έδεσα.
Προσπάθησα να της μιλήσω λογικά,
να της εξηγήσω ότι ήρθα για να βοηθήσω τον Λι,
ότι θα μπορούσα να βοηθήσω και την ίδια, αν μ' άφηνε,
αλλά... αλλά συνέχισε να ουρλιάζει,
ότι την είχα απαγάγει,
ο άντρας της ήταν αστυνομικός κι ότι θα πήγαινα φυλακή.
Βρήκα λοιπόν...
λίγη κωδεΐνη στο μπάνιο και την έκανα να σωπάσει.
Μετά σου τηλεφώνησα.
Γιατί, όπως καταλαβαίνεις, είμαι σ' αδιέξοδο.
Τι μπορώ να κάνω εγώ;
Χρειάζομαι την ομολογία της κυρίας Πολκ...
κι έναν μάρτυρα, δύο εναντίον ενός.
Καταλαβαίνεις;
Αρνούμαι να πάω φυλακή.
Εντάξει.
Περίμενε εδώ.
Αϊλίν. Στάσου...
Απίστευτο.
Γιατί έχεις όπλο; Γιατί το έφερες εδώ;
Ο μπαμπάς μου είναι άρρωστος.
Σήκωσ' το και δείξε μου πώς θα το κρατάς.
Πολύ καλό, Αϊλίν.
Εντάξει.
Να είσαι ψύχραιμη.
Πείτε μας την αλήθεια, κυρία Πολκ, και θα σας ελευθερώσουμε.
Οι οικογένειες μπορούν να θεραπευτούν.
Δεν είστε χαμένη υπόθεση. Κανείς δεν είναι.
Δεν θα ήταν εύκολο, να είστε παντρεμένη μ' έναν τέτοιο άντρα.
Προφανώς περνάτε μια δύσκολη περίοδο.
Γιατί δεν μας λέτε τι έγινε σ' αυτό το σπίτι.
Γιατί βοηθήσατε τον άντρα σας να κάνει ό,τι έκανε; Και τότε...
δεν θα οφείλουμε τίποτα, η μια στην άλλη.
Θα μπορέσουμε να φύγουμε από εδώ, και...
να σκεφτούμε πώς θα βοηθήσουμε τον Λι.
Λύσε με, που να σε πάρει! Λύσε με!
Άσε με να φύγω!
Τρελή σκύλα, έξω απ' το σπίτι μου!
Έμπλεξες, νομίζεις ότι θα ξεφύγεις με κάτι τέτοιο!
Θα σαπίσεις στη φυλακή.
Τι γυρεύει αυτή εδώ;
Τι κάνεις εδώ;
Πρέπει να μας πεις την αλήθεια.
Τι στο διάολο λες;
Αλλιώς...
μπορεί να σ' αφήσουμε εδώ, δεμένη. Κανείς δεν θα σε βρει.
Το ανθρώπινο σώμα δεν αντέχει για πολύ χωρίς τροφή και νερό.
Αργά ή γρήγορα, θα χρειαστείς τουαλέτα.
Μάλλον θα πρέπει να τα κάνεις πάνω σου.
Και να κατουρήσεις.
Δεν θα 'ναι ωραίο.
Δεν με τρομάζεις.
Σε ξέρω.
Ξέρω ποιος είναι ο μπαμπάς σου.
Αν τον ξέρεις, τότε πρέπει να φοβάσαι.
Ναι; Να φοβηθώ έναν αλκοολικό γυναικά...
που όλοι ξέρουν ότι είναι θεότρελος;
Νομίζεις ότι δεν είχε τα δικά του πρόβληματα; Ότι δεν είχε μυστικά;
Νομίζεις ότι η μαμά σου δεν τα ήξερε; Νομίζεις ότι...
Θα σε σκοτώσω,
αν δεν αρχίσεις να μιλάς, τώρα αμέσως!
Σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ, μην με σκοτώσεις.
Δεν θα χρειαστεί, αν μιλήσεις.
Δεν μπορώ.
Όχι, σας παρακαλώ.
Δεν πρόκειται να σε βοηθήσει, μίλα της.
Δεν μπορώ να σας βοηθήσω αν δεν ομολογήσετε.
Εντάξει.
Νικήσατε.
Όταν παντρεύεσαι...
και κάνεις παιδιά...
Ορκίζεσαι, όταν παντρεύεσαι,
να τιμάς και να υπακούς τον άντρα σου.
Δεν μπορείτε να το αντιληφθείτε.
Στις αρχές...
Στην αρχή, νόμιζα ότι ο Μιτς τον πρόσεχε όταν κοιμόταν,
ξέρετε, όπως θα έκανε κάθε πατέρας, για να...
βεβαιωθεί ότι ο γιος του είναι ασφαλής στο κρεβάτι.
Άλλες φορές τον καταλάβαινα να σηκώνεται απ' το κρεβάτι...
άλλες, μόνο όταν ξαναγυρνούσε.
Και με...
φιλούσε ή...
μ' έπαιρνε αγκαλιά και...
Ξέρετε...
Δεν είχαμε ουσιαστικά επαφές από τότε που γεννήθηκε ο Λι.
Αλλά μετά...
Άρχισα να παθαίνω αυτές τις μολύνσεις... εκεί κάτω.
Νόμιζα ότι έφταιγα εγώ.
Μετά αναρωτήθηκα αν ο Μιτς μας κουβάλησε τίποτα στο σπίτι, ξέρεις;
Και μετά, μια φορά...
σηκώθηκα μες στ' άγρια μεσάνυχτα.
Δεν θυμάμαι γιατί.
Για να πιω νερό; Δεν ξέρω.
Νόμιζα ότι έβλεπα όνειρο.
Πήγα να ρίξω μια ματιά στο δωμάτιό του.
Δεν το συνειδητοποίησα αμέσως.
Καταλαβαίνετε; Σας τ' ορκίζομαι...
Εννοώ...
Δεν το περιμένεις απ' τον άντρα σου, να κάνει κάτι τέτοιο.
Εννοώ, κανείς δεν θα το πίστευε, έτσι κι αλλιώς.
Και μετά... και μετά...
Και μετά κατάλαβα...
Και μετά σκέφτηκα, «αν ο Λι ήταν καθαρός»...
«Καθαρός»:
μ' ένα κλύσμα κι ένα μπάνιο πριν τον ύπνο...
αυτό θα ήταν το καλύτερο για όλους μας.
Και ήταν.
Ήξερα ότι αυτό που έκανα, δεν ήταν... σωστό.
Το ήξερα αυτό. Το ήξερα.
Αλλά σε ποιον να το πεις; Καταλαβαίνετε;
Σε ποιον θα μπορούσα να το πω;
Θέλω να πω, κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς.
Ξέρεις τι γίνεται όταν κάνεις παιδιά;
Ο άντρας σου σε βλέπει μ' άλλο μάτι.
Αλλά αφότου άρχισε να ξαπλώνει με τον Λι,
μ' αναζητούσε.
Ήταν σαν να του είχε φύγει ένα μεγάλο βάρος.
Είχε ηρεμήσει.
Ο τρόπος που μ' αγκάλιαζε, μ' έκανε να νιώθω ωραία.
Μ' αγάπησε και πάλι.
Μου ψιθύριζε και με φιλούσε.
Ήταν όπως παλιά...
όταν ήμασταν πιο νέοι, ευτυχισμένοι και ερωτευμένοι.
Μ' έκανε να νιώθω ωραία.
Είναι τόσο κακό;
Να θέλεις να το νιώθεις αυτό;
Δεν μπορείς να το καταλάβεις.
Είσαι νέα, δεν σου 'χουν ραγίσει την καρδιά.
Αιμορραγώ! Αιμορραγώ!
Βοήθησέ με! Βοήθεια!
Σε παρακαλώ! Βοήθεια!
Αιμορραγώ!
- Αϊλίν, βοήθα! - Θα το μετανιώσεις!
Θα πω σ' όλους, τι κάνατε!
- Αϊλίν! - Έναν γιατρό!
Φώναξε γιατρό!
- Πάρε με από εδώ! - Αϊλίν, βοήθησέ με!
Βοήθεια!
Όχι! Όχι!
Όχι.
Όχι, όχι...!
Εντάξει, εντάξει.
Γιατί την πυροβόλησες;
Ήμουν αναστατωμένη.
Τι θα κάνουμε τώρα;
Την πάμε σπίτι μου.
Ο μπαμπάς μου κραδαίνει συνέχεια τ' όπλο του, το ξέρουν όλοι.
Θα το κάνουμε να φανεί ότι την πυροβόλησε εκτός ελέγχου.
Ένας παλιομεθύστακας είναι μόνο, σωστά;
Θα πεθάνει ούτως ή άλλως ή θα τρελαθεί.
Ο γιατρός το είπε.
Να την πάρουμε μαζί μας και να φύγουμε.
Θα μπορούσαμε να πάμε στη Νέα Υόρκη, για την Πρωτοχρονιά...
Μόνες, οι δυο μας.
Σ' αγαπώ.
Όλα εντάξει.
Έλα.
Εντάξει.
Πήγαινε στον μπαμπά σου και περίμενέ με εκεί.
Εγώ θα καθαρίσω.
Να μην αφήσουμε στοιχεία.
- Θα περιμένω. - Δεν θ' αργήσω.
Αϊλίν.
Ξαναπέσε για ύπνο, μπαμπά.
Πού πας;
Μια βόλτα με τ' αμάξι κι όπου με βγάλει.
Εντάξει τότε.
Καληνύχτα.
Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg Pour Marie et Claire, janvier 2024.